Net als mama

Gepost door Esther Veldstra op dinsdag 29 mei 2012 20:29

De Runner's World Zandvoort Circuit Run was niet eens mijn eerste "wedstrijd". Het was wel de eerste keer dat mijn zoontje Ingmar (3) mee ging om mama te "supporteren". Hij had wel eens vaker gezien dat mama ging rennen en vond dat wel interessant, maar ook wel een beetje gek... tot hij het plotseling, na 12 kilometer in de Zandvoortse zon, allemaal begreep. In eerste instantie was hij er nog van overtuigd dat hij mee ging te rennen. Dat hij met zijn drie lentes echt te jong was voor een 12 kilometer wedstrijd beviel hem voor geen meter. Hij wilde ook!

Medaille
Dat kwam door de medaille. Oh, die medailles. Ze hebben toch wel wat. Ookal heb ik mijn eerste herinneringsmedaille direct uitgemaakt voor een lelijk stukje metaal aan een schreeuwerig lintje, toch heeft hij een ereplaatsje gekregen ergens aan een haakje. Dat bijna magische effect had het dus ook op Ingmar. Misschien was het heel wreed van me, maar zoonlief mocht mijn medaille niet.

Medailles, vind ik, moet je zelf verdienen. Je gaat niet lopen pronken met andermans veren en dus mocht hij er alleen even naar kijken. Als hij zelf een medaille wilde, moest ie 'm zelf ook maar gaan halen.

Geen passing fancy
Natuurlijk was hij de week daarop voortdurend bezig met rennen. Rondjes rond de salontafel, rechte stukjes van de TV naar de keuken en heen en weer op straat. Er was alleen een groot manco... Mama mocht op van die hele mooie Nike's als ze gaat rennen en Ingmar had alleen zijn winterschoenen.

Ik heb het even aangekeken. De obsessie bleef. Ingmar bleef rondjes crossen en wilde zelfs al een keer met mij op straat de strijd aan gaan. En dus moesten we d'r van de week maar aan geloven.

Sindsdien staan er in mijn gang twee paar hardloopschoenen. Een paar voor mij, en een paar voor Ingmar. En trots dat hij er op is? Vanmorgen bracht ik hem voor mij werk naar de opvang en hij mocht zijn renschoenen aan. Die gingen niet uit voor iedereen had gezien hoe goed Ingmar kon rennen.

In Januari wordt ie 4. Ik ben benieuwd of de fascinatie blijvend is. Anders krijgt hij volgend jaar in Zandvoort een eigen startnummertje. En wie weet... een eigen medaille. Net als mama.

Run on smiley

Foto's bij deze blogpost

2012-05-29 22.15.54.jpg

Looptijden.nl op Facebook