Column: Het zijn de kleine dingen die het hem doen

Gepost door Looptijden.nl op zondag 11 april 2010 13:19

Onderstaande column is geschreven door Michel van Kats. Naast fanatiek hardloper is Michel ook tekstschrijver. Zie http://www.michelvankats.nl/ voor zijn persoonlijke homepage en http://www.looptijden.nl/lopers/michel voor zijn hardloopprofiel.

---

Het is druk bij het kraampje. Als ik in de rij aansluit zie ik voor me zenuwachtige hardlopers om de aandacht van de nummervrouwtjes vechten. In kartonnen doosjes liggen opgestapeld de startpakketten voor de 10 kilometer van de Utrecht Marathon. De envelopjes zijn gesorteerd op startnummer. Wanhopige blikken van enkele lopers voor me als ze hun nummer helemaal niet weten. “U moet wachten tot alle mensen met een nummer geweest zijn”. Vermoeiend draait een vrouw voor me zich om en begint te foeteren op haar man. “Ik zei nog dat we dat mailtje hadden moeten uitprinten!”

Op mijn envelop zit een treinkaartje en een stickertje met mijn startnummer vastgeniet. Ik zoek een plekje tussen de zich warmlopende, vetervastmakende en spieren strekkende menigte. Met de koude wind in mijn nek scheur ik de envelop open. Een startnummer voor op mijn borst. De beroemde championchip voor op mijn schoen. En een dubieus wit lintje met opnieuw het 12157 erop, welke inmiddels voelt als het aantal keer dat ik dit nummer toegewezen krijg.

Laat ik maar eens beginnen met dat ding op mijn shirt te spelden. Ik besef me plots dat er geen veiligheidsspeldjes zijn bijgeleverd. Veiligheidsspeldjes, een onmisbaar item voor elke hardloper. Toch grappig dat een relatief ouderwets ding nog steeds zo belangrijk is voor een vooruitstrevende sport die hardlopen wil zijn. Ik stop al mijn spulletjes maar weer in mijn envelop en begeef me terug naar het kraampje. In slechts één klein doosje ligt een tiental speldjes. Snel grijp ik mijn portie en zie een man naast me beteuterd kijken als hij enkele seconden later de bodem ziet. De mevrouw achter de kraam komt met een oplossing. “Ik heb nog wat knopspeldjes kunnen regelen toen ik aanbelde bij dat huis daar!”

Enigszins scheef, maar ik heb mijn nummer parmantig op mijn nieuwe hardloopshirt kunnen hangen. Twee jongens naast me vragen me wat ze met dat dubieuze witte lintje moeten doen. Ze vonden me er wel professioneel uitzien dus ik zou dat vast weten. Wijzend naar mijn nummer aan mijn tas zei ik dat het uiteraard bedoeld is om je spullen terug te vinden na de race. De sticker plak ik op mijn sporttas en ik loop naar de containers om mijn tas veilig te laten vervoeren naar de finishlocatie. Al snel word ik er op attent gemaakt dat ik mijn tas in een plastic zakje moet proppen. Een heel klein zakje.

En dus ga ik opnieuw terug naar mijn plek en probeer ik zo geraffineerd mogelijk – als een professional – het plastic tasje niet te laten bezwijken. De sticker moet dus op de tas. Triomfantelijk kom ik terug bij de container., maar ‘meneer, wilt u hem nog dichtmaken met dat witte lintje met uw nummer erop”. En die zat dus helemaal onderin de strak staande tas.

Het zijn de kleine dingetjes die een grote loop mooi maken.


Looptijden.nl op Facebook