Profiel van berry peters

Overzicht van alle hardloopprestaties van berry peters. Op deze profiel pagina worden alleen wedstrijdtijden getoond, trainingstijden zijn enkel voor de gebruiker zelf zichtbaar.

Laatste behaalde successen

Looptijden.nl fan
Looptijden.nl master
Vivaldi
Mijlpaal 100 km
Mijlpaal 1.000 km

Hardloop statistieken

AfstandAantalBeste tijdDatum PRGemiddelde tijd
5.000m100:27:5911-09-201600:27:59
6.400m100:33:0206-11-201100:33:02
7.473m100:36:3624-04-201500:36:36
8.000m100:41:5721-02-201000:41:57
8.400m100:41:5624-05-201500:41:56
9.290m100:46:5404-11-201200:46:54
10.000m1300:43:0209-06-201300:49:24
10.500m100:54:3819-06-201000:54:38
11.600m600:54:5409-05-201400:57:56
12.000m200:58:3613-04-201201:01:55
14.000m201:12:5727-12-201101:14:52
14.600m201:12:5626-05-201201:16:01
15.000m1001:07:4217-11-201301:15:30
16.000m101:15:0022-08-201201:15:00
16.100m101:19:0120-09-201501:19:01
16.800m101:44:4212-05-201301:44:42
18.500m101:34:3705-02-201201:34:37
19.100m101:39:0527-05-201201:39:05
20.000m101:48:4224-03-201901:48:42
20.300m101:52:0425-05-201501:52:04
21.097m901:40:2312-05-201901:49:07
25.000m202:09:0603-02-201902:09:28
30.000m202:47:0203-03-201902:49:58
32.000m103:25:5106-09-201503:25:51
42.195m1003:48:3224-04-201604:04:09

Uitgebreide statistieken zijn alleen beschikbaar voor ingelogde gebruikers

Log eerst in op Looptijden.nl voordat je de uitgebreide statistieken kunt bekijken.

Indien je nog niet aangemeld bent op Looptijden.nl kun je je heel eenvoudig gratis aanmelden.


Blog posts

Roparun deel I: Rust (1 reactie)

Gepost door berry peters op zondag 22 mei 2016 09:15

Na de marathon van Dusseldorf wilde ik maar een ding. Rust.. Geen vier keer in de week ploeteren door weer en wind, vroeg in de morgen en/of laat in de avond.. met zin en zonder zin. Vooral zonder zin.. Dat was het grootste probleem. Ik was blij dat ik klaar was en ik was er ook klaar mee. Tijd voor een weekendje er helemaal uit..

Ik had echter nog een kunststukje voor de boeg. De RopaRun.. Ken je dat? Met een team van collega’s een estafette lopen van Hamburg naar Rotterdam voor het goede doel. zo’n 560 km.. Zaterdag starten en maandag finishen op de Coolsingel. Even een weekendje eruit.. Niet omdat het moet maar omdat het kan. Gewoon voor de fun dus. Teams van 8 a 10 lopers, twee fietsers, chaffeurs, navigatoren, koks en natuurlijk masseuses. Ik kreeg acuut last van een spier in mijn bovenbeen.

Wil je weten of mijn weekendje uit een beetje leuk was? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/05/hardloopblog-roparun-i-rust/

Irgendwie.. Irgendwo.. Irgendwann.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op maandag 2 mei 2016 20:40

Heb jij dat ook wel eens? Dat je in het weekend wakker wordt en dat je dan gewoon zin hebt.. In eerste instantie draai je je dan nog een keer om. Maar het blijft gewoon aan je knagen. En op een gegeven moment ontkom je er gewoon niet meer aan. Je weet dat je gewoon weer moet. Dat het weer tijd is. Nee? Heb je dat niet? Nou ik wel..

Zo werd ik alweer een paar weekenden geleden om ongeveer 5 uur wakker. Normaal gesproken draaide ik me dan nog even om en probeer door te slapen. Dit keer was ik klaar wakker. Ik had gewoon echt zin om een Marathon te lopen. Tja.. Het weekend ervoor had ik Inge en Geert van een afstand met hun avontuur in Rotterdam gevolgd. Het sluimerende marathon virus was weer gewerkt en geen vaccinatie kon deze tegen houden.

Gelukkig was het internet al op. De keuze was snel gemaakt. Enschede zou die middag plaats vinden en was dus echt te vroeg. Verder was er eigenlijk niet zo veel. Behalve Dusseldorf.. Op slechts 1,5uur rijden van Apeldoorn. Net zo ver als Rotterdam. Tja, dan ligt Apeldoorn toch echt centraal. En even checken.. Ja.. een Duitse marathon is inderdaad even lang als een Nederlandse..

Wil je weten hoe een Duitse marathon loopt? Lees dan: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/05/hardloopblog-irgendwie-irgendwo-irgendwann/

Life is about choices

Gepost door berry peters op zondag 10 april 2016 21:35

Je moet wel echt lef hebben om op dezelfde dag als de marathon van Rotterdam een ren-evenement te organiseren. In Deventer doen ze het gewoon. Deventer.. of all places.. Waarschijnlijk omdat het gewoon kan. Terwijl half lange afstand lopend nederland in Rotterdam zijn best loopt te doen om soepeltjes en zonder te spugen op de Coolsingel te finishen, zo liep ik in Deventer de halve marathon, de IJssellloop.

Met mijn hoofd zat ik echter wel in Rotterdam en op nog wat andere plaatsen. Maar vooral in Rotterdam. Hoe zouden mijn hardloopmaatjes het eraf brengen? In ieder geval was zeker dat Inge haar marathon maagdelijkheid zou verliezen.. Ik had gehoord dat ze zou gaan voor 3:30. Super stoer! Gewoon ervoor gaan! BAM! Waar vind je dat soort vrouwen nog? En Geert.. Ook zijn eerste. Hij liep de afgelopen maanden alles en iedereen eruit. Ik zei nog tegen hem doe rustig aan. Pieken doe je in Rotterdam maar zoals alle marathonlopers koos hij zijn eigen pad en daarbij lekker eigenwijs zijn eigen snelheid.

Ik dacht ook aan Michel Butter. De meeste snelle marathonloper van Nederland die helaas door een blessure niet in staat zou zijn om in Rotterdam een nieuwe 8 seconden snellere poging te wagen zodat ook hij naar Rio zou mogen. 8 seconden.. Hoeveel meter is dat op een hele marathon. Werkelijk niet te geloven dat die jongen niet naar Rio mag. Haast een schande. Limiet is limiet zeggen ze dan. Hoe klein kan een groot land zijn?

Wil je weten welke keuzes ik maakte? Lees dan verder op:
http://www.bigsmilerunning.nl/2016/04/hardloopblog-life-is-about-choices/

Nummer 14..

Gepost door berry peters op maandag 4 april 2016 22:17

Vorige week liep ik mijn 14e halve marathon in mijn oranje shirt van de marathon van Amsterdam. Het KNMI had code oranje afgekondigd. Maar het had net zo goed code geel kunnen zijn. Ok.. het waaide een beetje hard. Op de snelweg hield ik dan ook goed mijn stuur vast. Het maakte me niet uit. Ik voelde me goed en had er zin in. Ik loop altijd goed bij extreme weersomstandigheden. “Elk nadeel heb zijn voordeel” hoor je tegenwoordig steeds vaker zeggen.
De halve marathon van De Haar. Ik had het parcours bekeken en het zag er nogal vlak uit. Gelukkig zou het hard waaien en mogelijk ook nog regen en hagel. Er stond een flinke file om op het enorme parkeerveld te komen. Niemand wist waarom. Ik herinnerde me dat een beroemde Nederlandse filosoof ooit zei: “Mensen moeten harder gaan rijden, dan zijn ze sneller van de weg, dus zijn er minder files.” Voorlopig stonden wij gewoon vast.
Bij een splitsing voor de parkeerplaats stond een jonge wat magere man het verkeer te leiden. Hij gebaarde met beide armen welke auto danwel links danwel rechts de ruimte in moest bewegen. Ik zag dat hij zijn startnummer al op had. Het was raar dat zijn startnummer niet overeen kwam met zijn rug- en broek-nummer.
Wil je weten wie dat was? Lees dan verder op:
http://www.bigsmilerunning.nl/2016/04/nummer-14/

Short pants day..

Gepost door berry peters op woensdag 16 maart 2016 20:37

A time ago I was going to Barcelona to train and to learn the Spanish ways. I promised myself not to be typically Dutch as normal but to be humble and quiet. Like the old Chinese say.. To speak is silver, to shut up is gold.

To mingle a little between the locals, I stayed at the place of a young Venezuelaan women, called Vicky. She was blond and had a german lastname which raised several questions. This was a test. She gave me two kisses and talked about herself. A laugh came onto my face. Not due to the misplaced third kiss which ended nearly on her mouth. No, it was to camouflage the swallowing of the stupid Dutch humor referring to the war.

She didn’t like to run. So that started off very nicely. She was more of a Spinner. A good friend of mine is a Spining-instructur and directly an image came up. Usually these lessons are full with woman, getting soaking wet at the stimuli he provided. She saw my smile and fun-eyes and asked me what was funny about that. I told her that spinning was very populair in the Netherlands too.

Do you want what happend in Barcelona? Than read just a little further on: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/03/short-pens-day/

Verandering van spijs deel V: Romantisch..

Gepost door berry peters op maandag 14 maart 2016 08:35

Eigenlijk is zo’n prachtig hotel aan de rand van de duinen in Schoorl de ideale plek voor een romantisch weekend of een idyllische overnachting. “Waarom ga je er dan hardlopen?” vroegen enkele van mijn meer romantisch ingestelde vrienden. ” tja, omdat het kan..” Al jaren wil ik graag hardlopen in een van de bekendste trail dorpen van Nederland. Maar ja.. je kunt het je bijna niet voorstellen maar de georganiseerde trails in die regio zijn nog populairder dan een concert van Adele of Justin B.

In allerlei hardloopboeken staat geschreven dat je je motivatie kan bevorderen door af en toe een andere route te lopen. Makkelijk scoren zou ik zeggen. Nu is er op dit moment helemaal niets mis met mijn motivatie. Ik pak gewoon de kans om wat vaker op totaal verschillende plekken in ons mooie kleine kikkerlandje te lopen (lees de gehele verandering van spijs serie: deel I: Kaalslag, deel II: Bulten en heuveltjes of deel III Lijden of deel IV Weerstand. Deze keer dus rennen in Schoorl, terwijl ik me normaal gesproken uitermate goed vermaak in de bossen bij Apeldoorn. Allebei super en toch ook zo ontzettend verschillend.

Gepakt en gezakt stond ik voor de receptie van Hotel Jan van Scorel. Normaal gesproken reis ik heel licht. Dit keer maakte de mudje volle sporttas met renkleding voor twee dagen rennen echter het verschil . De charmante receptioniste keek me aan.. en langs mijn redelijk atletisch lichaam (snel trok in mijn buik in..) naar de grond waar maar liefst drie tassen stonden. Ze herhaalde nog eens dat ik voor een nachtje kwam. Ik bevestigde met enige schaamte. Misschien dacht ze dat ik niet alleen was maar een schaamteloze blik naar mijn kale ringvinger kon die theorie niet bevestigen. Ze kreeg er rode wangen van.

Wil je weten wat er in Schoorl nog meer gebeurde? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/03/hardloopblog-romantisch/

Wie de schoen past..

Gepost door berry peters op zaterdag 5 maart 2016 13:05

Langeafstandlopers hebben een heel vervelende eigenschap. Ze kunnen uren praten over hardlopen en dan specifiek over hun schoenen. Als je een doodsaaie verjaardag wil, stel dan aan een langeafstandloper een vraag over de volgende grote tocht of nog erger over zijn hardloopschoenen. Wat wel leuk is, is om die vraag te stellen in een tot dan toe gezellige groep en daarna meteen vragen of iemand een biertje wil. Nou zou ik dat zelf natuurlijk nooit doen. Ik bedoel dat praten over hardloopschoenen. Andere soort schoenen trouwens ook niet. Bier halen, dat weer wel..
Maar nu we het er toch over hebben. Op 4 juni 2013 liep ik mijn eerste training op mijn Salomons. Salomon Speedcross 3, een echte klassieker. Volgens de site “Salomon’s unieke hardloopschoen die trailrunning heeft gerevolutioneerd! De Speedcross 3 is licht, snel, heeft een zeer nauwkeurige pasvorm en biedt in alle omstandigheden de ultieme grip.“. Lees ik dat goed? De schoen is snel!! Dat had ik eerder moeten weten.
Wil je lezen wat er nog meer is met Salomon Speedcross 3? Ga dan naar: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/03/hardlooplog-wie-de-schoen-past/

Bij twijfel..

Gepost door berry peters op zaterdag 27 februari 2016 09:09

Bij mijn atletiekvereniging lopen een aantal mannen, vooral 50ers, die zo’n beetje alles hebben gelopen wat je maar kan lopen. Al na de eerste paar trainingen, begon ik nogal tegen ze op te kijken. Ze liepen marathon na marathon, lange trails, ultratrials, meerdaagse ultratrials.. Ik bedoel maar. De Grote Jongens.. Als ik daar toch eens mee mee mocht lopen. Dat zou toch wat zijn. Al na een paar weken liep ik af en toe tussen ze, soms naast ze en vooral achter ze.

Never nooit zou ik met ze lopen. Dat was wel duidelijk. Ze trainden harder, sneller en verder. Ze liepen dus ook harder, sneller en verder. Ze stelden hogere doelen. Doelen die ik waarschijnlijk nooit zo halen. Laten we eerlijk zijn. Welke idioot loopt er nu nog verder dan een marathon? Wie gaat er beginnen aan een rondje Texel (60km), de 100 van Winschoten (100km) of de transalpinerun (293km in 8 dagen)? De Grote Jongens dus..

Ik vond een marathon al ver genoeg. Die ellenlange 42 km en 195 meter waar soms maar geen eind aan kwam. Maar toch.. Dat ultieme gelukzalige gevoel als je uiteindelijk over over die marathon-finish-lijn loopt op de Coolsingel of in het Olympisch stadion. Die vloed van emoties als je het uiteindelijk toch maar weer gedaan hebt. Dat dan blijkt dat al die trainingsarbeid, door wind en weer, hagel en sneeuw, vroeg en laat, toch zijn uitwerking niet heeft gemist. Hoe zou dat dan voelen als je nog een tikkeltje verder hebt gelopen?

Wil je weten waar dit naar toe gaat? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/bij-twijfel/

All the leaves are brown..

Gepost door berry peters op zondag 14 februari 2016 02:18

Vanochtend voelde ik een koude bries door het openstaande raam komen. Ik trok de gordijnen open en wist al gelijk hoe laat het was. De wekker was immers net om 7u afgegaan. WTF. Zaterdagochtend. Het was een ruw nachtje geweest en ik zag dat het buiten al niet beter was. Goed.. afspraak is afspraak. Om 8 uur zou ik een stukje gaan rennen met het fanatieke ochtendmens Juf. Gezellig dacht ik gisteren nog. Mijn ogen wilde er nog niet aan geloven. De rest van mijn lichaam had even veel moeite.

Op de radio hoorde ik de Mamas and the Papas. California dreamin.. Heerlijke muziek uit een vorige generatie. De generatie die nog gewoon liep in plaats van al dat ge-ren in de vroege ochtend. Ik kan me nog herinneren dat mijn opa vertelde dat hij gewoon elke dag van het kerkdorpje Haalderen naar Nijmegen liep. Zo’n 15 a 20 kilometer.. Heen en dan in de avond weer terug. Ze wisten niet beter en deden gewoon wat ze konden. Mijn ouders lopen nog steeds elk jaar de vierdaagse van Nijmegen. Petje af.. of beter gezegd bandata af..

Het was inderdaad koud en mistig. Veel te koud.. veel te mistig.. Inderdaad waren alle takken bruin en de lucht was grijs. In de verte scheen een schraal zonnetje voorzichtig door de mist heen. Ik verlangde naar warmte.

Wil je weten waar het warmer was? Lees dan: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/hardloopblog-all-the-leaves-are-brown/

Pakken wat je pakken kan.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op donderdag 11 februari 2016 17:10

Elk jaar rond deze tijd laait de jaarlijkse discussie omtrent de hardloopschema’s weer op. Vorig jaar was ik vol verbazing. Dit jaar doe ik gewoon lekker mee. Met enige trots presenteer ik in deze blog een nieuw revolutionair hardloopschema met de naam “Schnagalles”.

Voor de hardlopers die de afgelopen jaren alleen in een of ander afgelegen bergketen hebben gelopen. Er zijn grofweg twee varianten, de traditionele schema’s waarbij je tussen de 3 en 5 keer per week loopt. Een van deze trainingen is meestal een intervaltraining en meestal gaat de laatste van een serie steeds verder waarbij het de bedoeling is om een paar weken voor de marathon een aantal keren een 30+-er te doen. Ik bedoel dan natuurlijk 30, 32 of 34km. Mocht je een keer erg veel zin hebben dan kan een 35er toch ook heel lekker zijn.

Daarnaast heb je natuurlijk het Sportrusten hardloopschema. Daar loop je 4 keer per week. Tijdens een van deze loopjes wandel je en kijk je vogels. Het maakt niet uit welke vogels als het maar niet de grasparkieten zijn van de buurman. Ondertussen doe je ademhalingsoefeningen. In de laatste van de wekelijkse serie loop je steeds verder tot maximaal 14 kilometer.

Volgens mij zijn er twee dingen het belangrijkste in de voorbereiding naar een marathon. Wil je weten welke twee dingen dat zijn? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/hardloopblog-pakken-wat-je-pakken-kan/

Kijk eens aan.. een Vuvuzela.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op dinsdag 9 februari 2016 21:20

Het afgelopen weekend werd Midwintermarathon, het grootste hardloopevenement van Apeldoorn en verre omstreken, gehouden. Ik kon helaas niet mee lopen en dat moest ik het hele weekend aanhoren. Alles draaide om de Midwinter. Facebook stond er al dagen bol ervan. Dus die heb ik maar van mijn telefoon afgegooid. Kijk.. dat scheelde wel iets. Maar een gezellig rondje door de stad maakte het niet veel beter. Eerst zag ik Loesje. Later nog Max, Olijfje.. En telkens dezelfde vragen of ik nog ging lopen, wat ik ging lopen, hoe snel ik ging lopen. Of ik dan in ieder geval nog kwam kijken?

Kijken? En niet mee doen? Nog nooit was ik naar een hardloopevenement gegaan zonder zelf mee te doen. Hardlopen is geen kijksport. Dat moet je doen. Ploeteren, zweten, pijn lijden, lol trappen, genieten. Dus niet kijken. Dan sta ik daar langs te kant slechts te kijken naar al die hardlopers. Soms zit ik in de auto en zie zo’n hardloper lekker lopen over het fietspad in de zon. Dan schreeuwt mijn hele lichaam.. Ik wil ook..

Goed.. mijn hardloopmaatjes keken nogal verbaasd toen ik ze uitlegde dat het dit jaar niets zou worden met de Midwinter. Alsof ik van een andere planeet kwam.
Wil weten hoe het zit met die Vuvuzela? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/hardloopboog-vuvuzela/

Go with the flow.. (2 reacties)

Gepost door berry peters op woensdag 3 februari 2016 11:17

Een spirituele ervaring. Dat was het. Iedereen weet dat deze blogs altijd en alleen maar over hardlopen gaan. Maar die trail van het afgelopen weekend had gewoon verdomd weinig met hardlopen te maken. Ik zat in een 2,5 uur durende trance, gewoonweg bovennatuurlijk. Vergeet Runnershigh. Dit was Runnershigher.. Wat zeg ik? Dit was Runnershighest! Ik zat zo gigantisch in de flow. Het deed soms gewoon een beetje zeer. Lekker..

Zaterdagochtend. Het was absoluut niet nodig om op buienradar te kijken. Het was zeikweer. Het regende pijpenstelen en door de bewolking zag het er uit alsof het voorlopig niet droog zou worden. Veel zuurstof in de lucht zou de Juf zeggen maar dit sloeg alles. In een aantal dorpjes op de Veluwe waren ze al druk bezig om een Ark te bouwen. Ik zat in de hoek van een modderige tent, ergens in Arnhem Noord, me voor te bereiden samen met nog een tiental andere idioten. Buiten regende het zo hard dat zich op de grond een stroompje had gevormd die dwars door de tent liep. In mijn hoek was het redelijk droog. Het koude tentzeil waaide tegen me aan. Door een kier zag ik buiten mensen met regenpakken en laarzen lopen.

Safari trail 2016. Wie zijn idee was het om hier vandaag te lopen?
Wil je weten wiens idee het was? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/hardloopblog-go-with-the-flow/

Leiden dus.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 27 januari 2016 21:22

22 mei 2016. De marathon van Leiden. Met het risico dat dit weer zo’n blog wordt met teveel woordgrapjes, wil ik toch met jullie delen dat ik denk dat dit met afstand de zwaarste marathon van Nederland is. Leiden dus. Voor de marathon van Amsterdam was ik al behoorlijk gemotiveerd maar voor Leiden, de woonplaats van mijn kinderen, ben ik helemaal super gemotiveerd.. Deze marathon stond al een tijdje bovenaan op mijn lijstje. Zat nog te denken aan Athene, Rome, Lissabon of nog een keer Barcelona. Nee.. het moet er nu maar eens van komen. Lekker rennen met stromende regen en frisse wind in ons eigen kikkerlandje. Het wordt Leiden dus..

Mooie warme gedachten komen in me op. Dat mijn kinderen me straks langs de kant met een groot spandoek en vlaggetjes staan aan te moedigen. Dat ze me gillend en joelend over de finish schreeuwen. Dat ze drinken en bananen aanbieden ergens langs het parcours. Die gedachten laten mijn vaderhart sneller kloppen. Dan is het natuurlijk wel de bedoeling om soepeltjes te finishen. Het zou lullig zijn als ik volledig oververmoeid zwalkend en kotsend over de finish zou gaan. Dat beeld is wellicht toch te traumatisch voor die jonge kinderzieltjes in hun eigen woonplaats.. Leiden dus..

Dus we gaan voor topvorm in Mei. Wil je weten hoe ik in topvorm ga raken? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/01/hardloopboog-leiden-dus/

Maakt je sterker..

Gepost door berry peters op zondag 24 januari 2016 15:44

Het is goed om jezelf af en toe flink op de proef te stellen, om er echt alles uit te halen. Ik loop nu toch al weer een aantal jaartjes hard en realiseer me dit eigenlijk pas sinds kort. Eerder liep ik gewoon relaxt vele kilometers en dacht dat dat wel voldoende was. Eigenlijk ben ik jarenlang op hetzelfde niveau gebleven, ben niet echt sterker geworden. Ik loop nog steeds marathons net onder de 4 uur zoals mijn eerste in 2012. Time flies..

Aan de andere kant is het ook prima. Ik heb er nog steeds plezier in. Laatst in de trein naar Utrecht, tijdens een leuk gesprek met een stewardes van onze koninklijke luchtvaart maatschappij, realiseerde ik me echter ook dat het tijd was om het anders aan te pakken. Zij vertelde hoe bij onze nationale trots iedereen hemel en aarde bewoog om te verbeteren. Dat was noodzakelijk om ook in de toekomst leuk mee te kunnen doen. Interessant.. Ik bedacht me dat onze Nationale Spoorwegen daar nog wel wat van zouden kunnen leren.

Zoals ik al van de NS had geleerd, dat als je alles elke dag hetzelfde doet, het er ook niet veel beter op wordt. Na een korte vertraging vanwege een seinstoring, een vertraagde goederentrein, een motorisch probleempje en gestolen koper (waarschijnlijk deurklinken..) kwamen we uiteindelijk aan op het Centraal Station. Tot groot genoegen van mijn aardige reisgezellin applaudisseerde ik voor de machinist, die het ondanks alles toch was gelukt om de trein op het goede spoor te houden en de eindbestemming te bereiken met slechts een kleine 10 minuten vertraging. Enkele verbaasde reizigers namen het aardige gebaar over. Andere waren slechts de stille getuigen van de geboorte van wat misschien wel een nieuwe traditie zou kunnen worden.

Wil je weten wat ik nog meer heb geleerd? lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/01/hardloopblog-maakt-je-sterker/

Pure doping..

Gepost door berry peters op zondag 17 januari 2016 18:57

Nadat Ria uit haar koekblik is gekomen, voel ik me geroepen om ook een bekentenis af te leggen. Ik heb doping gebruikt.. In 2015 besloot ik mee te doen met de marathon van Amsterdam. In het voorjaar was Rotterdam niet zo goed gegaan. Ik besloot daarom meer en harder te trainen om toch echt weer onder de 4 uur te lopen. De trainingen gingen voorspoedig. Toch wist ik dat ik wel iets extra’s kon gebruiken.

Wil je weten wat ik dan zoal gebruikt heb? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/01/hardloopblog-pure-doping/

Geef me een kus.. niet dus.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op dinsdag 5 januari 2016 22:01

De laatste tijd zit ik wat vaker in de trein en daar las ik laatst een stuk dat 75% van de hardloopsters het lastig vind om na oud en nieuw weer te gaan lopen met de loopgroep. Niet vanwege het weer opstarten na de vermoeiende en zware feestdagen. Blijkbaar zien ze op tegen al die beste en gelukkig nieuw jaar wensen. Vooral het zoen-ritueel staat ze tegen. Ik had er eigenlijk wel zin in. Nee.. dan bedoel ik niet dat ge-links kus, rechts kus en nog een keer links kussen..

Nee.. gewoon om weer eens een stukje lekker ver te rennen. Zondagochtend 3 januari stond er weer een lekkere 20+-er op het programma. Gewoon rustig tempo door de modder baggeren. Het regende een beetje. Ideale omstandigheden om je lichaam weer eens lekker aan het werk te zetten. Ik keek er naar uit. Ik had me voor genomen om dit jaar zo min als mogelijk te zoenen, een “low-kiss-diet” zoals ze dat dan tegenwoordig noemen.

Ik was traditioneel ietsje te laat. Op de weg naar de baan had ik echter nog wel tijd om Inge op te pikken.
Wil je weten wat Inge ging doen? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/01/hardloopboog-geef-me-een-kus-niet-dus/

Hoo hoo hoo.. SantaRun 2015

Gepost door berry peters op vrijdag 25 december 2015 11:05

Beetje ongemakkelijk stond ik in de gezellige kroeg “Rontgen” mijn rode broek aan te trekken. Van buiten keken voorbijgangers argwanend naar binnen. De broek was veel te groot en doorstond met gemak de benaming “Drollenvanger”. Ik pakte de rand van de broek en trok hem naar voren. Daar paste met gemak een behoorlijk kussen of een ander groot attribuut in. Deze broek was duidelijk niet gemaakt voor de doorsnee hardloper. Dit was overduidelijk meer een broek voor de midlifecrises-ende mountainbiker. Die zijn, door jarenlange training gegroeide, bierbuik hier makkelijk in zou kunnen schuiven. Het rode jasje met de witte kraag was dito gesized. Ik legde al snel een stevige knoop in de touwtjes die de vormloze broek omhoog hield. Daarnaast had ik een plastic riem gekregen om met een stevige knoop het hele zaakje bij elkaar te houden.

Ik keek in een spiegel naast het dansgedeelte van de kroeg welke prima gesized was voor een lekker Salsafeestje. Humm.. ook leuk.. Op dit moment keek ik echter naar een.. tja.. waar keek ik eigenlijk naar? Ik zag er wederom niet uit maar deze keer op een redelijk hilarische manier. Ik kon niet wachten om mijn rode puntmuts en behorende witte nepbaard op te zetten. Nogmaals keek ik in de spiegel. Ik was er helemaal klaar voor.. hoo hoo hoo.. SantaRun 2015..

De baard begon al direct te jeuken. Of was dit mijn eigen paar dagen oude baardje? Ik trok hem naar beneden zoals brutale kleuter op de schoot van Sinterklaas zou doen. Buiten zag ik steeds meer rood op straat. Nee.. geen referentie naar de wallen.. Hoo.. hoo.. hoo. Nee, gewoon nog meer Santa’s.

Wil je weten wat er nog meer op straat liep? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/12/hardloopblog-hoo-hoo-hoo-santarun-2015/

Tijd.. een lastige factor.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op donderdag 24 december 2015 08:17

Het was tijd! Het regende maar het was tijd. Ik voelde het aan alles. Mijn lichaam schreeuwde om in beweging te komen. Mijn hoofd smeekte om endorfines. Het was zo ontzettend tijd. Ik begon ook al een beetje afkickverschijnselen te krijgen. Je kent ze wel licht humeurig, hoofdpijn, pijn in je buik. Het is dat ik een vent ben maar anders zou ik haast zeggen dat het de tijd van de maand was..

Maar goed.. het regende dus regenjack aan. Pet op. Wat anders? Ik moest en ik zou. Het was te lang geleden. Ik had al gemerkt dat mijn conditie er ook onder had geleden. Daarbij was het trainingsavond dus iedereen zou er zijn. Ik verheugde me erop. Ik had er zin in.

Inderdaad iedereen was er. Penn gaf me een stralende glimlach, Constance gaf me een tik op mijn pet. Juf keek blij. Perry gaf me een knuffel. D’nRem vroeg zich al af waar ik toch bleef. Jip schreewde “hey Mudmaster..”. Chauffeur gaf me nog wat bemoedigende woorden. Blond Staartje was blij me te zien. Links en rechts nog wat verbaasde “Hi”-en en “Hey hallo”s. Chef pestte me nog wat. MeisjevanZondag zwaaide nog even. Alles was als vanouds.

Wil je weten hoe ik me voelde? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/12/hardloopblog-tijd-een-lastige-factor/

Back on my feet..

Gepost door berry peters op donderdag 3 december 2015 21:49

Vanmorgen weer een stukje gelopen. Het goede nieuws is dat mijn voet weer bijna herstelt is. Maar ja, ik heb vrijwel geen conditie meer. Na een paar kilometer loop ik met mijn tong op mijn enkels. Ik zou bijna zeggen op mijn voeten maar die wil ik niet teveel belasten. Ook begint mijn lichaam weer wat voller te worden.. op de minst atletische plekken zullen we maar zeggen.

Plus ik wil weer nieuwe doelen stellen. Nou is er binnenkort een geweldig mooie prestitieuze loop in Apeldoorn. Dus daar moet ik dan wel goed voor in conditie zijn. Goed “waar wacht je op?” zou je zeggen. Even de juiste muziek zoeken.. Ja.. met muziek gaat alles makkelijker maar dan moet je wel de meest passende muziek opzetten. Gevonden!! De themesong van een bekende boksfilm uit de oude doos.. begin jaren tachtig.. toen de problemen nog simpel waren. (https://youtu.be/27F46WPVJBs ). Als het hier niet op lukt, dan weet ik het ook niet meer..

Risin’ up, back on the street.. Did my time, took my chances.. Went the distance, now I’m back on my feet.. Just a man and his will to survive..

Dus ik aan de slag. Vroeg op staan.. pushups.. springen over de balustrade.. door de straten rennen en langs de spoorbaan.. touwtje springen.. hout hakken.. in speeltoestellen hangen.. situp’s.. tegen boksbal aan rammen.. rocky’s.. nog wat meer touwtje spingen.. rennen met het hondje van de overburen.. het betere gooi en smijtwerk met allerlei zware voorwerpen.. rouwe eieren drinken..

Denk je dat ik echt rouwe eieren heb gedronken? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/12/hardloopblog-back-on-my-feet/

Kein geloel.. hardlopen.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op zondag 29 november 2015 09:21

Genoeg gezeur over zere voetjes. Genoeg geklaag over alles wat niet zo gaat zo als het zou moeten. Zoals ik zou willen. Het is klaar. Kein geloel.. hardlopen..

Dus ging ik stiekum naar de atletiekbaan. Mijn renspullen in de tas. Net na negen-en. Iedereen was al klaar en zat in de kantine vanwege de algemene leden vergadering van de club. Gelukkig maar want ik had helemaal geen behoefte aan vragen, opmerkingen of nog erger steun betuigingen voor mijn zogenaamde zielig zijn. Daarom sloop ik zacht de lege kleedkamer binnen. Een muffe zweterige lucht, wat modder op de vloer en een beetje achter gebleven schuim in de douches vormden de stille getuigen van weer een succesvolle trainingsavond.

Goed.. lange strakke renbroek aan, frisse sokken, tshirt lange mouwen en mijn vertrouwde Saucony’s. Ze waren nog smerig van de laatste marathon en de enkele daarop volgende modderige trainingen.. ik dacht aan dat ongelukje van een paar weken geleden. Ik pakte de bocht aan de buitenkant want in de binnenbocht lagen bladeren. Het was glad dat wist ik.. maar er kon me niets gebeuren want ik had een geel hesje aan. Goed.. ik pakte dus de buitenbocht en kwam met mijn linkervoet half op het fietspad, half in een kuil naast het fietspad. Niet gezien omdat het pikkedonker was en alles vol lag met bladeren. Knak.. daar ging mijn voet.. daar ging de training.. daar ging de Zevenheuvelenloop.. daar ging mijn conditie.. daar ging mijn vertrouwen.. Ik herinnerde me opeens weer de prachtige momenten bij de marathon van Amsterdam, in Barcelona bij de haven.. en daarna terug in Apeldoorn.. een verkeerde stap.. in het donker.. naast het pad..

Das war einmal.. Nu zat ik hier in de kleedkamer moed te verzamelen..
Wil je weten of ik inderdaad de baan ben opgegaan? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/11/hardloopblog-kein-geloel-hardlopen/

Een natte droom.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 25 november 2015 11:30

Vandaag is het weer een nieuwe dag, de eerste dag. Ik ben op weg naar de kast waar mijn renkleren liggen.. Drie weken geleden voor het laatst gelopen. Wat een drama. Dikke voet.. Pijnlijke enkel.. Stijve benen.. Soms pijn in de borststreek.. Te weinig lef.. Geen grote droom.. Geen doel. Maar dat is allemaal verleden tijd. Vandaag ga ik weer lopen. Hardlopen.. Alsof het weer de eerste keer is.

Ik strik mijn veters en trek mijn sokken omhoog. Het regent hard.. het doet me niets. Ik ga weer lopen. Hardlopen. Ik sluit mijn ogen en voel mijn lichaam. Aan de binnenkant van mijn ogen zie ik koeien die in het vroege voorjaar de wei in gaan. Ik zie een jongetje die voor het eerst zonder zijwieltjes fietst. Ik zie twee geliefden die elkaar op een donker balkon bij kaarslicht een eerste zoen geven. Mijn ogen gaan open. Ik ga hardlopen.

Voorzichtig zet ik mijn eerste passen op de natte straat. De bladeren van de glorieuze eik in de straat zijn nog niet opgeveegd. Het lijkt glad maar goed ik heb een geel hesje aan dus wat kan me gebeuren. De eerste stappen.. Ik voel me herboren. Ik merk dat mijn lichaam gelijk begint met het maken van endorfines. Oh.. geliefd pretstofje.. wat heb ik je gemist. Wat heb ik je nodig..

Ik loop richting het dorpje.. Wil je weten wat ik in het dorpje ga doen? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/11/hardloopblog_een_natte_droom/

Neem de tijd.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op zondag 22 november 2015 09:26

Het was bizar weer. Het regende hard en waaide dito. Voldoende redenen om lekker binnen te blijven.. En toch.. kriebelde het om naar Nijmegen te gaan. Natuurlijk lag ik in bed nog een beetje te rekken. Normaal gesproken zou ik nu bezig zijn met wat laatste voorbereidingen voor de zevenheuvelenloop. Mijn renkleren aantrekken, mijn tas pakken en nog wat havermoutpap eten. Gewoon lekker de tijd nemen om relaxt de laatste dingetjes te doen.

Alles was anders. Ik had vanuit mijn bed leunend op de rand de slaapkamergordijnen open getrokken. Wat een K-weer! Ik rolde terug naar mijn kant en voelde mijn voet. Hij leek ok. Zou ik dan toch? Zou ik dan toch gewoon opstaan? Even mijn maatjes berichtten dat ik toch mee ga. Even nog een keer voelen. Het voelde goed.. een klein mirakel. Zo snel als het kwam zo snel kan het ook weer weg gaan zeggen ze soms. De optimisten onder ons.. Anderen zeiden neem je tijd.

Dan moet ik nu wel haasten. Ik sprong uit mijn bed en landde met twee benen zachtjes op de grond. Geen salto’s ofzo maar gewoon elegant met een zachte landing. Mijn voet zei als eerste wat, kort daarna kwam een korte krachtige “auw” uit mijn mond en nog wat gevloek. Zuchtend ging ik weer zitten. Ondanks al die krachttermen had mijn voet het laatste woord.

Zou ik de Zevenheuvelenloop toch nog gelopen hebben? Lees verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/11/neem-de-tijd/

Tja.. Ik wil wel.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op zondag 15 november 2015 10:05

Zondag is het weer tijd voor de zevenheuvelenloop. Het meest geweldige hardloopevenement van Nijmegen en verre omgeving. Altijd super gezellig. Ik kan er wel een blog over schrijven. Weet je nog die ene keer? Die eerste keer.. toen stond ik nog te trappelen van ongeduld en te swingen op de beats van een latijnsnamericaans drumorkestje. Terwijl op de achtergrond de eerste wedstrijdlopers al binnen kwamen. Geweldig.. Wat een atleten! In een wereldrecord tijd stoven ze over de finish. Zo’n snel en mooi parcours.. Ik heb er ontzettend veel zin in.

Nee.. en dan die keer dat die Elvis meeliep. Geweldig.. zo’n idioot helemaal in zo’n Vegas pak compleet met Elvishaar. Ik zag hem door het doucheraam als een van de laatsten zijn enorme bierbuik over de finish slepen. Later vond ik op Facebook nog een foto van hem waar hij met een been op een hek zijn spieren wat oprekte terwijl hij nog een trekje aan zijn sigaret nam. Legendarisch.. Als hij zondag weer meeloopt, dan wil ik met hem op de foto.. Dat lijkt me fantastisch..

Ja.. vanuit het doucheraam. Ik heb namelijk de luxe om te mogen douchen op 200 meter van de start/finish. Een tante van een oud collega woont daar. Een echte Nijmeegse. Kei gezellig.. het eerste jaar waren mijn collega en ik daar nog met zijn tweeën. Maar daar kwamen steeds meer lopers bij..En meer familie en aanhang en kids.. Het was een drukte van belang. Het was een klein feestje.. Wat zeg ik? Een groot feest daar op de Groesbeekseweg. Even lekker douchen.. beetje eten.. biertje.. kei gaaf gezelschap.. wat wil je nog meer? Ik heb al contact gehad en ik mag gewoon weer komen. Super.. Ik heb er onwijs veel zin in.

En die keer.. die keer dat het de hele dag mistig was.. Het was mistig niet normaal. Je kon geen hand voor ogen zien. Nee.. echt.. Geen hand.. ik zeg het je.. Ik stond in de startvakken en ik zag gewoon de wachtende lopers in mijn eigen startvak niet. Echt.. Maar tijdens de start trok het helemaal open. Helemaal open.. de zon ging schijnen.. om een uur na de finish van de meeste lopers weer te verdwijnen achter een dik pak mist. Het duurde zeker twee uur voordat ik Nijmegen uit was. Bizar..

Weet je nog toen ik die vette PR liep?

Nee.. Weet je niet meer? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/11/tja-ik-wil-wel/

Stom.. stom.. stom..

Gepost door berry peters op vrijdag 13 november 2015 09:30

Na een korte rust en heerlijke vakantie periode had ik ontzettend zin om weer gaan trainen. De marathon van Amsterdam leek alweer eeuwen geleden. Ik zat nog een beetje in een low-training-diet. Tijd om eruit te komen. Constance was er ook. Die had ik alweer een tijdje niet gezien. Lekker samen nog een beetje na genieten van de mooie prestatie. Natuurlijk gingen we trainen in het donker. Nee.. dat was niet stom.. Dat kon niet anders in deze periode van het jaar maar dat mocht de pret zeker niet drukken.

De atletiek vereniging heeft strikte regels voor het lopen in het donker. Altijd een hesje aan. Zo’n ultra, bijna radioactief, geel hesje.. Zodat ze je van mijlen ver al kunnen zien. Iedereen heeft dan ook een hesje aan. Zonder hesje blijf je op de baan. Bij binnenkomst zie je ook al direct wie er voor de baan training gaan en wie er in het donker gaat lopen. Natuurlijk heb je altijd donkerlopers die geen hesje hebben meegenomen. Voor deze onverlaten wordt direct een hesje gehaald uit de kantine..

Een geel hesje dan. Zeker geen andere kleuren. Je ziet eigenlijk nooit iemand in een oranje hesje lopen of een hardloopster in een roze hesje. Nee.. die hesje zijn altijd geel. Dat zorgt namelijk voor bizar veel veiligheid in het donker. En we gingen zoals gezegd lopen in het donker.

Het ging toch eigenlijk best wel goed. Ik liep soepel en het was gezellig.
Wil je weten wat er dan zo stom was? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/11/stom-stom-stom/

MvA deel II: In ieder geval geen yoga erna..

Gepost door berry peters op zondag 8 november 2015 08:09

Ik voelde me blij en nog lang niet moe toen we eindelijk weer in bewoond gebied kwamen. De eerste 25 km met daarin het saaiste deel langs de Amstel zat erop. Hier stonden weer wat meer mensen verscholen onder bruggen en viaducten. Ik had het met ze te doen. Ik liep in mijn korte broek en dito mouwen. Toch had ik het niet koud. Maar als ik naar de supporters keek, kreeg ik het wel koud. Gewapend met ponchos tegen de regen over hun dikke winterjas zag ik zelfs een aantal met hun trillende handschoenen de drubbels van hun brillen vegen.

Ik dacht aan mijn kersverse mentale begeleidster Dolores. Die stond waarschijnlijk al enkele uren te wachten ergens bij het begin van de dertig kilometer. Ik had het met haar te doen. Dit was eigenlijk geen weer voor een warmbloedige vrouw zoals zij. Ik ging maar wat harder lopen ook omdat Constance me vertelde dat de groene ballonen naderden.

De dertig kilometer passeerde ik soepeltjes. Dat wil zeggen. Die gevoelige enkel van in het begin voelde ik niet meer. Ik had geen honger of dorst. Ik liep gewoon door. Wel maakte ik me een tikkeltje zorgen over de tijd die we de afgelopen kilometers hadden verloren. De groene ballonen liepen in de buurt. Constance had haar stabiele tred nog steeds. Al zag ik ook bij haar tekenen van vermoeidheid.

Ik ging wat meer rechts lopen. Ik had immers Dolores gevraagd om na de dertig km te gaan staan. Ergens aan de rechterkant. Ik was benieuwd of het gelukt zou zijn. Even later wees Constance naar een bushalte. Daar onder stond ze te schuilen voor de regen. Ze had me al gezien. Mijn ogen werden groter net zoals mijn glimlach.

Wil je weten wat Dolores deed? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/10/mva-deel-ii-in-ieder-geval-geen-yoga-erna/

MvA deel I: Geen yoga voor de wedstrijd..??

Gepost door berry peters op dinsdag 27 oktober 2015 17:21

Eindelijk was het dan zover. Ik had alles gedaan wat ik kon.. voldoende kilometers getraind, gelet op de variatie in mijn voeding, mijn gewicht in de gaten gehouden, een aantal keren een 30+-er gedaan en op tijd mijn rust gepakt, gestopt met trainen. Sterker nog.. Ik was helemaal klaar met het trainen. Nee serieus.. Ik denk dat ik echt klaar was..

En toch.. voelde het voor mij nog niet helemaal goed. Ik was om onverklaarbare reden onrustig en wellicht zelfs zenuwachtig. Niet normaal en rationeel gezien zeker niet nodig. Ik besloot om het zekere voor het onzekere te nemen en eens kritisch te kijken naar mijn technische begeleidingsstaf. De vorige marathons was ik begeleid door Trainert (voor het betere afbeulwerk met de Grote Jongens), D’nRem (voor het gezellig lopen met ruimte voor rust) en Ria (de beste masseuse van Apeldoorn en verre omstreken). Zeker weten de beste paarden van het stal en toch miste ik wat.

Ik realiseerde dat het lopen van de marathon vooral een mentale opgave is. Wellicht had ik wat behoefte aan mentale begeleiding en innerlijke rust. Ik moest direct aan yoga denken. Vroeger wel eens gedaan maar gestopt omdat een aantal oefeningen niet zo fijn waren voor mijn benen. Sommigen zullen zeggen, dan moet je meer oefenen. Dus ik trok mijn stoute hardloopschoenen aan en zocht contact met Dolores (Weet je niet meer wie dat is? Lees dan: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/04/beste-bigsmilerunning-je-zult-wel-denken/ ..).

Wil je weten wat Dolores nog meer voor me gedaan heeft? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/10/mva-deel-i-geen-yoga-voor-de-wedstrijd/

Rust! (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 14 oktober 2015 12:43

13 oktober 2015. Ik zit op de bank met laptop op schoot met een oog naar de tv te kijken. Heb geen flauw idee wat erop is, voorbeschouwing ofzo. Het is slecht achtergrondgeluid. In mijn gedachten ben ik bij aanstaande zondag. Dan start om half 10 de marathon van Amsterdam en ik ben erbij. Fysiek helemaal in orde. Geen pijnlijke rib, enkel, bil of wat dan ook. Zelfs de haast chronische pijnlijke plek in mijn borststreek voel ik niet meer. Mentaal zit het ook goed. Ik twijfel niet over of ik het ga halen. Ik verwacht een tijd binnen de 4 uur. Dus op de meest gestelde vraag van dit moment antwoord ik zonder enige twijfel: “Ja, ik ben er klaar voor!!”. En toch..

Waarom dan niet blij? De marathon is immers zondag al dus.. Het is tijd voor rust. Ik schreef ooit dat rust een van de moeilijkste onderdelen van de voorbereiding naar de Marathon is. En normaal gesproken is dat ook zo. Behalve nu. Morgen mijn laatste training op de atletiek vereniging en dan even niets meer. Heerlijk. Het voelt haast een beetje ongemakkelijk. Ik weet ook niet waar het vandaan komt.

Begrijp me niet verkeerd. Ik heb ontzettend veel zin in die marathon. Het lijkt me fantastisch om te starten tussen al die mensen. Het lijkt me heerlijk om door Amsterdam te rennen, tussen de potsierlijke kantoren van de zuidas, dat ellelange rustige stuk langs de amstel, het laatste deel door het Vondelpark om uit eindelijk als absoluut hoogtepunt de veel belovende finish in het Olympisch Stadion. Ik kijk er echt naar uit. En toch.. Er hangt een triestige sfeer in de lucht..

Wil je weten waardoor het wellicht kwam? Lees dan verder op http://www.bigsmilerunning.nl/2015/10/rust/

Wat een AVontour!!

Gepost door berry peters op vrijdag 9 oktober 2015 10:12

Zondagochtend 7 uur. Mijn wekker was net gegaan. Ik draaide me nogmaals om. Het waterbed was lekker warm. Door het openstaande raam kwam een frisse wind. Brr.. Koud.. Ik trok de dekens over mijn heen. 7 uur.. wellicht moest ik nog maar even blijven liggen tot kwart over. Ach kom op.. Eruit!! Geen enkel excuus om nog langer in mijn bed te blijven liggen. Helaas..

Het was mistig! Normaal gesproken kon ik vrij scherp de bomen achter in de tuin zien. Nu was het bos versluierd door een dunne laag mist. Mijn hoofd voelde ook niet helemaal ok. Te weinig gedronken gisteren. En vannacht veel te lang liggen piekeren.. Had beter met mijn favoriete neef de kroeg in kunnen gaan. Tja.. keuzes.. het leven gaat over keuzes..

Naar de kroeg gaan was sowieso geen optie vertelde ik hem gisterenavond. Het was immers de volgende dag werelddierendag! En het was tijd voor een AVontour. De vorige edities was ik er helaas niet bij. Telkens was er wel wat. Daarom besloot ik hem deze keer maar zelf te organiseren. En kijk.. deze keer kon ik er gelukkig wel bij zijn.

Ik liep naar de keuken en gaf onderweg mijn poes een knuffel. Nee. Ja.. inderdaad.. dat doe ik wel vaker.. Op de tafel stond een nog niet ingepakt cadeau voor de best verklede hardloper voor de AVontour van zodadelijk. In het kader van werelddierendag weet je nog? Shit geen inpakpapier. Waar was de schaar? Ik had geen tijd. Stoot mijn hoofd tegen de lamp. Zucht. Het kon wel eens een lange dag worden.. Adem in.. adem uit..

Even mijn neus naar buiten om te voelen of het inderdaad koud was. Geen ijspegels maar toch best frisjes. Toch weigerde ik om een lange broek aan te trekken. Mijn favoriete Barcelona shirt lag boven op dus die deed ik wel aan. Ik zag dat hij wat aan het slijten was. Misschien de komende tijd wat minder vaak aan trekken en wellicht volgend jaar een nieuwe halen.

Gepakt en gezakt reed ik in de auto via de sluiproute, een tikkeltje te hard, naar Terlet. Bij cafe/restaurant de Thermiekbel zijn we vandaag meer dan welkom. Gisteren aan de telefoon werd ik door een gezellige dame als de verloren zoon behandeld. Ze stonden al te trappelen om onze groep van ongeveer 60 hardlopers, 30 nordic walkers en 60 stokken te ontvangen. Oei.. even opletten. Een zwarte kat stak net voor mijn auto over. Bijna een niet zo’n beste start van je Werelddierendag, katje..

Op Terlet was het al een drukte van belang. De nordic walkers stonden hun stokken al op te warmen. Ik zag ook al een aantal van de Grote Jongens. Wil je weten wie er nog meer mee liepen? Lees dan verder op http://www.bigsmilerunning.nl/2015/10/wat-een-avontour/

Heel blijven..

Gepost door berry peters op maandag 5 oktober 2015 13:11

De weg naar Amsterdam zit vol met hobbels en kuilen. Nog nooit had ik in de voorbereiding naar een marathon zoveel last van pijntjes. Was het niet mijn enkel, dan zeurde wel mijn linker bil of knie. Het leek wel alsof mijn lichaam zich verzette tegen iets wat onvermijdelijk lijkt.. En toch gaat die marathon gelopen worden, wat er ook gebeurd..

Zo heb ik vorige week een gekneusde rib op onverklaarbare manier opgelopen. Tenminste.. dat denk ik.. Als ik lach, doet het zeer van binnen. Waarschijnlijk komt het door een val met Wadlopen. Tja.. het is niet te geloven. en toch kan ik het niet anders verklaren. Wat zou het anders moeten zijn?

Ja.. Wadlopen. Vergeet de marathon, vergeet trails, vergeet mudmasters.. ga gerust een keertje wadlopen. Dan weet je pas wat lopen is. Een tijdje geleden stelde ik voor aan mijn vader om eens wat te gaan lopen. Hij zocht gelijk op het internet en vertelde me dat we wat konden lopen tussen Holwerd en Ameland. Wat?

We liepen dus wat van Holwerd naar Ameland. In het begin slenterde we gewoon door het modderige water een beetje langs de kust van Friesland. Het leek net alsof onze gidsen nog moesten bepalen waar we het beste de oversteek moesten maken. Daarna was een grote bagger partij. Het eerste stuk liepen we gewoon door steeds dieper water totdat we bij de geul van ongeveer 1.30 diep aan kwamen. Rugzak omhoog en kruis in het water. Daarna tot je knieen door de modder en als toetje nog zo’n 1,5km door het slik.

Wil je weten waar het dan precies ging? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/09/heel-blijven/

Dam tot Dam tot Dam..

Gepost door berry peters op dinsdag 29 september 2015 18:05

De Dam tot Dam loop is wat mij betreft sinds dit weekend hét hardloopevenement van Nederland. Eigenlijk was het heel gek dat ik hem nog nooit had gelopen. Daarom was het voor mij dan ook een verrassing dat de start niet op de Dam was. Al jaren niet meer. Wat maakt het uit! Mijn start was eigenlijk al op het centraal station. Daar zag ik mijn hardloopmaatjes en nog wat anderen, een oud collega en hardlopers.. veel hardlopers..

Constance was er ook. En Juf had Uncle meegenomen. Daarnaast dus veel hardlopers in alle kleuren van de regenboog. Ik zag lange broeken, korte broeken, renrokjes, lange mouwen, korte mouwen, cowboy kleding in allerlei soorten en maten. Blijkbaar was men het niet helemaal eens over de omstandigheden. En die cowboy.. tja..

Altijd spannend zo loopje. Dat zag je al aan de gigantische rijen dames bij de dixies. Zal wel toeval zijn. Beetje jammer is dan als je als dame achter zo’n semi stoere hardloper staat. Dan weet je al een beetje hoe laat het is. Bij ons was Constance vooral nerveus omdat we niet helemaal zeker wisten of we haar in het blauwe startvak zouden krijgen. De Amsterdamse startvakpolitie is nogal streng.

En inderdaad bij het blauwe startvak stonden zeker 10 mannen en vrouwen in van die lange regenjassen te controleren. Maar goed wij hadden ons natuurlijk voorbereid. Constance droeg een poncho en Juf was solidair. Door de poncho was de kleur van het vak minder goed te zien. Beetje verdacht was wel dat ze de enige waren. Het was eigenlijk best wel lekker weer en droog. Geen enkele reden om een poncho te dragen.

Ik zag die gasten dan ook wel kijken. Daarom zorgde ik voor een afleidingsmanoeuvre..
Wil je weten welke manoeuvre ik uitvoerde en wat er verder nog gebeurde bij de Dam tot Dam? Lees dan gerust verder op http://www.bigsmilerunning.nl/2015/09/dam-tot-dam-tot-dam/

De Wisenttrail..

Gepost door berry peters op vrijdag 18 september 2015 16:28

Hieperdepiep hoera.. Op de Veluwe is weer een nieuwe trailtje geboren. Ik hoor je denken. Dat kwam Nederland nog net te kort. Inderdaad.. Maar deze trail gaat een klassieker worden. Let op mijn woorden. De eerste keer stonden er al zo’n 700 hardlopers te trappelen om de drie verschillende afstanden te lopen. De timing was trouwens ook perfect. De hei stond vol trots en zeer decoratief zijn paarse kleur te showen.

Al met al voldoende reden voor mij om al maanden van te voren me voor de deze trail in te schrijven. En toch was het lastig om op een zondagochtend veel te vroeg mijn bed uit te komen. Mijn lekker warme bed.. Goed.. even gevoel uitschakelen, eruit springen en vooral niet terug kijken. Snel wat eten, me aankleden, toch stiekem even kijken..

Hoofdschuddend stapte ik op de fiets. Ik veegde wat vocht uit mijn ogen. Toch sterk die fishermansfriend. Ik ben gek. Dat moet haast wel. Vrijwillig op een zondagochtend 32 kilometer lopen. Maar eerst 10 minuten fietsen.. of is het een kwartier? Maakt niet uit. Ik ben te laat. Te lang blijven liggen. Al twee keer gebeld door een van mijn hardloopmaatjes. Ai..

Bij de start staan de echte die-hards van AV34. Dat wil zeggen. Vos is al weg voor de 53km. Altijd baas boven baas. Inge was er. Ik had haar bijna niet herkend zonder haar kinderen. De Juf was er. Beetje nerveus omdat ik zo laat was en haar startnummer bij me had. En Ed, de broer van Willem, stond vrij ontspannen naast zijn broer. Die had voor de afwisseling zijn hond mee genomen. Eerst dacht ik dat hij mee wilde doen aan een soort caricross totdat ik zijn zondagse pak zag.

Het was een drukte van belang bij de start van de Wisenttrail. Staatsbosbeheer had het plan op gevat om op afzienbare tijd Wisents op de Veluwe te laten grazen. Dat zal een fantastisch gezicht zijn. Wisents zijn de Europese variant van de Amerikaanse bizon. Prachtige beesten. Ik heb ooit gedacht om er eentje op mijn kuit te tatoeëren. Ach.. midlife-piek. dat waren pas tijden.

Voor de duidelijkheid.. alleen maar aan gedacht.
Wil je weten waar ik nog meer aan dacht? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/09/de-wisenttrail/

de oude man en de duif.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op vrijdag 11 september 2015 17:58

Laatst toen ik terug kwam van een rondje hardlopen zag ik een oude man in een scootmobiel aan de kant van de weg staan. Hij vertelde me dat het met slechts een oog steeds lastiger werd met het oversteken. Ik hielp hem en liep met hem mee. Bij het veldje aangekomen parkeerde zijn rijtuig in de zon en genoot zichtbaar van de warmte.

Hij vertelde dat hij na het overlijden van zijn vrouw nog slechts 1 passie in zijn leven had, zijn duiven. Duiven zijn niet echt mijn favoriete vogelsoort. Ze maken altijd zo’n lawaai in de ochtend. Ik moest echter wel direct denken aan een aflevering van Topgear waarin een duif het opnam tegen een Ford Ka. Voor de liefhebbers.. deze is uitgezonden in de vierde aflevering van het vierde seizoen. Die duif kon echter zeker wel rekenen op mijn sympathie.

Ik maakte met hem zijn rondje asfalt door het bos af. Ondertussen luisterde ik naar zijn verhalen over de duiven en dacht ik na over die aflevering van Topgear. Dat lijkt onmogelijk maar soms kunnen mannen inderdaad twee dingen tegelijkertijd doen. Bij het verzorgingstehuis aan gekomen vroeg ik naar de mogelijke snelheid van zijn duiven.

Hij negeerde mijn vraag. Het waren er nog maar twee moest hij bekennen. De eerste, het vrouwtje, was erg lief, warm en aanhankelijk maar had helaas weinig richtingsgevoel. De ander, het mannetje, had meer ervaring en een krachtige uitstraling maar was echter niet zo snel meer als vroeger. Ik vroeg hem of hij wilde meewerken aan een wedstrijd tussen een van zijn duiven en mijzelf. Hij moest lachen en vroeg.. “voel jij je een Ford Ka?.. die kwam er niet zo goed van af.. weet je nog?” waarbij refereerde aan die bewuste aflevering.

Daarin was de raceduif veel eerder binnen en de Ford Ka was ook nog onderweg verkeerd gereden. Kansloos dacht ik. Toch wilde ik het proberen.

Wil je weten hoe dat uitpakte? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/08/de-oude-man-en-de-duif/

Nait soez'n..

Gepost door berry peters op vrijdag 28 augustus 2015 17:43

Om in de vakantie een leuke prestatieloop van enige betekenis te vinden valt nog niet mee. Ok.. je hebt natuurlijk van die campingloopjes van een kilometer of 5 en soms ietsje langer waar je dan je caravan-overbuurvrouw met iets te strakke broek ziet lopen of nog erger je tent-buurman die eindelijk heeft besloten om compleet met BBQ-bierbuik het joggen te proberen. Die loopjes bedoel ik dus niet.

Aangenaam verrast was ik daarom toen een van mijn road2amsterdam-trainingsmaatjes (minstens 47 punten met wordfeud..) Constance in onze road2amsterdam-what's app-groep (ongeveer weer zoveel punten..) ons uitnodigde om in Groningen te lopen. Om precies te zijn van Lauwersoog naar Ulrum. Waar? Ja.. Ulrum! Dit klinkt als een dorpje uit Lord of the rings maar is toch echt de finishplaats van de enige echte hardloop klassieker van Groningen. Ik kom deze natuurlijk niet weigeren.. er gaat immers niets boven Groningen. Nou.. dat klopt. De tomtom gaf aan dat je gewoon niet noordelijker kon zonder natte voeten te krijgen.

Na ongeveer 1 uur en 50 min rijden kwamen we op de finish locatie aan. Daar bij de lokale kroeg/restaurant Neptunus was het al gezellig druk. Prima georganiseerd met parkeerplaatswijzers in oranje hesjes, echte wc's waar het best goed plassen was en natuurlijk een flink uit de kluiten gewassen inschrijftent. De tent was volgehangen met oude ren-tshirts van deze loop in alle kleuren met daarop een Groningse tekst. Ik ging direct aan de slag met google translater om te bepalen wat er stond. Helaas zat Gronings er niet in. Belachelijk. Wel Swahili en Tadzjieks maar geen Gronings.

Later in de middag zou daar het feest losbarsten werd ons verteld. Onder begeleiding van de lokale band "Vangrail" bekend van de hits: "je hoort bij mij", "alleen met jou" en natuurlijk het onovertroffen "ik mis je". Net Nick en Simom maar dan zonder paling.. Ik kon haast niet wachten..

Eerst moest er nog een halve marathon gelopen worden.
Wil je weten hoe ik die uiteindelijk gelopen heb? lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/08/nait-soezn/

Verandering van spijs deel iv: weerstand

Gepost door berry peters op dinsdag 18 augustus 2015 10:10

Heb jij wel eens dat je wakker wordt en je even moet bepalen waar je bent? Ik heb dat eigenlijk nooit. Ik werd echter dit weekend licht verbaasd wakker van een blaffende hond en mensen op de gang. Blijkbaar vond niet iedereen in het hotel het nodig om de zondagochtend rust te respecteren. Goed.. Het was ook al 8:00. Ik herinnerde me dat ik vorige avond laat had bedacht dat een stukje hardlopen in de duinen en op het strand niet de beste maar wel een redelijk goede start van de zondag zou kunnen zijn..

In allerlei hardloopboeken staat geschreven dat je je motivatie kan bevorderen door af en toe een andere route te lopen. Makkelijk scoren zou ik zeggen. Nu is er op dit moment helemaal niets mis met mijn motivatie. En verder krijg ik tegenwoordig gewoon de kans om wat vaker op totaal verschillende plekken in ons mooie kleine kikkerlandje te lopen. (lees ook:
"<strong>Kaalslag</strong>" op http://bigsmilerunning.nl/2013/09/10/verandering-van-spijs-deel-i-kaalslag/
"<strong>Bulten en heuveltjes</strong>" op http://bigsmilerunning.nl/2013/12/28/verandering-van-spijs-deel-ii-bulten-en heuveltjes/
"<strong>Lijden</strong>" op http://www.bigsmilerunning.nl/2014/03/verandering-van-spijs-iii-lijden/)
Nu was ik dus in Noordwijk, terwijl ik normaal gesproken de bossen bij Apeldoorn onveilig maak. Allebei helemaal ok en toch ook zo ontzettend verschillend.

Half wakker met mijn ogen nog dicht lag ik nog in bed te peinzen of ik er al uit zou gaan voor dat veel belovende loopje. Ik dacht aan dat gezellige fietsritje gisterenavond laat terug van het strand toch wel erg fris was. Een trui was zeker geen overbodige luxe. Helaas hadden we die in het hotel laten liggen. De zon was al even onder gegaan, sterren straalden hoog in de lucht en een frisse wind was opgestoken. Brrr.. mooi maar koud.. ik draaide me nog maar eens om..

Enig gevoel van onbehagen bekroop me toen ik even later wakker werd.

Wil je weten wat ik toen deed? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/08/verandering-van-spijs-deel-iv-weerstand/

Terschelling.. Tot snel..

Gepost door berry peters op woensdag 5 augustus 2015 19:56

Op de laatste dag van mijn vakantie moest ik toch echt nog een keer dat kleine stukje door de duinen naar de zee te lopen. Gewoon omdat het kan. En natuurlijk om nog een keer te genieten van een van de weinige dingen die we in Apeldoorn echt te weinig van hebben.. water.. veel water. Ik laat de vele regenbuien even buiten beschouwing.

Om half 6 stond ik op. Ondanks het vroege tijdstip begon het al een beetje licht te worden. Wat was het stil. Niet normaal meer. Zelfs de eeuwig schreeuwende meeuwen leken nog te slapen. Ik liep op het zachte mossige gras naast de weg.. al was het maar om de kwetsbare stilte niet te verstoren. De weg naar het strand was voor mij bekend en dat was ook wel weer eens een keer lekker.

Binnen 10 minuten stond ik met mijn Salamons in de zand. Klaar om de eerste menselijke sporen te maken. Heerlijk zo'n ongerept strand. Het was duidelijk zichtbaar tot waar de zee in de afgelopen nacht was gekomen. Best ver richting de kust. Trouwens.. Dit is het breedste zandstrand van de Noordzee heb ik me laten wijs maken. Ik geloof het wel. De mulle en iets minder mulle meer natte zandstrook ging maar door. Ik zette mijn blik op oneindig. Wat vrij gemakkelijk was omdat aan het einde van het strand de zee begon.

Hier stond ik dan op de laatste dag. Een beetje staren naar de golven en verder niet zo veel.. Ik hoorde de branding. Golf na golf rolde rustig en met enige regelmaat op het zandstrand. Wat een stilte en ruimte! Op het strand lagen veel kwallen, lege schelpen en andere natuurlijke en menselijke restanten uit de zee. Herinneringen aan een roerige dag en nacht.

Wil je meer weten over dat strand op Terschelling? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/08/terschelling-tot-snel/

Vakantie.. (3 reacties)

Gepost door berry peters op vrijdag 24 juli 2015 18:58

Gelukkig.. ik had ze bij me. Natuurlijk had ik ze bij me. Helemaal onder in mijn koffer vond ik mijn schoenen. Daaronder lagen mijn renshorts, shirts en sokken. Dat ik zou gaan rennen op vakantie was zo'n beetje het enige wat volledig duidelijk was. Waarschijnlijk was dat dan ook het eerste wat ik had ingepakt.

Nu zag ik ze weer, die afgetrapte maar ozo geliefde Salamons. Meer dan duizend kilometer hardloop plezier.. Heuvel op en af, over grind, schelpen, door mul zand, modder, plassen en zelfs sloten.. En toch deden ze het nog prima. Helemaal ongeschonden waren ze niet uit de strijd gekomen. Maar de gaten en andere slijtageplekken waren de stoere littekens uit een roemrijk verleden.

Alles was stil in ons chalet ergens in het midden van Terschelling. Het enige wat de rust verstoorde was het luidde ademen van mijn nog slapende zoontje. Ik was er onder tussen aan gewend geraakt. Mijn dochter sliep boven in het stapelbed in haar slaapkamer. Nou ja.. Het was meer een groot uitgevallen kast waar net plaats voor zo'n bed was. Het leek net alsof ze er later het huisje omheen hadden gebouwd. Ze sliepen heel vast. Het was tijd voor wat quality time met de hardloper in mij!!

Wil je weten hoe ik daarvan optimaal gebruik maakte? lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/07/vakantie/

Teveel asfalt..

Gepost door berry peters op maandag 13 juli 2015 12:16

De laatste tijd ben ik eigenlijk helemaal niet meer zo negatief over de trainingen. Ik zou bijna zeggen mild. Tja. weet ook niet wat dat is. Wellicht is het een fase. Maakt ook niet uit. Ik weet ondertussen ook dat het niet altijd feest kan zijn. De afgelopen zondagochtend viel het me na een paar kilometer op dat we bijna de hele tijd op asfalt liepen. Tja.. daarvoor kom ik ondertussen op een zondagochtend niet meer mijn bed voor uit.

Maar goed.. ik was mijn bed toch al uit dus ja.. Ik besloot onderweg maar even naar de kersverse nieuwe trainer Hans te lopen. Hans deed zijn best om, het fanatieke en minder fanatieke, spul bij elkaar te houden. Ik realiseerde me dat dit mij dus ooit ook een keer zou kunnen gebeuren en dus hielp ik hem een beetje. Vooral Grote Jongen Chef stelde Hans een beetje op de proef. Ik wilde er wat van zeggen maar zag dat iedereen al lang blij was dat Chef weer meeliep, dus ik liet hem ook zijn momentje hebben.

Eenmaal naast Hans vroeg ik hem of het deze prachtige ochtend alleen asfalt.. asfalt en nog meer asfalt ging worden. Hans keek me aan en zag de serieuze blik. Bij Halte Asselt wilde hij de route wel corrigeren en wat meer zand, modder en andere shit. Ok.. ik tevreden.. verder scheelt het weer een pittige blog om de zaak af te kraken.. iedereen blij..

Tja.. de laatste tijd hou ik meer van zacht.Wil je weten waar ik nog meer van hou? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/07/teveel-asfalt/

Even lekker de pijngrens verhogen..

Gepost door berry peters op maandag 6 juli 2015 11:57

Vorige week liep ik toevallig in het bedrijfsrestaurant tegen een collega aan. Hij was al geblesseerd en dat was balen. Daarom kon hij immers niet mee lopen in de vele trails waarvoor hij zich had ingeschreven. Hij bood me aan om in plaats van hem de Veluwezoomtrail te lopen. Tja.. het was een moeilijke beslissing, een heel lastige maar ja.. het is toch zonde om zo’n startbewijs te laten liggen. Ik vertelde hem dat ik dat wel voor hem wilde doen.. omdat hij zo aandrong.

Het was zowiezo een feest weekend. De dag voor de Veluwezoomtrail was er immers het Drakenbootfestival. Ik ging daar speciaal heen om een potentiele nieuwe sponsor van de club eens lekker enthousiast aan te moedigen. De middag verstreek en paar gele rakkers later werd ik gevraagd om, bij een mogelijke plaatsing in de halve finale, in de boot plaats te nemen. Natuurlijk doe ik alles voor een nieuwe sponsor dus zelfs die kokmuts en schort werd zonder enige schaamte aangetrokken. Mogelijk hielpen die gele rakkers ook daar een handje bij..

Die avond las ik op het internet de vele waarschuwingen met betrekking tot het nuttigen van alcohol en sporten. Gelukkig zag ik daartussen ook een lichtpuntje. Het drinken van kleine hoeveelheden alcohol zou namelijk de pijngrens verhogen. Dat was goed nieuws en toch kwam het eigenlijk voor mij te laat.

De volgende ochtend werd ik wakker met een redelijk droge en schore keel. Wellicht was het toch ietsje teveel van het goede geweest. Gelukkig was mijn pijngrens verhoogd anders had ik wellicht een lichte koppijn gehad. Ik nam me voor om veel te drinken.

Wil je weten wat ik ging drinken? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2015/07/even-lekker-de-pijngrens-verhogen/

BigMouthRunning.. for bears..

Gepost door berry peters op zaterdag 27 juni 2015 08:06

Vroeg of laat moest het een keer gebeuren. De wapenwedloop tussen mijn trainers en mij was eindelijk in een impasse geraakt. Zij gaven zwaardere training, die ik dan weer kritisch bekeek in mijn blogs. Waarop zij dan weer met nog meer ongein op de training kwamen en ik natuurlijk daar weer lekker over heen ging in een volgende blog. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee hoe lang ik dat nog op een leuke manier kon volhouden. En toch nog fatsoenlijk kerstmis zou kunnen vieren.. Blijkbaar waren zij er ook helemaal klaar mee.

Vorige week net voor een training vroegen ze me opeens of ik de training kon overnemen. Ik schrok.. maar eh.. hoe moest dat dan? Daar stond ik dan met mijn grote mond. Ik kon zien dat zij daar wel lol in hadden. Ze hadden me even stil gekregen en dat komt vrij weinig voor.. kan ik je vertellen. Nou ja, de laatste tijd wat vaker maar dat is een ander verhaal. Ik besloot om het maar even te laten bezinken en te kijken hoe ver ik zou komen. Gelukkig deed Piet deed de tijd voor me en Paard hielp me met de route. Prima gedelegeerd. Bevredigend was het echter niet.

Na afloop van de training nam ik me voor om de volgende training helemaal zelf te doen.
Wil je weten hoe ik dat deed? Kijk dan op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/06/26/bigmouthrunning-for-bears/

Eindelijk kwam de training tot een hoogtepunt..

Gepost door berry peters op maandag 15 juni 2015 22:20

De trainingen van mijn atletiek vereniging reikten de laatste tijd tot ongekende hoogtes. Ik dacht eerst dat de trainers stiekem bijscholing kregen bij het corps mariniers.. Toch niet, ze halen hun inspiratie van internet. Die zag ik totaal niet aankomen. Nee, begrijp me niet verkeerd. Natuurlijk zag ik ze in gedachten best wel surfen.. maar dan op http://www.omroepmax.nl, http://www.overwintereninmalaga.nl of op http://www.ochtendgymmetolga.nl.

Vorige week was het weer zover. Het was inderdaad weer rustweek. Dat betekent meestal veel oefeningen en weinig hardlopen. En ik kan je vertellen dat als er een ding is wat langeafstandlopers niet willen, dat is het wel weinig hardlopen. Nee.. wacht even.. dwars door waterige kinderspeelplaatsen rennen, over picknick tafels en halve piramides beklimmen.. dat is toch echt niet normaal. Dat heeft toch heel weinig met hardlopen te maken. En deze blog gaat immers over hardlopen.. dus ja.. Wat moet ik daarmee?

Nu hebben we een keer in de vier weken een rustweek. De gedachte is dat het lichaam ook moet rusten. In de lange voorbereiding naar de volgende marathon kan de schoen niet altijd gespannen zijn. Mentaal en lichamelijk heb je af en toe periodes nodig om bij te trekken. Rust en ontspanning is een belangrijk element in de voorbereiding. Ik haat dat. Als ik wil rusten, dan ga ik wel lekker onderuitgezakt met een biertje op de bank naar voetballen kijken. En als ik wil ontspannen, dan ga ik wel met aangenaam gezelschap op een strandje zitten. Nee.. als ik naar de training kom, dan wil ik trainen en niets anders. Ok ok.. ik kom toch ook nog zeker wel om gezellig te kletsen en een beetje lol trappen maar dat terzijde.

Nu heb ik in het verleden al vaker me wat kritisch uitgelaten over de training (lees https://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/08/04/sorry-lichaam-sorry-bilspieren/). Toeval of niet, na deze blog is die ongein min of meer begonnen. Daarna heb ik wel vaker geklaagd over oefeningen die nergens over gingen (lees: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/01/24/goed-rustweek-dus/). Ondertussen heb ik echt wel begrepen dat al dat geklaag nergens toe leidt. Ik dacht altijd dat de pen machtiger was dan het trainingsschema maar blijkt dat dat niet zo is. Nee, tegenwoordig doe ik gewoon mee. Ja, het is revolutionair en briljant door zijn simpelheid. Ik doe er gewoon aan mee en schrijf er vooral niet meer over. Behalve nu dan.. Detail..

In zo’n rustweek gaan mijn trainers helemaal los...

Wil je weten wat ze deden? Lees dan verder op https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/06/15/eindelijk-kwam-de-training-tot-een-hoogtepunt/

Rustig an!! deel 2: Geen zorgen.. gewoon lekker lopen..

Gepost door berry peters op donderdag 28 mei 2015 07:14

De spanning voor de laatste etappe van de 14e hardloopvierdaagse van Apeldoorn was te snijden. Zeker voor de nog maagdelijke hardlopers die deze etappe voor de eerste keer zouden lopen. Constance en ik lagen in het natte gras op een schone vuilniszak van de perfecte organisatie. Trainert en Vos stonden redelijk relaxt bij ons in het grasveld naast de start. Zij hadden deze etappe al wel 40 keer gelopen en schepten meer op dan de vrijwilligers van de pastaparty. Brok keek verveelt naar de grijze lucht. Het kon wel eens een lange dag worden.

“Die tweede heuvel die gaat maar door.. Ik dacht vorig jaar.. Er komt geen eind aan.. En dan die temperatuur. Dat maakt het helemaal zwaar. Niet normaal meer!” vertelde Trainert met een serieus gezicht. Vos knikte met zijn hoofd en draaide zijn hardloopsjaal nog maar eens goed over zijn voorhoofd. Ownee, mijn excuses.. dat is natuurlijk een Bandana.

Het was sowieso een vierdaagse vol met hippe hardloop fashionstatements. Het naveltruitje was weer helemaal terug van eigenlijk nooit weggeweest. Al zag je wel dat sommige loopsters en die ene loper vergeten waren om te kijken of het truitje nog wel de goede maat had. Natuurlijk was daar dan de Bandana overgewaaid uit de trail- en het “Guns n Roses”-wereldje. Maar mijn persoonlijke favoriet was wel het hardlooprokje. Briljant in zijn eenvoud en gestimuleerd door diverse landelijke hardloopinstanties. Ze hanteren daarbij de gedachte dat wat de hockey bond kan, dat kunnen wij ook en zelfs beter. Echter sloeg het meelopend lid van de Schotse hardloopbond de plank, met de introductie van het mannelijke ruiten gewaad, volledig mis.

Ik kreeg trouwens nog de vraag hoe het een dag eerder was afgelopen met Brok en Constance.
Wil jij ook weten hoe dat was gelopen met Brok en Constance? Lees dan verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/28/rustig-an-deel-2-geen-zorgen-gewoon-lekker-lopen/

Rustig an!! deel 1: “mooi blauw is niet lelijk”

Gepost door berry peters op zondag 24 mei 2015 23:13

De hardloopvierdaagse van Apeldoorn is een waar fenomeen voor de echte langeafstandloper. Vierdagen hardlopen, wat wil je nog mee? Tja.. ik wilde echter zeker nog wel wat meer. Dus ik besloot om de eerste dag me gezellig lekker voor te bereiden in de Foodhallen en de laatste drie dagen lekker mee te lopen. Van Juf kreeg ik een startbewijs inclusief pastaparty en busreis naar het altijd leuke Kasteel de Canneburgh in het rustieke Vaassen.

Zaterdag Loenen 14,6km
Weinig mensen van AV34 liepen mee. Jammer want deze geweldige wedstrijd van onze stadsgenoten en hardloopvrienden AV Veluwe is, ondanks dat het tikkeltje zwaar is, ook heul gezellig. Goed.. een aantal zitten nog in de kneuzenbank van de marathon van Rotterdam. Die hebben een goed excuus. De rest is waarschijnlijk aan het voorbereiden voor een of andere ultratrail in Verweggiestan. Gelukkig was Brok en het Meisjevan er nog. Alleen Brok liep mee. Geheel toevallig kwam ik Constance tegen op de weg naar Amsterdam. Dus die liep ook mee.

Ik was nog een beetje zweverig van de, niet zo lang geleden afgelopen, nacht dus ik koos ervoor om niet met Brok mee te lopen. Maar in plaats daarvan gewoon lekker rustig met Constance te rennen. Ze had de eerste dag wel gelopen, een keurige strakke 11km/u. Zo’n tweede etappe is altijd zwaarder ook al is die korter. Hoe korter de etappe hoe zwaarder het parcours vertelde Meisjevan me voor de wedstrijd. Ik vertelde Constance dat ik haar zou begeleiden naar een mooie eindtijd. “Gezellig” was het enige wat ze zei.

Wil je weten wat Constance nog meer zei? Lees dan verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/24/rustig-an-deel-1-mooi-blauw-is-niet-lelijk/

Loopscholing..

Gepost door berry peters op donderdag 21 mei 2015 01:00

Een van de voordelen van hardlopen is dat je je al snel fit en jong voelt. Afgelopen zondagochtend strompelde ik echter amper wakker naar de badkamer. Ìk keek in de spiegel en besloot snel mijn ogen maar weer snel dicht te doen. Zelfs dat mocht niet baten. Iets was er mis. Mijn voeten, enkels, kuiten en vooral mijn bovenbenen voelden zwaar en een soort latente spierpijn voelde ik langzaam op komen. Gelukkig wc.. even zitten.. Wat was er gebeurd? Nasleep van een of andere wedstrijd? Was het weer rustweek en had ik me toch laten verleiden tot Janefonda’s, Rocky’s of andere ellende?

Een paar dagen ervoor, vorige week dinsdag kwam tijdens de training een voor mij onbekende man naast me lopen. De jonge enthousiasteling was duidelijk geïnteresseerd in onze groep en de manier waarop wij trainden. Zo goed als mogelijk gaf ik hem antwoord op al zijn vragen. Na een tijdje vroeg hij of er ook lopers bij zaten die weleens een marathon liepen. Ik vertelde hem met een grote glimlach en enige trots dat bijna alle aanwezigen wel eens een marathon of in ieder geval een halve marathon had gelopen. Hij was stil en keek me aan. Met een enorme frons op zijn onzekere en verbaasde gezicht vroeg hij me, waarschijnlijk nog onder de indruk, op welke trainingsdag de loopscholing gegeven werd.

“Ben je helemaal gek geworden?” Ik keek hem aan. De groep viel bijna stil. Voor me struikelde een van de grote jongens over een boomwortel. De man die naast hem liep draaide geschrokken zijn hoofd om. Ik hield de nieuweling even bij zijn arm en matigde mijn tempo. We liepen nu achterin de groep. Ik fluisterde hem toe dat...

Wil je weten wat ik hem toe fluisterde.. lees dat verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/21/loopscholing/

Op Moederdag naar de Wallen..

Gepost door berry peters op donderdag 14 mei 2015 00:58

De beste manier om je zondagochtend door te brengen is toch zeker samen met de grote jongens van de Atletiek Vereniging een stukje door het bos te gaan rennen. Nou ja.. je kunt natuurlijk ook lekker in bed blijven met je vrouw, je minnares, de buurvrouw of voor mijn part met je oneortwonightstand. En natuurlijk is het kijken naar de herhaling van de laatste aflevering van Checkpoint met je kinderen ook erg leuk. Of wellicht is helemaal geweldig om te ontbijten bij een strandtent met je favoriete collega? Nou ja, stel dat alle bovenstaande opties afvallen dan is het zeker een uitstekend idee om op zondagochtend een stukje te gaan rennen.

In ieder geval, dat is wat ik deed. The sun was shining. It was a brand new day halleluja! Bij de ingang van de atletiekbaan, het domein van AV34, stonden toch zeker 30 hardlopers waarvan tot mijn grote verbazing ook moeders. Het was immers Moederdag. Ik had al een snel beeld van hoe hun kinderen met blije gezichtjes voorzichtig een dienblad vol zelf bereid eten op het bed van hun slaperige ouders zetten. En hoe de hardlopende moeders even blij en toch ook zorgelijk de verse sinasappelsap en croisant met jam naar binnen werkten. Waarna ze even blij zeiden dat ze toch echt even moeten hardlopen. Daarmee leken ze schaamteloos de verbaasde blikken van hun kroost te negeren maar ja.. het is Moederdag en dan doen moderne moeders toch echt wat ze zelf willen.

Blijkbaar was dat vandaag voor een aantal moeders dus hardlopen. Ik keek er naar uit om de fanatieke moeders subtiel allerlei vragen over het onderwerp te stellen. Het leek me wel wat een blog over hardlopen en moederdag.

Nieuwsgierig? Lees verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/14/op-moederdag-naar-de-wallen/

Best training ever!!

Gepost door berry peters op vrijdag 8 mei 2015 01:12

Je hebt wel eens van die dagen dat het niet allemaal even voorspoedig loopt. Zo’n klein dingetje op je werk wat niet helemaal gaat zo als jij het wil en wat dan gedurende de dag steeds groter lijkt te worden. Dat is natuurlijk niet zo. Het blijft een klein dingetje. Zo’n dingetje die je normaal gesproken zou betitelen als een lekker klein dingetje. Waar je normaal gesproken gewoon mee om zou gaan. Als je dat dan toevallig even niet kan, dan kan zo’n lekker dingetje op zo’n dag echt een ding worden. Zo’n ding wat dan een beetje schuurt. Laat dan het lekkere er inderdaad dan maar af. Vandaag was zo’n dag. Goed ik ga maar niet in detail. Ik denk dat je wel een beeld heb. Ik heb in ieder geval wel een beeld maar ja, ik ben dan ook nogal visueel ingesteld. En natuurlijk was het mijn dingetje..

Niet getreurd.. In de avond kon ik me weer heerlijk uitleven bij mijn favoriete uitlaatklep, de hardlooptraining van AV34. Het was niet zo druk. De redenen hadden waarschijnlijk te maken met wat vlekjes op buienradar of wellicht een of andere ultratrail in het komende weekend. Dan plegen de grote jongens altijd een beetje rustig aan te doen. Vanwege dat laatste dan natuurlijk. Paard, Boss, Trainert, Vos en Willem blonken uit door afwezigheid. Chef wachtte waarschijnlijk tevergeefs op zijn eigen hardloop-harem. Die waarschijnlijk meer last hadden van de eerste reden.

Maar laten we het positief bekijken.. Wat hadden we dan wel? De oldskool hardlooptrainer Piet, die nog ouderwets gewoon hardlooptraining geeft met nadruk op hard-lopen. Check. Voldoende gezellige groep met natuurlijk wat vrouwelijk schoon, in dit geval de pinkladies Janneke en Blond Staartje. Check. Gelukkig was er mijn partner in crime Jip.. inderdaad de man van.. Check. En natuurlijk een heerlijk Veluws bos vol met modder, plassen en andere gorigheid. Check. Op buienradar zag het er slecht uit, veel regen. Check.. Check.. dubbelcheck. Echt een volle checklist met alle ingrediënten voor een onvergetelijke mindbreaking hardloop training.

Piet voelde het goed aan. Hij liep met de groep gewoonweg een eind het bos in..

Nieuwsgierig naar wat Piet nog meer deed? Lees dan verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/08/best-training-ever/

Wat zit er in jouw camelbak? Deel 1: Het potje vaseline

Gepost door berry peters op dinsdag 5 mei 2015 22:48

In de serie “Wat zit er in jouw camelbak?” ga ik op zoek naar lekker voedsel, interessante objecten of andere bijzondere dingetjes die langeafstandlopers meenemen in hun camelbak (lees over camelbak’s ook op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/15/camelbak/). Zoals de boekenkast veel zegt over de lezer, de auto veel zegt over de rijder en de hond veel zegt over het baasje.. Zo kan ik uit ervaring je vertellen dat datgene wat in de camelbak zit veel zegt over de betreffende langeafstandloper of loopster. Verder is het altijd handig te weten wat je loopmaatjes mee dragen, zeker bij een langeafstandloop. Van te voren besef je nooit wat je nodig zult hebben. Ik heb me dan ook voorgenomen om, als ik met een maatje een langeafstand doe, toch eerst naar de inhoud van hun camelbak te vragen.

Een paar weken geleden trof ik een toevallig voorbijkomende camelbak met in dit geval een bijbehorende langeafstandloopster. Bij dames mag je nooit zomaar in hun camelbak kijken. Dat moet je netjes vragen. Na enige aarzeling werd de camelbak dan ook op tafel om gekieperd. Daar lag tussen de standaard jelletjes, snoepjes en powerrepen.. het potje vaseline.

IMG_6218

Die zag ik totaal niet aankomen. Toen ik na een paar minuten minder pijn kreeg in mijn buik en kaakspieren begon ik me echt af te vragen wat je moet met een potje vaseline in je camelbak?. Ze vertelde me dat ze nooit hardlopend haar huis verlaat zonder dat potje. Maar wat moet je dan met een potje vaseline? Google maar eens zei ze terwijl me een knipoog gaf. Ik ben nogal visueel ingesteld en toch had ik geen flauw idee.

Dus toch maar even een google momentje. “vaseline hardlopen”. Goed.. Ga maar even zitten en als je zit.. hou je dan maar vast.

Blijf je maar vast houden en lees verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/05/wat-zit-er-in-jouw-camelbak-deel-1-het-potje-vaseline/

Beste BigSmileRunning.. Je zult wel denken.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op zondag 26 april 2015 11:33

“Beste BigSmileRunning,
Je zult wel denken waarom deze mail maar dat zit zo.. Wij zijn twee beste vriendinnen en we lezen al jaren jouw leuke blog bij een kop thee en een koekje. We kennen elkaar van de yoga en hebben in een enthousiaste bui besloten om te gaan hardlopen omdat er bij de Yoga zo weinig echte mannen mee doen. Nou BigSmile, mannen zat bij dat hardlopen alleen ze zijn een beetje saai. Ze lopen alleen maar hard. Wat een haast! Jij schrijft wel eens over runners-high. Dat hebben wij nog nooit meegemaakt. Vandaar dat we gewoon de stoute renschoenen aantrekken en je willen vragen of wij een keer met je mee kunnen lopen. Wellicht beleven wij dan ook zo’n runners-high.
We wachten vol spanning op je antwoord..
Groetjes, TweeYogaLovers.”

Tja, normaal gesproken blijf ik graag op de achtergrond en probeer ik de contacten met mijn lezers tot het minimale te beperken. Bij mijn atletiek vereniging zijn er mensen die niet veel tegen me zeggen omdat ze bang zijn dat het ooit allemaal te lezen is in een blog. Ik bevestig dat direct zodat ik af en toe ook nog lekker rustig door het bos kan rennen. Mijn vrienden lopen minder risico al was het maar omdat ze regelmatig zeggen dat het gevoerde gesprek niet geschikt is voor een blog. Goed.. In dit geval kon ik het niet laten om op de uitdaging in te gaan. Ik nam contact op en stelde voor om samen de Bergrace by Night te lopen.

De Bergrace by Night is een avond-wedstrijd van Wageningen naar de top van de Grebbeberg in Rhenen. Normaal loop ik samen met een van beste vrienden de 11,6 km maar goed de dames wilde het deze keer houden op de minder zware 7,6. Het maakt allemaal niet uit. Bij de Bergrace by Night is het hardlopen maar half zo belangrijk. Het draait hier vooral om het voorspel en ok ..ok.. ook om de race. Om uiteindelijk dat alles af te ronden in een bruisend feest.

Lees in spanning door op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/04/26/beste-bigsmilerunning-je-zult-wel-denken/

Matchfixing (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 22 april 2015 21:13

In het voetbal is matchfixing al jaren hip. Het schijnt te gebeuren in wedstrijden op alle niveaus vanaf de Champions Leaque tot en met het derde damesteam van SV Twello. Als er in je club nooit eens keer een match is gefixt, dan tel je eigenlijk in het hedendaagse voetbal niet meer mee. Natuurlijk horen daar dan ook de nodige onderwereldfiguren bij met illustere namen zoals Rooie Paul. Hij schijnt volgens de media ook de nederlandse scheidsrechter S.Gözübüyük genoemd te hebben. De voetbalbond ontkent in alle toon aarden. Ik denk dan dat als je die naam kunt noemen, dan heb je in ieder geval flink geoefend.

Maar goed, deze blog gaat natuurlijk over hardlopen. Hardlopers zijn over het algemeen vrij onschuldig. Als het tenminste gaat over hardlopen. Daarom verwacht niemand matchfixing bij het hardlopen. Ik was dan ook totaal verbaasd toen ik twee weken geleden werd benaderd door een charmante Aziatische heer genaamd Pin Dasuup. Hij vroeg mij of ik de marathon kon lopen boven de 4 uur. Ja, boven de 4 uur. In eerste instantie weigerde ik standvastig. Ik had immers tot doel om samen met mijn hardloopmaatjes een scherpe tijd onder de 4 uur te lopen. Hij vertelde dat er op de Filipijnen flink geld zou worden ingezet op mijn eindtijd van ergens tussen de 4:10 en 4:15. Ik moest lachen en twijfelde toch wel een beetje toen hij me een opmerkelijk aanbod deed.

Lees nieuwsgierig verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/04/22/matchfixing/

Eindelijk weer druk op de "Cool"-singel

Gepost door berry peters op zondag 19 april 2015 19:30

Het is net half 6 in de ochtend op Zondag 12 april. Dit is niet zomaar een zondag. Dit is de zondag van dé Marathon. Na weken van wikken en wegen. Na weken van lichamelijke problemen in de borststreek, linkerknie, kuiten en mijn linker grote teen, is het dan eindelijk zover. Dé marathon van Rotterdam. Ik lig nog in mijn bed en voel mijn lijf. Ja, alles zit er nog aan.

De What’s App groep “Road2Rotterdam” is nog vroeger actief dan de haan van de buren. “Wakker worden.. Wakker worden.. Wakker worden..”. Ik zucht diep en draai me nog maar een keer om. Ik had nog zeker een kwartier slaap ingepland. De iPhone blijft maar piepen. De leden van Road2Rotterdam zijn al meer dan wakker. Een foto met een prima weervoorspelling komt voorbij. Een heeft hem al voor de helft in haar dromen gelopen. De ander meldt dat we nog 4 uur tot de start hebben. Bokshandjes, knipogen, smilies, duimpjes omhoog en allerlei andere emoji. Parkeer je laatste mooie droom maar even en welkom in weer een nieuwe dag! Online elkaar motiveren. Helemaal geweldig! Maar jongens, het is nog geen 6 uur. Je mag naar beneden, doe beetje rustig, iedereen slaapt nog.. pak maar even een videootje..

Me nog een keer omdraaien heeft geen zin meer. Ik ben klaar wakker maar ben ik er klaar voor? Meest gestelde en enige relevante vraag van de afgelopen dagen in hardlopend Nederland. Eens kijken? Voldoende kilometers gelopen? Nope. 4 keer trainen in de week? Nee. Meer dan 30 km achter elkaar lekker gelopen? Niet echt. Lichamelijk echt helemaal in orde? Tja, sinds twee weken. Mental echt helemaal in orde? Ja.. sinds gisteren. En owja.. zeker niet onbelangrijk in een goede voorbereiding. Heb de film de Marathon gekeken? Check!

Nog drie uur voor de start zit ik met een van mijn hardloopmaatjes in de auto op weg naar Rotterdam. Gelukkig is Juf het ikwordwakkermeteenglimlachtype.. vandaag wel tenminste. Ik heb mazzel. Ze heeft met moeite de blauwe afdrukken van haar, nog net voor het slapen gaan, op de hand geschreven loopschema uit haar nek kunnen wassen.

Lees lekker verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/04/19/eindelijk-weer-druk-op-de-cool-singel/

Hoe je echt kunt genieten tijdens dé Marathon

Gepost door berry peters op zaterdag 11 april 2015 13:56

Morgen is dé Marathon van Nederland. Min of meer 4 uur puur genieten van al het mooie van en in Rotterdam. Daarom nog net voor de start, 5 tips over hoe je echt kunt genieten tijdens dé Marathon, die van Rotterdam.

1) In de Runnersworld van de afgelopen maand stond een heel stuk over seks en hardlopen. Geen seks voor de wedstrijd was het devies in de jaren 70 en 80 vooral in de voetbalwereld. Niemand weet waarom. Ik zie eigenlijk ook geen reden om het na de wedstrijd te laten. Waar eigenlijk nooit iemand over rept en toch wellicht interessant is in het kader van genieten, is seks tijdens de wedstrijd. Ik denk een onvergetelijke ervaring.

2) Soms zit je in een groepje met een paar leuke lopers waarin het af en toe best gezellig is. Alleen ze lopen wat traag. Kan gebeuren! Toch heb je geen zin om bij ze weg te lopen want alleen is ook maar alleen. Nou dan is..

Geniet alvast verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/04/11/hoe-je-echt-kunt-genieten-tijdens-de-marathon/

Vraag van de dag: Wat maakt jou intens gelukkig?

Gepost door berry peters op maandag 6 april 2015 22:18

Laatst vroeg iemand mij: “Wat maakt jou intens gelukkig?”. Ik schrok wakker, glimlachte en (s)liep door. Gedurende de training bleef deze vraag in mijn hoofd rond spoken en inderdaad.. ging er niet meer uit. Tot nu dan. Wat maakt de hardloper intens gelukkig? Ja, de hardloper want deze blog gaat natuurlijk over hardlopen. Anders was het vrij simpel. Geloof ik..

Bij gelukkige hardlopers denken we al vrij snel aan het haast legendarische lichaamseigen stofje Endorfine. Deze komt regelmatig en onregelmatig vrij bij het eten van bv. pepers en chocolade, tijdens seks en natuurlijk na een lekker pittige training. En niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Jaja, zo staat het in ieder geval op Wikipedia.. Even genoeg van dit geneuzel. Hoe werkt dat dan?

In een eerdere blog vertelde ik al over mijn ervaringen met dit geweldig fijne stofje. In “Een Nieuw Dipje Of Redelijk Fijn In Nieuw Elan” (https://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/12/11/een-nieuw-dipje-of-redelijk-fijn-in-nieuw-elan/) schreef ik over een plotselinge verandering van motivatie. Nou.. nu bijna anderhalf jaar later geloof ik er helemaal niets meer van. Ok, redelijk leuk stukje. Maar wat een onzin. Je moet echt niet alles geloven wat op internet staat. Alsof van een simpele training dat stofje al aangemaakt wordt. Dan moet er toch wel wat echt leuks of spannends gebeurd zijn tijdens die training. Ik moet zeggen dat de trainers erg hun best doen en toch kan ik het me niet direct voorstellen dat dat aanleiding is geweest tot het aanmaken van Endorfines. Het moet haast wel een van die andere dingen zijn geweest.

Lees verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/04/06/vraag-van-de-dag-wat-maakt-jou-intens-gelukkig/

It ain’t over untill..

Gepost door berry peters op zondag 29 maart 2015 18:43

Het alarm van mijn iphone piept irritant. Het is alweer 7 uur. Ik kan het bijna niet geloven. Ze hebben wat gerommeld met de tijd, kan niet anders. Ik moet eruit. Buiten waait het en het regent. Oei.. het waait hard. Ik draai me nog maar eens een keertje om. Shit, ik moet eruit. Ik wil kijken of ik er klaar voor ben. Of mijn knie het allemaal nog wel ok vind. Mijn hardloopgroep gaat een stukje lopen. Van Apeldoorn naar Hoenderloo en terug. Pak een beet een kleine 33 km. Warme bouillon halverwege. Daar doen we het vandaag allemaal voor.

Ik hoor de wind behoorlijk te keer gaan. Windkracht 5 zegt buienradar en het blijft nog wel even droog. jaja.. We gaan het zien. Ik vrees het ergste.. Ik ga er uit. Een van de moeilijkste dingen van hardlopen is te bepalen of je er klaar voor bent. Of beter gezegd en in alle eerlijkheid is het heel lastig om te bepalen of het echt niet meer gaat. Sinds een paar weken heb ik last van mijn knie. Eigenlijk gaat het nog wel en soms eigenlijk net niet. Wanneer weet je nou dat het klaar is? Ik bedoel dat het gewoon niet meer verantwoord is..

Ik weet wel dat in bed blijven geen antwoord op mijn vraag gaat geven. Ik weet dat mijn knie-gevoeligheden weinig met hardlopen te maken hebben. Tja.. en toch heb ik er last van. Deze tocht zou normaal gesproken moeten lukken. Vroeger toen ik nog jong was, was dit een makkie. Toen liep ik zo’n afstand en las onderweg de krant, plaatste nog wat foto’s op facebook en kletste over de zin/onzin van het leven. Tja.. dat was twee jaar geleden. Nu is alles anders.

Aangekomen op de parkeerplaats bij de atletiekbaan zie ik vooral.. niemand. Waarschijnlijk ook problemen met de tijd gehad. Ze hebben er mee zitten rotzooien. Ik zeg het je.. Ik zet de muziek nog maar eens aan. Met de hoop dat een lekker ontspannen nummer mijn hoofd zal vullen tijdens de lange tocht. Ah, de eerste komt er aan. het meisje van zondag parkeert haar volkswagen naast mijn auto. Haar raampje gaat omlaag en ze vraagt of ik er klaar voor ben. Tja.. goede vraag.. Aan haar gezicht zie ik dat ze wat twijfels heeft. Ik denk mooi.. gedeelde smart is halve smart. Best wel beetje lullig maar ja..
Als je nog niet klaar bent.. lees dan verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/03/28/it-aint-over-untill/

Controle is een illusie..

Gepost door berry peters op zondag 22 maart 2015 22:25

Nu de ergste kou uit de lucht is en iedereen beseft dat die zoveelste elfstedentocht dit jaar helaas weer niet door zal gaan.. Dan knipper je met de ogen en is het vanzelf weer lente geworden. Dan is het weer de tijd van de grote marathons. En zie.. de verhalen op het internet over het beste trainingsschema komen weer op als tulpen uit de grond. Zoveel trainers.. zoveel schema’s

Zo las ik laatst over een schema waarin je maximaal 4 keer per week traint en niet meer dan 14 km loopt. Erg interessant voor de loper met weinig tijd. Of beter gezegd de loper zonder tijd. Voor sommigen hardlopers werkt het blijkbaar. Tenminste dat lees ik dus op het internet. En alles wat op het internet staat is waar natuurlijk.. Ik vraag me dan trouwens wel af waar die mensen dan toch nog de tijd vandaan halen om überhaupt 4 keer per week te lopen maar dat terzijde. Het leek me trouwens ideaal tot ik me bedacht dat ik een lange-afstand-loper ben. Hoe kun je nu een lange afstand lopen zonder lange afstanden te lopen? Denk daar maar eens over na!

Maar goed.. Alweer een tijdje geleden liep ik met een vriendelijke vrouwelijke pacer de Midwinter Marathon. Vroeger.. Weet je wel.. toen de MidWinter nog gewoon een marathon was.. Ze vertelde mij dat trainen voor een marathon eigenlijk niet zo ingewikkeld was.

nieuwsgierig.. lees gerust verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/03/22/controle-is-een-illusie/

Als de mist om je hoofd is verdwenen.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op zaterdag 7 maart 2015 15:15

Men zegt wel eens dat lange afstandlopen vooral een mentale sport is. Hoho.. wacht even.. niet gelijk protesteren. Natuurlijk gaat die marathon, trail of ultra uiteindelijk in je bovenbenen zitten. Ja, en in je kuiten. En natuurlijk in je onderrug en bilspieren en soms krijg je zwarte teennagels.. Klopt allemaal.. en toch zit dat langeafstandlopen ook in je hoofd. Om precies te zijn.. tussen je oren.

Wie herkent bv. dat moeilijke moment niet.. als je je schoenen strikt, naar buiten kijkt en het keihard ziet plensen. Of wellicht nog erger als hagel, wind en nog meer van dat soort ongein aan je neus voorbij trekt. Als je dan eindelijk loopt, dan gaat het wel. Alhoewel je tijdens zo’n nat loopje toch ook nog moeilijke momenten kunt hebben. Pak je wel of niet dat extra tempootje, heuveltje of rondje. Uiteindelijk doe je het toch.. omdat het kan.. denk je..

En soms moet je er gewoon maar niet te veel over na te denken. Zo was daar opeens de tryout voor de nieuwe marathon van Apeldoorn. De MidWinter Trail Marathon van Apeldoorn georganiseert door onze eigen AV34. De brutale en toch dappere reactie op het verdwijnen van de MidWinter Marathon (zie ook MidWinter: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/17/de-midwinter/). 42.195 meter ploeteren over heuvels, door heidevelden en door het mulle zand. En ook even lang genieten van de Kootwijkerzandvlakte, Hoog Soerense heide en andere must see natuurmonumenten. En voor de mindere en vaak gezellige goden was daar dan 34 km lange “pussy” versie.

Lees gerust verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/03/07/als-de-mist-om-je-hoofd-is-verdwenen/

Samen uit.. alleen thuis..

Gepost door berry peters op maandag 9 februari 2015 22:23

Het valt me de laatste tijd steeds zwaarder om alleen te lopen. Loop je daar op zo’n verlaten single trail een beetje te kou kleumen in weer en wind, in regen of hagel. Helemaal niet gek dat het samen lopen steeds leuker wordt. Samen trainen.. Samen het lastige pad zoeken tussen de huizen van Park Berg en Bos of gewoon in het half donker heuvelop van lantaarnpaal naar lantaarnpaal rennen. Samen die snelle rondjes over de parkeerplaats of op de baan. Samen lekker door de modder naar de Kathedraal of naar de hei bij Hoog Soeren.

Nou bofte ik want vorige week zondag mocht ik weer. Ik had afgesproken met een aantal mensen van mijn Atletiek Vereniging om samen de MidWinter te lopen (over de nieuwe naam van de MVM kun je ook lezen in “de MidWinter”: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/17/de-midwinter/). Dit is met afstand het best georganiseerde en grootste sportfeest van Apeldoorn en omgeving. Daarnaast was ik in de gelukkige situatie dat ik samen mocht lopen met een aantal collega’s. In de weken ervoor had ik al samen met ze getraind. Gezellig rennen door de straten van Zwolle met verrassend leuke sportieve collega’s.

Wat een luxe! Een sympatieke vriendin bracht me tot de achteringang van Orpheus alwaar in de warme VIP ruimte een charmante collega al op me wachtte met een warm welkom en dito kop thee. Zoveel warmte was ik gewoon niet gewend. Een paar jaar terug kleedde ik me nog alleen om in een kille parkeergarage warm gehouden door een uit de kluiten gewassen luchtblazer en honderden hardlopers. Toen was het -10 nu toch zeker 15 graden warmer. Na afloop zou de snert en een alcoholvrij biertje op me wachten en de al eerder genoemde vriendin had met lekker gemaakt met pasta en een toetje zonder appelmoes en/of kers. Nog meer luxe. Ik kan er best wel aan wennen dat samen lopen. Het leek wel een tropisch eiland.

En ergens voelde het ook een beetje raar.
Lees samen of alleen verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/02/09/samen-uit-alleen-thuis/

The Midlife Runners

Gepost door berry peters op vrijdag 30 januari 2015 20:26

Hardlopen is de ideale sport voor mannen in de midlife crisis. Ja… je leest het goed.. Hardlopen is de ideale sport voor mannen in de midlife crisis! Even voor de duidelijkheid. Vroeger was dat het moment in een mannenleven waarop de man alles ging overwegen om te kijken of hij toch echt wel had bereikt wat hij ooit wilde bereiken. Vandaar crisis. Al heeft de huidige generatie mannen van rond de 40 er een beetje een andere draai aan gegeven.

Neem nou meneer Dekater, begin 40-er, denkt veel na en is niet bijster tevreden met zijn leven. Als je het over de duivel hebt, daar heb je hem. Hij parkeert zojuist zijn gevoel gewoon naast dat net aangeschafte kekke cabriotje op Lang Parkeren Schiphol Noord om, met een toevallig recent ontmoete strakke blondine van een jaar of 20, van een zwaar verdiende vakantie op een subtropisch eiland te genieten. Wat nou crisis? Midlife piek! Ondanks zijn leeftijd voelt Dekater zich weer jong, snel, onoverwinnelijk.. Hij voelt zich weer 25 ofzo of maximaal 32.

Tja.. Het lastige van gevoel is dat je kunt niet het parkeren. Het komt vanzelf terug. Sterker nog, het gaat gewoon met je mee op vakantie. Dus ligt Dekater op zijn badhanddoekje daar op dat eiland te kijken, door de donkere glazen van zijn Ray-Ban’s, naar dat strakke materiaal wat net zwaaiend uit het water komt. Oei.. even snel die enorme bierbuik intrekken. Ai.. dat kost kracht. Waar zijn die buikspieren gebleven? Zover weggezakt dat we ze voortaan rugspieren gaan noemen? De dag ervoor merkte Dekater ook al dat zijn conditie te wensen over liet tijdens een beetje frisbee-en met de al eerder genoemde blonde schoonheid. Dan had hij met het kopen van die gloednieuwe racefiets toch niet het gewenste effect bereikt. Had hij daarmee dan ook echt moeten gaan rijden? Racen? Dekater zucht nog maar eens..

Adem diep in en uit.. en lees gewoon door op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/30/the-midlife-runners/

Wisselende gevoelens..

Gepost door berry peters op zaterdag 24 januari 2015 00:12

De parkeerplaatsen op de laan naar het Loo waren net even wat voller dan op een normale zondagmorgen in the Bible belt. Ach.. Loolaan.. mooie herinneringen. Over twee weken zou het hier echt een drukte van belang zijn. Nu waren, ondanks het grijze weer, de lokale hardloop-die-hards uitgelopen voor de test-run voor de MidWinter. Ik ook dus.. al ging het niet zonder slag of stoot.

Een paar uur daarvoor werd ik badend in het zweet wakker. De nacht was onrustig geweest met een rare laatste droom over het afscheidsconcert van de rolling stones. Ze gingen maar door.. gaven toegift na toegift. en werden uiteindelijk onder protest met rollator en al van het podium af gereden. Wie het weet, mag het zeggen.. Het was waarschijnlijk net iets te warm in het lekkerste bed van de wereld. Buiten hoorde ik de wind en de regen. Ik wist dat ik zou gaan en toch bleef ik liggen piekeren. Voor de honderdste keer draaide in me nog maar eens om. Shit, weer die snoozer. Ik moest eruit. Nog 20 min voordat ik moest vertrekken. Ik twijfelde.

Lees zonder twijfel door op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/24/wisselende-gevoelens/

de Midwinter… (1 reactie)

Gepost door berry peters op zaterdag 17 januari 2015 22:40

Over een paar weken is het weer tijd voor het grootste feest van Apeldoorn en omgeving, de Midinter Marathon. Voor de 42e keer krijgen hardloopliefhebbers de kans om de prachtige heuvels en heidevelden van de Veluwe te doorkruizen. Dit is voor de langeafstandlopers DE marathon van Nederland. Ondanks de bijna 100% kans op regen, hagel, sneeuw, windstoten, ijskou of een combinatie van dat alles (een paar jaar geleden was het -10, zeker drie laagjes), is deze tocht der tochten nog nimmer afgelast.

Tot dit jaar.. Onverlaten hebben de Midwinter Marathon omgebouwd tot een populistisch volkstheater waarin veel te zware ongetrainde dwazen hijgend en zwalkend na 8 kilometer de finish bereiken, hele horde scholieren zichzelf weg gerukt hebben van hun smart-phone om eindelijk in beweging te komen en opgefokt kantoorpersoneel voor het eerst in maanden weer eens moe gestreden een echte deadline haalt.

Stel je toch eens voor dat de marathon van Rotterdam opeens geen laatste ronde meer door Kralingen zou doen of dat het marathon van Amsterdam niet in het olympisch stadion zou eindigen? Dat begrijpt toch helemaal niemand. Dat is net zo iets als dat de Vierdaagse zou stoppen in Groesbeek of dat de Elfstedentocht slechts 7 steden zou aandoen. Een frietje met zonder mayo.. Of dat de tour de France nu eens niet in Parijs zou eindigen.

Lees zonder oordeel verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/17/de-midwinter/

Het hoeft zich alleen maar te bevrijden..

Gepost door berry peters op zondag 11 januari 2015 00:51

Weet je nog ongeveer 7 uren en 15 dagen geleden.. De zon scheen. Het was de start van weer een mooie “het kon wel eens de aller-allerlaatste mooie dag van het jaar zijn”-dag. De temperatuur was prima. Een paar graden boven nul en een lekker zonnetje. Dat is behoorlijk ideaal hardloopweer. Twee laagjes, lange broek, pet en toch nog geen handschoenen. Heerlijk!!

Ja.. inderdaad heerlijk!!.. Ik schrok er zelf van.. Met een nieuw aangebroken nieuwsgierigheid probeerde ik een nieuw pad langs de achterkant van het ziekenhuis. Dit singeltrack was onderdeel van een verder modderig pad, enkel-diep uitgesleten door mountainbikers met hun ultralichte fietsjes. Lachend stelde ik me die te zware 40+-ers voor, ploegend met hun bierbuiken en dito achterwerken op een veel te dure statussymbool. De zo licht mogelijke fiets.. de natte droom van menige fietsende midlife-er. Jammerlijk zien ze niet dat ze misschien beter zelf een paar kilo kunnen afvallen alvorens hun stalen ros zo te martelen.

Lees onverschrokken door op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/11/het-hoeft-zich-alleen-maar-te-bevrijden/

Niet bang of laf..

Gepost door berry peters op donderdag 1 januari 2015 21:52

Wat een maf jaar was 2014! Geen enkele marathon gelopen. Wat zeg ik? Geen enkele tocht gelopen. Alleen maar geoefend, getraind, gewerkt aan conditie en gewicht. Owja, natuurlijk was daar dat ene loopje in Loenen een paar maanden geleden. Gezellig met veel medelopers van mijn AV. Ondanks de gezelligheid en de mooie route mag deze “Loenermarktrail” geen naam hebben. Ik liep trouwens als een natte krant, terwijl totaal niet regende. Een hardloopmaatje liep mij zonder enige moeite, met twee benen op tafel die zelfde krant lezend, op enkele minuten achterstand. Dat was ook maf trouwens.

Ik dwaal af. Een maf jaar dus. Na 5 marathons in een jaar was ik druk bezig mijn lijf voor te bereiden op de voorlopig laatste Marathon van de Filistijnen. Gelukkig zag ik net op tijd het licht. Zonnestralen schenen in een smalle straal door de bomen en hoekje van het doucheraam op de wijzerplaat van de weegschaal. Snel keek ik naar boven in de spiegel. Veel te mager zei mijn spiegel. Moet minstens 10 kilo bij zei mijn spiegel. Absoluut niet de mooiste van het hele land.. zei mijn spiegel. Dat laatste zou me trouwens hooglijk verbazen, zelfs met de 10 kilo extra die ik er nu bij heb.

Wat zei ik? Maf jaar inderdaad. Ook mentaal zat het niet helemaal lekker. Ik zocht naar wie ik was en wie ik ben. Schipperde van het ene extreme aan de linkerkant naar het totaal andere deel van het spectrum aan de rechterkant. Waarom liep ik überhaupt hard? Waren het de laatste uitwassen van een vette midlife crisis? Was het de rebound van jarenlang durende bewegingsloze jaren? Uiteindelijk zag ik in dat het gewoon goed is voor me om in beweging te komen en te zijn. Dat het niet uitmaakt hoe ver, hoe snel of hoe vaak, als ik maar in beweging ben..

Gewoon lekker doorlezen op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/01/niet-bang-of-laf/

Wat zullen we drinken? Zeven dagen lang.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op vrijdag 16 mei 2014 12:28

Op een doodnormale ochtend, alweer een tijdje geleden, schrok ik wakker. Gelukkig komt dat wel vaker voor, wakker worden dan. Ik had gedroomd dat ik kon vliegen en het ging nog best goed ook. Ik nam even de tijd en besefde dat ik gewoon in mijn eigen lekkere bed lag. Naar het plafond starend realiseerde ik me dat ik door omstandigheden nu helemaal kan doen wat ik wil. Het werk is tijdelijk opgedroogd dus ik probeerde het thuiswerken in al zijn facetten. Ik richtte mijn dag in zoals ik het wil.

Heb je dat boek van Haruki Murakami, “Waarover ik praat als ik over hardlopen praat”, gelezen? In dat boek schrijft hij oa. dat hij elke morgen met veel plezier een stukje hardloopt. Op dat moment leek het me wel wat. Nu zie ik er een beetje tegen op. Elke dag een stukje lopen… humm.. het is een mooi experiment. Ik doe dit natuurlijk ook zodat het niet nodig is dat jullie dit thuis uitproberen.

lees met een kop thee: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/05/16/wat-zullen-we-drinken-zeven-dagen-lang/

Bergrace by Night: Heuvel op of heuvel af?

Gepost door berry peters op zondag 11 mei 2014 20:16

De kerkklok luidt ouderwets 11 uur hoog boven het centrum van Wageningen. De halve maan schijnt trots hoog aan de hemel. Om me heen proberen meer dan honderd hardlopers zich warm te houden. Het heeft een paar uur geleden flink gespookt, het afgebroken bewijsmateriaal ligt her en der op het natte kerkplein. Ik schat in dat het niet meer dan 10 graden is. Koud voor de tijd van het jaar. Dit is dan ook geen normale setting. Dit is de Bergrace by night..

Naast me staat een man het huppelen op de keiharde muziek. Hij heeft korte broek en shirt met korte mouwen. Daarover draagt hij een grijze vuilniszak van de hema met gaten voor zijn hoofd en armen. Duidelijk geen fashionstatement. Ik krijg het al koud als ik naar hem kijk. Hij zegt lachend tegen me dat het best te doen is en springt nog eens op zijn andere been.

“Waarom zijn de dames zoveel eerder gestart? Vorig jaar liepen ze slechts 5 minuten voor op de mannen. Dat was gezelliger en het gaf je een kans om er nog een paar in te halen. Soms hele hordes..”. Prima een ander onderwerp. Mogelijk kreeg hij het hier wat warmer van. Ik kreeg het ook warm. Dat kwam vooral omdat ik een oude maar fijne trui met capuchon niet over mijn hoofd uit kreeg.

Lees gerust en lekker warm binnen verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/05/11/bergrace-by-night-heuvel-op-of-heuvel-af/

c’est mourir un peu..

Gepost door berry peters op maandag 28 april 2014 23:54

Het was alweer een tijdje geleden dat ik mee liep aan een wat serieuzer hardloopgebeuren. Natuurlijk had ik wel wat losse dingetjes gedaan maar niet om over naar huis te schrijven. Tja.. en hiervoor liep ik de marathon. Maar dat is natuurlijk een heel ander verhaal.. een veel langer verhaal..

De koningsloop in Zwolle, klinkt goed. Op het eerste gezicht een schattig leuk loopje. Geen kuitenbrekers, irritante heuvels of andere dingen die me zorgen baarden. Ik twijfelde even en zag daarna geen enkel obstakel om het niet te doen. Met een beetje spirit zou het moeten lukken.

Dus daar zat ik dan in de kantine van de lokale AV boven mijn warme thee te peinzen wat ik hier hemelsnaam ook alweer eens deed. Ok.. Ik miste de wedstrijden. Ik miste dat samen iets leuks doen. Ik miste dat samen naar iets toewerken. Dat gevoel van warmte en saamhorigheid als de afstand is afgelegd. En nu zat ik hier in mijn eentje een beetje om me heen te kijken..

Door de stoom van de hete thee zag ik een lokale schoonheid druk zijn met de na-inschrijvingen, veilig achter een tafel met laptop en naast de man die wel haar vader zou kunnen zijn. Maar het waarschijnlijk niet was.

Lees opgewekt verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/04/28/cest-mourir-un-peu/

Je komt in ademnood..

Gepost door berry peters op woensdag 23 april 2014 21:40

Het hooikoortsseizoen is weer begonnen. Ik merkte het een tijdje geleden al. Midden in de nacht gewoon geen adem. Nou ja, laten we er geen drama van maken.. weinig adem. Nu begin ik al een jaartje ouder te worden. Dus dan is het haast vanzelfsprekend dat je wat vaker naar adem moet happen.

Een dag later had ik ook te weinig lucht op de dinsdagavondtraining. Een pijnlijke knie, last van je mild of zware buik kun je eruit lopen. Even tanden op elkaar.. denken aan iets lekkers.. een ijsje ofzo en na een paar minuten heb je er geen last meer van. Dat gaat dus niet bij weinig lucht.

Ook als je rustig in bed ligt, dan wordt het vaak alleen maar erger. Ik weet nog goed dat ik als kleine jongen bij het kiepraampje naar frisse lucht stond te happen. Later hadden ze daar een paardemiddel voor gevonden. Nee, ik bedoel geen groter raam of een deur op een kier. Ventolin.. rotzooi natuurlijk maar het hielp me altijd door de nacht.

Goed.. rotzooi.. en dus zat het me niet lekker. Waarom kun je eigenlijk te weinig lucht er niet uitlopen zoals je dat ook kan bij die andere ongemakken. Misschien is het wel omdat je iets te kort komt. Lucht dus.. In de andere gevallen heb je eigenlijk iets aan je lichaam waar je niet op zit te wachten. Klinkt best wel logisch toch?

Lees ademloos verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/04/23/je-komt-in-ademnood/

Koning van Hoog Soeren…

Gepost door berry peters op dinsdag 15 april 2014 21:47

Hardlopen is in. Hardlopen is hip. Sorry, ik bedoel natuurlijk cool of zelfs vet. Maar hardlopen alleen is niet voldoende. We willen ook massaal weten hoe snel we lopen, hoe ver we lopen.. niet alleen vandaag maar ook deze week of deze maand, en soms willen we het allerliefste weten hoeveel kilocalerien we nu weer verbrand hebben. De hardloop-app’s schieten dan ook als paddestoelen uit de grond.

20140412-155150.jpg

Laatst sprak ik een fijne collega die heel fanatiek gebruik maakte van de hardloop-app Strava. Hij vertelde in geuren en kleuren waarom hij daarvoor had gekozen. Aan het einde van zijn betoog vertelde hij dat hij daarnaast en tegelijkertijd ook Runkeeper gebruikte. Daarmee kon je namelijk weer dingen mee doen die je met Strava niet kon.

Het lijkt erop dat steeds meer hardlopers verschillende apps tegelijkertijd gebruiken. Ik besloot dit weekend om dan maar eens een aantal app’s tegelijkertijd te laten draaien. Het was even gedoe maar uiteindelijk had ik toch Runkeeper, Runtastic, Strava, Endomondo en looptijden tegelijkertijd draaien. Owja.. Evy ook maar even aangezet. Dat is wel zo gezellig. Uiteindelijk was ik klaar voor een kort loopje van ongeveer 10km. Evy ging het snelst van start door met een zwoel vlaams accent af te tellen van 5 naar 1. “en Go” zei ze. Wauw.. gedachten lezen. Hoe doen ze dat toch?

De rest van de rit spraken ze telkens door elkaar. Totaal onnavolgbaar. De dames konden het maar niet eens worden. Dan hoorde ik weer de een het aantal kilometers opdreunen, de ander de snelheid en de derde vertelde me dat ik “fier mocht zijn”. Ze kregen nog net geen ruzie.. Uiteindelijk zeiden alleen niets meer tegen me en ook niet tegen elkaar.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/04/15/koning-van-hoog-soeren/

Willen jullie meer of minder baanwerk?

Gepost door berry peters op zondag 6 april 2014 14:13

De zomertijd is weer in gegaan. Dus het is weer wat langer licht. Goed nieuws voor de doorsnee hardloopliefhebber. Er kan dus na het werk weer wat langer door het bos gelopen worden. Voorlopig niet meer rennen in het donker van straatlantaarn naar straatlantaarn. En dan dus ook niet meer uit pure noodzaak de atletiekbaan op, al schijnt dat wel goed te zijn voor je snelheid.

Tijdens de dinsdagavond training gooide de trainer het een tikje populistisch gewoon in de groep. “willen jullie meer of minder baanwerk?”. De aanwezige hardloopfanatici joelden “Minder.. Minder.. Minder..”. “Goed..” zei de trainer “Dan regelen we dat!”

Dus ik liep met de grote jongens het bos in. Je kon wel zien dat het al weer een tijdje geleden was. Het leken wel pony’s die de hele winter op stal hebben gestaan en nu eindelijk de wei in mochten. Inclusief het op hol slaan en de bijbehorende gekke bokkensprongen.

Pak een kop thee en lees in alle rust door op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/04/06/willen-jullie-meer-of-minder-baanwerk/

Waar wacht je nog op?

Gepost door berry peters op zondag 30 maart 2014 23:06

Het kriebelt weer. Misschien is het de lente. Waar je ook kijkt tijdens het lopen, overal zie je van die fris groene blaadjes aan de bomen. Behalve dan op de zandvlakte van Kootwijk of ok.. de soesterduinen. Daar zie je vooral veel zand.. enzo.. Goed, ik dwaal af.

Had ik al verteld dat het weer kriebelt? Ja, het kriebelt dus. Zo’n beetje daar in de maagstreek en eigenlijk op nog wel een aantal andere plekken ook. Ik heb al gekeken op het internet. Er is geen zalf voor. Wellicht is het toch niet de lente. Of eigenlijk ook ergens wel. De zon schijnt weer wat vaker. Het is lekker droog, waait niet zo hard. En in de avond als je thuis komt vanuit het werk, dan kun je nog lekker weer een stukje gaan rennen. Even lekker het bos in, de zon zien ondergaan en dan snel terug onder het schijnsel van de straatlantaarns of de maan.

Lees gerust nog even verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/03/30/waar-wacht-je-nog-op/

Verandering van spijs III: Lijden

Gepost door berry peters op donderdag 20 maart 2014 23:02

De thuiswerkdag kwam maar niet op gang. Zat ik hier aan een tamelijk bekende tafel in een behoorlijk onbekende omgeving. Vreemd.. dat is een beter woord en zeker meer van toepassing. Ik was die ochtend wakker geworden in een vreemd eenpersoonsbed, in het oerhollandse Leiden. Buiten scheen een pril en aantrekkelijk lentezonnetje. Het kriebelde. Ik knipperde met mijn ogen en zag dat ik mijn renschoenen al aan had. Tja.. beetje onhandig wel.. Wellicht de volgende keer toch maar beter eerst mijn broek of een shirt aan fantaseren.

In allerlei hardloopboeken staat geschreven dat je je motivatie kan bevorderen door af en toe een andere route te lopen. Makkelijk scoren zou ik zeggen. Nu is er op dit moment helemaal niets mis met mijn motivatie. En verder krijg ik tegenwoordig gewoon de kans om wat vaker op totaal verschillende plekken in ons mooie kleine kikkerlandje te lopen (lees ook: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/10/verandering-van-spijs-deel-i-kaalslag/ en http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/12/28/verandering-van-spijs-deel-ii-bulten-en-heuveltjes/). Nu ben ik dus een tijdje in Leiden, terwijl ik normaal gesproken de bossen bij Apeldoorn onveilig maak. Allebei helemaal ok en toch ook zo ontzettend verschillend.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/03/20/verandering-van-spijs-iii-lijden/

Soms zijn het net gewone mensen..

Gepost door berry peters op donderdag 13 maart 2014 23:02

Als ik ga trainen bij mijn favoriete atletiek vereniging dan loop ik vaak met “de grote jongens”. Volgens mij heb ik daar al eens een keer eerder wat over verteld. Anders doe ik het met liefde nog een keer. De grote jongens zijn een groep fanatieke hardlopers, mannen van rond de 50.. plus of min een jaar of 5 ofzo.

Leuke gasten die me ieder op hun eigen manier hebben laten zien hoe je je ook met hardlopen om kunt gaan en vooral wat allemaal de mogelijkheden zijn in de hardloopwereld. Ze kennen de in en outs. Weten waar je gelopen moet hebben, weten waar je startbewijzen moet regelen als alles vol zit en kennen elk merk schoen, shirt, broek, sok en jelletje.

Dankzij hen plaats ik het woord fanatiekeling in een geheel andere context en krijgt de term hardloopgek een andere betekenis. Te gek kan eigenlijk niet of het moet zijn dat ze een trail hebben gedaan waarin ze zeker een halve meter door een sloot hebben moeten waden. Dat was dan immers echt te gek!!

Lees vol bewondering verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/03/13/soms-zijn-het-net-gewone-mensen/

10 hardlopers liepen eens een veluws duurloopje..

Gepost door berry peters op woensdag 5 maart 2014 23:26

Tien hardlopers liepen eens een veluws doorloopje
Door bladeren heen viel een druppel regen
Eentje moest opeens al snel naar huis
Toen waren het er nog maar negen

Negen hardlopers gingen voor hun eerste tempo
Eentje had toch echt te weinig kracht
De anderen haalden hem niet op
Toen versnelden er nog maar acht

Acht hardlopers maakte in de pauzes stoute grapjes
Eentje vond dat wat overdreven
Jammerend koos hij voor de terugweg
Toen dribbelden er nog maar zeven

het gaat nog verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/03/05/10-hardlopers-liepen-eens-een-veluws-duurloopje/

Even hartstikke serieus..

Gepost door berry peters op vrijdag 28 februari 2014 00:27

Een paar dagen geleden hoorde ik voor de training dat een zeer gewaardeerde medeloper tijdens de zaterdagochtend training een hartaanval had gehad. Ik schrok behoorlijk en dan was ik er zelf nog eens niet bij. Hij zakte in elkaar tijdens de warmingup. Gelukkig kon de trainer hem reanimeren en kwam de eerste hulp met defibrillator op tijd. Hij werd direct naar het ziekenhuis gebracht.

De lopers van die training waren behoorlijk geschrokken. Tijdens de training hoorde ik dan ook een aantal keren dat er gesproken werd over de gebeurtenis. Tja.. Ze zeggen wel eens dat hardlopers doodlopers zijn. Ik betwijfel dat maar was toch nieuwsgierig wat het internet ervan vond.

Als jij dat ook bent.. lees dan verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/02/28/even-hartstikke-serieus/

Korte broekendag

Gepost door berry peters op dinsdag 18 februari 2014 21:14

Een beetje vroeger dan normaal maar daar was hij dan.. De korte broeken dag.. Ja, inderdaad de hardloopversie van rokjesdag. Dat fenomeen ken je toch wel? Die ene eerste dag van het jaar dat vrouwen uit het niets besluiten om juist die dag massaal een rokje aan te trekken. Ja, die maar dan de mannelijke versie.. Wellicht meer de hardloopversie, anders zou ik de stoere vrouwen te kort doen.

Niet dat ik zo stoer ben. Ik had gewoon zin om na een wat ruwe nacht een rondje te gaan lopen en omdat ik de zon zag schijnen boven de kust besloot ik dat het tijd was voor de korte broek. Veel keuze had ik trouwens niet. Naast een shirt met korte mouwen was die korte broek het enige wat Ik had meegenomen naar de zuidkust van Spanje.

Als je wilt.. Lees dan vooral verder op.. http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/02/18/korte-broekendag/

Ach.. De jeugd van tegenwoordig..

Gepost door berry peters op woensdag 12 februari 2014 19:57

Het was weer mooi in het bos. Het waaide hard en in de lucht hing een dik grijs wolkendek. Dat laaste beloofde niet veel goeds. Op buienradar had ik al gezien dat ik zeker anderhalf uur had voordat de buien zouden los barsten. En toch was het mooi! Prachtig zelfs. Ik was niet de enige die dat vond. In het bos was een wandeltocht en een montainbiketocht uitgezet. Bij ‘t Leesten was de lokale hardloopvereniging bezig met de voorbereidingen voor de “het leesten cross”. Een werkelijke recreatieve en sportieve drukte van belang.

Het is dan best wel lastig om er een rustig zondagochtend loopje van maken. Gelukkig betaalde de jarenlange trainingen door deze bossen en in het ontwijken van mensen zich weer uit. Zo wist ik met redelijk gemak de mederecreanten te omzeilen om dan alleen nog geconfronteerd te worden met enkele verbaasde wandelaars met hun hondjes. Een enthousiaste hond zag in mij een mogelijkheid om de zondagse sleur te doorbreken en rende al blaffend achter me aan. Het deed me weinig. Voor een beetje aandacht moet zo’n hond toch echt wel tegen me aan springen en daarvoor was het gewoon te klein. Verder was ik met mijn gedachten ergens anders.

Mijn dochter had dit weekend haar renschoenen mee genomen. We hadden afgesproken om samen, na mijn training, nog een stukje haar schema te lopen. Ik keek er naar uit, al vroeg ik me wel af of het door zou gaan. Het weer was niet echt gunstig en ja.. de jeugd van tegenwoordig wil best wel door de regen lopen… maar dan liefst wel op de iPad in een of ander renspelletje.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/02/12/ach-de-jeugd-van-tegenwoordig/

Wat je beter kunt laten.. tijdens het hardlopen..

Gepost door berry peters op zaterdag 1 februari 2014 14:20

Een paar avonden geleden was het weer zover. De gezellige dinsdagavond training op de baan bij de lokale atletiek vereniging. Het lijkt van een afstand een behoorlijk gedisciplineerde training. In een sneltreinvaart wikkelen ze de zoveelste training af op weg naar de zoveelste marathon.. Stelletje fanatiekelingen.. toch wel het Keurcorps van de atletiek vereniging.

Zelfs voor deze redelijk opgevoede lieden is het toch telkens maar weer niet heel eenvoudig om zich een beetje beschaafd te gedragen gedurende de gehele training. Ja, als de tongen op de enkels hangen dan zijn ze stil. Dit geldt trouwens ook voor het merendeel van de lopers in een gemiddelde training of prestatieloop. Ik bedoel nu niet op dat van die tongen en enkels maar op dat zoals gezegd beschaafde gedrag. Daarom nog maar eens een korte opsomming van wat basis richtlijnen en ongeschreven regels van het hardlopen.

Nieuwsgierig..? Lees dan verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/02/01/wat-je-beter-kunt-laten-tijdens-het-hardlopen/

Goed.. Rustweek dus..

Gepost door berry peters op vrijdag 24 januari 2014 23:21

Het was weer eens rustweek. Dat weet ik eigenlijk nooit van te voren. Daar kom ik meestal pas achter als de training zo’n 10 minuten onderweg is. Natuurlijk had ik deze keer al een soort van vermoeden. Ik zag de trainer met hekjes en andere potentiele martelwerktuigen lopen. We moesten alvast gaan lopen vertelde hij ons. We gingen wat leuks doen. Eigenlijk had ik het toen al kunnen weten. “We gingen wat leuks doen”. Het was blijkbaar weer tijd voor allerlei ongein.

Tja.. “Ga maar vast een stukje lopen”. Altijd lekker een beetje opgang komen met wat totaal andere zaken aan mijn hoofd. Om me heen werd over de belangrijkere dingen gesproken. “Kun je me straks herinneren dat de papiercontainer aan de straat moet?”. Verder over wegen en kanalen in Spanje. Ook moest er nog wat na gekletst worden over de vorige blog. Over wie er in stond, door wie het geinspireerd was en of de blog alleen maar over hardlopen gaat. duhh.. waar anders over?

Goed.. warm lopen dus. Ok.. prima.. Opeens kan dat dan ook weer klaar zijn. Iedereen is dan warm. Geen enkele uitzondering is mogelijk. Niet dat de trainer dan zegt dat iemand nog een rondje moet lopen omdat hij of wellicht zij nog niet warm is. Dat komt eigenlijk nooit voor. Iedereen is warm. Het zijn trouwens altijd de mensen die niet lopen, die bepalen of iedereen warm is gelopen.

Pak een kop thee en lees rustig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/01/24/goed-rustweek-dus/

Soms is het beter iets moois kwijt te raken..

Gepost door berry peters op woensdag 15 januari 2014 21:51

Vanavond onder een heldere volle maan weer lekker rondjes gedraaid bij mijn favoriete atletiek vereniging. Ik had me eigenlijk voorgenomen om maar weer eens lekker achter in de relaxte groep mee te lopen, om een beetje bij te praten. Ik had mijn reflecterende loopshirt al aan en was mentaal helemaal klaar voor een lekker tochtje naar de familie vd Valk, daarna in het pikke donker langs ‘t Leesten en uiteindelijk door het pitoreske Ugchelen.

Zoals wel vaker lopen zaken anders dan verwacht. Een van de grote jongens sneed me af en dreef me als een mak schaap richting de baan. Die had ik niet zien aankomen. Dat van dat makke schaap dan.. Hij lachte, las mijn gedachten en vertelde me dat ik geen schijn van kans maakte. Ik was even de kluts kwijt maar liep rustig mee in de warming-up.

De heldere hemel zorgde voor een lekker fris temperatuurtje. Het was licht aan het vriezen. De baan was best wel glad. Dus we deden nog maar een rondje gras tegen het verkeer in. Best wel leuk zo’n warming-up, beetje op je gemak rondjes rennen. Aan het einde moesten we nog even met zijn allen het hek proberen weg te duwen. Tja.. ik weet al wat we straks met sneeuw als warming-up moeten gaan doen. Maar goed.. daarna hup, echt de baan op. Het was glad. Had ik dat al gezegd? Ik wil niet overal zout op leggen. Gelukkig hadden anderen dat al gedaan met de strooimachine.

lees stevig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/01/15/soms-is-het-beter-iets-moois-kwijt-te-raken/

Nieuwe rondes.. nieuwe kansen..

Gepost door berry peters op zondag 5 januari 2014 22:52

Dit zijn de dagen van de telkens maar weer nog meer beste wensen en gelukkige nieuwe jaren. Iedereen hoopt en wenst een beter jaar dan het afgelopen jaar. Ok, hoe was het afgelopen hardloopjaar dan? Uiteindelijk ben ik eigenlijk erg tevreden. Ik heb min of meer bijna al mijn uitdagingen gehaald. Not.. Veel belangrijker dan dat. Ik heb belangrijke dingen gezien en ervaren!

Wat wilde ik dan allemaal doen in 2013? Ik wilde verder, sneller en vaker. Hoe naief!! Wel alle drie gehaald. Ik was verder weg dan ooit van het genieten van het hardlopen. Ik was sneller moe en was er veel vaker een beetje klaar mee. Ik had na mijn derde marathon in drie maanden en later nog eens na de marathon van Eindhoven eigenlijk helemaal geen zin meer. Mentaal was het op. Fysiek ging het nog wel.

Alhoewel.. die complete meltdown na de marathon van Eindhoven ging niet in de koude kleren zitten. En ik dacht nog wel een week later ook die van Amsterdam te lopen. Nee, niet van de Bijenkorf naar het Centraal Station. Ja, inderdaad de marathon van Amsterdam.. Mijn lichaam zei “Nee” en “Nein” en “No” en nog meer van dat in allerlei talen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2014/01/05/nieuwe-rondes-nieuwe-kansen/

Verandering van spijs deel II: Bulten en heuveltjes

Gepost door berry peters op zaterdag 28 december 2013 23:18

In allerlei hardloopboeken staat geschreven dat je je motivatie kan bevorderen door af en toe een andere route te lopen. Makkelijk scoren zou ik zeggen. Nou is er op dit moment niets mis met mijn motivatie. Daarnaast krijg ik tegenwoordig gewoon de kans om wat vaker in de week op totaal verschillende plekken in ons mooie kleine kikkerlandje te lopen (lees ook: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/10/verandering-van-spijs-deel-i-kaalslag/). Zo was ik op zaterdag in het Gooi, terwijl ik normaal gesproken de bossen bij Apeldoorn onveilig maak. Allebei helemaal ok en toch ook zo ontzettend verschillend.

Binnen 5 minuten ligt een prachtig heideveld voor me. Het lijkt maagdelijk maar ik weet ondertussen dat het halve gooi hier al overheen is geweest. Toch blijf ik even staan om het eventjes te bewonderen. Ik herinner me nog dat het in de laatste mooie nazomer tot aan de heuvelrand 1 groot paars kleed was. Helemaal geweldig. Ik voel aan mijn Salamons (voor de leken onder ons.. dat zijn trailschoenen.. owja.. daar kun je mee door de modder lopen..) dat het weer tijd is om door te gaan.. voor de zoveelste keer kijken hoe het er aan de andere kant van de heuvel uit ziet.

Ja, inderdaad nog meer hei. En mooi.. Het kan niet op. Ik ben niet de enige die, op deze verrassend stralende zaterdagmorgen, aan het genieten is. Tussen de tientallen wandelaars, hondenuitlaters en andere hardlopers graast een kleine kudde witte koeien. Mooi gezicht op deze hei. Vast een regisseur van de publieke omroep die het zo heeft bepaald. De lokale commerciele zenders hadden dan waarschijnlijk een reclamebord van “La vache qui rit” voldoende gevonden.

Lees gerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/12/28/verandering-van-spijs-deel-ii-bulten-en-heuveltjes/

Het paard, de baan en het meisje

Gepost door berry peters op zondag 22 december 2013 23:14

Het was dan maar weer eens tijd om met de grote jongens te trainen. Ik kon me amper herinneren wanneer de laatste keer was. Het was gewoon te lang geleden. Ik vroeg me af of ik het niveau nog aan kon. Dan maar ervaren en kijken wat er gebeurd. Ik liep achter de groep aan de baan op en draaide mijn hoofd nog een keer om. Mijn oude comfortabele groep zag ik met enige weemoed door de toegangspoort van de atletiekbaan verdwijnen. Ik hoorde ze nog lachen.

Daar liep ik dan weer. Ik zag bijna allemaal bekende gezichten. Al miste ik ook een paar lopers van de harde kern, de keiharde kern. We liepen eerst een paar rondes om de baan heen, tegen de klok in. Ik vroeg me af of dat normaal was. Dat bleek al weer een tijdje normaal. Maar ja, dat kon ik natuurlijk niet weten. Dus maar geen vragen stellen bij de opwarm-oefeningen. Dat leek toch verdomd veel op de maandelijkse circuitachtige trainingen in de rustweek. Ok, dan toch maar een vraag.. Nee, de rustweek was volgende week.

Wat moesten we allemaal doen. Hurksprongen, zijwaardsesprongen en nog meer bewegingen die je bij de gemiddelde marathon nooit zou maken. Maar ja.. de trainer wilde het en dus deed iedereen het. Zonder morren. Iedereen.. jazeker.. ook deze recalcitrante blije krasse knar hield wijzelijk zijn mond. Voor de verandering accepteerde ik gewoon wat er op me af kwam.. Oefeningen dus.

Lees al oefenend verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/12/22/het-paard-de-baan-en-het-meisje/

Een Nieuw Dipje Of Redelijk Fijn In Nieuw Elan..

Gepost door berry peters op woensdag 11 december 2013 12:28

Tjonge, wat was ik ongemotiveerd de laatste weken. Gewoon niet normaal meer. Ik had gewoon totaal geen zin in hardlopen. Geen discipline, geen reden om mijn renspullen aan te trekken. De drempel leek wel steeds hoger te worden. Dan regende het weer te hard. Dan was het weer te koud. Of had ik geen zin om in het donker te lopen. Jeuk aan mijn kleine teen.. Er was altijd wel wat.

En owja.. Nog meer excuses.. Ik had het zo zwaar op mijn werk. Ik moest zo hard werken. Lange dagen.. Had weinig tot geen energie. Voor niet veel dingen.. en zeker niet voor hardlopen. Zat te denken, te piekeren hoe ik hiermee om moest gaan. Waardoor het kwam. Hoe dit weer goed moest komen. Het zou wel goed komen na kerst.. na oud en nieuw.. als alles weer in rustiger vaarwater is gekomen. Dan zou het makkelijker worden.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/12/11/een-nieuw-dipje-of-redelijk-fijn-in-nieuw-elan/

Tijd is tijd en hardlopen is hardlopen

Gepost door berry peters op vrijdag 29 november 2013 12:50

Soms hebben dingen wat meer tijd nodig. Bijvoorbeeld een nieuw PR of een blog of andere mooie dingen. Uiteindelijk komt het er wel.

Zo ben ik helemaal nog niet toegekomen om te vertellen over de zevenheuvelenloop. Vorig jaar droomde ik nog van een mooie race over de zeven heuvelen met een snelle finish op de Groesbeekse weg (lees ook:http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/11/18/not-the-seven-hills-run-2012/). Dit jaar had ik me voorgenomen de race wel gewoon te lopen. Natuurlijk onbelangrijk maar wel stiekum mijn laatste kans om dit jaar nog een beetje fatsoenlijke tijd te scoren.

De good-old Zevenheuvelenloop.. alweer de 30e.. en daarom een feestelijke extraatje op de avond ervoor. Hardloopfeestjes zijn altijd helemaal goed. Lekker lopen in het pikke donker en je komt hoe dan ook altijd gezellige bekenden tegen. Dat in het donker lopen verliep op rolletjes doordat ze een deel van het parcours speciaal verlicht hadden door een paar van die gasten op montainbikes met dynamo’s. Dat is vooral bijzonder omdat die studenten meestal gewoon zonder licht op hun stadsfietsjes rijden.

neem gerust de tijd om de rest ook te lezen op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/11/28/tijd-is-tijd-en-hardlopen-is-hardlopen/

Ook al is het laatste stuk verlicht.. het blijft zwaar.. @ Bergrace by Night

Gepost door berry peters op woensdag 6 november 2013 09:56

Het was alweer mijn 5e keer dat ik aan de start stond van een van de mooiste en gezelligste prestatielopen van Nederland, de Bergrace by night. Starten om 23:00u. Dan 11,6km van Wageningen door het pikke donker dwars door de polder naar Ouwehands dierenpark. Met als kers op de appelmoes een klim van een ongeveer 1000 meter de grebbeberg op.

Een paar jaar geleden was het ook wel eens in Arnhem, door het Sonsbeekpark. Het parcours was meer dan prima maar de sfeer in het burgers bush was niet het je van het. Te grote ruimte voor te weinig mensen. Dan voelt het te weinig knus aan, gaan steeds meer mensen eerder weg en uiteindelijk komt het feest niet echt op gang. Nee, dan is ouwehands dierenpark stukken beter. Mooie sfeervolle ruimte welke precies groot genoeg is voor de lopers die nog even willen feesten. Uit ervaring weet ik dat dat nog steeds een veel voorkomende combinatie is.

Lees gerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/11/06/ook-al-is-het-laatste-stuk-verlicht-het-blijft-zwaar-bergrace-by-night/

De laatste marathon?

Gepost door berry peters op donderdag 31 oktober 2013 15:51

Laatst hoorde ik een best wel zielig verhaal. Ik was bij een leuke vriendin op visite. Na enige tijd kwam, zoals wel vaker, het onderwerp hardlopen op tafel. Er is namelijk altijd wel iemand die ook hardloopt, vaak met Evy, of hardgelopen heeft, toen hij/zij nog jong of jonger was. Deze keer vertelde een gast over zijn laatste marathon, de marathon van New York. Daarna was hij gestopt met het lange afstand lopen. Hij vond dat het ten koste ging van zijn gezondheid. Hij vertelde verder maar ik hoorde hem slechts op de achtergrond verder praten. Tjonge.. die paar woorden die raakte me enorm.. “de laatste marathon”.

Het klinkt als een B-film uit de vorige eeuw.. “the last samurai” of “the last boy scout”. En volgens mij zijn dat geen films in de categorie “feel good” of “happy ending”. Goed.. “the last marathon” dus. Was het misschien de manier waarop hij het vertelde? Met een tikje drama.. en klonk daar op de achtergrond niet toevallig een strijkje. Of beeld ik me dat gewoon in? Zijn vriendin knikte bevestigend op zijn verhaal en zijn semi vastberaden blik. Ik kreeg vaag de indruk dat zij een klein vingertje in de pap heeft gehad. Pap is trouwens goed voor marathonlopers. Ik ben tegenwoordig aan de havermout maar ik dwaal een beetje af.

Lees lekker verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/10/31/de-laatste-marathon/

You can’t always get what you want..

Gepost door berry peters op zondag 20 oktober 2013 19:17

De marathon van Eindhoven kwam hard aan. Een hele week ziek, zwak en misselijk ging voorbij. Mijn maag rommelde harder dan de Vesuvius. Wellicht toch ergens iets opgepikt. Ik had het voortdurend koud. Maandag op mijn werk ging het nog wel. Glimlachend het waterballet van de vorige dag besproken. Toen was het nog ok en keek ik opgewekt vooruit naar de naderende marathon van Amsterdam.

Als mijn benen heel zouden blijven dan had ik het plan opgevat om die marathon namelijk ook te doen. Voorbereidend daarop had ik daarom een massage voor de day after afgesproken bij mijn favoriete sportmasseuse Tira. Zij zou die eventueel opgelopen knopen er wel even uitmasseren. Daarna nog een rustig, gezellig herstel loopje op dinsdag. Nog een paar dagen goed eten en slapen. En dan? Ja, dan zou ik min of meer wel klaar zijn mijn laatste echte sportieve uitdaging van dit jaar.

Goed.. Dat herstel loopje ging dus mooi niet door. Ik had me eigenlijk wel verheugd op die lichte interval training, half in het bos en een beetje op de baan. Echter het enige sprintje wat ik nog trok was op en neer naar de WC op de badkamer. Met als enig voordeel dat ik daarbij trap op, trap af nog enigszins hoogte meters maakte.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/10/20/you-cant-always-get-what-you-want/

Pompen of verzuipen @ de marathon van Eindhoven (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 16 oktober 2013 11:19

Een intern signaal maakt me geschokt wakker. Die prachtige waterval op dat onbewoonde eiland is als een klap bij heldere hemel uit mijn hoofd verdrongen. Het is 6 uur.. geweest. Ik check buienradar. Shit. Regen.. of zie ik daar nog een vlekje blauw. Nee.. nog meer regen. Vandaag de Marathon van Eindhoven. Nog niet eerder een marathon in de regen gelopen. Niet vergeten poncho mee te nemen. En mijn pet. De korte broek mag thuis blijven. Humm.. gisteren lag ik nog bij een knapperend gashaardje. Daarvoor nog een beetje gefietst. Kastanjes rapen in de gooise bossen. Heerlijk.. Ik staar voorzichtig langs de gordijnen naar het donker. Ik hoor de regen tikken tegen de schuifpui.. humm.. het leven van een marathonloper gaat soms niet over rozen.

In de auto zoek ik in mijn iphone naar bijpassende muziek om een beetje in de stemming te komen. De weg is nat en het blijft maar regenen. “Het dondert en het bliksemt.. en het regent meters bier”.. Zolang het maar water is, valt het allemaal nog wel mee. Het kon wel eens een vochtig dagje worden. “dat wordt dus pompen of verzuipen.. dat is de enige manier..”. Aan Guus kun je dit soort dingen wel toevertrouwen.

Een van de leukst aspecten van de marathon van Eindhoven is de grote aantallen zuidelingen, veel Brabanders en Belgen. Dat zachte taaltje en de gezelligheid bevalt me prima. Ik heb dan altijd de luxe dat ik als gast me mag omkleden bij een oude opdrachtgever. In hun bedrijfsrestaurant is het altijd warm en zeer comfortabel. Een oude vriendin van me doet de hele organisatie en ze zorgt voor een heel relaxte en aangename sfeer. Het is als thuis komen. Sterker nog.. ik kom thuis.

Het is nu droog dat lees gerust door op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/10/16/pompen-of-verzuipen-de-marathon-van-eindhoven/

Klaarder dan dit gaat het niet worden..

Gepost door berry peters op donderdag 10 oktober 2013 23:54

Wat is de top 5 van de meest gestelde vragen aan een marathonloper? Op 5: “Hoe is dat zo gekomen?”. Op 4: “Is zeker therapeutisch?”. Natuurlijk een bekende vraag op nummer 3: “Voel je wel helemaal lekker?”. Ex aequo met nummer 2: “Heb je nog niet genoeg problemen?”. Op 1.. voor de meeste hardlopers onder ons het zeer herkenbare.. “En.. ben je er klaar voor?”. Ik moet dan altijd even kijken wat ze precies bedoelen. Ik doe dan voor de zekerheid een stapje naar achteren. “Ja, voor die marathon van je.. gekke-werk!”. Tja..

Wanneer ben je klaar voor een marathon? Ik heb daadwerkelijk geen flauw idee. Vaak trek ik die conclusie als ik de van te voren bedachte trainingsarbeid heb uitgevoerd en daarbij een aantal van die zware 30+-ers heb gedaan. Eigenlijk is dat toch onzin. Na al dat geploeter in de avonduren en in het weekend voelen mijn benen vaak zwaar en vermoeid. Het voelt niet echt alsof ik dan een marathon kan lopen.

Gewoon lekker doorlezen op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/10/10/klaarder-dan-dit-gaat-het-niet-worden/

De motivatie voor de marathon

Gepost door berry peters op woensdag 2 oktober 2013 22:54

Het is weer zover. De R zit alweer in de maand. Dat betekent bij mij meestal ook dat ik last krijg van de motivatie. Het is niet zo zeer dat ik dan niet meer wil lopen. Nee, ik loop nog steeds. Alleen die drempels zijn zo lastig.

Even een voorbeeld. Vanmorgen kostte het me zeker een paar uur om om 8u uit mijn bed te komen. Na een half dagje werken nogmaals een paar uur om me aan te kleden en me klaar te maken voor de laatste echte test. Een pittige test van zeker 35+km dwars door de Loenermark, heuvel op, heuvel af. Het was super weer, daar lag het zeker niet aan. Nee, ik kan de echte motivatie gewoon niet vinden. Het lijkt wel of de drempels steeds hoger worden, alsof ik steeds minder zin heb. Normaal ga ik met beschaafde vaart over de drempels heen. Nu rem ik steeds vaker af. Treurig.. erg treurig..

In het begin van de week was het een stuk beter. Ik liep ontzettend lekker, snel en gemakkelijk. Ik voelde een soort oerkracht. Werkelijk fantastisch gevoel. Heb geen flauw idee waar dat opeens vandaan kwam. Ik was zelfs een beetje te ver gegaan. Een dag later had ik spierpijn. Dat gebeurde me normaal gesproken nooit. Natuurlijk weet ik niet zeker of dat een direct gevolg was van die training. Het kan natuurlijk ook andere oorzaken hebben. Goed.. spierpijn dus..

lees gerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/10/02/de-motivatie-voor-de-marathon/

Nog een maand voor de Marathon van Amsterdam.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op donderdag 26 september 2013 09:41

Time flies when you’re having fun. Over een maand is het alweer zover. Dan is de start van de Marathon van Amsterdam. Ik heb er zin in. Ben al een paar weken semi-serieus aan het trainen. Gaat nog niet echt super, mis nog een beetje het vertrouwen. Nee, het wordt niet de eerste. Weet niet wat dat is.. elke marathon is toch weer spannend

Semi-serieus is voor mij wel veel kilometers maken en nog geen enkele tocht boven de 30. Dat moet dan toch snel gebeuren, ben ik bang. En ach, ik heb nog een maand. Wat zeg ik? Ik heb nog drie weken. In die laatste week mag je niets doen, zeggen ze. Dat gaat natuurlijk niet. Dinsdags natuurlijk even trainen.. maar het gaat om het principe, geen 30+ in die week.

Elke maandag bepaal ik hoe ik het weer voor elkaar krijg, die 60 of meer kilometers in de week. Dat is toch minstens 4 keer per week trainen. Vergis je niet, dat is best pittig voor zo’n amateurtje als ik. Opeens hoor ik meer mensen over de marathon lopen. Dat kan toch nooit goed zijn voor je lichaam. Het is gewoon uitbuiting en je ziet er al zo pezig uit.

lees gerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/26/nog-een-maand-voor-de-marathon-van-amsterdam/

Camelbak

Gepost door berry peters op zondag 15 september 2013 13:47

Wat een raar woord eigenlijk. Moet dat niet Camelbag zijn? Of eventueel Camelpack? Camelback? Even googlen. “Bedoelde u: Camelbak?”. Goed.. Camelbak dus. Volgens het internet ergens: “Het Amerikaanse Camelbak werd in 1988 opgericht nadat Michael Edison meedeed aan een mountainbikewedstrijd door de woestijn van Texas. Om de gehele race gehydrateerd te blijven vulde Michael een infuuszak met water, stopte het in zijn shirt en kon vervolgens via de infuusslang zonder moeite constant water drinken in de hete woestijn. Camelbak was geboren.”

Ik zag zo’n ding hangen in een sportzaak en opeens moest ik er ook een. De running belt was niet ideaal. Daar past bijvoorbeeld geen banaan in of je portemonnee ofzo. Die laatste voelt dan wel een stuk lichter na de aanschaf van zo’n bag of bak.

Een paar dagen geleden was het dan zover. Ik mocht mijn nieuwe speeltje gaan uitproberen. Lekker stukje rennen van mijn werk in Arnhem naar Apeldoorn, dwars door Sonsbeekpark en langs de A50. Prima training in de voorbereiding op de volgende Marathon.

Lees meer op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/15/camelbak/

Verandering van spijs deel I: Kaalslag

Gepost door berry peters op dinsdag 10 september 2013 12:31

In allerlei hardloopboeken staat geschreven dat je je motivatie kan bevorderen door af en toe een andere route te lopen. Makkelijk scoren zou ik zeggen. Nou is er op dit moment niets mis met mijn motivatie. Ik kreeg gewoon de kans om in 1 week op drie totaal verschillende plekken in ons mooie kleine kikkerlandje te lopen. Zo was ik op zondag in het Gooi, op dinsdag in de bossen bij Apeldoorn en op woensdag in de Betuwe. Drie keer goed, drie keer helemaal ok en toch ook zo ontzettend verschillend.

Zoals gezegd liep ik in woensdag in de Betuwe. Dat was alweer een tijdje geleden. Van te voren dus ook fanatiek in GoogleMaps gekeken naar een redelijke route. Vol verbazing zag ik dat alles anders was. Daar waar vroeger de Linge slingerend de betuwe in tweeen sneed, zo snijdt nu de beruchte Betuwelijn kaarsrecht dwars door het gecultiveerde landschap. En fietspaden.. overal fietspaden.. Vroeger, ja inderdaad, ik begin een ouwe L te worden. Vroeger dus, liep ik door de weilanden in mijn groene laarzen en mijn korte broek met bretels langs de koeien naar de Linge. Was best wel een klein avontuur. Nu heb je fietspaden.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/10/verandering-van-spijs-deel-i-kaalslag/

Eindelijk gingen we weer, dacht ik.. en dat was dan ook zo..

Gepost door berry peters op vrijdag 30 augustus 2013 12:04

Vakantie is uiteindelijk best wel ok en kan zeer leerzaam zijn. Al was het maar dat je leert dat er nog meer is in het leven naast hardlopen. Desalniettemin was ik blij dat ik weer mocht. Even voor de duidelijkheid, ik bedoel naar de training van de loopgroep. Ik had er echt naar uit gekeken. Ondanks dat ik vorige week al was begonnen met een weekje van 30km, zag ik dit toch als het echte begin van de voorbereiding naar de Marathon van Amsterdam.

Goed.. de 1e training dus.. Een grote groep lopers had zich verzameld voor de kleedkamers. De temperatuur was goed. Alles leek ok en toch had ik het gevoel dat er iets mis was. Dat ik iets vergeten was ofzo. De trainer verhefde zijn stem en deelde ons mede dat we vandaag circuit gingen doen. WTF.. Circuit? Had ik iets gedaan? Was ik niet uitgebreid door het stof gegaan na dat semi kritische blogje over de trainingsaanpak? Had ik misschien iets anders geschreven wat niet door het veelgebruikte orthodontisch correctiehulpmiddel kon.

De trainer ging volledig in zijn element nog even door. Hoorde ik dat nu goed? Het was de rustweek. Huh? Ik heb al drie rustweken achter de rug, zware rust-weken met minimale trainingsarbeid waarin ik me continue moest inhouden. Ik wilde eindelijk weer eens met de grote jongens over de hei vliegen, die lekker steile heuvels bedwingen. Ik wilde die eindeloos lijkende interval versnellingen. Ik wilde met mijn tong op mijn enkels nog net aan de staart van de groep aanhaken. Kortom ik wilde knallen, knallen en nog meer knallen. Dus hoezo dan rustweek?

Lees rustig.. heel rustig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/08/30/eindelijk-gingen-we-weer-dacht-ik-en-dat-was-dan-ook-zo/

Ik mis je.. ik mis je..

Gepost door berry peters op zaterdag 17 augustus 2013 09:51

Tja en dan is het vakantie. Een paar weken tijd en aandacht besteden aan de kinderen en uitrusten. Gewoon even helemaal heel weinig doen. Lekker uitslapen.. misschien soms wat rommelen in huis.. klein beetje wat doen in de tuin.. Hopen op mooi weer.. dan lekker naar het strand.. beetje zwemmen. Vooral niet hardlopen.. Echt? Ja, echt! Vooral niet hardlopen.

Ik moet zeggen dat ik niet wist dat ik het kon. Het is als honger krijgen en toch niet eten. Mijn laatste loopje was alweer zeker ruim een week geleden. Nee.. dat is niet waar. Dat was de 10e. De laatste training van AV34 was op de 6e. Het valt nog niet mee. Het gaat goed. Het is toch best wel ok, eens een tijdje niet hardlopen. Als voorbereiding op het na-seizoen. In oktober komen immers weer een paar mooie marathons. Nu even rust, dat moet toch kunnen. De trainer is nu toch ook op vakantie. Dus..

Je moet wel haast verder lezen op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/08/17/ik-mis-je-ik-mis-je/

Sorry lichaam.. sorry bilspieren…

Gepost door berry peters op zondag 4 augustus 2013 15:05

Na een heerlijk weekend relaxen en ook hunkeren naar het volgende loopje was ik blij dat het weer tijd was voor de altijd gezellige trainingsavond bij AV34. Tenminste.. De vorige keer was het zo gezellig dat we amper aan hardlopen toe kwamen. Het was meer een soort theekransje (pak maar een kop thee en lees op je gemak nog een keer op: http://wp.me/p2AmkQ-kH)

Ik was dus voor de zekerheid maar naar de atletiekbaan gelopen, voor de gratis kilometers zullen we maar zeggen. Stond nog een beetje uit te hijgen bij mijn loopmaatjes toen ik een iet wat unheimliches gefuhl kreeg. In mijn ooghoeken zie ik de trainer aan komen lopen met een niet veels goeds belovende glimlach op zijn gezicht.

Ondanks de droogte voelde ik aan mijn water dat het mis was. De trainer richtte zich op, schrapte zijn keel en stak van wal: “Heren en dames ook.. Ik heb signalen gekregen dat de trainingen als te licht worden ervaren.. Daarom doen we vandaag wat anders..” Een ijzige wind ging over de baan. Nee.. Daarvoor was het echt te warm.. Maar het waaide even wat harder..

lees nog geheel ontspannen verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/08/04/sorry-lichaam-sorry-bilspieren/

De Naked Run… voor Pussy Riot

Gepost door berry peters op maandag 29 juli 2013 21:28

Het afgelopen weekend was ik dan eens een keer toevallig niet aan het hardlopen. Ik zat in het zonnetje me uitstekend te vermaken op een van de meest bijzondere muziek en cultuur festivals van Nederland, de Zwarte Cross, in de Achterhoek. In een prima sfeer was ik daar een bordje typisch festival-vega-bami aan het eten op zo’n lange picknicktafel, biertje erbij en een beetje kletsen met goeie vrienden. Ondertussen las ik in het programmaboekje dat we net de Naked Run hadden gemist.. Best wel balen. Had ik toch nog kunnen hardlopen..

We maakte er een paar grappen over. Ik werd ondertussen op mijn arm getikt door een nogal stevige edoch vriendelijke vent met een paar flinke armen vol met plakplaatjes en een licht verbleekte tattoo van AC/DC op de rug. “ja.. Die heb ik gelopen.. met mien helm op” zegt hij met zo’n zware shag stem. Ik zie in zijn ogen en aan zijn glimlach dat hij het meent. We kletsen nog wat maar ik draai me weer snel terug naar mijn favoriete neef in een onnozele poging het “gevormde” beeld van hem op die crossbaan te niet te doen.

Lees (voor alle leeftijden) verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/07/29/de-naked-run-voor-pussy-riot/

Slappe training.. 2 Tempo.. 1 Cantharel.

Gepost door berry peters op woensdag 24 juli 2013 18:47

Gisterenavond kwart voor 7, ruim op tijd voor de training. Een klein groepje fanatiekelingen staat al te wachten bij de ingang van de kleedkamers. Nou, eigenlijk zitten ze te wachten. Want men vind het te warm. Tja.. het is natuurlijk 26 graden maar het is ook bewolkt. Wellicht krijgen we regen of onweer, wat altijd afkoelt. Daarbij we rennen toch altijd door de bossen dus.. het valt allemaal wel mee, denk ik dan..

Tropische temperaturen.. de doodsteek voor menig trainingsschema. Dan kan Evy je nog zo hard aanmoedigen. Je maakt geen schijn van kans. Je kunt er ook niet op kleden. Zelfs met minimale renkledij heb je het nog warm. En hoe meer warmte je voelt, des te warmer voel je je. en nog warmer.. en nog warmer.. totdat je niet meer de hitte voelt. Je bent de hitte geworden.

Goed.. Warm dus. Maar we gingen toch. Tja, als je 180 km door de alpen kunt lopen, dan is dit toch peanuts. De trainer vertelde dat we vanwege het warme weer voor de toeristische route zouden gaan. humm.. Rondje Apenheul, de Naald, Paleis ‘t Loo en de Julianatoren. Wellicht niet slecht.. voor een zondagochtend met je kinderen.. maar voor een training.. kom toch op jongens..

Ok.. het is nog steeds warm. Neem wat ijsthee en lees rustig door op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/07/24/slappe-training-2-tempo-1-cantharel/

Lord of the shirts.. (a 4Trails tail)

Gepost door berry peters op donderdag 18 juli 2013 18:06

Meestal beginnen dit soort verhalen in kleine dorpjes met lieflijke ronde huisjes verscholen in een heuvelachtige omgeving, waar kleine dwergachtige wezens met grote voeten dromen bij een knapperend hardvuur van verre avonturen. Dit verhaal begint in een naar zweet en goedkope douchegel ruikende kleedkamer van de lokale atletiek vereniging. Ik kom net onder de zeer verdiende warme douche vandaan. Met de ene hand hou ik mijn handdoek vast bij mijn middel. Met de andere maai ik door de stoomwolken een pad naar de kleedbankjes. Daar hoor ik de grote jongens praten over oude en nieuwe uitdagingen.

“De 4trails is een 4 daagse prestatieloop dwars door de duitse, oosterijkse en zwitserse alpen, bijna elke dag een marathon maar dan met gigantisch veel hoogte meters.” Ik hoor het en kan het bijna niet geloven. Ik zit pas bij de vereniging en mag met deze jongens mee lopen. Daar vertelden ze me eerder over al die marathons maar dit slaat alles. Dit is gekken werk. Dit is fantastisch.. een geweldige uitdaging.. een “Extrem lauf”. Ik hou me stil, veeg met mijn handdoek snel achter mijn oren en trek in een hoekje mijn korte broek met bretels aan.. ik luister.

Pak gerust een kop thee en lees dit heldenverhaal verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/07/18/lord-of-the-shirts-a-4trails-tail/

Gelukkig niet meer zo droog..

Gepost door berry peters op maandag 15 juli 2013 11:27

Met een enorme knal schiet de kurk door de kamer. De champagne bruist er achteraan. Ik heb wat te vieren. Nee, geen finisher van de 4Trails. Deze helden ploeterden zonder mij door het prachtige alpine landschap. Ik was daar toch echt graag bij geweest. Al was het maar om hun heldendaden op te schrijven. Veel beter nog.. ik vier dat ik een jaar lang lol heb mogen trappen met het schrijven van een blog over hardlopen.

Nou ja.. die lol is er uiteindelijk ingeslopen als die ene wolf in Flevoland (of wellicht toch via een Pools busje). In het begin was de blog zo droog dat je toch zeker een pot appelmoes nodig had om het een beetje te kunnen verteren. Voor de lol even terug naar vorig jaar…

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/07/15/gelukkig-niet-meer-zo-droog/

Komkommertijd.. de power nap!?

Gepost door berry peters op woensdag 10 juli 2013 23:01

Moe kwam ik thuis van mijn werk. Ik trok mijn pak uit en schonk wat te drinken in. Ik was moe of had ik dat al gezegd. Te laat naar bed en te weinig slaap.. je kent dat wel. Het enige wat me op de been hield of sterker gezegd weerhield van vroeg naar bed gaan was het vooruitzicht van mijn wekelijkse dinsdagavond training met mijn loopmaatjes van de AV 34 (inderdaad het is tijd om die geweldige vereniging ook eens te noemen). Dus dat moeie gevoel maar even ver weg parkeren en door..

Ik was op tijd weg gegaan van werk en weinig drukte dus ruim op tijd thuis. Dat zou me genoeg tijd geven voor een power nap (lees voor tips op http://strategischlui.nl/power-nap/). Even een kwartiertje zou me voldoende rust kunnen geven voor een alleraardige training. Het is alweer 18:00. Ik zet de wekker voor de zekerheid op half 7. Nog tijd zat voordat de training begint om 19:00. Buikje ondertussen vol, lekker uitgestrekt liggen in het zonnetje. Prima omstandigheden voor een kort tukje, de powernap dus..

(lees uitgerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/07/10/komkommertijd-de-power-nap/

“Wacht even.. we hebben een plasser”

Gepost door berry peters op woensdag 26 juni 2013 20:50

Soms hoor ik wel eens van mijn vrienden dat ze mijn blog gelezen hebben. Meestal vinden ze het wel leuk maar ja.. daarvoor zijn het natuurlijk ook vrienden.. Wel vertellen ze me dan dat ze merken dat het vooral over hardlopen gaat. (Altijd scherp die vrienden van me.) En dat ze er soms weinig van begrijpen. Ik gebruik teveel hardlooptaal. Tja, gelukkig kan ik zien aan de aantallen views dat er nog meer mensen deze blog lezen, want ik heb gewoon niet zoveel vrienden. Die ook echt kunnen lezen dan..

Goed, eerlijk is eerlijk.. Ik ben overgehaald om een aantal van die hardlooptermen of gezegden toch wat meer uit te leggen. Nou moet ik je alvast zeggen dat langeafstandlopen over het algemeen toch meer en helaas een mannenbusiness is. Wellicht kan daardoor een enkele verklaring als schokkend worden ervaren. Alvast mijn welgemeend “het spijt me” aan mijn vrouwelijke vrienden en medeloopsters.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/06/26/wacht-even-we-hebben-een-plasser/

Moeder.. wat is het heet!! (5 reacties)

Gepost door berry peters op donderdag 20 juni 2013 18:32

Half nederland ligt op het strand en de andere helft is op weg naar het strand. Smachtend naar verkoeling in welke vorm dan ook. Een zee, een meer, zwembaden, jacuzzies, de wastobe van de buurvrouw, het badje van de vogels.. als er maar water in zit. Slechts een klein deel houdt zich dapper staande in deze obsesieve zoektocht naar verkoeling. De niet uit zijn element te brengen hardloper schudt met zekere verbazing zijn hoofd en kijkt nog maar eens naar het KNMI om te kijken of en wanneer dit goed gaat komen.

Voor de fatsoenlijke hardloper is dit immers geen weer om over naar huis te schrijven, laat staan in een blog. Boven de 30 graden is het vrijwel onmogelijk om de windstille straten van de stad nog wat rondjes te maken. Je zou het nog kunnen proberen in de koelte van de bossen maar op de grote zandvlaktes of heidevelden is het uit met de pret.

In de nacht werd ik om 4 uur badend in het zweet wakker. Nee.. geen maffe droom.. gewoon van de warmte. Opeens schoot de gedachte aan hardlopen door mijn hoofd. Dit zou wel eens de mogelijkheid kunnen zijn om even fatsoenlijk te rennen. Stiekem trok ik de gordijnen een klein stukje opzij. Jaaaa.. het was al licht. Ik liet me langzaam terugvallen in bed. Zou ik dan? Zou ik het proberen? Joh.. doe normaal. Het is 4 uur. Plakkend aan de dekbedhoes draaide ik me om en sliep door.

Lees koel verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/06/20/moeder-wat-is-het-heet/

Yep.. PR in the pocket..

Gepost door berry peters op zondag 9 juni 2013 16:02

Altijd leuk zo’n regionaal loopje. Dit keer in het pittoreske gelderse Twello of all places, dit maal de Greenrun (lokaal ook wel bekend als de Kikkerloop). De enige 10km voor mij dit jaar. Ah dat is trouwens niet helemaal waar. Het nachtdeel van de zevenheuvelenloop staat ook nog op het programma. Goed, maar dat is slechts voor de fun. Dit ging om het eggie. In de enige 10 van het jaar probeer ik altijd mijn PR te verbeteren. Vorig jaar snoepte ik in Bemmel, vlakbij het altijd leuke Nijmegen, over de waaldijken een kleine minuut eraf. Altijd leuk om te merken dat er nog voortgang in zit en een kleine traktatie voor je ego.

Die kleine loopjes zijn vaak super gezellig en prima georganiseerd. De lokale cooperaties en de sportzaak sponsoren en met een klein leger aan vrijwilligers maken ze er echt een hele happening van. Ik vertrok op tijd omdat ik me nog moest inschrijven en normaal gesproken is het afsluiten van wegen hun grootste hobby. Ruim op tijd parkeerde ik mijn auto op het aan de start grensende grasveldje. Koeien eruit, hup auto’s erin.. Normaalste zaak van de wereld in de provincie.

Lees gerust verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/06/09/yep-pr-in-the-pocket/

Heel worden.. heel blijven..

Gepost door berry peters op zaterdag 8 juni 2013 20:05

Een van de belangrijkste aspecten van het hardlopen is heel blijven. Waarom? Simpel, als je niet heel blijft, dan kun je niet meer hardlopen. Voor een echte hardloper is dat volgens mij het ergste wat kan gebeuren. Ok.. langzamer lopen dan verwacht, te laat aan de start verschijnen, geen startbewijs, uit vorm zijn, verkeerde dingen gegeten, daar tijdens de race last van krijgen, naar de tandarts moeten.. het kan allemaal vervelend zijn.. wat mij betreft stelt het allemaal niets voor in vergelijking met het niet meer kunnen rennen.

Ik zie soms in mijn loopgroep en vriendenkring lopers met ernstige of minder ernstige blessures aan de kant staan. Soms overbelasting, soms gewoon even een misstapje tijdens het hardlopen, vaak een ongelukje met geen enkele relatie tot het hardlopen. Het hardlopen is dan even over en als je dan weer mag (van je lichaam.. je geest wil vaak al veel eerder) dan merk je dat je conditioneel behoorlijk bent terug gevallen. Ik heb veel respect voor de manier waarop met zo’n situatie om gegaan wordt. Vaak stapje voor stapje en met veel geduld. Het valt vaak allemaal tegen, duurt langer dan verwacht.

Lees rustig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/06/08/heel-worden-heel-blijven/

Een beetje inbinden en letten op prestatieverbetering..

Gepost door berry peters op maandag 27 mei 2013 21:52

Sinds augustus vorig jaar schrijf ik korte stukjes over alles wat ik zoal mee maak met hardlopen en soms ook buiten hardlopen. Ik heb daar buitengewoon veel lol in. Ik kijk daarnaast met verbazing naar de aantallen mensen die deze blogs bekijken. Ik wist niet dat ik zoveel familie en vrienden had. Soms laten die mensen een reactie achter. Het is dan leuk om te lezen hoe medehardlopers het hebben ervaren. En als ze geen reactie achter laten, kan ik soms uit subtiele en minder subtiele toespelingen af leiden dat mensen de blog toch gelezen hebben. Erg grappig..

Nu heb ik voor het eerst licht kritisch commentaar gekregen. Kan gebeuren zou je zeggen. Alleen deze man met scherpe blik heeft me even doen stil staan om waar te nemen wat er gebeurd. Ik wil gewoon even een deel van zijn beeld met jullie delen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/05/27/een-beetje-inbinden-en-letten-op-prestatieverbetering/

Keuzes.. keuzes.. al die keuzes.. (2 reacties)

Gepost door berry peters op dinsdag 21 mei 2013 20:03

Langzaam maar zeker begin ik weer in een soort ritme te komen. Ik loop nu drie keer per week, ongeveer 40 km, en dat smaakt naar meer. Laatst moest ik van de trainert maar weer eens met de grote jongens mee lopen. We zouden rustig an gaan doen. Inderdaad geen woord te veel gezegd, ik kon aardig meekomen. Daarbij ging die lekkere trail in Gulpen ook al echt heel soepeltjes. Kortom stiekem begin ik alweer te denken aan de volgende grote loop bijvoorkeur een marathon.

De eerste die binnen kwam is al volgende weekend, de marathon van Leiden. Naast dat het een lekker vlakke marathon is, lijkt het me vooral leuk om daar te lopen omdat dan mijn kinderen kunnen komen kijken. Dat lijkt me helemaal geweldig.. Maar helaas het is te vroeg. Ik wil de pril opgebouwde vorm niet al snel weer te grabbel gooien. Ik wil die 40 kilometer per week wellicht over een paar weken dit uit gaan bouwen naar 4 a 5 keer 50 a 60 kilometer per week. Eens kijken of we in het najaar weer eens een fatsoenlijke marathon kunnen lopen.

Dus Leiden schuiven we naar volgend jaar. Maar op de kalender van Looptijden.nl gekeken wat er nog meer op het programma staat. Het is toch werkelijk niet normaal meer, al die wedstrijden, prestatielopen, trails en natuurlijk marathons. Het is eigenlijk bijna onmogelijk om een fatsoenlijke keuze te maken. Ze zijn allemaal even mooi, aantrekkelijk en uitdagend.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/05/21/keuzes-keuzes-al-die-keuzes/

Lekker modderen op de Koning van Spanje

Gepost door berry peters op dinsdag 14 mei 2013 15:00

Zondagochtend 8:00, ik rij naar mijn hardloopafspraak. Gisteren had ik er nog niet veel zin in. Twee uur in de auto om een stukje hard te lopen, dat is toch waanzin. Maar goed, bij de atletiek vereniging hadden ze me gezegd dat deze trail echt een must was. Als je je familie vertelt op verjaardagen dat je een hardloper bent, dan moet je toch minimaal deze trail hebben gelopen, de Koning van Spanje in Gulpen. Gulpen inderdaad, in het zuiden van Limburg. “maak je borst maar nat” zeiden ze. Nou ik weet ondertussen dat dat vaak niet het probleem hoeft te zijn. Over familie gesproken.. Wie prikt er nu zo’n trail op Moederdag? Zonder aarzeling en niet gehinderd door enige kennis had ik toch dit loopje op deze datum geprikt. Ach, ben maar een dagje eerder naar haar toe gegaan en ik zal wel niet de enige zijn die op deze dag iets anders heeft prikt.

Nu had ik me al voorgenomen dat ik slechts ging voor de 17 km. Inderdaad slechts 17 km oftewel de kidsrun zoals ze dat dan in mijn loopgroep noemen. Tja, ik doe het wat rustig aan. Ik probeer weer gewoon te genieten. Die vorm komt vanzelf wel. De volle trail was 31 km en was extra zwaar omdat het vooral heuvel op heuvel af was. Daarom werd deze trail door de hardloopheren ook wel vergeleken met een marathon. Nou.. daar ben ik even klaar mee. Tijdens een van de laatste marathons en ook in de trainingen kreeg ik hardkloppingen. Dat kan maar twee dingen betekenen of er staat een mooie vrouw langs de kant of ik span me teveel in. In beide gevallen kan het echt geen kwaad om wat rustiger te lopen.

Lees rustig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/05/14/lekker-modderen-op-de-koning-van-spanje/

Minimalist running voor de Hardloopkoning

Gepost door berry peters op zaterdag 4 mei 2013 22:19

Sinds kort probeer ik weer zo natuurlijk als mogelijk te lopen, nog net niet op blote voeten, zogenaamd “minimalist running”. Ik bedoel dan niet zoals die twee kerels uit de MTV-serie “wild boyz” die in string achter de struisvogels aan renden (zie ook op http://www.youtube.com/watch?v=ddBlH5TYqB8). Waarschijnlijk teleurstellend maar nee, ik ren zelf zeker niet half naakt achter het wild aan. Zoveel wild is hier trouwens ook niet. Nee.. “minimalist running” is de ietsje pietsje beschaafdere versie van “barefoot running”.

De “barefoot” runner rent gewoon op de blote voeten, altijd en overal. Ja, die heb je er bij. Ik zag er eentje lopen in de Marathon van Rotterdam. Werkelijk niet te geloven. Het zijn ware helden maar je moet er wel een tikkeltje gestoord voor zijn. In de laatste editie van de marathon van Amersfoort liep een man op blote voeten me kei-hard voorbij. Zijn huid was blauw gepaint en hij droeg een staart. Later begreep ik dat hij een persoon uit Avatar moest voorstellen. I rest my case…

lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/05/04/minimalist-running-voor-de-hardloopkoning/

Rustig an.. Rustig an..

Gepost door berry peters op zondag 28 april 2013 21:45

Het leven van een beginnend marathon loper gaat niet over rozen. Zeker niet als hij van het experimentele type is. Ze hadden me altijd wijs gemaakt dat je maar 1 marathon per half jaar kon lopen. Ownee.. op mijn hart gedrukt dat het verstandig was om maar 1 marathon per half jaar te lopen. Men zei namelijk ook dat zo’n marathon niet in de koude kleren gaat zitten. Dat het een aanslag is op je lichaam. Men struikelde over elkaar heen om me voor gek te verklaren of in ieder geval te vragen wanneer ik weer normaal ging doen.

Het was een mooi experiment; Eindhoven, Apeldoorn, Barcelona en uiteindelijk Rotterdam. 4 in een half jaar. Je zag de tijden oplopen; 3:49, 3:53, 3:61.. 3:70. Waarbij ik eigenlijk alleen in Barcelona slecht heb gelopen, voor mijn gevoel dan. In Rotterdam liep ik eigenlijk alleen nog maar op het enthousiasme van het publiek, op techniek en blik op oneindig. Ik had gewoonweg niet meer echt de puffff. Ik realiseerde me in het Kralingse bos dan ook dat het hierna wel eventjes genoeg is.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/04/28/rustig-an-rustig-an/

De haas ziet minder dan de slak..??

Gepost door berry peters op maandag 22 april 2013 20:11

Vrijdagavond was het weer zover. Mijn halfjaarlijkse hardloopfeestje op de Grebbeberg bij Ouwehands dierenpark in Rhenen. de bergrace by night 2013. Altijd leuk. Traditioneel ga ik er elk half jaar naar toe met mijn bergrace hardloopmaatje (lees ook op http://wp.me/p2AmkQ-2i). Het is een sportief uitje waarbij we ook altijd bijpraten, over werk, gezamelijke oudcollega’s, vrouwen.. niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Een stukje rennen door de polder.. Na afloop een biertje.. redelijk stukje muziek.. wat wil je nog meer?

Nou.. ik wil hem altijd inhalen. Hij gaat altijd als een speer van start. Zoals een spinning instructeur betaamd zou ik bijna willen zeggen. Conditie als een paard en altijd voorop om te winnen. Van mij dan.. De laatste twee keer was het me gelukt. Altijd grappig dat verbaasde gezicht zo rond de 8e kilometer. In alle eerlijkheid moet ik daarbij wel zeggen dat we tegen al dat andere rentalent geen schijn van kans maken. Sommige van die gasten proberen twee wedstrijden op een avond te lopen (de vroege van 5,6 en de latere van 11,6km) en ze ook nog te winnen. Niet normaal.. Nee, wij lopen gewoon voor ons eigen PR en een klein beetje sportief tegen elkaar.

lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/04/21/de-haas-ziet-minder-dan-de-slak/

De haas ziet minder dan de slak..??

Gepost door berry peters op zondag 21 april 2013 10:32

Vrijdagavond was het weer zover. Mijn halfjaarlijkse hardloopfeestje op de Grebbeberg bij Ouwehands dierenpark in Rhenen. de bergrace by night 2013. Altijd leuk. Traditioneel ga ik er elk half jaar naar toe met mijn bergrace hardloopmaatje (lees ook op http://wp.me/p2AmkQ-2i). Het is een sportief uitje waarbij we ook altijd bijpraten, over werk, gezamelijke oudcollega’s, vrouwen.. niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Een stukje rennen door de polder.. Na afloop een biertje.. redelijk stukje muziek.. wat wil je nog meer?

Nou.. ik wil hem altijd inhalen. Hij gaat altijd als een speer van start. Zoals een spinning instructeur betaamd zou ik bijna willen zeggen. Conditie als een paard en altijd voorop om te winnen. Van mij dan.. De laatste twee keer was het me gelukt. Altijd grappig dat verbaasde gezicht zo rond de 8e kilometer. In alle eerlijkheid moet ik daarbij wel zeggen dat we tegen al dat andere rentalent geen schijn van kans maken. Sommige van die gasten proberen twee wedstrijden op een avond te lopen (de vroege van 5,6 en de latere van 11,6km) en ze ook nog te winnen. Niet normaal.. Nee, wij lopen gewoon voor ons eigen PR en een klein beetje sportief tegen elkaar.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/04/21/de-haas-ziet-minder-dan-de-slak/

Toen wij uit Rotterdam vertrokken, vertrokken wij uit Rotterdam..

Gepost door berry peters op maandag 15 april 2013 13:02

Als haringen in een ton staan we al zeker een half uur te trappelen van ongeduld in het startvak aan het begin van de Coolsingel. Iedereen wil, iedereen heeft er ongelofelijk veel zin in. Dit is de marathon van het jaar. Dit is waar velen al een half jaar voor in training zijn. Dit is DE marathon van Nederland. Ik sta wat semi-ontspannen te praten met een paar loopsters van mijn vereniging. Ga ik ook nog even plassen, vraag ik me af terwijl een van hun voor de tweede keer naar de wc zie gaan. Alles wat ik nu kan lozen, hoef ik niet meer te dragen. Mijn vakkundig uit een vuilneszak gesneden hesje is al uit. Het is nog vroeg maar het voelt al warm. Stom trouwens dat ik niet zo mooi groen ABNAmro hesje heb. Ze zijn vergeten om me bij het startnummer de goodybag te geven. En ik ook..

Ondanks de bijna tien duizend lopers kun je met gemak de start zien. Op zo'n groen plateau verrijst Lee Towers. "when you walk through a storm, hold your head up high.. and don't... don't be afraid of the dark..". Eerlijk gezegd ben ik nooit zo fan geweest van Lee maar dit maakt indruk. Al die mensen die uit volle borst meezingen. "Walk on... Walk on... with hope in your heart.. and you never walk alone.." Ik zing mee denkend aan gister. Dat letsel gaat me niet onderuit halen. Ik sta nu hier. Ik ga hem lopen maakt niet uit hoe.. maakt niet uit welke tijd.. Vandaag ben ik wie ik ben en laat me door niets of niemand uit mijn element brengen. "... you never walk alone..". Rillingen over mijn rug. Prachtig..

Lees verder op: http://wp.me/p2AmkQ-hg

Toch nog een blessure opgelopen.. (2 reacties)

Gepost door berry peters op zaterdag 13 april 2013 20:19

Hoe kan dat nou? Toch nog een blessure opgelopen. Een lastige plek in mijn bovenlichaam.. in de borststreek, beetje links. Je staat daar vaak niet bij stil. Dat je daar ook spieren hebt. Vaak voel je het pas als het pijn doet. En dan is meestal te laat. Het is zo’n pijn waarvan je denkt dat die nooit over gaat. Maar dat is onzin. Ik had die pijn al eerder gevoeld. Wellicht had ik voorzichtiger moeten zijn. Achteraf.. Achteraf is het mooi wonen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/04/13/toch-nog-een-blessure-opgelopen/

Stel dat het gebeurt.. dat we op de Coolsingel staan..

Gepost door berry peters op zondag 7 april 2013 09:10

Ja.. het is gelukt!! Het startbewijs is binnen. Super gemakkelijk via http://www.startbewijshulp.nl. Ik wilde het nog aan het lot overlaten en ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat het zo makkelijk zou gaan. Ik zag namelijk net na de sluiting van de inschrijving dat op marktplaats voor startbewijzen bijna 100 euro geboden werd. Dat is toch werkelijk niet normaal. Toch? Via een geblesseerde medehardloop-liefhebber kreeg ik hem voor de normale prijs. Iemand die het begrijpt. Hardlopers onder elkaar, gewoon sportief het een ander het gunnen.

Dus het gaat er alsnog van komen, de Marathon van Rotterdam, de 4e in een half jaar. Een paar vrienden vonden het echt een slecht idee. Maar ja, eigenwijs als ik ben.. Om te voorkomen dat ik toch zou lopen kreeg ik zelfs een vriendelijke en eigenlijk niet te weigeren alternatief om die zondag mee uit te gaan. Ze zette haar argumentatie kracht bij door in haar beeld een fris en fruitig zomerjurkje te dragen. Brrr.. en hummm best ook wel aantrekkelijk.. en toch.. soms moet je prioriteiten stellen. Nadat ik de film “de Marathon” had gezien, kreeg ik de kriebels. Ik moest en zou die marathon ook nog lopen. Daarna zal het voorlopig wel even ok zijn. Waarschijnlijk..

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/04/07/stel-dat-het-gebeurt-dat-we-op-de-coolsingel-staan/

Terug op de wallen..

Gepost door berry peters op zondag 31 maart 2013 15:02

Tjonge. Kom net terug van een stukje rennen en moet even wat wegkloppen. Wat een geweldige tocht! Gewoon lekker lopen door de bossen. Tuurlijk het was koud maar niets wat drie laagjes en een lekker gecertificeerde muts van Buff niet kunnen verhelpen. Ik had nooit gedacht dat ik die route nog zou terug vinden. De vorige keer was ik best wel kapot en alles lag onder de sneeuw.. Ik had toen geen flauw idee waar we waren. Toch vond ik ze vanochtend.. ik was terug op de wallen..

Op de wallen. Wat een bizarre tocht was het toen. (Ploeter mee op: http://wp.me/p2AmkQ-9a.) Ik kon maar net aanhaken. Het ging te snel. Het was te koud, het sneeuwde, het was glad.. heuvelachtig.. het ging eigenlijk niet. Ik was blij toen ik klaar was. Was blij toen ik in bad lag. Moest slapen. Ik was echt helemaal op. Maar de tocht was geweldig, bovenop die oude stuw-wallen.

Lees meer op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/31/terug-op-de-wallen/

Terug naar de basis.. bewust van de techniek en meer voor de lol lopen.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op maandag 25 maart 2013 15:51

Ondertussen weer eventjes terug in Nederland. Dankzij de sneeuw en ijzelijke kou zit ik lekker binnen voor de haard om de marathon van Barcelona (strompel mee op http://wp.me/p2AmkQ-bv) nog een keer de revue te laten passeren. Bennen op tafel.. Een duveltje erbij en in het vuur staren. 04:01:02, het schiet me gelijk te binnen. Slik.. Ik had me voorgenomen om in ieder geval binnen de 4 uur te lopen. Toch even balen. Hoe kwam dat nou? Watskeburt?

Ik stond in het verkeerde startvak en liep ik de veilige pacers van 4 uur mis. Ik liet me opjutten door het veel te enthousiaste publiek. Ik ging te snel te hard. Ik miste een niet te missen eet-post. Het was erg heuvelachtig parcours. Ik was te warm aangekleed. Verkeerde hoofddeksel, die pet is zo 2012. Het was regenachtig. Ik was van te voren ziek geweest. Ik had een slechte voorbereiding vanwege het winterse weer. Tjonge.. ik kan gewoon even snel 10 smoezen bedenken.

lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/25/terug-naar-de-basis-bewust-van-de-techniek-en-meer-voor-de-lol-lopen/

Viva Barcelona!!

Gepost door berry peters op maandag 18 maart 2013 18:11

Met erg veel moeite en slaperige ogen kom ik uit mijn bed. Mijn benen voelen alsof er een trein over heen is gereden. Ik heb honger. Nee, ik heb dorst. Ownee, ik heb honger en dorst. Ik wil soep.. Een biertje.. last van mijn schouder. En mijn coördinatie is ook niet meer het je van het. Ik stoot mijn toch al pijnlijke voeten tegen de poot van de bank. Au, het valt allemaal nog niet mee.. Heb ik me laten gaan in een wild en typisch Catalaans stapavondje? Nee.. Pak um beet 4 uur geleden liep ik over de finish van de Marathon van Barcelona..

Lees ook op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/17/viva-barcelona/

Rozengeur en maneschijn in Barcelona (1 reactie)

Gepost door berry peters op zaterdag 16 maart 2013 10:48

Het is toch altijd weer spannend.. Zo'n reisje naar het buitenland.. Deze keer extra spannend.. Zondag de marathon van Barcelona. Voor de eerste keer een marathon in het buitenland. Al voelt ook een beetje als een thuiswedstrijd..

Ik heb wel 10x gecheckt of ik alles heb. Daar waar ik meestal volsta met paspoort, boardingpass, bankpas en zwembroek (niet noodzakelijk in die volgorde) is dat nu volstrekt onvoldoende. Heb ik mijn schoenen? mijn geleende oranje shirt? korte broek? de hele reutemeteut.. En natuurlijk mijn startbewijs. Het zal je toch gebeuren, dat je dan daar staat zonder startbewijs. Dan kun je niet even terugrijden..

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/14/rozengeur-en-maneschijn-in-barcelona/

Ik ben er helemaal klaar mee.. wat een K-voorbereiding!! (1 reactie)

Gepost door berry peters op maandag 11 maart 2013 22:49

Gisterenochtend trok ik mijn gordijnen open en zag tot mijn verbijstering dat er alweer sneeuw gevallen was. Dan krijg ik toch echt de neiging om gelijk weer terug het bed in te gaan.. Vind je het gek? We hebben al winter sinds wat is het? November.. Dat is toch niet normaal meer. Ik was eigenlijk van plan om nog wat overbodige kilometers te maken in de voorbereiding naar de marathon van Barcelona. Gewoon voor de fun. De lol is er wel even af. Dan maar rust.

Lees rustig verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/11/ik-ben-er-helemaal-klaar-mee-wat-een-k-voorbereiding/

Daar ga je dan met je goeie gedrag..

Gepost door berry peters op maandag 4 maart 2013 20:48

Heel blijven.. Heel blijven. ik zeg het zo vaak tegen mezelf en tegen iedereen die het maar wil horen. Wat mij betreft het aller belangrijkste voor een hardloper. Ik loop in wedstrijden altijd gedoseerd.. probeer me nooit kapot te lopen. Ik bereid me altijd goed voor. Goed eten, drinken, op tijd naar bed.. en gelijk gaan slapen. Tijdens trainingen kijk ik altijd goed uit waar ik loop. Ik forceer nooit. Natuurlijk geniet ik ook. Zeker weten geniet ik maar je kunt me toch rustig categoriseren als een voorzichtige loper.

Tja en dan sta je dan met je doorgemeten, uitgekauwde voorbereiding. Vorige week opeens last van mijn linkerknie. Een dag later absoluut geen kracht.. geen versnelling.. In het weekend geen puff.. moe, warm, koud, totaal geen energie… Wat te doen? Negeren en toch gewoon doorlopen? Of in bed gaan liggen en uitzieken? Wat is wijsheid? Het duurde maar even totdat ik snapte dat ik geen schijn van kans maakte. Al is het lichaam nog zo snel, de griep die achterhaalt haar wel.

Lees zeker verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/03/04/daar-ga-je-dan-met-je-goeie-gedrag/

Een 30+-er op de wallen.. Ik werd er niet warm van..

Gepost door berry peters op dinsdag 26 februari 2013 22:23

Het enige vrije weekend in weken moest en zou goed benut worden. Mijn loopmaatjes boden al aan om mee te gaan naar Renesse voor de Trail by the sea. Ben ik even blij dat ik dat niet gedaan heb. Voor deze mannen heb ik respect! Wat een weer! Het bleef maar sneeuwen.. en waaien. Niet normaal meer. Nee.. ik zou gewoon een stukje gaan lopen met de loopgroep. Eerst een stukje 10km. Dan wat liefhebbers oppikken voor nog een rondje 21km. Echt heel relaxt.. een 30+-er die precies paste in mijn schema. Jaja..

Daarbij komt dat de marathon van Barcelona natuurlijk wel een goede voorbereiding verdient. Al dat publiek gaat natuurlijk niet voor niets 4 uur langs de kant staan. Daarom een hardloopweek ingepland om even lekker fanatiek te doen.. 70 km rennen inclusief de befaamde 30+. Ik had eigenlijk niet zien aankomen dat ik daarbij ook over de wallen zou lopen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/26/een-30-er-op-de-wallen-ik-werd-er-niet-warm-van/

Interval, een beetje gek en soms toch ook wel lekker

Gepost door berry peters op vrijdag 22 februari 2013 11:26

Gisterenavond was het weer tijd voor interval training. De baan was ijsvrij en ook niet meer glad dus hup gaan met die banaan.. 4 keer 1200T + 200R (voor de nieuwe lezers en/of potentiele fanatieke hardlopers.. dat is dus 4 keer 1200m tempo en 200m rust). Dan is het gewoon wel fijn als je het tempo een beetje kunt volgen. Voor mij als semi beginner is dan tegen de 15km/u toch een tikkeltje snel. Afhaken is nooit leuk maar ja.. op de baan kun je de groep of de weg in ieder geval niet kwijt raken.

Waarom doen we eigenlijk interval training? Men zegt dat het goed is voor het herstellen van het lichaam. Ook hoor ik wel dat het lichaam hierdoor een hogere basissnelheid krijgt. Ik lees ook dat sommige interval trainingen zorgen voor betere conditie of voor meer vetverbranding. Een website suggereerde tot mijn verbazing dat je lichaam dan instaat is om spieren op te bouwen zoals je dat ziet bij sprinters. Je schijnt ook nog verschillende types met allerlei verschillende resultaten te hebben om het nog makkelijker te maken. Sommigen beweren dat interval gewoon wordt gebruikt om te zorgen dat het baantjes draaien minder saai te maken.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/22/interval-een-beetje-gek-en-soms-toch-ook-wel-lekker/

Wat dooeeeee je? In het weekend van 23/24 februari..

Gepost door berry peters op donderdag 14 februari 2013 23:24

Tijdens mijn laatste marathon vroeg Isabella aan Phineas "wat dooeeee je?". Ik was ondertussen naar mijn trainingsschema aan het kijken en zag daar tot mijn grote verbazing een vrij weekend. Hummm.. wat dooeeee ik? Lekker weekendje veel hardlopen.. moest toch nog trainen voor Barcelona. Ik zat me al af te vragen wanneer ik die 30+-er zou doen.

Goed dus ik google "hardlopen 23 24 februari" met een gezonde nieuwsgierigheid keek ik of daar dan een hardloopevenment tussen zou zitten. Tjonge.. wat een keus! Even nog wat verder kijken via wat andere sites. Is werkelijk niet normaal meer. In bijna elke uithoek van Nederland kun je vrijwel elke afstand hardlopen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/14/wat-dooeeeee-je-in-het-weekend-van-2324-februari/

Rusten of trainen? Op weg naar de volgende.. de PenF marathon..

Gepost door berry peters op zondag 10 februari 2013 12:43

Na de Midwinter marathon van Apeldoorn moet ik rusten, dat schijnt goed te zijn. Ik heb het er maar moeilijk mee. En daar komt dan nog bij dat ik eigenlijk al weer moet trainen voor de volgende marathon. Verschrikt kijk ik op de kalender, 17 maart. Dan heb ik dus 6 weken. Deze rust-week is al bijna voorbij en in die laatste week doe je ook niet zo veel. Dus 4 weken om in vorm te blijven.

Of kan ik beter zeggen om weer in vorm te komen? Ondanks de prima prestatie was ik ergens ook een beetje teleurgesteld dat de PR uit bleef. Natuurlijk de excuses stonden al klaar op de plank. Het was kouder, het parcours zwaarder, minder publiek (maar wel leuker..) langs de kant en het begon te regenen. Alles klopt en toch zat het me niet lekker. Volgens mijn Runkeeper heb de PR laten schieten tussen de 30e en 38e kilometers. Kreeg ik daar niet kramp? Men vertelde me dat ik wellicht wat meer moest drinken. Of zouttabletten? Dat zou ook kunnen helpen. jaja.. Nu nog achterhalen wat zouttabletten eigenlijk zijn..

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/10/rusten-of-trainen-op-weg-naar-de-volgende-de-penf-marathon/

Eindelijk.. de Midwinter Marathon van Apeldoorn (4 reacties)

Gepost door berry peters op maandag 4 februari 2013 00:08

Het is 8 uur. Een kwartier geleden ging de wekker. Ik moet eruit maar dat lukt toch niet echt. Gisteren toch nog net ietsje te laat geworden.. en te gezellig. “Stel je niet zo an man..” gonst het door mijn hoofd als ik eruit spring. Achter de gordijnen is een prachtige rood roze zonsopgang. Dit kon wel eens een hele mooie dag worden..

Ik schuif de afwas van gisteren aan de kant en maak mijn dagelijkse portie gierstevlokken. Er komen misschien dagen dat ik de marathon ga lopen zonder gierstevlokken maar vandaag is niet zo’n dag. Ik denk lachend aan dat bord pasta wat ik hierna nog naar binnen ga schuiven.. Het standaard ochtend ritueel lijkt verder zo zinloos. Me douchen, deodorant.. tjonge man.. ik loop straks meer dan 40 km. Alsof het dan nog wat uit maakt. De eerste blije enthousiaste aanmoedigingen op facebook komen binnen. Vind ik leuk!

In mijn enthousiasme ben ik een uurtje te vroeg in de sporthal waar ik me ga omkleden. Maar ja, ik heb mijn hardloopkleren al aan, dus waar hebben we het over. Voor de goede orde doe ik interessant met mijn drinkbuidel. Ik trek de veters van mijn schoenen dan nog maar eens strak. En kijk wat rond om te zien wat er nog meer moet gebeuren.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/04/eindelijk-de-midwinter-marathon-van-apeldoorn/

Nog een dagje.. en dan?

Gepost door berry peters op zaterdag 2 februari 2013 11:43

Voor de 50e keer bekijk ik het parcours van de Midwinter marathon. Ik weet blind de stijgende en dalende stukken te onderscheiden. Ik bepaal voor de zoveelste keer mijn strategie. Alsof het ooit nog mogelijk is om die te vergeten. Zenuwen.. zenuwen dat zijn het. Ga ik het halen? En nog belangrijker.. ga ik het soepeltjes halen?

Ik herinner me de meer dan 200 km training zowel in december als in januari. Ik moest toch echt afhaken op nieuwjaarsdag, geen 30+-er op die dag (huiver ook op: http://wp.me/p2AmkQ-5w). Ik parkeer deze ver weg. Mijn gedachtes gaan naar de trainingen bij de atletiek vereniging. Op mijn gezicht verschijnt een glimlach. Ik kon daar toch echt redelijk met de grote jongens meelopen. En wat dacht je van die PR op de halve van Egmond, mooie stad achter de duinen (geniet mee op: http://wp.me/p2AmkQ-6n). Waarom me zorgen maken? Ik ben in vorm. Waarom dan die zenuwen?

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/02/02/nog-een-dagje-en-dan/

Het aller.. allermoeilijkste voor de marathon (2 reacties)

Gepost door berry peters op dinsdag 29 januari 2013 23:19

Vanavond mijn laatste training gelopen voor de Midwinter Marathon. Lekker stukje gelopen met zijn allen door de wijk en nog een 4 x (1000 WT + 400 R). Lekker nat geregend en tevreden onder de douche realiseerde ik me dat ik nu aan ben gekomen bij het moelijkste deel in de voorbereiding van de marathon. Het aller.. allermoeilijkste deel..

Natuurlijk weet elke marathon loper dat je bijna verplicht een aantal dingen moet doen in de voorbereiding. Zo is het een ongeschreven wet dat je eigenlijk gewoon een paar 30+-ers moet doen. Vanavond hoorde ik het ook in de loopgroep. “ja, ik ga zondag de Midwinter marathon doen.. Nee.. ik heb maar 1 30+-er gedaan.. dus ik weet niet wat het gaat worden”. Het lopen van een paar van die 30+-ers is echter niet het moeilijkste.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/29/het-aller-allermoeilijkste-voor-de-marathon/

Last van ondergewicht.. en van bredere schouders..

Gepost door berry peters op zondag 27 januari 2013 15:59

De laatste tijd kreeg ik van een verschillende vrienden wat commentaar op mijn gewicht. Ik zou er pezig uit zien, erg afgetraind, magertjes. Eentje dacht zelfs te voelen dat ze mijn ribben kon tellen. Beetje onnodig.. op wikipedia tellen ze er 24, voor mannen en vrouwen. Of ik niet wat minder zou gaan hardlopen? Ja, ammehoela..

En toch liet het me niet los. Ik besloot er wat meer op te gaan letten. Ik kon me nog herinneren dat ik na de marathon van Eindhoven behoorlijk was afgevallen.. 71,5 kg. Beetje weinig voor zo’n lange vent. Gelukkig kwam ik in de weken daarna wel aardig wat bij. Maar ja.. een hardloper zal nooit erg zwaar worden.

Geschrokken was ik wel. Dat je zo snel gewicht kunt verliezen. Zonder het eigenlijk in de gaten te hebben. Opeens zag ik om me heen wel erg veel smalle hardlopers.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/27/last-van-ondergewicht-en-van-bredere-schouders/

De sneeuwroute.. in het maanlicht..

Gepost door berry peters op dinsdag 22 januari 2013 23:42

Laatst las ik een artikel over trail running in de nacht. Het leek me helemaal geweldig. Wel werd afgeraden om het in je eentje te doen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel even heb gedacht om het toch te doen. Waar vind ik immers een gek die met me mee wil?

Tijdens het klaar maken voor de training van de lange afstand groep denk ik er weer aan. Ik neem mijn reflecterend hesje en de kerstverlichting mee. Het is altijd weer een verrassing wat we gaan doen. Het is min 7 dus muts en handschoenen zijn geen overbodige luxe. En ik moet ook nog haasten want ik ben al laat.

Inderdaad iedereen staat al buiten, niet echt te wachten. 7 uur is immers 7 uur en 5 over 7 is dat niet. Ik ren de kleedkamer in en met muts op/jas uit weer naar buiten. Gelukkig is één van de lopers blijven wachten. Ik bedank hem en vraag voorzichtig wat we gaan doen. Rondje apeldoorn over sneeuwvrije paden? Die vraag was de vorige training ook al niet echt bijdehand. “De sneeuwroute”. Huh? Ik versta het goed. De sneeuwroute, blijkt een soort traditie binnen deze groep in het geval dat er een flink pak sneeuw ligt. Hij versnelt nog eens.

Lees vooral verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/22/de-sneeuwroute-in-het-maanlicht/

Snow trail running

Gepost door berry peters op zondag 20 januari 2013 19:48

Kan mijn bed niet uitkomen. Buiten ligt nog steeds sneeuw en het vriest dat het kraakt. Ik wil gaan hardlopen en ook weer niet. Gelukkig heb ik afgesproken om met de grote jongens te trainen. Waarschijnlijk gaan we een flink stuk lopen. In ieder geval niet op de baan. Dat zal waarschijnlijk wel te glad zijn. Ik ben benieuwd of we nog ergens een stukje sneeuwvrij kunnen vinden.

Bij het clubhuis is het een drukte van belang. Wel 30 lopers staan te trappelen in de relatieve warmte van het halletje voor de kleedruimte. Nog een aantal zitten te trappelen in de kleedkamers. En wel 50.. misschien nog wel meer kinderen en ouders staan buiten al klaar voor hun training. Zaterdagochtend 09:00.. een drukte van belang. Apeldoorn bruist.. kwa hardlopen dan..

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/20/snow-trail-running/

Hoe doet The Iceman dat?

Gepost door berry peters op donderdag 17 januari 2013 08:23

Met -5 op de thermometer in Egmond was het een leuk voorproefje op de Midwinter Marathon. Aan de andere kant liep de aloha-man gewoon met blote buik, dus eigenlijk viel het nog reuze mee. De zon maakte veel goed. Dus ja.. weet nog niet of ik klaar voor ben voor het grote werk over twee weken in Apeldoorn.

Vanmiddag lijkt het beter. Weer -5 op de teller en overal ligt sneeuw, de fietspaden zijn beetje glad, de zon schijnt niet. De lucht is 50 tinten wit. Echt geil winter hardloopweer. Ik heb zin in een 20-er met een mooie strakke heuvels. De lastigste heuvel die genomen wordt, is het omkleden en naar buiten gaan. Brr.. wat is het koud.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/17/hoe-doet-the-iceman-dat/

Egmond.. mooie stad.. achter de duinen..

Gepost door berry peters op zondag 13 januari 2013 22:49

Dagje naar zee is altijd leuk. Vroeg op staan en natuurlijk neem ik dan de strandspullen mee. Geen schepjes en emmertjes deze keer.. wel mijn Saucony’s, een lange renbroek, ondershirt en een shirt met lange mouwen want het kon nogal wel koud worden stond op de website van de halve marathon van Egmond. Weinig wind.. dus het windscherm kon sowieso thuis blijven.

Wel moest ik de ruiten krabben en de teller in de auto gaf -4 aan.. brrr.. maar goed.. Dat krijg je met het landklimaat.. Aan de kust is het natuurlijk een stukje warmer, dus het zal allemaal wel los lopen. De snowsteps kunnen in ieder geval wel thuis blijven maar handschoenen zijn geen overbodige luxe. Eigenlijk moet je toch wel een beetje raar zijn om in de vrieskou naar de andere kant van het land te rijden om daar een stukje te rennen. Het is wel de perfecte voorbereiding op de Midwinter Marathon.
Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/13/egmond-mooie-stad-achter-de-duinen/

Zo kom ik de winter wel door..

Gepost door berry peters op woensdag 9 januari 2013 20:56

Na drie jaar lopen moest het er maar eens van komen. Ik ging eens kijken en lopen bij de lokale atletiekvereniging. Nieuwsgierig was ik naar de sfeer, de training, het gezelschap en eigenlijk alles. Nu ben ik soms een beetje verlegen en zeker niet iemand die zomaar ergens naar binnen stapt. Dus ik was blij dat mijn Loenermarkse loopmaat me wilde introduceren.

De ontspannen sfeer in de kleedkaamer neigde meer naar het klaarmaken voor een gezellige wandeling met daarna thee dan naar een pittige training van de lange afstand groep. Blijkbaar stelde dit voor deze heren niet veel voor. Met een groep van ongeveer dertig lopers en loopsters een paar rondjes inlopen om de baan, nog wat rekken en strekken en daarna het echte werk. We zouden 4x(200mT100mR) + 6x(1200mT200mR) gaan doen. Voor de lopers met wat minder wiskundige aanleg is misschien wat uitleg handig. Eerst 4 keer 200 meter tempo met tussendoor 100 meter rust, daarna 6 keer 1200 meter tempo met tussen door 200 meter rust. Simpel toch? Een andere groep ging voor 2-2-3-4-5-4-3-2-2′T2′R. Ik keek om me heen en vroeg me af of iemand dat begreep of wilde begrijpen.

Lees verder: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/09/zo-kom-ik-de-winter-wel-door/

Rennen voor Unicef in de halve van Egmond

Gepost door berry peters op zaterdag 5 januari 2013 22:02

Opeens had ik sterk het gevoel dat ik nog een leuk wedstrijdje wilde lopen. Nou ja, eigenlijk meer een prestatieloop want ik doe toch nooit mee met de echt snelle jongens. Gewoon lekker in de mensenmassa naar de finish en daarna met zijn allen blij zijn dat we het weer gehaald hebben.

Mijn oog viel op de halve marathon van Egmond. Een flinke loop, lekker langs de kust en door de duinen. Dat moest het worden. Goed.. ik kan ook nog mee lopen met een goede doelen team. Dat heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Humm.. aanmelden op een website.. en even snel een fondsenwervingspagina aanmaken..
http://loopdehalvemarathonvanegmondvoorunicef.alvarum.net/berrypeters2
humm.. pas twee andere lopers.. Klein teampje. Niet te veel nadenken, gewoon ervoor gaan..
Lees verder: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/05/rennen-voor-unicef-in-de-halve-van-egmond/

Geen 30+ voor deze jongen.. (2 reacties)

Gepost door berry peters op woensdag 2 januari 2013 14:09

Flink gestimuleerd door een reactie op de vorige blogpost besloot ik het nieuwe jaar maar eens goed te beginnen. Nieuwjaarsdag kan ik eigenlijk alleen maar zinnig besteden door een flink stuk hard te lopen. Zo’n vrije dag komt dan eigenlijk goed uit. In de voorbereiding naar de Midwinter Marathon wil ik toch nog een aantal 30+ers doen.

De buien waren over gewaaid.. de zon scheen.. ideale omstandigheden om het jaar eens flink te starten. Wat was ook alweer het plan?..
Lees verder: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/01/02/geen-30-voor-deze-jongen/

Veel blessurevrij hardloopplezier in 2013!!

Gepost door berry peters op zondag 30 december 2012 10:53

Op naar nummer twee.. de Midwinter Marathon..

Vorige week was ik aan het chatten met een bijdehante vriendin. “Of ik al aan het trainen was voor de Midwinter Marathon?” “Nou.. een beetje.. eigenlijk niet..” Ik had nog geen enkele 30+ gescored en dat is toch wel het minste wat ik moet doen. “Ach, dat is volgend jaar pas..” “ja.. over 5.. 6 weken al..” zegt ze. Dat kon toch niet waar zijn. Ik checkte mijn agenda en moest blozend constateren dat het inderdaad klopte.

Geen paniek.. Eens kijken hoe ik me de vorige keer heb voorbereid. Volgens de statistieken heb ik twee 30+-ers en een 40+-er gedaan.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/30/op-naar-nummer-twee-de-midwinter-marathon/

Safari joggen Deel II.. En dat blijft dan maar gewoon in je hoofd hangen..

Gepost door berry peters op zondag 23 december 2012 09:39

Vanmorgen werd ik een beetje melancholisch wakker. Wellicht kwam dat omdat ik vrijdagavond puur toevallig naar de cult film Armageddon had zitten kijken. Ik weet het niet. Het themalied zat nog in mijn hoofd toen ik richting Arnhem reed voor alweer een nieuw avontuur met de jongens van het Safari joggen. I could stay awake just to hear you breathing. Aerosmith is dit keer helemaal ok.. keihard in de auto. Erg lekker. Kwart over 8 op een zaterdagochtend, dat is minder lekker.

De vorige Safari was helemaal geweldig. De kuddes edelherten vlogen ons links en rechts voorbij. Het weer was fantastisch, de sfeer geweldig. (lees ook op http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/10/27/safari-joggen-op-zoek-naar-de-veluwse-big-five/) Meestal probeer ik op mijn hoogtepunt te stoppen. Maar goed, in dit geval maak ik een uitzondering. Wat is er immers leuker dan 1 keer met de Safari joggers mee lopen? Inderdaad, twee keer... En meer dan 20 kilometer maakt het nog een keer extra de moeite waard. Watch you smile while you are sleeping. En ach.. met zo'n liedje in mijn hoofd.. dan moet het toch zeker goed komen.

Het is mistig, nevelig. Of is het laag hangende bewolking? Het uitzicht is minder rooskleurig dan dat ik had gehoopt. Zo'n mooie zonopgang met zacht roze, oranje kleurig lucht zit er niet in vandaag. De damherten trekken er gelukkig niets van aan. Al na 5 minuten zien we een groepje van 4 lopen.

Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/23/het-blijft-gewoon-in-je-hoofd-hangen/

21-12-2012.. het einde der tijden..

Gepost door berry peters op dinsdag 18 december 2012 00:39

Steeds vaker lees ik over het einde der tijden. Het internet staat er vol mee. Nu wist ik wel dat natuurlijk hardlopen steeds populairder aan het worden is. Maar waarom dan nu juist dit aspect zo belicht moet worden, is me een volstrekt raadsel. Een van de mooie dingen van natuurlijk hardlopen is namelijk dat je je niet bezig houdt met hoe ver of hoe lang. Persoonlijke records en gemiddeldes per kilometer doen er niet toe. Het gaat alleen om goed bezig zijn, de mooie techniek en vooral het genieten.

Ik vind het best wel lastig. Ik heb altijd mijn iPhone met Runkeeper om mijn arm. Alle kilometers en uren, die ik heb gelopen, staan veilig opgeslagen in tabellen en grafieken op www.looptijden.nl. En dan praat iedereen over gaan lopen zonder tijden.. Het einde der tijden.. Dit zou in werking moeten gaan vanaf de 21e.. Maar ik weet niet hoe dat moet… Ik weet het echt niet…

Lees verder op http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/18/21-12-2012-het-einde-der-tijden/

Top 5: omgaan met de grootste hardloopgevaren.. (1 reactie)

Gepost door berry peters op woensdag 12 december 2012 22:19

Het einde van het jaar nadert. Dan is het weer tijd voor de onvermijdelijke hitlijsten. Deze keer de top 5 met de grootste hardloopgevaren. Hier komt het gevaar.

Op 5: De bijdehante jochies. Ben je net aan het genieten van je nieuwe flitse outfit, is er altijd wel zo’n bijdehand knaapje die dan net de verkeerde opmerking plaatst. Vaak heeft hij gelijk. Je wist natuurlijk allang dat dat shirt inderdaad te kanarie-geel is.. Ga vooral niet bijdehand terug doen met gebruik van middelvingers of andere lichaamdelen. Dat kan slecht aflopen. In het beste geval zorgt het voor goede tussentijden in je Runkeeper. Gebruik in dit soort situaties de betere oorwarmers. In de zomer kun je doen alsof je naar muziek of Belgische ren-stimuli zit te luisteren. Vermijd te aller tijde deze groep in de periode net voor oud en nieuw. Dan zijn zelfs oorwarmers niet echt jochie-proof.

Op 4 staan de wilde beesten. Vooral op de Veluwe kun je met gemak een kudde schotse hooglanders tegen komen. De gelukkigen onder ons stuiten soms op een groepje wilde zwijnen. Ze zeggen dat je altijd moet oppassen als ze kleintjes hebben. Heb je die hooglanders wel eens gezien? Die worden groot geboren..Ik kijk goed naar de uiteinden. Als de staart blijft wapperen, dan is het meestal wel ok. Probeer zoveel in ieder geval hun beste en meest spitse kant te vermijden. Dan zien sommigen bij het lopen over de Veluwe veel beren op de weg. Ik zag ze nooit en baal er nog steeds van.

Lees verder op http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/12/top-5-omgaan-met-de-grootste-hardloopgevaren/

Sneeuw.. sneeuw.. weg was sneeuw..

Gepost door berry peters op zondag 9 december 2012 15:08

Het is weekend. Dan mag het weer. Dan kan het weer. Gewoon lekker lopen door de bossen en over de hei. Deze keer is het extra leuk omdat de bossen onder een flink pak sneeuw liggen. Ik kan me echt al dagen van te voren verheugen op een extra lange tocht, deze keer naar de zandvlakte van Kootwijk. Kon ik ook eindelijk mijn snowsteps uit proberen. Ik schrok wel van die ijskoude -9 op de teller. Brrr.. Ik moest even zoeken naar mijn lange onderbroek en de bivakmuts. Die lagen nog in de kast sinds de Midwinter Marathon van afgelopen februari.

Goed gemutst liep ik nog maar net in het bos of ik kreeg mooie gedachten waarin ik straks door de verse sneeuw zou lopen.

Lees verder en kijk foto's op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/09/sneeuw-sneeuw-weg-was-sneeuw/

Motivatieprobleem! Alleen als het ijs en ijskoud is… (2 reacties)

Gepost door berry peters op donderdag 6 december 2012 07:30

Motivatieprobleem.. ik heb een motivatieprobleem. Als ik in de ochtend wil gaan hardlopen, dan kan ik bijna niet mijn bed uitkomen. Ik vind het koud en het waait vaak hard.. Ow, het regent. Goed, dan draai ik me nog even om. Hetzelfde verhaal als ik in de avond thuis kom na het werken. Dan ben ik moe en moet ik allerlei heel erg belangrijke dingen doen.. boodschappen, was draaien, koken en nog meer van dat soort ongein. Het kost me erg veel moeite om in de benen te komen.

Het wordt echter langzaam maar zeker tijd om me te gaan richten op de Midwinter Marathon. Met dat in mijn hoofd wordt het er allemaal niet beter van.
Lees verder op: http://bigsmilerunning.wordpress.com/2012/12/05/motivatieprobleem-alleen-als-het-ijs-en-ijskoud-is/

Hoor de wind waait door de bomen, stakkers staakt uw wild geraas.. (2 reacties)

Gepost door berry peters op woensdag 28 november 2012 20:17

Windkracht 7 en het regent.. Tja, daar heb ik buienradar eigenlijk niet voor nodig. Buiten spookt het. Vandaag loop ik de twee bruggenloop in Zwolle. Een rustig loopje met 3 rondjes van 5 km.. normaal gesproken dan.. Windkracht 7.. Even flitst het door mijn hoofd. Zal ik thuis blijven? Natuurlijk ga ik. Vorige week ging uiteindelijk de 7 heuvelenloop voor mij ook al niet door. Vandaag heb ik een nieuwe kans. Op de website staat: 'De brug omhoog lopen is goed te doen, het is in het begin en bij het aflopen kom je mooi op snelheid. Er worden altijd goede tijden gelopen.' Windkracht 7.. en het zou ook blijven regenen. humm..

In het clubhuis van AV PEC 1910 is het gezellig druk. De vrijwilligers staan klaar achter de bar, bij de inschrijfbalie en buiten in de regen om de finish te markeren. Heerlijk.. de charmes van een kleine loop. Nadat ik mijn startnummer en chip heb opgeprikt, ga ik rustig zitten kijken naar de ongeveer 150 lopers die langzaam binnen druppelen. Humm.. het regent dus nog steeds. Ik wacht nog maar even met het inlopen, net als de meeste van mijn lotgenoten. Al met al wordt het binnen in ieder geval steeds warmer.

Bij de start is het even droog. De wind waait door de bomen en ook geheel passend bij de tijd van het jaar staan de lopers te trappelen. Vol verwachting neem ik me dan ook voor om niet te snel van start te gaan. Stom.. we lopen de 1e brug op en de lopers voor me stoppen. WTF.. de brug gaat omhoog. In het kanaal zie ik ginds een boot aan komen varen. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Aan de andere kant rennen de eerste lopers de dijk op. Die snelle tijd kan ik nu wel op mijn buik schrijven. En toch.. Dit is bizar.. en grappig..

lees verder op www.bigsmilerunning.wordpress.com

Bekijk de blog van berry peters

��n of meerdere (trainings)tijden zijn ivm de privacyinstellingen van deze gebruiker niet zichtbaar.

Tijden voor hardloopwedstrijden

DatumParcoursTijdAfstandSnelheid
22-06-2019mar-athon rond Sneek en meer04:20:5142.195 m9,71 km/u
12-05-2019Halve marathon Utrecht (21,1 km)01:40:2321.097 m12,61 km/u
24-03-2019Lenteloop Eerbeek (trail 20km)01:48:4220.000 m11,04 km/u
03-03-2019Achtkastelenloop (30 km)02:47:0230.000 m10,78 km/u
03-02-2019midwintermarathon02:09:0625.000 m11,62 km/u
28-10-2018Diepe Hel Holterbergloop01:51:2721.097 m11,36 km/u
07-10-2018Singelloop Utrecht00:48:0210.000 m12,49 km/u
27-05-2018Leiden Marathon (marathon)04:36:5842.195 m9,14 km/u
20-11-2016Zevenheuvelenloop (15 km)01:23:2815.000 m10,78 km/u
11-09-2016Bridge to Bridge - Arnhem (5 km)00:27:595.000 m10,72 km/u
24-04-2016marathon dusseldorf03:48:3242.195 m11,08 km/u
10-04-2016IJsselloop Halve marathon01:42:4121.097 m12,33 km/u
28-03-2016De Halve van de Haar01:48:3721.097 m11,65 km/u
18-10-2015Amsterdam Marathon (Marathon)03:57:1142.195 m10,67 km/u
20-09-2015Dam tot Damloop (10 EM)01:19:0116.100 m12,23 km/u
06-09-2015wisenttrail03:25:5132.000 m9,33 km/u
01-08-2015Lauwersoog-Ulrum (halve marathon) 01:51:5721.097 m11,31 km/u
28-06-2015Veluwezoomtrail 14km01:16:4714.000 m10,94 km/u
25-05-20156e etappe hardloop4daagse 01:52:0420.300 m10,87 km/u
24-05-20154e etappe hardloopvierdaagse 00:41:568.400 m12,02 km/u
23-05-20153e Etappe Hardloopvierdaagse 01:19:0714.600 m11,07 km/u
26-04-2015Dorpsloop - Twello00:47:4710.000 m12,56 km/u
24-04-2015Bergrace by Night (7,6 km)00:36:367.473 m12,25 km/u
19-04-2015Ekiden Zwolle (10 km)00:48:0610.000 m12,47 km/u
12-04-2015Marathon Rotterdam (Marathon)04:12:3342.195 m10,02 km/u
15-03-2015Nijmegen - Stevensloop (21,1 Km)01:56:1621.097 m10,89 km/u
01-03-2015Achtkastelenloop (30 km)02:52:5430.000 m10,41 km/u
01-02-2015Midwinter Marathon (25 km)02:09:5025.000 m11,55 km/u
09-05-2014Bergrace by Night (11,6 km)00:54:5411.600 m12,68 km/u
27-04-2014Koningsloop Zwolle (15 km)01:12:0515.000 m12,49 km/u
17-11-2013Zevenheuvelenloop (15 km)01:07:4215.000 m13,29 km/u
01-11-2013Bergrace by Night (11,6 km)00:55:1611.600 m12,59 km/u
13-10-2013Marathon Eindhoven (marathon)03:51:0042.195 m10,96 km/u
09-06-2013Green run (10 km)00:43:0210.000 m13,94 km/u
12-05-2013Koning van Spanje Trail (2013, 16,8 km)01:44:4216.800 m9,63 km/u
19-04-2013Bergrace by Night (11,6 km)00:56:2911.600 m12,32 km/u
14-04-2013Marathon Rotterdam (Marathon)04:10:1042.195 m10,12 km/u
17-03-2013marathon barcelona04:01:0242.195 m10,50 km/u
03-02-2013Midwinter Marathon (42,2 km)03:53:3542.195 m10,84 km/u
13-01-2013Egmond Halve Marathon (halve marathon)01:42:5421.097 m12,30 km/u
25-11-2012Twee Bruggenloop (15 km)01:08:5715.000 m13,05 km/u
04-11-2012Randerode cross00:46:549.290 m11,88 km/u
02-11-2012Bergrace by Night (11,6 km)00:55:0611.600 m12,63 km/u
14-10-2012Marathon Eindhoven (marathon)03:49:4342.195 m11,02 km/u
22-08-2012Beekloop (16 km)01:15:0016.000 m12,80 km/u
23-06-2012Midzomeravondrun avveluwe Beekbergen (15.000 m)01:12:0715.000 m12,48 km/u
10-06-2012Marathon Amersfoort 750 (halve marathon)01:49:4521.097 m11,53 km/u
27-05-20125e etappe hardloop4daagse01:39:0519.100 m11,57 km/u
26-05-20123e Etappe Hardloopvierdaagse 01:12:5614.600 m12,01 km/u
06-05-2012bemmelloop00:46:3810.000 m12,87 km/u
13-04-2012Arnhem - Bergrace by Night (12 Km)00:58:3612.000 m12,29 km/u
05-02-2012Midwinter Marathon Mini-Marathon (18,5 km)01:34:3718.500 m11,73 km/u
27-12-2011Derde Kerstdagloop - Arnhem (14 Km)01:12:5714.000 m11,51 km/u
20-11-2011Zevenheuvelenloop (15 km)01:16:0215.000 m11,84 km/u
06-11-2011Randerode cross00:33:026.400 m11,62 km/u
04-11-2011Bergrace by Night (11,6 km)01:01:4911.600 m11,26 km/u
09-10-2011Marathon Eindhoven (halve marathon)01:58:1121.097 m10,71 km/u
11-09-2011Rondje Bussloo01:18:1215.000 m11,51 km/u
29-05-2011Rondje Bussloo01:17:5015.000 m11,56 km/u
15-04-2011Arnhem - Bergrace by Night (12 Km)01:05:1512.000 m11,03 km/u
06-03-2011ATAG Achtkastelenloop00:47:2610.000 m12,65 km/u
13-02-2011Het Leestencross00:51:3610.000 m11,63 km/u
02-01-2011Brink tot Brinkloop00:49:1810.000 m12,17 km/u
21-11-2010Zevenheuvelenloop (15 km)01:18:3315.000 m11,46 km/u
05-11-2010Bergrace by Night (11,6 km)01:04:0211.600 m10,87 km/u
30-10-2010Klokloop (15 km)01:20:0415.000 m11,24 km/u
10-10-2010Hoge Veluwe Loop (10 km)00:51:0110.000 m11,76 km/u
12-09-2010Bridge to Bridge - Arnhem (10 km)00:52:0010.000 m11,54 km/u
19-06-2010Groot Ginkelse Loop (10,5 km)00:54:3810.500 m11,53 km/u
28-05-2010Veluwezoomloop (10 km)00:52:3410.000 m11,41 km/u
15-05-2010Heuvelrugloop00:51:0710.000 m11,74 km/u
18-04-2010IJsselloop (10 km)00:53:3910.000 m11,18 km/u
21-02-2010Midwinter Marathon (8 km)00:41:578.000 m11,44 km/u

Hardloop foto's van berry peters

Marathon Eindhoven.jpg IMG_3686[1].PNG IMG_3686[1].PNG IMG_3686.PNG Schermafbeelding 2015-11-08 om 07.48.15.png image1.jpg Schermafbeelding 2015-11-22 om 09.12.36.png Schermafbeelding 2015-11-25 om 09.25.58.png Schermafbeelding 2015-10-14 om 09.08.40.png image.jpeg IMG_0741[1].JPG image.jpg

Successen van berry peters

Looptijden.nl fan
Looptijden.nl master
Vivaldi
Mijlpaal 100 km
Mijlpaal 1.000 km
Mijlpaal 5.000 km
Afstandmeter
Trainee
Goed uitgerust
Blogger
Pimp
2 weken op rij
3 weken op rij
Goede starter
App fan
App master
App addict
3 maanden op rij
6 maanden op rij
9 maanden op rij
12 maanden op rij
4 weken op rij
3x per week
5x per week
Vroege vogel
Wedstrijd fan
Wedstrijd master
Wedstrijd addict
7x per week
Nachtbraker
Speedy Gonzales
Forrest Gump
Jarige Job
Ultraloper
Hardloopkoning
Winterkoninkje


Hardloop vrienden van berry peters


Looptijden.nl op Facebook