Profiel van Soes

Overzicht van alle hardloopprestaties van Soes. Op deze profiel pagina worden alleen wedstrijdtijden getoond, trainingstijden zijn enkel voor de gebruiker zelf zichtbaar.

Laatste behaalde successen

Looptijden.nl fan
Vivaldi
Mijlpaal 100 km
Duathleet
Afstandmeter

Hardloop statistieken

AfstandAantalBeste tijdDatum PRGemiddelde tijd
5.000m400:42:2418-05-201400:44:46

Uitgebreide statistieken zijn alleen beschikbaar voor ingelogde gebruikers

Log eerst in op Looptijden.nl voordat je de uitgebreide statistieken kunt bekijken.

Indien je nog niet aangemeld bent op Looptijden.nl kun je je heel eenvoudig gratis aanmelden.


Blog posts

Utregse meidenloop

Gepost door Soes op zondag 30 juni 2013 20:15

Vóór de Marikenloop hadden we ons al opgegeven voor de Utregse meidenloop op 30 juni. Ooit wil ik die 5 kilometer gewoon relaxed aan één stuk uitlopen, maar dat zou vandaag niet gebeuren en ik wilde mijn tijd van de Marikenloop verbeteren, ik heb de uitslag nog niet maar ik geloof dat dat ook niet gelukt is.

Vanmorgen zou Bea hier komen en dan zouden we met de trein naar Utrecht gaan, voor ze hier was zaten we al in de vertraging maar tegen 11 uur vertrokken we dan toch met de NS naar centraal Nederland. Daar liepen we de sportief geklede dames maar achterna richting het Lepelenpark. Er stonden al vele kraampjes en de muziek schalde je van alle kanten tegemoet, de zon deed goed haar best en dat had best even iets minder gemogen. Nadat we ons startnummer hadden opgehaald en ons omgekleed hadden, een krentebolletje en een banaan naar binnen gewerkt gingen we onze tassen inleveren en nog “even” naar het toilet. Nou ga je al niet voor een relaxmoment op zo’n dixi-ding maar als je ook nog eens heel lang moet wachten wordt het er niet beter op. Maar wat moet, dat moet en met een lege blaas begaven wij ons naar ons startvak.

Uiteraard het langzaamste vak en de 5 en 10 kilometer startten tegelijk. De MP3 speler werd klaargezet zodat Evy ook mee kon doen, stopwatches werden voorbereid en enigszins verbaasd bekeken we de dames die het elitair vonden om 5 km met een hightech rugzakje te lopen en nog even snel wat gelletjes en reepjes naar binnen werkten. Hallo, we lopen "maar" 5 kilometer hoor!!!

Waar ik me de vorige keer al weken van tevoren overal druk over zat te maken en bloody nervous was, begon ik nou relaxed. Het was voor mij geen vraag meer óf ik hem uit zou lopen maar meer welke tijd, het was behoorlijk terrasjesweer en die zijn er zoveel in Utrecht. Iets na 1 uur klonk het startschot en al vrij snel waren we al aan het rennen, dat ging vlot. Mijn fout is dat ik weer te hard begon en zo heel de rit die hartslag niet meer rustig kreeg om lekker te lopen, dan komen er vanzelf steken in de zij bij en zo wandel je zo meer stukken dan dat ik normaal doe, snotver. Ook waren er stukken waar het zo druk was dat je gewoon moest wandelen omdat je anders helemaal stilstond, ok dribbelen was ook een mogelijkheid maar waarom zou je jezelf extra vermoeien? Ik loop eigenlijk nooit over klinkers en nu bijna het hele parcours, maar dat viel best te doen en na 2,5 kilometer stonden ze bekertjes water uit te delen en natte sponzen, dat was echt super! Dit keer had ik wel de tijd om ook nog te genieten, te ouwehoeren met een fotograaf die net iets te traag was voor die snelle hardloopster, de toeschouwers die mijn toejuichten maar de verkeerde naam op een stuk karton hadden staan, enz. Het was gezellig, het was bloedheet en ik had zin in een biertje. De finish werd vrolijk bereikt, waar Bea natuurlijk alweer uren op mij stond te wachten. Mijn benen voelden nog goed, ik had ook geen zuurstofgebrek maar die steken in de zij maakten het net even iets minder, we blijven verbeterpuntjes houden. Bovendien zagen we bij de finish het gelletjes-meisje staan, daar waar iedereen bezweet was, was zij kurkdroog en zelfs geen rood hoofd van het lopen, we gaan er vanuit dat ze uiteindelijk helemaal niet gelopen heeft en dat die gelletjes dus toch niet zo goed werken, trainen vooraf was misschien wel een optie geweest, doos.

Na de finish werden flesjes drinken uitgedeeld, ik vind er niets aan die sportdrankjes dus maar snel de smaak wegspoelen met een bekertje water. De eerlijk verdiende medaille ophalen, nog even een leuke haarband scoren en omgekleed en wel naar Stairway to Heaven. Lekker op het terras mensen kijken, biertje drinken, nog een biertje drinken en maar weer eens rustig naar het station wandelen om de trein net voor ons weg zien te rijden, ach het is mooi weer en ik ben weer trots op ons!

Mijn eerste Marikenloop – Nijmegen

Gepost door Soes op zondag 26 mei 2013 19:07

Begin november kwam ik uitgeburned thuis te zitten, motorweer om te ontburnen was er niet en een slechte conditie was er wel en tot grote verbazing van het thuisfront ging ik met Evy op pad, Evy verteld mij wanneer ik mag gaan lopen en wanneer ik moet rennen. Die eerste keer was ik na 2 minuten al rijp om aan de zuurstofmachine gemonteerd te worden, hier kon nog best wat vooruitgang geboekt worden want dit was wel schandalig erg en zo heel langzaam ging het stukje bij beter iets beter en kwam het idee om mee te gaan doen met de Marikenloop in Nijmegen op 26 mei. Gelijk op 1 januari ingeschreven, daar kon het al niet meer misgaan.

Het werken begon langzaam weer op te starten, de winter bleef maar duren en kou is niet zo erg maar die sneeuw vond ik toch wat minder, de klad kwam er in maar de kalender tikte door en ik moest en zou die Marikenloop lopen. Anderhalve week geleden redde ik het om eindelijk eens over die 5 kilometer heen te gaan, mijn dag kon niet meer stuk! Dankzij 2 dagen in de regen op de motor had ik een flinke kou te pakken en ik bleef maar hoesten dus vanaf vrijdag wel zoveel chemicaliën in mij gestopt om dat slijm er uit te rochelen dat ik bijna licht moest geven en zelfs (jawel Willem) de nicotine zeer te beperken. Met nog een lading pillen op pad vanmorgen, uitlopen was het doel en een leuke tijd komt over een maandje wel.

Op tijd met het treintje mee naar Elst, daar stond zuslief al op me te wachten, de Sprinter had fijn vertraging, dus die konden we pakken en Veolia had extra treinen ingezet zodat we in no-time in Heijendaal stonden. Eerst onze t-shirtjes maar even scoren en een kluisje annexeren. Het waaide behoorlijk maar was wel droog, dus omkleden zouden we nog maar even mee wachten. De omgeving werd verkend en van Bea kreeg ik te horen hoe alles in zijn werk zou gaan, deamned spannend zo’n eerste wedstrijdje hoor. Na onze ronde kwamen we Sandra nog tegen en na een hoop gekeutel saampjes werd het dan toch echt tijd voor vertrek richting de warming up, nog een laatste bezoekje aan het toilet en eeeeeeeeeeindelijk mochten we gaan. Ik had het zekere voor het onzekere genomen en een tijd aangegeven van ergens tussen de 40-50 minuten, dus we mochten ook pas als laatste weg, dan duurt het nog akelig lang voor je eindelijk rennen mag en het enige waar ik op hoopte dat ik maar geen last van al mijn slijm zou krijgen.

Binnen de kilometer waren de eersten al aan het wandelen, oei dat is wel erg vlot, dat hield ik tenminste al langer vol, het bordje 1 kilometer kwam in zicht en vanaf daar ging je een stuk door het bos, iets na de 2 kilometer stonden ze drinken uit te delen, een lekker bekertje water of iets energievols, water dus maar. Rennen en drinken gaat niet samen dus ik werd verplicht om een stukje te lopen, hoe vervelend weer. Als ik voor me keer zag ik niet veel meer lopen en achter me zag ik wandelaars, deamned Soes, lopen kreng! Bij de 3 kilometer bedacht ik me ineens dat ik die MP3 natuurlijk niet voor niets aan mijn oren geknupt had en al snel zorgde Evy voor een leuk muziekje er bij, dat loopt toch lekkerder, zelfs op de momenten dat ik van haar mocht wandelen, rende ik als een kreupele hinde door richting de finish. We kwamen weer in de bewoonde wereld, mensen die je aanmoedigen en dan voel je jezelf al zo kut dat je last krijgt van emoties (ja, ik ben een watje) en weg is de goede ademhaling. Maar blijven rennen want ik zal toch niet te laat zijn en zo geen medaille krijgen. Moe, verrot en blij, ik heb gedaan wat een heleboel mensen niet van mij verwacht hadden, de tijd kan beter maar het is wel gelukt en ik ben trots op mezelf!

Mijn zus stond al uuuuren op me te wachten bij de finish en haalde me binnen, we kregen nog een flesje drinken en natuurlijk die medaille! Na een douche nog een lekker bakje fruitsalade gescoord en met de trein wieder zu hause, altijd fijn die uursdienst, maar bestemming bereikt na een lange reis!

Yahoo, ik heb nieuwe schoenen! (4 reacties)

Gepost door Soes op zondag 25 november 2012 20:13

Gisteren had ik ze verdiend vond ik, 10 keer heb ik nou met Evy rondgehuppeld en ze is nog steeds fier op me en ik ook. Dus nou mocht mijn outfit wel worden aangepast alsof ik net een "echte" hardloopster ben. Mijn schoenen had ik eens bij een plaatselijke keten gekocht maar ik heb nogal platte probleempootjes en nou schelen die steunzolen natuurlijk echt wel, maar ik wil blessures toch wel graag voor zijn. Samen met mijn motiverende zus gingen we naar PK runningshop in Dodewaard, het was nog rustig om 10 uur en allervriendelijkst werden we ontvangen.

Ik kreeg een hele uitleg over wat ze nou allemaal gingen bekijken, een vragenlijst en al snel mocht ik mijn edele stappers ontkleden, broekspijpen omhoog (gelukkig dat ik ’s morgens mijn benen nog even van stoppels had ontdaan) en op de glasplaat, tot 140 kilo kon dat makkelijk volgens de vriendelijke jongeman. In de daar ondergelegen spiegel werd zo duidelijk waar mijn drukpunten het heftigst waren, en dat zijn er nogal wat met platvoeten. Vervolgens kreeg ik een paar neutrale schoenen aan en mocht ik een stukje hardlopen op de 35 meter lange baan, alles werd opgenomen met de camera en zo zag ik gelijk eens hoe mijn afwikkeling van de voet eigenlijk verliep. Vervolgens kwam de jongeman met een paar Asics aan en wederom huppelde ik heen en weer, een paar NB en weer huppelen, een paar Mizuno’s en huppelen maar. Ik begon het ondertussen akelig warm te krijgen van dat geren. De NB vielen direct af, de Mizuno’s waren mwoah, maar de Asics hebben gewonnen! Om dan toch eens even gek te doen moest er ook zo’n kèk broekje komen, sinds gisteren weet ik dus ook dat er winter- en all seasontights zijn, koukleum als ik ben moest het een winterbroek worden, maat XL van het ene merk zit toch totaal anders dan van het andere merk, ook nog even een all season aangepast, maar die winterbroek van Odlo zat toch echt het lekkerst. Ruim een uur later verlieten wij het pand met een tevreden gevoel.

Vandaag mocht er getest worden van Evy, terwijl de dakpannen bijna van het dak vlogen en ik een maand geleden nog lekker een keer zou hebben omgedraaid in bed, was nu de hele villa Kakelbont nog in diepe rust en huppelde ik blij met Evy rond, les 11 alweer, heerlijk in de wind. Elke keer ben ik nog bekaf, maar ze blijft fier op me, schat van een meid is het ook. Ach en les 1 is nou peanuts, dus over 10 lessen lach ik hierom. Ik huppel vrolijk door, in strakke tight bij daglicht, ik verbaas me nog steeds over mezelf. Op naar de 20 van Alphen (maar dan 5)! smiley

Besmet? (3 reacties)

Gepost door Soes op woensdag 14 november 2012 23:32

Enkele weken geleden zat mijn lichaam en geest er even doorheen en moest ik verplicht leuke dingen gaan doen, als er iets is wat ik niet leuk vind is het sporten. Ik begin overal vol goede moed aan, kijk vervolgens constant op de klok of het al een redelijke tijd is om af te taaien, een productie van zweet komt nog niet eens op gang en na enkele moedige pogingen merk ik geen resultaat, vergeet ik het net afgesloten abonnement op te zeggen, betaal ik me scheel, vreet ik door en rook ik door en slib ik langzaam dicht.

Tot die donkere zondagavond, niet te koud en mijn gedachten gingen naar buiten. Mijn hoofd moest leeg, hardloopschoenen stonden al een halfjaar onder een dikke stoflaag, sportieve kleren lagen er nog wel van alle sportschoolpogingen en een schema van mijn toekomstige Vlaamse vriendin Evy Gruyaert stond ook al een jaar op mijn laptoppie. Mannetje was werken, puber bij zijn meisje en pre-puber zat uitgebreid te badderen, ze zouden dus wel even zonder mijn aanwezigheid kunnen. Pak aan, bestandje op de MP3, pre-puber de schrik van zijn leven bezorgen met de mededeling dat ik even ging hardlopen en daar ging moeders.

Stevig de straat uitwandelen, het bochie om en, jawel, van Evy moest ik een minuutje gaan lopen en in het Vlaamse bedoelen ze met lopen geen wandelen, maar zodanig hupsen dat je ook nog kunt praten met je lotgenoot. Die had ik niet naast me lopen, dus dan de stemmetjes in mijn hoofd maar gezelschap houden. De communicatie onderling ging ongeveer van “je bent niet wijs” tot “goed bezig”. Die eerste minuut dat ging nog wel, dat minuutje wandelen ook nog wel, vervolgens kwamen de 2 minuten, het hijgen en piepen steeg tot ongekende hoogte en het stemmetje in mijn hoofd gaf me gigantisch op mijn flikker dat het inderdaad hoog tijd werd dat ik wat aan mijn conditie moest doen, maar ook die 2 minuten heb ik overleefd. Na 2 x 1 en 2 x 2 minuten moest ik nog een keer 3 minuten, de moed dat ik dit vol zou houden zakte erg diep in mijn schoenen. Maar het is gelukt, deamned, ik was weer eens trots op mezelf, ik heb het gered en nou wil ik meer! De hele huishouding was vol verbazing en complimenteus, dat kon ik ook wel even gebruiken. Wat heb ik die nacht goed geslapen.

De dag daarna had ik alweer vrij gekregen van Evy en gezien mijn eerdere overenthousiaste pogingen tot sporten, luisterde ik nou eens, dag 3 mocht ik weer lopen, maar mijn beenspieren begonnen te werken dat het een lieve lust was, dus dat werd dag 4. Inmiddels ook voorzien van een hartslagmeter toog ik naar het Zoelense bos, dat durf ik dan overdag nog wel aan. Overigens na 4 jaar Betuwe dus ook voor het eerst dat ik hier kwam. Je kon merken dat de herfst begon, al was het een stralend zonnige dag, her en der waren het al flinke modderpaden en kon je niet lekker doorlopen, met mijn zwaar piepende ademhaling verjoeg ik alle vogels richting het zuiden en die loslopende honden ben ik als de dood voor, zo dadelijk denken ze dat ik wil spelen en gaan ze nog achter me aan en heb ik weer zo’n loeder in mijn benen hangen (jeugdtraumaatje). Maar wel weer alles uitgelopen, met een grijns en energieboost naar huis om te vissen naar (gekregen) complimenten. De derde keer was pas weer zondagavond, omdat er nou toch wel teveel dagen tussen zaten besloot ik trainingsdag 2 nog maar een keer te doen. Yahoo, het rondje is al een stuk groter dan bij dag 1 en het piepend ademhalen begon ook een stuk later, nou wordt het leuk!

Voor de vierde dag had ik een leuke route bedacht die we ook wel eens gewandeld hadden, alleen kon ik het juiste pad niet meer vinden, onder een viaduct hoor ik niet door te gaan, dat spoor hoort niet evenwijdig aan mij te lopen, jawel, ik was weer eens verdwaald in mijn woonplaats. Gelukkig zag ik een bekende supermarkt en kwam ik weer op het juiste padje, het uitlopen was zo alleen iets langer maar dat vinden mijn benen wel fijn.

Inmiddels heb ik 7 keer gelopen, is het piepen beduidend minder, zakt de hartslag tijdens het wandelgedeelte naar normalere waarde dan bij de eerste keren en kan ik ik (lang leve de handige app’s van tegenwoordig) zien dat mijn snelheid iets omhoog gaat, een halve kilometer per uur is ook omhoog), wordt de afstand langer en heb ik eind mei de Marikenloop als doel gesteld, of er moet daarvoor nog iets leuks komen.

Tussendoor is mijn cholesterol ook nog gemeten en die is toch wel schrikbarend aan de hoge kant, dus dat is doel 2, dat moet weer een normale gezonde waarde worden.

Volgens mij ben ik besmet met het virus dat hardlopen heet, als ik er nou ook nog een paar ton bij zou afvallen dan zou het helemaal mooi zijn.

Bekijk de blog van Soes

��n of meerdere (trainings)tijden zijn ivm de privacyinstellingen van deze gebruiker niet zichtbaar.

Tijden voor hardloopwedstrijden

DatumParcoursTijdAfstandSnelheid
22-05-2016Marikenloop (5 km)00:48:085.000 m6,23 km/u
18-05-2014Marikenloop (5 km)00:42:245.000 m7,08 km/u
30-06-2013Utregse meidenloop00:44:315.000 m6,74 km/u
26-05-2013Marikenloop (5 km)00:44:035.000 m6,81 km/u

Hardloop foto's van Soes

DSCN0250.JPG Nieuwe schoenen.jpg 2013-05-26 15.10.25.jpg mlf-2435.jpg finish.jpg Bijna finish.jpg 2013-06-30 15.08.57.jpg

Successen van Soes

Looptijden.nl fan
Vivaldi
Mijlpaal 100 km
Duathleet
Afstandmeter
Goed uitgerust
Blogger
Popie Jopie
Pimp
Twitteraar
App fan
App master
App addict
3x per week
2 weken op rij
3 weken op rij
3 maanden op rij
4 weken op rij
5x per week
Nachtbraker
Wedstrijd fan
6 maanden op rij
9 maanden op rij
Ultraloper
Speedy Gonzales
Forrest Gump
Hardloopkoning


Looptijden.nl op Facebook