Tilburg Ten Miles 2009 (1 reactie)
Vandaag was het dus de dag waar ik vier maanden naar toe gewerkt heb. Alle clinics van Tilburg Road Runners/Run2day zitten erop, en na wat opstartproblemen ook succesvol afgerond. De testloop (Tilburgse Trimloop) was voorspoedig voorlopig en de weersverwachtingen waren gunstig. Na het ontbijt eerst nog even de NK 10 km op Omroep Brabant gevolgd, en daarna op de fiets naar Tilburg Centrum. Eerst nog even de 1e doorkomst van de Ladiesrun gezien, en dan op zoek naar de medelopers van de clinics. Gezamelijk een rondje warmgelopen door het centrum en aansluitend bij de Katterug wat spieren losgemaakt en wat loopoefeningen gedaan o.l.v. Henk. We zijn er klaar voor, laat de start maar komen! Rustig opgesteld vooraan in van B (1:20-1:40). Voor mezelf bepaald om voorlopig 5:30/km te lopen, en dan aan het eind te kijken wat er nog over (of tekort) is. Het tempo aanhouden viel me veel gemakkelijker dan ik ingeschat had. Doordat dit jaar je naam op je startnummer stond, werd je naam regelmatig geroepen door de toeschouwers. Dit had een zeer stimulerende werking, en zorgde regelmatig voor wat afleiding. De eerste drankpost kwam in zicht, en daar even gestopt om te drinken. Vorig jaar had ik me hier zo verslikt dat ik de ander drankposten maar over heb geslagen. Dit jaar zou ik ze allemaal aandoen, en even stoppen om te drinken. Bij de Warande stond mijn zus met Jeske al reikhalzend naar me uit te kijken, maar ik moest toch even zwaaien voordat ze me zagen. Erg leuk als je weet dat er bekenden langs de route staan, het geeft je iets om naar uit te kijken. Na de UvT kwam de eerste sponspost en daarna liepen we terug richting Westpoint. Het tempo bleef nog steeds gemakkelijk vol te houden. Net na het tunneltje stonden Maarten, Danielle, Emma en Veerle al naar me uit te kijken. Gelukkig waren ze op tijd vertrokken, want ik was toch ruim een kwartier eerder dan ik had doorgegeven (inschattingsfoutje mijnerzijds). Daarna over de Hart van Brabantlaan. Vorig jaar begon het hier slechter te lopen maar dit jaar viel het erg mee en liep het veel gemakkelijker. Na de Spoorlaan via het viaduct de Ringbaan Oost over. Oef, dat viel net als vorig weer even tegen, maar de beloning in de Sacramentsparochie maakt het allemaal weer goed. Tjonge wat een feest was het daar. Alle straten versierd, bandjes langs de kant en een hoop publiek. Het tempo was ondertussen wat afgezakt, maar hierdoor ging je vanzelf weer harder lopen. Vorig jaar daar maar weinig van mee gekregen, maar toen zat ik hier al helemaal stuk. Tenslotte via de Piushaven waar mijn ouders op de uitkijk stonden. Pa had al een hele tijd met de camera klaargestaan, maar wist het moment suprême toch nog te missen. Nu de St. Jozefstraat in en via de Korte Heuvel en Paleisring naar de finish. Omdat ik me nog steeds goed voelde het tempo nog wat opgevoerd. Weer ontzettend veel aanmoedigingen in de binnenstad, en tenslotte met de handen in de lucht over de finish in 1h28m43s.
OEen voldaan gevoel resteert, doelstelling (onder 1h30 finishen) gehaald, en ondertussen nog genoten van de loop ook.
