De Halve van Hengelo 2018

Gepost door Cristian Hermelink op maandag 2 april 2018 19:19

Vandaag stond de Halve van Hengelo op het programma. Heb de hele week zitten wikken en wegen hoe deze loop aan te vliegen. Aan de ene kant voel ik me echt heel fit. Dankzij het gevolgde marathon schema loop ik t.o.v. een paar maand geleden hogere snelheden bij lagere hartslag. Aan de andere kant voel ik ook dat mijn benen wel toe zijn aan de taper periode. Heb de maand maart afgesloten met een voor mij record aantal van 228 km.
De weersomstandigheden en het parcours zijn vandaag perfect voor een PR poging, maar moet ik zo diep gaan 3 weken voor de Enschede Marathon. Vorig jaar herinner ik me nog dat ik na een km of 14 er behoorlijk doorheen zat, maar toen was het ook plots heel warm die dag. Wat te doe, wat te doen.
Ik heb uiteindelijk besloten om vandaag op hartslag en gevoel te gaan lopen. Wil mijn lijf nog wel een laatste prikkel geven, maar niet volledig in het rood gaan. Doelstelling was dus om de eerste 14km met hartslag 160-165 te lopen en afhankelijk van het gevoel bepalen of de laatste 7,1km wat harder zouden kunnen. Had op mijn horloge alleen hartslag ingesteld zodat ik onderweg mezelf niet gek zou laten maken door kilometertijden.
Evenals Jaco kort geleden in een van zijn blogs schreef ben ook ik wat bewuster met mijn voeding omgegaan. Vaak sta ik met een onrustige maag aan de start door koolhydraatstapeling. Voor deze halve marathon heb ik daarom gebruik gemaakt van de Carboloader van voedingsshop.nl. Echt superhandig, want naast het drinken wat je er van maakt kan je het ook extra toevoegen aan bijvoorbeeld yoghurt en pastasaus. Dus ik heb koolhydraten kunnen stapelen en veel minder extra hoeven eten. Mijn maag voelt ook een heel stuk rustiger vandaag.
Omdat de loop zo lekker dichtbij is en ik mijn startnummer zaterdag al had opgehaald besluit ik om het eerste deel van mijn warming-up lekker bij huis te doen. Met als grote voordeel dat ik de sanitaire stop die altijd even nodig is na dit deel in alle rust thuis kan doen. Tegen half elf fiets ik na het stadion, parkeer mijn fiets, drop mijn spulletjes in de kleedkamer en doe het laatste deel van de warming-up op de baan en om exact elf uur mogen we beginnen aan onze tocht.
Er waren weer toch weer een paar enthousiastelingen redelijk vooraan gaan staan die daar niet helemaal thuis hoorden en ze bleven ook nog gezellig links lopen. Na 200 meter vond ik eindelijk een gaatje om er voorbij te steken en kon de loop echt beginnen. Na 2km had ik mijn tred gevonden en mede omdat we tegen de toch wat harder als voorspelde wind in moesten stabiliseerde mijn hartslag zich op 166/167. Was helaas niet in een groepje terecht gekomen en moest het dus alleen doen.
Waar bij de boeskoolloop nog een stel enthousiaste koeien een stukje mee renden werd ik vandaag een meter of 30 begeleid door een schaap. Op de splitsing bij het 5km punt mochten de 10km lopers linksaf en gingen de 15km en halve marathon lopers rechtsaf. Op circa 75 meter voor me dartelde een paardenstaart prachtig heen en weer. Deze dame had een hele mooie looppas. Heel langzaam aan kwam ik dichterbij en bij ongeveer 6km had ik haar bijgehaald. Heel even leek het of ze me voor wou blijven, maar vervolgens kroop ze toch achter me en heb ik als haas gefungeerd tot het 15km keerpunt op 7,5km. Later zag ik dat ze bij de dames een podium plaats had gelopen op deze afstand.
Zelf heb ik een heerlijke tred te pakken en ik zie nu achter af dat km 7 t/m 11 in 4:24 -4:23 -4:23- 4:23 en 4:21 zijn gegaan. Gelukkig stond er dit jaar bij het 10km punt geen klok, want grote kans dat ik dan toch was gaan rekenen en dus afgeleid zou worden. Bij het 14km punt aangekomen maak ik zoals van tevoren gepland de afweging om wel of niet aan te zetten. Op zich loop ik lekker, maar voel wel de trainingskilometers van de afgelopen tijd. Daarbij zouden de komende 3 kilometer ook weer tegen de wind in gaan. Ik besluit om mijn weg gewoon te vervolgen op dezelfde manier en zou boven op de fietsbrug weer bepalen of ik dan de laatste 3 kilometer zou aanzetten.
In kilometer 17 zat een klein stukje bospad wat er toch nog wel nat en glad uit. Hier heb ik toch wel wat voorzichtiger gelopen wat resulteerde in mijn langzaamste kilometer met 4:30 zie ik nu. Het wordt nu tijd om de beruchte fietsbrug te beslechten, tevens het laatste stukje tegen de wind in. Het voelde alsof de wind ook nog even aanzette speciaal voor mij. Ik knal er lekker tegen op, hartslag schiet naar de 180 maar zakt in de afdaling gauw weer richting 168. Mijn benen voelen nog best okay en ik besluit om de snelheid die ik gemaakt heb in de afdaling door te zetten. Kortom we gaan voor de eindversnelling.
In de afdaling zie ik al dat er nog een heel lint aan 15km lopers voor me zitten. Voorbij de ijsbaan als we het fietspad opdraaien zie ik ongeveer 2 km aan bonte kleuren en paardenstaarten. Ook zit er nog een halve marathonloper voor me. Ik zet aan, maar laat mijn hartslag niet boven mijn omslagpunt van 174 komen. Kilometer 19 gaat in 4:12, kilometer 20 in 4:05. Ik loop van felgekleurde broek naar nog felgekleurder shirt en bij km 20 heb ik ook de halve marathon loper bijgehaald.
Ik ga lekker en daar waar ik vooraf vooral bezorgd was om mijn bovenbenen, want die hebben het tijdens de trainingen een paar keer behoorlijk zwaar gehad, krijg ik opeens een scherpe pijn aan de binnenkant van mijn linkerbeen net boven de achillespees. Ik laat het tempo meteen zakken tot een dragelijk pijnniveau. Ik moet de loper die zich nog niet zomaar gewonnen had gegeven laten gaan en loop het resterende deel voorzichtig uit. Raap ondertussen nog wel een paar 15km lopers op.
De laatste 300 meter op de baan zet ik uiteraard niet echt meer aan. Ze hadden niet een hele grote klok bij de finish staan en het was pas op ongeveer 40 meter voor de streep dat ik tot mijn zeer grote genoegen zag dat ik onder de 1:32 ging eindigen, 1:31:46 staat er op de site mijn horloge gaf 1:31:33 als eindtijd. Ik had het gevoel nog wel even door te kunnen en voelde me nog best fris. Voor mij de bevestiging dat het conditioneel wel goed zit voor Enschede. Het aanhechtinggebied tussen achillespees en spieren bij mijn linkerbeen is wel stijf en gevoelig nu dus even aankijken hoe dat de komende dagen hersteld, maar voor de rest voelen de benen echt goed aan. Zaterdag nog een langzame duurloop van 150 minuten en dan gaan we echt afbouwen naar 22 April. Dus genoeg tijd om alle spieren en pezen hun welverdiende rust te geven.


Looptijden.nl op Facebook