IK HEB GESPEELD MET MIJN GEZONDHEID | Marathon Eindhoven, een zware beproeving van lichaam en geest

Gepost door Vera Dings op donderdag 18 oktober 2018 14:56

Eindhoven, 14 oktober 2018 | Dat was hem dan, Marathon Eindhoven, de vijfde op rij. Niet mijn snelste, zeker niet de makkelijkste, maar eentje die mij bewust maakte hoe gevaarlijk ver je kunt gaan wanneer je op het keerpunt van overleven komt.

Na zware marathons gelopen te hebben in het warme Lissabon en Curacao, dacht ik gisteren de marathon van Eindhoven bij een temperatuur van 29 graden gemakkelijk aan te kunnen. Ik had goed getraind, volgens mijn geheel eigen op maat gesneden trainingsschema. Ook heb ik bewust op mijn voeding en vochtgehalte gelet de laatste acht weken. Een finishtijd van 4:15 uur zou er eigenlijk met gemak in moeten kunnen zitten.

Karma op de dag voor de marathon bracht mij bij mijn meer dan geweldige personal pacer voor die dag, René, die aanbood me graag te willen pacen op een finishtijd van 4:29 uur. Voor hem wat gas terug, want hij loopt normaal de marathon in krap 3 uur tijd. Ik voelde me topfit en dacht de tijd van marathon Rotterdam van 4:35 uur gemakkelijk te kunnen verslaan. Maar niet iedere dag is dezelfde, voel je je hetzelfde. Het is en blijft een ingewikkelde optelsom van veel factoren.

Plan was om de eerste helft iets beneden gemiddeld tempo te lopen en dan de tweede helft iets te gaan versnellen om de laatste 5 km nog wat kracht over te hebben om nog de max eruit te kunnen halen wat erin zit.
De eerste 20 kilometer verliepen dan ook vlekkeloos. Lekker relaxt, positief babbelend en genietend van alle mooie plekjes waar Eindhoven zo trots op is. De route bracht ons langs de hightlights waar de stad trots op is: het Philips Stadion, Strijp-S, Evoluon en High Tech Campus. Niets weerhield ons er dan ook van om hier en daar een mooi plaatje te schieten.

Op de helft van het parcours viel me plotseling op hoeveel mensen er al aan het lopen waren en naarmate we verder liepen zag ik ook meer en meer lopers die langs de kant onwel waren geworden of flauwgevallen waren. Ik voelde me op dat moment nog topfit, behalve dan dat mijn linker kleine teen aardig begon te protesteren. 
Bij kilometer 25 besloten we om het tempo ietwat op te voeren, net zoveel dat nog steeds goed voelde. Vanaf kilometer 28 begon de hitte meer zijn tol te eisen. Bij de drankposten namen we ruim te tijd om te drinken en wat fruit te nuttigen. Drinken, drinken, drinken werd ons steeds maar toegeroepen.

En dan plots, uit het niets, voel je je hondsberoerd, krijgt amper lucht. Het voelde alsof mijn keel dichtgeknepen werd. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik besluit ff te lopen, want het werd me zwart voor de ogen. Nog 12 kilometer te gaan. Een ongewoon akelig gevoel overviel me en zei: “Vera, je lichaam zit in de overlevingsmodus”, oppassen geblazen! Maar tegelijkertijd is er dan weer die adrenaline, mijn gedreven karakter, dat het weer wint van mijn gezonde verstand en je niet laat ophouden. Het lukt me om de snelheid van 6:30 uur weer een kilometer of acht te pakken. Wanneer ik dan bij de laatste verzorgingspost aankom en ga lopen om bij te tanken, dan voel ik weer die beroerdheid sterk opkomen en de angst brengt me op het randje van hyperventileren. Toch weet ik de laatste twee kilometer, gedragen door het fantastische publiek, de finish te bereiken. Finishtijd: 4:43:09 - 11e in mijn categorie - niet mijn doeltijd, bij lange na niet mijn snelste tijd, maar jee wat ben ik trots dat ik onder deze omstandigheden heb door durven zetten.
Maar verdorie, tegelijkertijd doet het me beseffen dat ik met de gezondheid van mijn lichaam gespeeld heb . Ik besef me nu meer dan ooit tevoren hoe belangrijk het is om je eigen gezondheid en leven in eigen hand te hebben en te houden.

Karma bracht me enige tijd geleden bij Nicole Vernhout, ultrarunner en nutrition specialist. Zij reageerde op mijn marathonervaring en gaf me het volgende advies dat ik zeker ter harte neem: "Boarn tabletten oplossen in water en elk uur een liter drinken. Minimaal 2 tabletten, plus reepjes met hooggedoseerd natrium en extra calcium, magnesium en kalium. Ook alleen voeding die snel door het lichaam opgenomen wordt en alleen isotone drank om vertraagde opname vanuit de maag en daarmee misselijkheid te voorkomen. Check het onderzoek van de Nijmeegse 4-daagse, daar stierven mensen niet aan de hitte maar aan hyponatriemie! Mineralen zijn cruciaal voor elk lichaamsproces (zweten, bloeddruk, signaaltransductie in de zenuwen en spiercontractie…). Een „redelijk“ ongetrainde zweter heeft de natrium-terugresorptie-pompjes niet voldoende geïnstalleerd in de membranen van zijn zweetklieren. Tevens denk ik dat onze verhoogde zoutconsumptie hierin een rol speelt…".

Nicole Vernhout is een van de sprekers tijdens het TEDx event op 6 november a.s. in Maaspoort Venlo. Haar motto: “Want to inspire people to take their health and life in their own hand”.

Foto's bij deze blogpost

44327453_10215317723673590_5035612879819112448_n.jpg 44216979_10215317724753617_4464185013142814720_n.jpg 44310971_10215317725473635_4150663356996386816_n.jpg 44346310_10215317726313656_2880464802549858304_n.jpg 44315804_10215317730833769_5733113949486841856_n.jpg

Looptijden.nl op Facebook