2019-03-31: Zandvoort circuitrun (5km)

Gepost door Jan Bakker op zondag 31 maart 2019 18:29

Vijf keer eerder was het voor mij rennen geblazen op het Zandvoortse circuit. In 2011 mijn eerste run aldaar over een afstand van 5km; in 2012, 2013, 2014 en 2018 de 12km en zodoende niet alleen op het asfalt waar doorgaans slechts snelle bolides met veel herrie elkaar de loef afsteken, maar tevens rennen over het strand en door het dorp.
In 2019 wordt het circuitrun nummer zes en terug waar het begon met dus slechts asfalt onder mijn voeten. Net als voorgaande jaren ook nu in het weekend dat de klok een uurtje vooruit moet en de nacht zodoende een uur korter is. Gelukkig is dat gedoe met zomer- en wintertijd vanaf 2021 verleden tijd.

En tsja, het stond voor mij al een paar weken vast dat dit (voorlopig) mijn laatste hardloopwedstrijd zou gaan worden. De lol is eraf, de motivatie weg en het is gewoonweg niet meer op te brengen om iedere keer na een terugval vanwege blessures of de prioriteit van andere zaken de draad weer op te pakken en van voren af aan te moeten gaan beginnen. Mijn hardlopen in 2019 beperkte zich vanwege rugklachten tot maar een paar trainingsrondjes van 5km en wat korte intervaltrainingen. Lastig hoor, om deze afstand te lopen in een tijd die boven het half uur ligt en mij in de regel meer vermoeidheid oplevert dan een 15km, 10EM of zelfs een halve marathon van pakweg vier, vijf, zes jaar geleden. Eigenlijk is het vijf jaar geleden, een paar maanden na mijn 50e verjaardag, alleen maar bergafwaarts gegaan, met af en toe een speldenprikje als opleving.
Na een trainingsloopje op eerste Kerstdag 2018 protesteerde mijn rug dermate heftig, dat er van hardlopen eventjes geen sprake kon zijn. Een herkenbaar euvel van een aantal jaren terug. Iets te lang aan een stuk hardlopen op “vibram five fingers” was daar toen de oorzaak van, oftewel hardlopen met zeer weinig demping waar je lijf natuurlijk wel aan moet wennen. Direct na de Kerst nieuwe "gewone" hardloopschoenen gekocht, maar pas in februari 2019 weer begonnen met het trainen in de tussengroep van de Tata Steel runners.
De Beeckestijn cross in januari kwam even te vroeg, Groet uit Schoorl stond niet op mijn lijstje en de twee Twiskemolenlopen van februari en maart daar stond mijn hoofd niet naar. Landsmeer ligt als niet-auto rijder vanuit IJmuiden net even te ver uit de route voor het lopen van een 5km. Om daar dan eerst pakweg 35km voor te gaan fietsen! Goh, een paar jaar geleden was dit helemaal geen issue. Gewoon fietsen naar Het Twiske, 10EM hardlopen en daarna dezelfde tocht terug. Kou of geen kou, wind of geen wind. Waar ging het mis?
Met deze circuitrun stond er al wel een afspraak in mijn agenda, hetzij op de 12km. Gelukkig kon deze worden omgezet naar de 5km. Er was een ruime animo binnen de Tata Steel runners voor die 12km (cup)afstand en wat minder voor de 5km, het omboeken derhalve geen probleem.

Het fietstochtje vanuit IJmuiden naar Zandvoort kent geen geheimen. Het duinentraject IJmuiden-Zandvoort is de afgelopen drie jaar regelmatig bezocht door mij en mijn fiets(en). Soms ging de rit een stukje verder. Hoek van Holland is tot nu toe mijn record en dat was 85km. Eventjes een bakkie doen daar en dan weer terug….
Vandaag dus weer gewoon een km of 16 de benen lostrappen met als eindstation een druk bevolkt circuit. Dat was de voorgaande jaren niet veel anders. Die circuitrun is een “grote” run geworden en tevens uitgebreid met een afzonderlijk wandelprogramma met wandelingen over verschillende afstanden een dag eerder. Deze wandeldag zal ongetwijfeld volgend jaar in mijn agenda komen te staan. Ook aan wielrenners is gedacht, die mochten ’s ochtends vroeg aan de bak. Voordat de runners hun opwachting maakten

Het was fijn om met de wind in de rug naar Zandvoort te rijden. Wel weer even wennen om nog enigszins op tempo te geraken, maar boven de 23km/uur was okay. Rond 09:45 uur stond mijn fiets in de stalling bij het circuit en kon het speelveld van vandaag even wandelend en met camera in de aanslag worden bekeken. Er waren nog aardig wat wielrenners die aan hun rondje gingen beginnen, qua runners was het nog rustig. Zeker op het dek tegenover de tribune, want daar stond nog helemaal niemand. Niet gek hoor, want de start van de 5km was pas om 11:15 uur, voorafgegaan door een kinderloop en een loop voor kinderen met een handicap.
Het was nieuw om te verzamelen op Paddock2, een mooie VIP ruimte voor bedrijven annex sponsoren in de Tarzanbocht. Vorig jaar was dat er volgens mij nog niet. In ieder geval niet op die plek. Het was en werd er niet druk, wellicht was er qua bedrijven niet zoveel animo voor de 5km afstand. Ook bij de teamfotograaf, waar we met zes, in plaats van tien, Tata runners aanschoven hoefden we niet eens te wachten op onze beurt. We mochten hierna naar startvak geel, net na de wedstrijdlopers. Vak geel was ook niet zo druk bevolkt.
Stipt 11:15 uur werden we weggeschoten. Op weg naar 5km. Vijf, voor mij, lange kilometers. Tsja, uiteindelijk waren mijn trainingen dus maar minimaal geweest en moest alles op karakter. Die ruim drie kwartier fietsen hiervoor was al een aanslag, nu dus tijd voor de tweede. De eerste km ging nog wel ruim onder de 6 minuten, maar daarna ging er een tandje af. Na drie km was het voor mij meer een actieve rust dan daadwerkelijk rennen, maar wandelen was gelukkig niet nodig. Uitlopen maar, om na 32:14 finishen. Dat gaf niet alleen mijn GPS aan, maar bleek eveneens mijn uiteindelijke netto tijd in de uitslag te zijn. Wel jammer dat ze bij zo’n grote run niet gewoon precies 5km kunnen uitmeten. 5,24km gaf mijn Garmin aan. Op de 12- en 21,1km valt er qua afwijking wat voor te zeggen, rekening houdende met eventueel eb en/of vloed, maar die 5km gaat niet van het circuit af, op een klein lusje aan het einde na. Kwestie van die finishmatten 200 meter naar voren halen. Meer niet. Zo moeilijk hoeft dat toch niet te zijn?
Na het finishen van de 5km runners was het in de VIP ruimte wat drukker met vele runners die nog aan hun 12km moesten gaan beginnen. Voor mij lag echter nog zo’n 15km in het vizier. Fietsend naar IJmuiden met de wind in mijn gezicht. Goh, de 20km/uur werd nu niet eens gehaald, maar daar gaat de komende weken aan gewerkt worden. Potverdikkeme!

Zo, mijn hardloopperikelen worden middels deze BLOG (voorlopig) afgesloten. Een periode van al met al 10 jaar. 10 jaar met pieken en dalen. 120 Trimlopen of estafettes variërend in afstand van 4,2km tot 21,1 km konden worden afgevinkt en bijna 100 verhaaltjes zagen het levenslicht. De meesten gepubliceerd op looptijden.nl, de laatste BLOG’s slechts op facebook in de besloten Tata Steel runners groep.
Leuk om hier te vermelden: Drie van die hardloopverhaaltjes komen terecht in twee boekwerkjes die dit jaar van mijn hand gaan verschijnen en waarin aan de hand van 100 singletjes (uit mijn eigen verzameling van ca. 2.000 stuks) zaken passeren uit mijn jeugd, scholen, het uitgaan van vroeger, het IJmuider strand, niet vergeten TV programma’s, reizen en wat al niet meer. Er is echter ook ruimte voor recentelijke gebeurtenissen. Die muziek loopt daar als een rode draad doorheen.
Het schrijven beperkt zich niet tot slechts het hardlopen. De stukken over de Pierloop 2013 en Velsertunnelrun 2016 zijn inmiddels van looptijden.nl af; het nooit gepubliceerde uitgebreide verhaal over mijn eerste halve marathon, Amsterdam 2013, wordt nu eindelijk gepubliceerd.
Deel 1 verschijnt in April en deel2 ergens rond November. Beide boeken zijn inmiddels af ook, al is deel2 nog onderhevig aan correcties cq. aanvullingen. Een derde deel ligt eveneens in de planning ergens medio 2020. Het schrijven gaat mij nu even wat makkelijker af dan het rennen en het eist, eerlijk is eerlijk, veel aandacht op. Het is bijzonder leuk om je eigen boek uit te geven. Wellicht kan mijn neefje van 16 deze volgend jaar op zijn boekenlijst zetten en er daarna over doorgezaagd worden op school. Hoe gaaf is dat, als je dat doorzagen niet letterlijk neemt, natuurlijk!
Op de een of andere manier heeft dat schrijven een dwangmatige werking dat vaak voordelig uitpakte met trimlopen in het verschiet, want “geen zin hebben” was nooit een optie, er moest gewoon gestart worden. Het verhaaltje zat al in mijn hoofd, maar de afloop werd pas bekend na het uiteindelijke finishen. De nieuwsgierigheid won altijd. In de regel vloeiden dan thuisgekomen na het rennen de woorden zo op het papier en kon er direct gepubliceerd worden. Het zal op de een of andere manier altijd wel wat onrustig blijven in mijn hoofd. Qua zwemmen is er niet veel meer te melden dan het in een uur tijd 40 x heen en weer zwemmen in een overdekt 25 meter bad; mijn fietstochtjes zijn in de regel ook aan herhaling onderhevig al variëren deze, naar gelang mijn tijd, wel in het aantal kilometers.

Anyway, een nieuwe 100 dagen stappen challenge die op 22 mei 2019 gaat starten staat inmiddels in mijn agenda genoteerd. Iets om naar uit te kijken. Dat wordt in ieder geval weer lekker veel fietsen, een aantal flinke wandeldagen en twee tot drie keer per week een uurtje zwemmen. Goed om in beweging te blijven en de spieren soepel te houden. Dat is wel nodig, want die buik gaat weer iets teveel naar voren hangen boven die feestwinkel. Tijdens de challenge van vorig jaar hadden we een prachtige zomer. Een zomer die mij dagelijks vele stappen opleverde, een gezonde kleur op mijn gezicht en bovendien vele uren in de buitenlucht.
De Kennedymars (80km) van Sittard in April 2020 staat ook al genoteerd in mijn agenda. De wandelschoenen blijven in gebruik, mijn hardloopschoenen blijven voorlopig even in het schoenenkastje staan. Het is wel effe goed zo!

Note voor de oplettende lezers: Het was een regelrechte uitdaging het woordje “ik” een keertje in een BLOG te vermijden. Probeer het maar eens als je een verslag of iets dergelijks schrijft. Een regelrechte overwinning, want het begon met het slechts reduceren van de hoeveelheid in het gebruik van het specifieke woordje. In eerste instantie stond dat persoonlijke voornaamwoord er 31x(!) in, toen nog verspreid over een totaal van zo’n 700 woorden. In de regel wordt een verhaaltje daarna toch minimaal twee keer zo lang, mezelf kennende.

Jan B. 31-maart-2019

Foto's bij deze blogpost

P1060062.JPG P1060070.JPG

Looptijden.nl op Facebook