Halve van Hengelo 2019, geen discipline wel een PR

Gepost door Cristian Hermelink op maandag 1 april 2019 15:26

De hele week al loop ik te peinzen en te mijmeren. Zal ik me maar inschrijven voor de 10km tijdens de halve van Hengelo. Eigenlijk wil ik de halve marathon lopen, maar twee weken voor Enschede moet dat dan wel gecontroleerd en op een hartslag op of misschien net iets boven mijn beoogde marathon hartslag doen.
Nu moeten we echter even terug naar 23 december 2018. Die dag zou ik tijdens de Winter Stepone loop de halve marathon de 90 minuten grens doorbreken. Die poging ging echter faliekant mis. Ik was er figuurlijk ziek waardoor er ook geen verslag van is geschreven op deze site. Maar ik bleek er ook letterlijk ziek van te zijn geworden, wat de onderliggende reden bleek van deze mislukte poging. Had van te voren niet het idee wat onder de leden te hebben, maar de inspanning leverde een fikse crash op na een km of 15-16. Heb me dan ook niet te buiten kunnen gaan als alle eetfestijnen tijdens kerst en oud en nieuw.

Nadat ik weer beter was toch maar naar de fysio gegaan vanwege de aanhoudende hamstring perikelen. Naast de hamstring werden ook mijn heupen, billen en onderrug flink onderhanden genomen, want dat zat allemaal wat vast blijkbaar. De vruchten hiervan werden geplukt tijdens de midwintermarathon in Apeldoorn waar ik ondanks de vermoeidheid merkbaar soepeler kon blijven doorlopen en de vermoeidheid dus ook niet op de hamstring sloeg zoals voorheen.

Goed even terug naar het gepieker de afgelopen week. Ik dacht dus dat ik met mijn 1:50:07 op de 25km in Apeldoorn mijn frustraties omtrent de mislukte poging in Borne wel kwijt zou zijn. Dat bleek deze week toch even anders met de gunstige weersvoorspelling in het vooruitzicht. Ik heb me uiteindelijk toch ingeschreven voor de halve en het moest dus een lesje zelfdiscipline worden om me aan het plan te houden van iets boven marathonhartslag lopen.

U begrijpt aan de titel van dit verhaal dat dat niet is gelukt. Ik had s'ochtends nog een filmpje gekeken van MCMillanrunning "How to pace your next half or full marathon". In een notendop, strategie is een kleine negatieve split waarbij je je rustig in de wedstrijd inloopt want voor optimale prestatie moet het lichaam opwarmen en is snel starten minder effectief. Als je doelstelling 1:30h is moet je halverwege tussen de 45:00 en 45:40 doorkomen en de tweede helft versnel je dan om op die 1:30 binnen te komen.

Mijn race, met dat filmpje in het achterhoofd. Ik start rustig en probeer mijn hartslag onder de 165 te houden, ofwel maximaal 5 slagen boven mijn beoogde marathon hartslag. Waar dit in mijn trainingslopen prima ging zat er vandaag wat meer onrust in, maar als ik erboven kwam gin ik weer netjes temporiseren tot die eronder lag. Na een km of drie loopt er een behoorlijk hijgende loper achter me. Na een tijdje kijk ik toch even om en zie op zijn startnummer dat het een 10km loper is. Ik vraag toch maar even of het een beetje gaat, want deze ademhaling na 3,5-4 km impliceert bij mij gelijk wandelen bij een km of 8. Onze wegen scheiden zich en zelf hobbel ik gedisciplineerd door volgens het plan.

De 7km passeer ik op ca. 31 minuten en ik zit dan een minuutje boven 1:30 schema. De benen voelen, ondanks de vele kilometers in de voorbije weken goed, de temperatuur is perfect en ik kan mezelf niet bedwingen. Ik versnel iets door richting een hartslag van 170. En waarachtig, bij 10,5km zie ik dat ik op 45:45 loop. Ik voel de bovenbenen wel een beetje en besluit om tot 14km op dezelfde hartslag te blijven lopen. Ondertussen heb ik mooi een aantal richtpunten voor me en tot 14km lopen deze niet meer verder uit.

Bij 14km ga ik op hartslag 175 lopen en heel langzaam aan raap ik wat lopers op. Evenals in Apeldoorn kan ik ondanks de intredende vermoeidheidsklachten soepel doorlopen en mentaal voel ik me steeds lekkerder en loop ook met vertrouwen richting de vervelende fietsbrug waar het voor mij beruchte 18km punt ligt. Op de klim loop ik naast wat langzame 15km lopers ook ongeveer 5 halve marathon lopers voorbij alsof ze geparkeerd staan. Ik overleef de brug en in de afdaling ben ik snel hersteld van de inspanning.

De 2,5 km op het fietspad terug is een zee van richtpunten en ik versnel nog weer een beetje. Voor me zie ik nog de derde dame op de halve marathon zo bleek achteraf, lopen. Ik kom redelijk dicht bij. Als we het stadion inlopen zit ik er zo'n 50 meter achter, ik kijk op mijn horloge en zie met nog 300 meter te gaan 1:28 staan. Ik besluit dat een eindsprint niet meer nodig is en zet dus niet extra aan, maar dan op een dikke 200 meter springt die ineens naar 1:29, zo jammer dat mijn TomTom horloge na 1 uur geen secondes meer aangeeft, en is een eindsprint toch noodzakelijk. De dame haal ik niet meer in, maar ik kom met 1:29:56 net onder de 1:30 binnen.

Hoewel ik echt blij ben, bedenk ik ook gelijk dat dit misschien niet verstandig was met het oog op Enschede. Mentaal is het een opsteker want merk vandaag dat het slechten van deze grens me ook rust en een positieve boost geeft en ik onbevangen Enschede kan gaan doen. Voor Enschede had ik sowieso al een hartslagplan en een 3 blokken indeling (16-16-10). De opbouw van de race van vandaag sterkt me in het echt opvolgen van die strategie. Doelstelling dit jaar is op een fatsoenlijke manier uitlopen en genieten.
Heb in mijn lange duurlopen specifiek geoefend op tempo aan het eind, om ook na minuut 120 nog goed te kunnen blijven lopen.
Hopen dat de weergoden ons dit jaar gunstig gezind zijn en dan zal het een mooie dag worden.


Looptijden.nl op Facebook