Column: Een mooie tijd

Gepost door Looptijden.nl op woensdag 21 april 2010 10:48

Het jaar 1991 is qua getal al bijzonder. Draai het maar om, het blijft hetzelfde. Het jaar 1991 kende ook vele bijzondere gebeurtenissen. Operatie Desert Storm bijvoorbeeld, die legale van de bevrijding van Koeweit. Het jaar dat de Sovjet-Unie in elkaar klapte met als gevolg, dat we de Bos atlas meteen konden weggooien. Het jaar dat Boris Becker heel even op nummer 1 van de ATP lijst stond. Het jaar dat Miguel Indurain voor het eerst de Tour won. In de hardloopwereld werd ook in 1991 voor het eerst de 60 van Texel georganiseerd. De CPC-loop te Den Haag kent dat jaar voor het eerst een Afrikaanse winnaar: John Burra, terwijl alle vier de voorgaande edities op naam van Marti ten Kate stonden. De eerste loopgolf was op zijn hoogtepunt en vele loopevenementen waren massa-evenementen geworden. Zo namen meer dan 11.000 lopers deel aan de Dam-tot-Damloop.

De zomer - voor zover ik me kan herinneren - was een lange, droge, warme zomer en dit kwam natuurlijk ten goede aan het maken van kilometers. Het was nog maar mijn eerste echte jaar in het hardlopen van evenementen. Daarvoor had ik me wel gewaagd aan een sponsorloop over 80 km, waarbij ik (niet aansluitend) 38 km had gelopen, maar een echte straatloop, nee, dat had ik nog niet gedurfd. Je mocht eens als laatste aankomen, zeg! Dus had ik gekozen voor de grondige aanpak van maanden en maanden van training alvorens mee te gaan doen.

Inmiddels was ik toe aan mijn derde evenement: de Dam-tot-Damloop. Destijds startten we al niet meer op de Dam, maar vrij dichtbij de IJ-tunnel. Ik weet nog goed hoe het voelde om door die tunnel heen te gaan. Met zijn duizenden door de tunnel en de waves die we met opzwaaiende armen door de tunnel lieten gaan! Het kippevel wat ik kreeg was onvergetelijk. Zoals elk jaar karakteriseert deze loop zich door de vele rijen supporters van de ene Dam tot en met de andere Dam. Prachtig om te zien, soort Koninginnedag, maar dan alleen hier van Dam tot Dam.

Ik liep op een behoudend schema en wilde versnellen naar het einde toe. Zo gezegd, zo gedaan eigenlijk. Another day at the office? Hm, zo makkelijk was het nou ook weer niet, maar ik was wel redelijk content met 1 uur 17. Eigenlijk had ik gehoopt onder de 1 uur 15 te kunnen lopen, maar goed, zo heb je weer wat te doen. We gingen door het finishvak heen in een zonnig Zaandam op weg naar de bussen. We kregen een unieke herinnering voor deze editie: een bordje van Le Champion met daarop een aantal lopers en de naam van de loop geschilderd. Helaas niet uit de Zaanse collectie, maar na zoveel jaar voor mij toch waardevol.

Daarna wachtten we op de bus die ons weer terug naar Amsterdam zou brengen. Met veel geluk kon ik een zitplaatsje krijgen en we aanvaardden de weg terug op motorische snelheid. Mijn buurman was een baard en kaalmans met bril en vol eerbied voor zijn paar grijze haren vroeg ik of hem de loop was bevallen.

- "Ja, het viel me mee! Nog net binnen het uur! In 59 minuten nog wat."

Van schrik liet ik bijna het bordje van Le Champion vallen.

- "Zo... eh. Da's heel mooi."

Maar meer kreeg ik er even niet uit. Zoveel meer maanden - als zijn (verloren) grijze haren aangaven - had ik me dus moeten voorbereiden.

PS. De Dam tot Dam loop werd in 1991 gewonnen door een Keniaan: Joseph Keino. En vlak daarachter (meer daarnaast) zat Marti ten Kate. Waarschijnlijk de laatste keer, dat een Nederlandse man zo dicht bij een eindoverwinning was van deze - grootste - 10 EM-loop van Nederland (de wereld?).

---

Deze column is geschreven door Freddy de Bree (http://www.looptijden.nl/lopers/trotter22).


Looptijden.nl op Facebook