Column: Korte rokjes

Gepost door Looptijden.nl op zondag 24 oktober 2010 12:37

Zo, daar heb ik jullie aandacht voor deze column alvast te pakken. En hoewel deze column er niet echt over gaat, laat ik het aan jullie over het er al dan niet aan toe te voegen. Het is nu eenmaal een feit: als mannelijke twintiger in de bloei van mijn leven heb ik met vrouwen te maken. Ook leuke vrouwen. Een boeiend onderwerp, ook als je hardloper bent. Vandaar dat ik mijn beschouwing op deze nu al spannende combinatie graag wil delen. En wel in deze column. Jullie mogen stiekem meelezen.

Het komt steeds vaker voor: mijn inspannende blik op het gezicht tijdens een fijn rondje hard lopen wissel ik tijdelijk in voor een vriendelijke glimlach. Steeds vaker blijf ik net even iets langer achter mijn voorgangster lopen dan nodig is. Steeds vaker zie ik vrolijk wapperende paardenstaartjes aan de overkant van de weg voorbij rennen. En ik maar lachen. En 'hoi' zeggen. Een positieve ontwikkeling, dat zeker.

Toch is het vooral de twijfel die toeslaat. Vaak tijdens wedstrijden. Ik kom toch om een goede prestatie neer te zetten. Maar wat nou als dat meisje die hier zo lief voor me rent de vrouw van mijn dromen is? Ren ik daar dan zomaar voorbij? Om haar misschien wel nooit meer terug te zien? En is een nieuw persoonlijk record me dat wel waard?

Nu ben ik een man. Dat wil zeggen: recht op mijn doel af. En ja, als dat doel een tien kilometer in onder de veertig minuten is, dan kies ik daarvoor. Het charmante korte rokje achter me latend. En dat doet soms pijn.

Het is wel de makkelijkste keus, gewoon doorlopen. Want zeg nu zelf, eenvoudig is het niet om al rennend je van je charmantste kant te laten zien. En hoe begin je in hemelsnaam een gesprek? "Hoi.. hoe gaat het…? Ja, het is nog ver hè..! Je ziet er echt eeh.. leuk uit zo met je rode hoofd en je roze Asics…." Hoewel je beseft dat dit er enigszins beschamend uit moet zien, probeer je toch zo stoer mogelijk te blijven kijken en lopen. Het doet je niets. Kijk eens lief meisje: ik kan heel hard rennen, nu ben ik vast de beste vader voor je kinderen!

Nee dus. Hoe mooi de vrouwen er ook uitzien tijdens het rennen. Hoe ideaal het ook zou zijn om eens een rondje te rennen samen met een paardenstaart en rokje. Het is me nog niet gelukt om tijdens een wedstrijd – laat staan een trainingsrondje – ook maar enige vooruitgang te boeken op relatiegebied. Gelukkig maakt de focus op een goede tijd een hoop goed. Toch?

Want laten we ten slotte wel wezen, vrouwen en hardlopen; het zijn de mooie dingen van het leven. Het is alleen zo jammer dat ik de combinatie ervan nog niet heb kunnen vinden. Wie helpt me?

---

Deze column is geschreven door Michel van Kats (http://www.michelvankats.nl)


Looptijden.nl op Facebook