Hardlooptijd 1-11-2014: Halve marathon Renswoude (halve marathon), 20.750 m, 01:24:49 door Matthijs Horlings

Hardlooptijd informatie

Tijd01:24:49
Afstand20.750 m
Datum1-11-2014
WedstrijdHalve marathon Renswoude (halve marathon)

Statistieken

Snelheid14,68 km/u
Tijd per km.04:05 min/km
Inspanning5: Zwaar
Positie34 van de 120 tijden

Halve marathon Renswoude (halve marathon)

Aantal tijden120
PlaatsRenswoude
Beoordeling     

Meer wedstrijd informatie
Locatie van 1-11-2014: Halve marathon Renswoude (halve marathon), 20.750 m, 01:24:49

Deze pagina toont de details over de hardlooptijd 1-11-2014: Halve marathon Renswoude (halve marathon), 20.750 m, 01:24:49 door Matthijs Horlings.

Loop jij ook wel eens hard en wil je je looptijden gratis bijhouden? Meld je dan nu aan bij Looptijden.nl. Hiermee kan je heel eenvoudig je hardlooptijden bijhouden, statistieken bekijken en je aanmelden bij loopgroepen.

Opmerkingen

Sinds het najaar ben ik weer wat gefocust op de relatief langere afstanden. Onder andere om de vaste nummers zoals de Damloop en de Zevenheuvelenloop probleemloos op snelheid uit te lopen, maar ook omdat ik mijn duurvermogen wil uitbreiden richting de marathon van Rotterdam in april 2015. Als subdoelen richt ik mij er daarom op om ervaring en energieverdeling te oefenen op afstanden tot en met de halve marathon. Maar ook de snelheid wil ik laten gelden op deze afstanden.
Zo liep ik een paar weken eerder al de 15 km in Woerden voor het eerste onder het uur en liep ik eind oktober een pr op de halve marathon in Amsterdam, 1:28:27.

Echter, had ik het idee dat ik er niet het maximale uit had gehaald in Amsterdam. Het was toen warm en ik stond niet volledig uitgerust aan de start. Het kon beter en ik wilde meer. Aangezien mijn lichaam inmiddels al weer redelijk gewend is aan langere afstanden, besloot ik twee weken voor de Zevenheuvelenloop nog 'even' een halve marathon in te lassen. Renswoude zou dat worden.

Het voordeel was dat het in tegenstelling tot Amsterdam waarschijnlijk wat koeler weer zou zijn (niet dus) en ik zou met een deelnemersveld van 175 lopers meer de ruimte hebben. Zelfs een podiumplek zette ik nog niet uit mijn hoofd, aangezien ik regionaal nog wel is wat kan betekenen bij de mannen senioren.

Eenmaal op de dag zelf voelde ik mij opzich prima, maar niet maximaal. En het was warm, heel warm voor november. Volle zon, dus dat nog wat worden...
Opzich had ik vertrouwen in vandaag. Eerst dacht ik nog aan 1:26, maar in het startvak werd dat 1:28. Dat zou alsnog een pr betekenen.

Het startschot klonk en één jongen nam letterlijk direct de benen. Na een paar 100 meter was hij al uit zicht. Prima, dan maar op de rest focussen. Het was wat draaien en keren door een woonwijk en daarna het poldergebied in. Het viel me op dat alles nog redelijk compact samen liep en ik liep achter de koplopers van ons groepen aan.
Het ging niet bizar hard, zo'n 3:55 dus het was prima bij te benen. Qua ademhaling ging het goed, maar ik merkte wel aan de benen dat qua afzetkracht het tempo vandaag niet veel hoger zou gaan.

Het groepje bood in de polder mooi uitkomst om wat uit de wind te lopen. Na zo'n 2 km volgde een lang recht stuk met veel zon en vol tegen de wind in. Hier werd ik mooi op tempo gehouden.

Deze halve marathon bestond uit twee ronden van 10,5 km. Halverwege de ronde en bij de start finish zou een verzorgingspost zijn. Ik had twee gelletjes meegenomen, maar moesten wel worden aangelengd met water. Ik wilde bij de eerste 5 km post gebruik maken van de isotone drank, maar helaas greep ik mis en ging ik alleen met water en een spons verder. Een prima opfrisser, maar mijn benen konden wel wat energie gebruiken.

Bij de drankpost moest ik helaas ook definitief het groepje loslaten, waar inmiddels nog maar vier man van over waren. Ik probeerde mij te herpakken en besloot een gelletje te nemen voor de energie. Helaas was dit gelletje zonder water niet isotoon, maar hypertoon. Een paar druppels vocht uit de spons zorgde er in ieder geval voor dat de gel niet in mijn keel bleef hangen, maar ik voelde een duidelijke steek dat mijn lichaam het niet kon verwerken. Dit duurde helaas wel 2 km waardoor ik toch iets tijd verloor.

Ik werd ingehaald op het 8 km punt door een jongen van mijn leeftijd. Ik probeerde mij het eerdere groepje voor de geest te halen. Als daar drie mannen van 35+ in zaten, wat best goed mogelijk was, zou deze jongen die mij net inhaalde mij van het podium mannen senioren weerhouden. Ik besloot dat hij mijn mikpunt werd.

Inmiddels hoorde ik andere voetstappen achter mij, maar de energie van het gelletje begon te werken en de steek was weg. Langzaam ging het tempo weer omhoog en de voetstappen achter mij verdwenen.

Eind van ronde één was in zicht. Ik greep een watertje om te drinken, één over mijn hoofd, een paar slokken isotoon, 2 sponzen en nog wat water. Ik kon er weer tegenaan. De sponzen hield ik vast en kon ik nog mooi een paar keer gebruiken de komende kilometers. Ik voelde mij duidelijk terug in de race. In de verte zag ik dat het gat niet meer groter werd met mijn directe concurrent en ver daarvoor werd zelfs nog een andere loper zichtbaar.

Ik had nieuwe energie, ik liep niet zo makkelijk als de eerste 5 km, maar beduidend sterker dan de tweede helft van de eerste ronde. De ademhaling was onder controle, ik wist dat ik nog een gelletje had en zou deze vlak voor de 15 km post nemen. Daarna zou de wind in de rug komen en zou ik gaan zien wat ik nog kon goedmaken.

Zo gezegd zo gedaan. Één km voor de verzorgingspost nam ik mijn gelletje, ik vulde het goed aan met water. Weer een water over mijn hoofd en twee sponzen mee. Ik had inmiddels het gat mijn mogelijke directe podiumconcurrent al weer bijna dichtgelopen. Ik had in de afgelopen 5 km ongeveer 150 meter dichtgelopen. Op het 16 km punt zat ik vlak achter hem. Ik zag hem versnellen, maar dat was van korte duur. Ze passen oogte duidelijk moeizaam en ik sloot aan en ging er overheen. Het bekende tafereel volgde dat hij probeerde aan te hangen, maar zijn matige ademhaling gaf mij energie en ik stoomde door.

Als ik dit kon volhouden nog 4 km tot de finish had ik misschien nog een podiumplek. Het zou dan aan de finish afwachten zijn hoe oud de andere deelnemers zijn.
Wel kwam er nog een loper in zicht. Die in het begin van de tweede ronde als een oranje stipje opdoemde in de verte, liep nu nog maar 100 meter voor mij.
Ik kwam duidelijk hard dichterbij, maar het duurde even voordat het echt te overbruggen was.

Ik herkende deze loper van het begingroepje en wist dat deze sowieso niet in mijn categorie viel. Ik schatte hem 50 plus, wat later ook zo bleek te zijn. Hij was dus geen directe concurrent, maar toen ik ineens heel dichtbij kwam en de laatste km's weg tikte voelde ik toch competitie drang opborrelen.

Het was duidelijk dat hij mij hoorde. Ik zag hem aan zijn tempo werken, maar ook hij kon dat niet blijven volhouden. Als je eenmaal inloopt is het een kwestie van tempo houden en dan kom je vanzelf dichterbij. ik besloot in de laatste 150 meter het rechte stuk mijzelf nog te laten gelde en dan maar te zien. We draaide de laatste bocht in, het publiek joelde. Ik zette aan. Het ging niet vanzelf, maar toch door adrenaline haalde ik hem nog in. Balen voor hem, zo 20 meter voor de finish, maar ik klopte hem.

Een prachtige eind van 1:24:49 zag ik op de klok. Wat een tijd! Klopte dit wel? Zo later bleek dat dit parcours zo'n 350 meter te kort is. Helaas, beetje suf gezien het evenement De halve marathon van Renswoude heet. Op dit tempo had ik nog wel een paar honderd meter door gekund en voor de eindklassering maakte het dan ook niet uit. Een incourante tijd, maar wel op deze afstand een prachtig tempo. Een tempo van 14,7 km/u had ik nog niet eerder gelopen op een 20+ wedstrijden.

Ik was geheel tevreden en praatte nog wat na. Ik voelde me conditioneel goed, maar me benen vonden het wel mooi voor vandaag. Ik was vooral tevreden over mijn tweede ronde en hoe ik mijzelf herpakte. Het was niet makkelijk, maar dat gaf juist de voldoening.
Pas om 16:30 uur, waar ik om 15:10 uur al finishte, zou blijken dat ik 5e overall was en 3e mannen senioren!!

Een prachtig gevoel. Geen bekers, cadeaubonnen of bloemen deze keer, maar gewoon keihard cash. €20! Niet mijn doel om geld te verdienen, maar toch leuke eer van de loop. Tevreden kon ik huiswaarts, in dit geval het Leidsche Westland.

Startnummer 137. Parcours te kort.

Berichten en likes

nov
03
Like

Like ontvangen van Dennis Keyner.

 Verstuur aanmoediging Schrijf een bericht

Tussentijden

Onderstaande kaart toont de gelopen route.

Route van deze tijd
 Klik op de kaart om in te zoomen.

Onderstaande grafiek toont het verloop van je hartslag en snelheid gedurende de wedstrijd.

Grafiek van de hartslag gedurende de wedstrijd

Looptijden.nl op Facebook