Profiel van afke

Overzicht van alle hardloopprestaties van afke. Op deze profiel pagina worden alleen wedstrijdtijden getoond, trainingstijden zijn enkel voor de gebruiker zelf zichtbaar.

Hardloop statistieken

AfstandAantalBeste tijdDatum PRGemiddelde tijd
4.000m500:20:5617-07-200800:24:07
9.200m100:53:3820-06-200800:53:38
10.000m301:00:0401-06-200801:00:55
10.500m101:04:1315-06-200801:04:13
12.000m101:20:5430-03-200801:20:54
15.000m101:36:2925-05-200801:36:29
21.097m102:32:1411-01-200902:32:14
42.195m104:59:4005-04-200904:59:40

Uitgebreide statistieken zijn alleen beschikbaar voor ingelogde gebruikers

Log eerst in op Looptijden.nl voordat je de uitgebreide statistieken kunt bekijken.

Indien je nog niet aangemeld bent op Looptijden.nl kun je je heel eenvoudig gratis aanmelden.


Blog posts

Mijn allereerste marathon, Rotterdam (4 reacties)

Gepost door afke op maandag 6 april 2009 12:26

Mijn allereerst marathon.

Eindelijk was het dan zover, de dag waar ik lang naar heb getraind. Maanden voorbereiding met m’n vader, uren praten over hardlopen en hoe het zal zijn. De dag kwam steeds dichterbij, maar zondag 5 april ’09 was het dan echt zover, ik ging de marathon lopen, alleen…
Mijn vader kampt met een liesblessure en heeft hierdoor de laatste 2 weken niet meer kunnen trainen. Arts had geadviseerd 6 weken rust, dat betekende dus dat ik echt alleen moest gaan lopen. Ik had besloten om mij aan te sluiten bij de pacers van Runners. Deze pacers zijn een soort hazen die een vlak schema lopen op een bepaalde tijd. Ik zou me aansluiten bij de pacers van 4.30 uur.
De wekker had ik gezet, maar natuurlijk was ik al veel eerder wakker en stond ik te springen naast m’n bed. Één en al adrenaline gutste er door mijn lijf. Het was de dag wat ik waar moest gaan maken. Om half 8 bij m’n ouders om nog even snel een bakkie te doen en om 8 uur met de auto naar Delft. Vanaf daar met de trein leek mij het handigst. Op station Delft stonden erg veel mensen met sportkleding aan, ik was dus niet de enige richting Rotterdam. Eenmaal in Rotterdam aangekomen, bleek dat er echt heel veel gekken hadden getraind om een marathon te gaan lopen. Wat een mensenmassa zeg!
Eerst maar snel even mijn startnummer opgehaald, ook daar was het druk en erg warm. Wilde snel weer naar buiten! Maar buiten was het niet zo warm, bewolkt en eigenlijk had ik niet zoveel zin om te lopen in m’n korte broek. Eerst maar eens door naar de kleedkamers, ook daar was ik niet de enige! Maar er hing een hele gezellige en leuke sfeer. Iedereen kletste met elkaar en wenste elkaar succes. Voor mij was dit erg bemoedigend.
Door naar de afgesproken plek waar de pacers zouden wachten op de lopers. Eerst ‘afscheid’ nemen van Pascal en van m’n ouders, zij gingen een mooi plekje zoeken langs de kant om me te kunnen aanmoedigen. Eenmaal weg, zoeken naar de ballonnen! En ja hoor, daar waren de gele ballonnetjes die ik de komende vier en half uur in mijn vizier moest gaan houden. 2 vrouwen, volgens mij iets ouder dan 40 jaar (schatten is niet m’n beste eigenschap). Lopen ultralons en lopen voor zichzelf een marathon een uur sneller dan dat ze nu gingen lopen. Nou, super toch? Als ik die 2 meiden gewoon bij zou houden, loop ik gezellig in een groepje en een mooie toptijd, wat wil ik nog meer! Al snel werd duidelijk dat ik niet de enige was die voor de eerste keer een marathon ging lopen. Snel vormden we een clubje van 4 die het samen even gingen doen. Naar het startvak! Het was 10 voor 11 en we hadden nog 10 minuutjes. Aangekomen bij het startvak, bleek het startvak vol te zijn en moesten we nog haasten om in het startvak erachter aan te sluiten. Eenmaal op onze plek werd het kanon afgeschoten en ging de massa zich voortbewegen. 4.30 minuut later dan dat de eerste was begonnen, gingen we over de start. Dat betekende: het is begonnen! Klokje indrukken en gaan!
Wat een drukte, zoveel mensen over een stukje weg, dat paste toch niet! Veel inhalen, duwen, per ongelijk elkaar onder de voeten lopen, etc. Het was de eerste km niet te doen. En waar waren die ballonnetjes? Wat was het lastig om deze bij te houden, ze sprongen van hot naar her en floepten overal tussendoor. Daar waren ze wat behendiger in dan dat ik was (en ben). Lastig om ze dan bij te houden en een ander klein probleempje: ik was niet de enige die ze bij wilde houden, als resultaat veel geduw en de sorry’s vlogen om je oren. Snel had ik een loopmaatje, Ellen. Zij liep ook voor het eerst en wilde ook bij de pacers blijven. We kletsten heel wat af en de eerste 5 km gingen redelijk vanzelf, al had ik wel erg moeite met de voor mij te snelle start en het onregelmatige tempo. Maar de eerste 5 km zaten er al weer op en het was tijd voor een drankje. Eerst wat water, daarna wat Extran. Aan het einde van de kraampjes wachtten de pacers netjes op elkaar en konden we door.
De volgende 5 km gingen niet veel anders, af en toe wat onregelmatig, maar aardig goed bij te houden. We liepen goed op schema. Ik had alleen nog steeds last van het onregelmatige lopen. Dit werd erger toen we met een groepje even de berm in waren geweest om te plassen. We moesten ons groepje weer inhalen, dit betekende iets sneller lopen, maar niet sprinten. Ik merkte al dat mijn lichaam daar niet op was getraind, maar ik kon het bijhouden en eenmaal bij het groepje aangesloten kon ik weer rustig verder. Bij de 10 km post heerlijk weer even wat drinken, eerst water, maar de Extran was al op! Hier baalde ik stevig van, want een beetje suiker kon ik wel gebruiken. Maar o jee, waar waren de ballonnetjes? O, die waren alweer verder. Aansluiten dan maar.
En zo gingen we weer verder. Op naar het 15 km punt. Ik merkte langzaam aan steeds meer dat het voor mijn idee onregelmatige tempo me niet lang zal volhouden. Ik werd steeds stiller, liep wat meer alleen en keek waar ik de meeste ruimte had om te lopen, maar oké het ging nog steeds goed. Het 15 km punt naderde en ook daar was weer een post. Eerst even een gelletje naar binnen werken, water er achter aan en ook nog even langs de Extran kraam. Doordat ik mijn energie gel naar binnen had geschoven had ik veel tijd verloren ten opzichte van mijn ballonnetjes. Ik deed er dan ook alles aan om ze weer bij te benen en na een poosje lukte dat me ook. Onderweg zag ik één van de vier ‘collega’s’ die ook deze marathon voor het eerst mee liep. Ik vroeg hem of het ging en hij gaf aan van niet. Jeetje balen zeg, hij moest afhaken van de groep. Hopelijk zal hij de finish halen. Ik keek af en toe even achterom toen ik bij de ballonnetjes was, maar snel zag ik deze man niet meer. Oké, gewoon de ballonnen blijven volgen en dan komen we er wel. Ik merkte dat mijn benen steeds meer pijn gingen doen en wist ik dat ik het op deze manier niet vol zou houden tot de 42 km. Ik besloot om voor mezelf te gaan lopen.
Inmiddels was ik al op het 17 km punt beland toen ik dit besloot. Enerzijds dacht ik: doe nou niet, blijf er nou bij! Zo haal je die tijd toch niet! Anderzijds dacht ik: loop lekker voor jezelf, geniet er van en ga er voor! Dus heb ik de laatste gedachte maar volgehouden en ben ik heerlijk voor mezelf gaan lopen. In de verte gingen de ballonnetjes. 20 km, jeetje al bijna op de helft! Heerlijk! En toen kwam de helft alweer, mooie tijd! Ongeveer 2.15 uur. Daar ging ik voor.
Dus op naar de 25 km. Om daar ook weer een energie gel tot mij te nemen en weer wat te drinken, want wat was het inmiddels warm geworden! Lopen, midden in die zon, niets voor mij! Maar het lukte me niet om het tempo lekker vast te houden en besloot even een paar passen te wandelen. Dit deed me goed, maar ik was echt op. De eerste 15 km hebben me echt genekt! Tot mijn verbazing stond de drankpost er al bij de 24 km. Dit had ik voor mezelf niet ingecalculeerd, maar heel erg vond ik het niet. En ja hoor, daar waren mijn fans eindelijk! Eerst gel naar binnen, water en toen wat drinken bij m’n fans. Even een aanmoediging, die had ik echt heel erg nodig! Maak er wat van! Je kan het! en zo gingen de aanmoedigingen maar door. Maar diep van binnen wist ik dat het me echt niet ging lukken. Waarom had ik me hier voor ingeschreven? Waarom ben ik zo stom geweest om met een paar gekneusde ribben de marathon te gaan lopen? Alle waarom vragen kwamen bij me in me op, maar ik moest door! De bij 25 km had ik voor mezelf een doel gesteld. Ik moest binnen een bepaalde tijd bij het 30 km punt zijn, anders zou ik er mee stoppen.
Dus op naar het 30 km punt! Het meest frustrerende vond ik om alle andere lopers aan de andere kant te zien lopen, zij hoefden nog maar 2 km… En ik? Ik moest en nog 15! Hoe ging ik dat in godsnaam volhouden? Af en toe even wandelen, even op adem komen en veel sponzen pakken bij de sponzenpost (deze stonden er om de 5 km tussen de drinkposten in). Heerlijk even een spons in m’n nek en op m’n voorhoofd. En ook nog een sponsje om even leeg te zuigen. Yes! Het bord 30 km in zicht. Kom op Afke, even niet meer wandelen, maar deze even doorlopen. Jeetje wat was dat nog een eind. Maar ik was er binnen mijn eigen tijdslimiet, dus moest nu ook door van mezelf. Ik kon moeilijk tegen iedereen gaan zeggen dat ik hem niet heb uitgelopen. Het is nog maar 12 km, nog maar? Nog maar? Weet je hoe ver dat nog is! Oké, even wat water drinken, daarna Extran en weer door.
Nog 5 km en dan zit ik op de 35. Als ik dat red, red ik die laatste 7 km ook wel! Maar eerst maar weer deze 5 km. Het wandelen werd steeds meer. Tussen de 30 en 35 km heb ik echt het meeste gewandeld. Ik kwam niet meer vooruit en had het idee dat als ik achteruit zou lopen, ik sneller zou gaan. Maar ook aan deze marteling kwam een eind. De 35 km kwam in zicht. Ook wist ik, dat ik na de 35 km het bos weer uit ging, waardoor ik hoopte dat er weer meer mensen en muziek langs de kant zou staan. Maar ja, eerst bij de 35 km maar even een gelletje naar binnen gieten, water en heeeeel veel Extran!
Zo, daar konden we wel weer even op leven. Ik keek op m’n klokkie en bedacht bij mezelf waar mijn gele ballonnetjes op dit moment zouden zijn. In ieder geval al een heel eind verder dan waar ik nu was… Maar ja, dat was mijn doel ook niet meer. Mijn doel was op dit moment het uitlopen binnen de 5 ½ uur die gesteld is voor deze marathon. Er stonden weer meer mensen langs de kant, er was weer wat meer muziek te horen en ik merkte dat ik minder hoefde te wandelen dan de 10 km hiervoor. Ik leefde weer een heel inieminie klein beetje op en wist dat ik die finish wel ging halen. En ja hoor, het 40 km punt naderde alweer. Ik moet zeggen, er zijn ontzettend veel bananen, water, energiedrankjes, druivensuiker, sinaasappels aangeboden door de supporters, wat leefden die mensen mee zeg! Wat een kanjers, stuk voor stuk! Ik heb het bij die ene druivensuiker gehouden, maar het heeft vast geholpen. 40 km, even eerst water, dan Extran en weer verder.
Nog 2,2 km!!!! Dat moet te doen zijn. Ik wou dat ik het zou halen binnen die 5 uur, maar als ik zo op m’n klokkie keek, was dat echt ontzettend onmogelijk. Het was druk langs de kant, veel muziek en ik leefde er nog steeds van op. Ik merkte zelfs dat ik weer wat harder ging lopen. Ik moet die finish gewoon halen, dan ben ik klaar! Maar wat was het nog een eind zeg! Hé, daar stonden m’n fans! Ongeveer 800 meter van de streep vandaan. En wat een aanmoedigingen! Cal zei zelfs nog even een sprintje en ik had nog genoeg energie om even m’n middelvinger op te steken! En dan die bocht om, de Coolsingel op. Waar is die verdomde streep? Hoe ver is het dan nog? In ieder geval verder dan in mijn ergste nachtmerrie zou kunnen voorkomen. Ik keek op m’n klokje en zag dat ik nog binnen de 5 uur zat. Zou ik dat gaan redden? Nee, dat gaat niet lukken. Ik kan het wel proberen… Dan heb ik in ieder geval nog even m’n best gedaan. Maar waar doe ik het voor? Ach laat ik het maar doen. nog 300 meter, nog 250 meter, nog 200 meter. Ik liep voor m’n leven! Wat ging ik hard, dat ik nog zoveel oerkrachten er uit kon gooien! Jeetje, nog 100 meter, waarom liep m’n klokje nou zo snel? Nog 50 meter… Miep miep! En ja hoor, eindelijk hoorde ik het piepje van mijn chip over de matten gaan. Ik was er, ik kon geen adem meer halen, maar wel op m’n klokkie kijken. Yes! Binnen de 5 uur! 20 seconden er binnen!!! Beter kon niet. Ik was ontzettend blij en stond te springen op m’n plek, niet dat dat heel lekker ging.
Zo, rustig doorlopen naar achter. Medaille, deken, banaan, sinaasappel, Extran. Ik heb alles aangepakt en naar binnen gewerkt. Zo ik sta lekker in het zonnetje, binnen de 5 uur, uitgelopen en wel! Nu even wachten op m’n ouders en op Cal en dan lekker richting huis.
Dat heb ik toch even mooi gedaan!

Bekijk de blog van afke

��n of meerdere (trainings)tijden zijn ivm de privacyinstellingen van deze gebruiker niet zichtbaar.

Tijden voor hardloopwedstrijden

DatumParcoursTijdAfstandSnelheid
05-04-2009Marathon Rotterdam (Marathon)04:59:4042.195 m8,45 km/u
11-01-2009Egmond Halve Marathon (halve marathon)02:32:1421.097 m8,31 km/u
17-07-2008Strandloop Noordwijk (4 km)00:20:564.000 m11,46 km/u
03-07-2008Strandloop Noordwijk (4 km)00:22:144.000 m10,79 km/u
26-06-2008Strandloop Noordwijk (4 km)00:24:184.000 m9,88 km/u
20-06-2008Grachtenloop Haarlem (10 km)00:53:389.200 m10,29 km/u
19-06-2008Strandloop Noordwijk (4 km)00:28:294.000 m8,43 km/u
15-06-2008geestgrondenloop01:04:1310.500 m9,81 km/u
12-06-2008Strandloop Noordwijk (4 km)00:24:394.000 m9,74 km/u
01-06-2008Letterenloop (5 km)01:00:0410.000 m9,99 km/u
25-05-2008Pim Mulier Run2day loop01:36:2915.000 m9,33 km/u
06-04-2008Road Air Run (5 km)01:01:2010.000 m9,78 km/u
30-03-2008Zandvoort Circuit Run (12 km)01:20:5412.000 m8,90 km/u
16-03-2008Spaarnwoudeloop (10 km)01:01:2310.000 m9,77 km/u

Hardloop foto's van afke


Hardloop vrienden van afke


Looptijden.nl op Facebook