Hardlooptijd 29-4-2015: Dorpsloop Loenen , 9.250 m, 00:35:34 door Matthijs Horlings

Hardlooptijd informatie

Tijd00:35:34
Afstand9.250 m
Datum29-4-2015
WedstrijdDorpsloop Loenen

Statistieken

Snelheid15,60 km/u
Tijd per km.03:51 min/km
Inspanning5: Zwaar
Positie2 van de 5 tijden

Dorpsloop Loenen

Aantal tijden5
PlaatsLoenen
Beoordeling     

Meer wedstrijd informatie
Locatie van 29-4-2015: Dorpsloop Loenen , 9.250 m, 00:35:34

Deze pagina toont de details over de hardlooptijd 29-4-2015: Dorpsloop Loenen , 9.250 m, 00:35:34 door Matthijs Horlings.

Loop jij ook wel eens hard en wil je je looptijden gratis bijhouden? Meld je dan nu aan bij Looptijden.nl. Hiermee kan je heel eenvoudig je hardlooptijden bijhouden, statistieken bekijken en je aanmelden bij loopgroepen.

Opmerkingen

Net als vorig jaar stond voor deze woensdag de dorpsloop van Loenen op de planning. Sinds vorig jaar is deze omgedoopt in de Streetrun met een afstand van 4 km (3,7) en 10 km (9,25). Welke bestaan uit 2 of 5 rondes van 1,85 km.

Waar ik vorig jaar nog de 4 km liep, ging ik dit jaar voor de 10 km. Het is altijd een vrij rustige loop, met enkele tientallen deelnemers, maar het is gezellig en leuk georganiseerd. Vorig jaar was ik nog eerste op de 4 km in 13:30. Wat zou er dit keer mogelijk zijn?

Ondanks wat verkeersdrukte was ik er al om 18:10 terwijl ik pas om 19:00 hoefde te starten. En met zo'n rustige loop en parkeren naast de start had ik geen 40 minuten nodig. Dus besloot ik in een dolle bui de 4 km ook te gaan lopen, die om 18:30 startte. Zo kon ik mooi even warm lopen en was ik ruim op tijd binnen voor de 10 km. Zo gezegd zo gedaan, stond ik een kwartiertje later klaar voor de start met het eerste van de twee startnummers van vanavond. Zo'n 20 mensen, niet echt veel, waren komen opdraven waarbij ik mogelijk zelfs op rustig tempo wel voorin zou kunnen lopen. Aan de start sprak ik nog een bekende die vorig jaar derde eindigde, dus hij ook probeerde vanavond zijn kans te pakken.

Het startschot klonk en we waren weg. Ik probeerde lekker behouden te lopen, maar bleek toch vooraan te lopen. Ik wil maximaal 15 km per uur lopen, het liefst iets er onder, dan was het een lekker opwarmrondje. Een jongen van ongeveer een jaar of 14 volgde in mijn spoor en liep de eerste rond continu naast mij. Hij liep op normale sportschoenen en hij vertelde dat hij zijn conditie vooral dankte aan het voetballen. Ik probeerde hem lekker te motiveren door een praatje en opmerking om vol te houden. Ik raadde hem aan wat vaker te lopen en misschien hardloopschoenen te kopen, want het lopen ging hem goed af. Maar in de tweede ronde gaf die toch aan te moeten lossen en halverwege zakte hij volledig in. We hadden er amper 3 km opzitten en ik zat er nog goed fris bij, wat natuurlijk ook de bedoeling was. Kennelijk had ik deze jongen toch een beetje stuk gelopen, want de nummer drie van vorig volgde op gepaste afstand en kon zo de tweede positie overnemen.

Achter mij liepen ze inmiddels allemaal op hun maximale vermogen, dus was het voor mij een kwestie van vasthouden en zo kwam ik in 14:35 minuten ontspannen als eerste over de finish. Kort daarna volgde al de prijsuitreiking waar ik een leuke medaille kreeg. Nu was het gauw een gelletje en wat water in het lichaam gieten en zorgen dat ik klaar stond voor het hoofdnummer waar ik oorspronkelijk voor was gekomen.
Een 10 km is ook vaak wat populairder dan een 4 km, dus hier stonden wel wat meer snelle lopers aan de start.

Om 19:00 klonk ook hiervoor het startschot en dit keer moest ik wel serieus aan de bak. Ik had sowieso één loper herkend waarvan ik weet dat hij een normale 10 km ruim binnen de 40 min kan lopen, maar ik had wel de betere papieren. Er liep nog iemand in mijn spoor en zo vormde we een kopgroep van drie man. De voorste loper leek wel een beetje uit te dagen. Hij versnelde wat en liet dan weer gaan en die andere loper ging er steeds in mee. Ik had niet echt zin om te jo-jo-en en wilde geen energie verspelen, maar op de stukken met wind tegen wilde ik ook niet alleen lopen. Ik keek dus bij elke versnelling een beetje de kat uit de boom en liet hen maar een beetje strijden en op het moment dat de wind tegen kwam liep ik steeds gauw even het gat dicht, wat maximaal een meter of 10 was.

Zo kwamen we als groep van 3 de eerste ronde door en ik was inmiddels wel benieuwd of beide heren dit gingen volhouden. De speaker riep om dat ik er mooi achter hing en "de andere het werk liet doen." Toch had ik af en toe wel moeite met het bijhouden. Niet dat ik helemaal op het maximale tempo liep, maar ik moest wel even wennen dan er (bijna) 10 km op tempo gelopen moest worden. Na de marathon is toch alles weer even omschakelen. Zo volgde ronde 2 en 3 eigenlijk hetzelfd.e Ik liet even een gaatje, liep het weer dicht. De speaker dacht mijn strategie te lezen en de volgende ronde werd weer ingezet.

In ronde 4 maakte ik echter een strategische fout. Ik liet weer even een gaatje vallen, maar één man die ook steeds een beetje uit de wind liep ging er vandoor en sloeg een serieus gat met een serieuze versnelling. Was dit dan de beslissende demarage. Omdat ik al een gaatje had, dit eerste deel maar even dicht gelopen naar de volger. Maar toen ik bij hem aansloot, had de ander al een gat van 20 meter. En op één of andere manier voelde het parcours nog lang. Nog zo'n 2,5 km hadden we voor de boeg, dus ik wilde nu nog niet helemaal tot het gaatje gaan. Inmiddels was de man voor mij zijn actieve achtervolging gestaakt en kwamen we weer langs de start/finish om de laatste ronde in te gaan. Nu moest ik toch echt wat gaan doen en ondanks dat de wind nu pal op kop stond versnelde ik en sloeg al snel een gat met de nummer drie. Die tweede plek voelde ik mij wel zeker bij, maar nummer één zou nog leuker zijn. De wind draaide in de rug en ik versnelde wat. Maar inmiddels had ik met ze opwarmingsronde van 4 km, al wel zo'n 11 a 12 km op ruim 15 per uur gelopen. Echt versnellen ging misschien op een tempo van 16 per uur, maar de koploper leek dit ook prima te lopen. Het gat werd maar heel iets kleiner en ik begon te beseffen dat het onmogelijk was om deze 15 a 20 seconden nog te gaan dichtlopen. In de laatste km zette ik nog even alles op alles. Waar ik normaal nog wel is flink kan inhalen gebeurt dat vaak bij mensen die juist verslappen, maar deze koplopers hield er goed het tempo in waardoor ik uiteindelijk op 8 seconde strandde. Had het parcours nog een km langer geduurd, wellicht had ik dan nog een kans gemaakt, nu had ik gewoon te laat gereageerd en moest ik dat 'bekopen' met een tweede plek. Alsnog heel tevreden met mijn dubbele podiumplaats en ik had door mijn sterke slot nog wel een gat van 20 seconden geslagen op de nummer 3 in de laatste ronde.

Wederom kreeg ik een mooie medaille, dit maal een zilveren voor de tweede plek. Tevreden kon ik richting het Leidsche Westland waar een perfecte herstelmaaltijd in de vorm van een sushisalade klaarstond. Eigen gemaakt door mijn Lieve Everdien.

Startnummer 51

Berichten en likes

 Verstuur aanmoediging

Tussentijden

Onderstaande kaart toont de gelopen route.

Route van deze tijd
 Klik op de kaart om in te zoomen.

Onderstaande grafiek toont het verloop van je hartslag en snelheid gedurende de wedstrijd.

Grafiek van de hartslag gedurende de wedstrijd

Looptijden.nl op Facebook