Profiel van Jos Oonincx

Overzicht van alle hardloopprestaties van Jos Oonincx. Op deze profiel pagina worden alleen wedstrijdtijden getoond, trainingstijden zijn enkel voor de gebruiker zelf zichtbaar.

Hardloop statistieken

AfstandAantalBeste tijdDatum PRGemiddelde tijd
5.000m300:22:4711-09-201600:23:09
6.000m500:25:4411-12-201100:30:31
6.300m100:35:4811-12-201600:35:48
6.437m100:32:3625-06-201700:32:36
6.500m100:34:5718-08-201700:34:57
6.700m100:33:5322-11-201600:33:53
7.200m100:36:4218-12-201600:36:42
8.047m200:39:4927-04-201500:40:59
10.000m2700:00:0004-06-201400:47:03
11.000m201:07:1516-01-201601:14:32
11.115m101:08:3614-01-201701:08:36
12.000m201:07:2006-11-201601:11:17
12.500m301:08:3024-09-201701:09:05
13.000m101:09:0005-05-201601:09:00
14.000m101:17:0111-07-201501:17:01
15.000m501:13:2329-05-201401:15:31
15.900m101:48:0015-05-201601:48:00
16.000m101:35:4104-09-201601:35:41
16.666m101:48:2627-10-201301:48:26
18.500m101:31:2303-02-201301:31:23
18.900m102:03:2802-04-201602:03:28
19.000m201:59:3718-09-201601:59:37
19.300m102:31:5313-08-201702:31:53
21.097m801:47:2513-10-201301:59:43
21.800m102:09:2805-06-201602:09:28
22.800m102:45:2007-05-201702:45:20
23.000m102:52:0811-06-201702:52:08
23.640m102:32:4518-10-201502:32:45
25.032m102:41:4126-02-201702:41:41
26.600m102:42:5109-10-201602:42:51
32.000m204:07:0017-09-201704:12:50
64.000m106:52:0018-06-201606:52:00

Uitgebreide statistieken zijn alleen beschikbaar voor ingelogde gebruikers

Log eerst in op Looptijden.nl voordat je de uitgebreide statistieken kunt bekijken.

Indien je nog niet aangemeld bent op Looptijden.nl kun je je heel eenvoudig gratis aanmelden.


Blog posts

Sint Pieters Bear Trail 2017

Gepost door Jos Oonincx op zaterdag 23 september 2017 16:58

Het grensgebied Zuid-Limburg/België staat dit jaar zes keer op mijn trail lijstje. Na Gulpen en Vaals is het de komende maanden de beurt aan vier ‘Bear Trails’ alles bij elkaar goed voor 144 km /3470 hm.
De Sint Pieters Bear Trail in Maastricht, is een grensoverschrijdende trail; ‘pittig en on-Nederlands mooi’ vanwege het eerste stuk dat door de ENCI groeve gelopen wordt. Een aantal Footprint (*) volgers dat regelmatig met een run of training meedoet is ook van de partij voor 10, 19 of 32 km trail- en klautergenot.
De keuze viel om verschillende redenen op de 32 km/750 hm. Belangrijkste reden was het zoeken naar een nieuwe uitdaging na drie keer de 19 km gelopen te hebben. (2013, 2014, 2016)

Het eerste stuk van 3 km voert door de groeve die in 2018 gaat sluiten. Ook nu het domein van alleen maar trailers, want bezoekers worden op afstand gehouden. Schitterend decor blijft het, vooral nu het zonnetje zich weer liet zien. Na een regenachtige week spatte het natte cement lekker op, een blijvend merkteken op schoenen en kleding. Een passage door een niet te ontwijken flinke plas verhoogt de feestvreugde, maar brengt geen ‘verschoning’.

Vervolgens verlaten we de groeve langs de finish en het chalet om te gaan slingeren door het ENCI bos. De eerste hoogteverschillen drukken het tempo al een beetje.
Na 7 km passeren we het riviertje de Jeker en de klim hierna ligt er nog steeds. Hier gaat het in ganzenpas achter elkaar met hier en daar al handen naar de bovenbenen. We zijn bij de wijnhellingen, Apostelhoeve en Apostelgroeve. Deze laatste ligt in de Louwberg en ook hieruit werd een paar jaar kalksteen gewonnen. Veel later probeerden ze het nog met champignonteelt en zelfs een illegale jeneverstokerij, maar uiteindelijk is het afgesloten en een reservaat geworden voor de vleermuizen.

We lopen een paar kilometer door het ‘Cannerbosch’, een hellingbos richting het kasteel van Neerkanne. We gaan dan al naar het kanaal waar na 12 kilometer de 1e verzorgingspost is waar volop keus is om bij te tanken. Hier besluiten al lopers om toch het 19 km traject te volgen, maar loopmaatje Jan en ik steken via de brug over. Voorbij de jachthaven komen we langs het Belgisch/Waalse fort ‘Eben Emael’. Langs het Albertkanaal ligt deze reus onder de forten met 17 bunkers die als een slagschip werden ingeplant; we lopen langs indrukwekkende betonnen blokken in het groene landschap.

Op de westhelling van de Maas zijn kalkgraslanden en bossen met mooie begroeiing, waaronder orchideeën. Wij ruiken echter wat anders. Er blijkt onlangs een flinke (aangestoken) hooibrand te zijn geweest in een opslag in de grotten. Zeker een paar kilometer lang is het te ruiken is door de poreuze kalkgrotten die de stank vasthouden.
De Pietersberg heet hier dan wel romantisch ‘Montagne Saint Pierre’, maar daar wordt deze niet makkelijker door; het is aan deze kant serieus klimmen. Ook hier is het uitzicht de moeite waard.
Bij de 2e verzorgingspost (19 km) zijn we ruim over de helft en keren we terug naar het kanaal dat we bij kilometer 26 voor een 2e keer oversteken.

Het is bekend terrein en Jan heeft inmiddels behoorlijk wat last van zere benen zodat op het ‘Smokkelpad’ bij de grens het tempo er uit gaat. Voor mij maakt het niet veel uit, want ik krijg het ook even lastig en het is een technisch stuk omhoog, omlaag, met veel bochten, stenen en wortels; kruip door en sluip door.
We gaan richting ‘d’n Observant’, voorafgegaan door twee zeer pittige klimmetjes die deels op handen en voeten worden gedaan. Mijn botten en gewrichten kunnen het nog net hebben, maar een touw of wat meer houvast zou welkom geweest zijn. Deze heuvel is aangelegd met grond die als deklaag op de kalksteen lag. De bult werd aangeplant om afschuiving te voorkomen en is opengesteld als wandelgebied. Het uitzicht is geweldig mooi, een trailer mag gerust af en toe even stilstaan om te genieten van de omgeving.

Daarna is het eigenlijk alleen nog uitlopen naar de finish en het chalet waar de hersteldrankjes geschonken worden. De meeste 10 en 19 km lopers zijn dan al huiswaarts gegaan en Jan is naar het Vrijthof, maar ik praat nog even na met wat bekenden en mijn chauffeur Erwin (Grizzly 2017) die het blijkbaar niet makkelijk had vandaag. Ondanks de zwaarte en het feit dat ik er wat langer over deed dan verwacht, kijk ik weer terug op een mooi evenement, gezellige praatjes met trailers en prima loopweer.

Trailrunner; ben je het of word je het??

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 9 augustus 2017 07:53

Dat je ‘sport minded’ moet zijn staat vast, laten we daarmee beginnen. Toen Jan Janssen in 1968 de Tour de France won, reed ik als een gek rondjes rond het plein waar ik woonde. Toen Enith Brigitha (schone) gouden tijden zwom, trok ik volop baantjes in het regionale Bosbad. Gerard Nijboer werd kampioen op de marathon in Athene en ik trok mijn gympen aan en liep buiten het dorp een rondje over de Havendijk van 10 kilometer, ongetraind.
Ik was bezig met sport zonder besef, laat staan organisatie.

Na het beoefenen van meerder sporten in clubverband, deed ik een aantal triatlons in de jaren tachtig. Daarbij ging het lopen me het beste af, maar ik kwam niet op het idee om me aan te sluiten bij een loopgroep. Trainen deed ik voor mezelf, ik liep veel op de weg en in het bos en behaalde als ‘recreatieloper’ aardige resultaten met gemiddeld zo’n 15 km in het uur.

Bij toeval werd ik na mijn 40e ‘wedstrijdloper’ en trainde fanatiek op de baan en op de weg. Mijn tijden werden beter, maar ik vond niet echt plezier in de wedstrijden waarbij elk jaar hetzelfde traject gelopen werd en waarbij het onder elkaar voornamelijk om tijden ging. ‘Wat was je tijd ‘ was de centrale vraag. Nooit: ‘Heb je lekker gelopen’.

Rond 2010 kwam het trailen op. Echt bijzonder vond ik het niet, want ik liep vaak op paden en als ik in het buitenland op vakantie was trok ik er op uit in de heuvels. Impulsief schreef ik in voor een 19 kilometer bij de Koning van Spanje in Limburg, liep deze vrij gemakkelijk uit en was verkocht door de sfeer die er om dit evenement hing.

Hijgend over een heuvel, badderen in een beekje en worstelen met wortels; dat vond ik wel wat. Sportief bezig zijn en het nog leuk vinden ook, zonder de drang van het wegzetten van betere tijden gaf rust. Het lopen in de natuur met gelijkgestemden bracht me in evenwicht.

Het klinkt paradoxaal: dan kan het snel gaan. Ik zocht veel verschillende trails op in Nederland en wilde weten of de Ardenner heuvels daar ook voor mij weggelegd waren. Ja dus.

Nu, enkele jaren verder, heb ik me erin verdiept, geef clinics, run een community en ik heb een netwerk om me heen vergaard waar ik veel positiefs uit haal. Er verschijnen steeds nieuwe uitdagingen in binnen- en buitenland en ik loop 4000 kilometer per jaar, meer dan ooit, zonder blessures. Uiteindelijk is het mijn ‘way of life’ geworden.

Er moet in mij dus een gen aanwezig zijn dat zich pas later nadrukkelijk manifesteerde.
‘I am a born trail runner, and that’s it’.

Mijn tip: Begin rustig aan, groei gestaag, neem de tijd, de ruimte en geniet.
Alle paadjes zijn ook voor jou weggelegd.

Vaalserberg 2017

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 9 augustus 2017 07:45

Grenzeloos trailen, geen punt in Limburg.

Als je sportieve uitdagingen zoekt in Nederland in een gevarieerd landschap met heuvels dan zak je als vanzelf af naar Limburg. Het onterecht genoemde ‘donkere Zuiden’ is een lichtend voorbeeld als het gaat om het organiseren van triatlons, wieler- en trail evenementen. Voor alle drie genoemde takken van sport kwam ik graag naar Limburg. De afgelopen vijf jaar echter alleen nog voor de trails rond de Cauberg, Gulperberg en Sint Pietersberg. Dit jaar heb ik de Koning van Spanje (22km/500hm), Vaalserberg (23km/940hm) en PieterBearTrail (32km/750hm) op mijn verlanglijstje gezet, waarvan Vaals nieuw is voor mij.

We hebben wat te vieren en daarom zijn we een weekend weg. Niet geheel toevallig in Limburg waar weer het nodige te doen is op sportief gebied met Maastrichts Mooiste (lopen), Limburgs Mooiste (fietsen) en trailrunning in Vaals. (Vols)

Hier wordt de trend gevolgd van het aanbieden van veel afstanden verdeeld over een heel weekend, waarbij ook een ‘etappe trail’ en een ‘night trail’ op het programma staan. Ondanks de heuvels ligt de drempel dus eigenlijk laag. Aan de andere kant: er kunnen wel degelijk UTMB punten verdiend worden door de ultra lopers. Ik hoor wel wat kritiek op een klein aantal organisaties die steeds meer trails organiseren op commerciële basis. Dit zie ik anders; iedereen kan kiezen uit talloze trails. Er zijn evengoed kleinschalige evenementen en veel ‘social trails’. Die laatste organiseer ik zelf ook regelmatig in de regio. Ik hou van de mix uit het steeds grotere aanbod en ontdek graag nieuwe paadjes. Als trails qua organisatie niet deugen of te hoge deelnameprijzen rekenen dan laten lopers deze op termijn vanzelf links liggen.

Op 11 juni loop ik een middenafstand met de nodige hoogtemeters in de omgeving van het Drielandenpunt. In dit gebied heb ik vaker gefietst dan gelopen. Uit ervaring weet ik dat er een paar pittige en lange klimmetjes zullen komen en dat het parcours de hoogste punten van Nederland aandoet.

We starten in bungalowpark Hoog Vaals op 176 m bij een temperatuur van 29 graden en dat betekent dat ik rustig aan begin. Er zitten nog wat lichamelijke ongemakken dwars en de vorm is nog ver te zoeken.
We klimmen geleidelijk tot kilometer 5 naar de Vaalserberg op 323 meter. De warmte is rond het middaguur drukkend en met name in het open veld komt dat aan. Gelukkig is het grootste deel van het parcours beschut door de bomen.
Op 5,5 km is het labyrint bij het Drielandenpunt en de 1e bevoorrading (Ravito). Deze zijn overigens vandaag dik in orde voor wat betreft het aanbod.

Na een afdaling gaat het op en neer en op 8 km zitten we weer op 320 m. In de groep waar ik rond pendel merk ik dat er behoorlijk veel gewandeld wordt vanwege de warmte. Zelf probeer ik zo veel mogelijk te blijven dribbelen.
Na 10 km zitten we bij het ‘Parc Trois Frontieres’ en lopen we op de heuvelflanken van het Aachener Wald. Gedurende een paar kilometer merk ik het aan het enigszins hellende terrein. (Bij de trails over de stuwwallen bij Doorwerth heb je daar constant ‘last’ van, omdat je veel moet corrigeren in het lopen; een aanslag op je enkels) Ik zie voor de tweede keer een paar loopmaatjes van me die ook de tijd nemen voor wat foto’s, maar loop mijn eigen koers; afleiding zorgt bij mij immers nogal eens voor een valpartij en die wil ik na mijn vorig Limburgs avontuur in mei voorkomen. (KvS – MST)

We lopen nu richting het Vijlnerbos. Het betekent lang en geleidelijk klimmen naar het hoogste punt. (In Vijlen sliep ik ooit op de ‘hoogste zolderkamer van Nederland’ toen ik er aan een fietsevenement meedeed). Bij de tweede Ravito pak ik een pannenkoek en cola waarna ik merk dat ik een aantal trailers waarmee ik aan het jo-jo-en was definitief achter me laat. Mijn tempo ligt nog steeds niet hoog vanwege de warmte en de hoogtemeters, maar ik dribbel nog steeds door waar anderen wandelen.
De route loopt al weer richting Vaals, langs het buurtschap Raren en een behoorlijk stuk door het open veld. Her en der moet er over omgevallen bomen geklauterd worden, maar verder kan er lekker worden doorgelopen. Al snel wordt de laatste kilometer aangegeven die nog wat op en neer gaat door het park waar we gestart zijn.

Net over de finish wacht me een warm (!!!) welkom door loopvrienden die langere afstanden liepen en al geruime tijd aan de ‘hersteldrankjes’ zitten. Geweldig dat we nog even kunnen nakaarten en bijpraten. Ik raak direct weer aan de praat met tot dat moment nog onbekenden. Met een ultraloper wissel ik nog wat trainingstips uit, even opfrissen, afscheid van ‘veul Vols plat’ en weer terug naar het vlakke Brabantse land. Over drie maanden staat de Sint Pietersberg op het menu; we zakken dan dus gewoon nog een keertje af.

Een Fort, een Wal en een Duin.

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 27 april 2017 07:25

Voordat de draad van de ‘wedstrijd’ trails wordt opgepakt wordt er ook getraind. Dat doen we o.a. door het lopen van onze Regio Runs, afgewisseld met wat thema trainingen.

Fort. Op 8 april gingen we met 21 lopers in de regio Bergen op Zoom van start in Halsteren bij ‘Fort de Roovere’, een schans uit de 17e eeuw die deel uitmaakte van de Waterlinie aan de Brabantse Wal. Door de hoogteverschillen en de vele slingerpaadjes kun je er heerlijk een korte run (16 km) of training afwerken. Deelgebieden: 1. Buitenlust = bos, single tracks, klimmen en dalen, wendbaarheid. 2. De Heide = slingerpaden, zand en heuveltjes. 3. Vlindertuin = klimmen en lopen op een grasplateau op de boomgrens. Uit ons netwerk liep dit keer Hans Reuvers voor ons een afwisselende trail met, na de verovering van 't Fort, een gezellige nazit in de voorjaarszon.

Bijzonder: Mozesbrug waar je ‘onder water’ loopt, maar ook een prima trap training kunt doen. Rondom het Fort kun je eindeloos herhalingen klimmen/dalen afwerken in telkens anders lusjes; het verveelt niet.

Wal. Eerste Paasdag; trailrunners kiezen het hazenpad voordat de aanval op de brunch geopend wordt. Ik heb een training gepland waar 9 lopers op af komen. We beginnen in Bergen op Zoom met wat single tracks bij Landgoed Lievensberg. Het voorlopen is aan Tonny, mijn maatje, want hij kent er ieder paadje.

Onderweg maken we een korte stop voor wat oefeningen voor armen en schouders als voorbereiding op de arminzet bij het klimmen. We lopen door naar de ‘Zurenhoek’ een stukje Brabantse Wal in Wouwse Plantage. Hier liggen heuveltjes op ons te wachten met veel wortels. Ik heb goed overzicht op de groep i.v.m. klimmen, dalen en wendbaarheid. Elk heuveltje is weer anders en we letten op pasfrequentie, voetplaatsing en armbeweging. Verderop ligt een aaneengesloten heuvelachtig stuk dat we ook nog twee keer meepakken om het geleerde in de praktijk te brengen. Pittige, maar heerlijke training waaruit blijkt dat je niet veel (in dit geval 12) kilometers hoeft te maken voor een goed rendement.

Duin. Loopvriend Tini de Laat is kind aan huis in de Loonse en Drunense Duinen. We volgen elkaar al een paar jaar en hij nodigde me uit om met een groep door zijn achtertuin te komen struinen. Op 22 april liepen we er 21 km. Het gebied leent zich geweldig voor een all round trainingsloop. Bospaden, zandpaden, wortels, zandheuvels en single tracks. Bovendien nam Tini ook tijd voor wat losmaakoefeningen. Pittige, maar fraaie run en leuk voor mij om eens niet vooraan te lopen.

In de laatste week van april loop ik met wat loopvrienden (o.l.v. Corné Klijn) uit de regio in het gebied ‘Kampina’ bij Oisterwijk nog een trailrondje van 16 kilometer. Daarna ga ik een strandtraining afwerken vanuit Westenschouwen en een korte heuveltraining op de Rucphense hei. Wat is het lekker om in onze regio Brabant - Zeeland - Grenspark te kunnen lopen over de onverharde paden. Alleen deze maand al heb ik in 10 verschillende natuurgebieden in de regio gelopen. "De natuur is dus echt mijn beste buur".

Er is nu voldoende bagage voor twee trails die in mei op het programma staan. Op 7 mei loop ik 22km/500hm bij de Koning van Spanje in Limburg en op 21 mei een Halve Marathon in Zeeland, voornamelijk over strand en door het duingebied. Twee mooie uitstapjes om naar uit te kijken, samen met een aantal medetrailers uit onze buurt.

Trailer kiest met Pasen voor hazenpad.

Gepost door Jos Oonincx op zondag 16 april 2017 14:40

Eerste Paasdag, 16 april, voor mij een mooie dag om te gaan lopen voordat de aanval op de brunch geopend wordt. Vandaag heb ik een training gepland waar 9 lopers op af komen. We beginnen in Bergen op Zoom met wat single tracks bij Landgoed Lievensberg. Mijn maatje Tonny mag voorlopen, want hij kent er ieder paadje. Onderweg even een stop voor wat extra oefeningen voor armen en schouders als voorbereiding op het klimmen. We lopen door naar de ‘Zurenhoek’ een stukje Brabantse Wal in Wouwse Plantage. Hier liggen wat losse heuveltjes met veel wortels waar we eerst naar toe gaan. Ik heb goed overzicht op de groep i.v.m. klimmen, dalen en wendbaarheid. Elk heuveltje is weer anders en we letten op pasfrequentie, voetplaatsing en armbeweging. Verderop ligt een aaneengesloten heuvelachtig stuk dat we ook nog twee keer meepakken om het geleerde in de praktijk te brengen. Pittige, maar heerlijke training waaruit blijkt dat je niet veel (in dit geval 12) kilometers hoeft te maken voor een goed rendement.

Clinic Trailrunning Marek Vis (Teun Geurts/Maarten Schön)

Gepost door Jos Oonincx op zondag 9 april 2017 21:58

Aan de rand van Boswachterij Dorst verzorgde Marek Vis op 4 april een ‘algemene’ clinic trailrunning. We hadden het geluk dat ook zijn vrienden Maarten Schön en Teun Geurts aanwezig waren.
Drie ultra Legends Trail kanjers in totaal waar we 1,5 uur mee gesproken en gelopen hebben.

In dit verhaal beperk ik me tot het ‘ultra deel’ en dan met name wat ik tussen het lopen door te weten kwam van dit drietal. Ik spreek over ‘ultra deel’, want het was een algemene clinic waarvan ongeveer de helft van de deelnemers enige ervaring had met ‘korte ultra’ (tot 80 km).
Eerste wat me opviel was dat ze veel samen doen, vooral Marek en Maarten, maar toch ieder hun eigen weg gaan qua training en voorbereiding.

- Maarten en Marek varen blind op elkaar als ze gezamenlijk deelnemen aan een trail. Ook komt het voor dat de een deelneemt en de ander ondersteunt. Voorbeeld: als Maarten in de weer is met zijn ‘gear’ dan kan het zijn dat Marek veel aandacht besteedt aan de ‘routing’. Ze versterken elkaar vervolgens door uitwisseling. ‘Vertrouwen’ is daarbij wel de basis. Het hebben van een vaste loopvriend biedt dus veel voordeel.
- In Nederland zijn de mogelijkheden voor het trainen op een ultra beperkt, vooral als het over klimmen/dalen gaat en grote afstanden onafgebroken trailpaden. Maarten traint regelmatig met een verzwaarde rugzak (zo’n 7 tot 8 kilo extra gewicht). Dat kan bijv. met bidons water, materiaal en voeding. Op deze manier wordt extra inspanning gevraagd.
- Maarten is nu ook bezig om te trainen met een heuptasje, buiten de rugzak om. Hij ervaart dat hij graag iets ‘bij de hand’ heeft zonder dat hij daarvoor telkens de rugzak moet pakken. Denk bijv. aan een lampje, eten o.i.d. Marek doet dit niet.
- Teun adviseert om bij heuveltraining regelmatig het accent alleen op ‘afdaling’ te leggen, omdat dit erg belastend is. Als je bij een heuveltraining telkens eerst rennend naar boven gaat dan ben je al belast voordat je kunt focussen op de afdaling. Hij geeft aan om rustig wandelend naar boven te gaan en dan te concentreren op de afdaling; uiteraard een aantal herhalingen. Basisregel bij afdaling blijft om het lichaam ‘voor de voeten’ te houden en niet andersom. Bij erg steile afdalingen is dat niet te voorkomen, maar blijf zo veel mogelijk bij de basisregel.
- Marek volstaat met 3x trainen in de week en alleen in aanvang naar een ultra traint hij ook tempo’s. Dat doet hij door versnellingen in zijn training in te bouwen. Twee maanden voor een ultra (laten we zeggen een 200 km) traint hij vooral op duur/inhoud/uithouding en +/- een maand vooraf loopt hij een trail of afstand van zo’n 100 km. Ultra trailers komen dus nooit in de buurt van hun wedstrijdafstand bij trainingen; dit i.t.t. bijvoorbeeld atleten die trainen tot 35 km voor een marathon.
- De laatste weken voor een ultra is hij vooral bezig met focus en mentale voorbereiding (hechten ze alle drie veel waarde aan) door o.a. bezig te zijn met gear, route oriëntatie, voeding, verzorging etc. en zijn de loopjes vooral onderhoudend van aard.
- Tijdens een ultra is het vooral zaak om mentaal sterk te zijn, zelfvoorzienend en met veel vertrouwen in jezelf. Ultra lopers hebben blijkbaar ook een ‘ijkpunt’ in de zin van: ‘als ik de eerste 80 km goed doorkom, haal ik het’. Ze zijn dan dus niet bezig met het feit dat ze nog 170 km te gaan hebben. Met name Teun is gespecialiseerd in mentale training vanuit zijn achtergrond.
- Het is een open deur, maar zorg dat je materiaal in orde is. Van groot belang is de juiste keuze van je schoenen. Als Marek ervaart dat hij na 80 km blaren loopt, omdat de schoen aan de voorkant knelt, dan gaat het mentale verhaal van hierboven al een stuk minder op en is de kans op uitstappen of blessures aanwezig.

Teun heeft inmiddels zijn baan opgezegd en is alleen nog met hardlopen bezig in heel veel opzichten. Vanuit zijn achtergrond doet hij veel aan training/coaching en adviseert hij lopers individueel of in groepen.

Relevante websites:

http://teungeurts.nl/

http://www.acceptnolimits.eu/

Regio Run 1. Buisse Hei - Achtmaal.

Gepost door Jos Oonincx op maandag 27 maart 2017 20:30

In de serie: ‘De natuur is mijn beste buur’ neem ik je een aantal keer mee op de kleinschalige trailruns/trainingen die ik voor steeds wisselende groepen, met vaste kern, organiseer in de regio Brabant/Zeeland/Grenspark België.

Op nog geen 15 km afstand van Roosendaal ligt, in de buurt van Achtmaal, een gebied dat door Natuurmonumenten wordt beheerd. Het staat bekend als ‘Buisse Hei’, maar het omvat een aantal landgoederen met zowel een natuur- als cultuur historische achtergrond.
Naast de Buisse Hei liggen er ‘De Moeren’, ‘De Reten’ en ‘Wallsteijn’. Vincent van Gogh deed er inspiratie op en het kunstenaars echtpaar Roland Holst bracht hier in het verleden de zomermaanden door. In 1945 schonken ze het landgoed aan Natuurmonumenten die er een aantal wandelroutes uitzette.

Als je er kunt wandelen kun je ook trailpaadjes vinden en MTB’ers vind je er zelden, want die zouden telkens hun fiets op moeten pakken bij de draaihekjes. Dat had ik met mijn loopmaatje Tonny al ontdekt toen we er met de fiets een route gingen uitzetten. Na tien keer tillen heb je dan wel je krachttraining gedaan, maar echt handig is het niet.

Het is eind maart, voorjaar, de klok gaat vooruit en wij rijden naar de start vanaf de parking van herberg ‘Pannehuske’ in de buurt van Zundert. Met twaalf lopers uit de regio West-Brabant/Zeeland pakken we eerst een stukje gele wandelroute op, maar het is de bedoeling om ook van de gebaande paden af te gaan. Het is een vlak gebied met landerijen, heide, bos en vennen en het kan er erg nat en modderig zijn. Als we het brede pad verlaten komen we in het open dal van de turfvaart en kun je het pad langs de Zoekselloop volgen, maar we lussen liever eerst nog door een stukje bos. Als we terugkomen op de ‘Koepelroute’ vinden we een uitzichtpunt in het deelgebied ‘De Reten’.

Als je van daaruit het pad volgt tussen het bos en het dal dan kom je weer bijna uit in de bewoonde wereld. Er wordt ook vee (zeldzaam vaalbont ras) gehouden op de landgoederen, maar we blijven weg bij de boerderijen en lopen richting de Buisse Hei. We kunnen vrij snel het hoofdpad verlaten en een slingerpad oppikken met een ven. Aangezien ik een ‘Ven Fan’ ben, ben ik er altijd naar op zoek en we gaan er nog meer vinden op de gedichten route die H.R. Holst vroeger bij elkaar schreef.

Sommige paden zijn niet openbaar en daar houden we ons met een groep netjes aan, dus dat betekent +/- 600 meter verharde weg. De lopers die even vooruit willen rennen (sommige trailers blijven jonge honden) kunnen zich hier even uitleven. Afspraak is altijd wel dat ze ook weer komen ‘opvegen’. We gaan richting de volgende koepel, de theekoepel met een mooi uitzicht, die aan het eind van een oude beukenlaan staat. Mooi dat je in dit hele gebied een viertal koepels hebt waar je even bij stil kunt staan. Maar in deze koepels hoef je niet lang te (ver) blijven en kun je zo in alle vrijheid verder.

Voorbij de koepel vind je meerdere vennen in de ‘Moeren’. Een heel mooi stukje waar je sopt in de ondergrond als je even niet oplet; goede trailoefening in wendbaarheid en stabiliteit, ook door de vele boomwortels een technisch stukje.

Het volgende lusje volgen we een slingerpad door het bos en we komen uiteindelijk terug op het hoofdpad naar de herberg. Na 13 km lopen wil een aantal wel aan de drank hoewel de route nergens echt zwaar was. Er kunnen extra kilometers gemaakt worden, maar daarvoor komen we dan liever in augustus terug als de hei hier volop bloeit. De Oude Buisse Hei is een vlak en toch afwisselend natuurgebied, geen zwaar parcours. (behalve als het nat is) We liepen 95% off road en er zijn voldoende mogelijkheden om je run langer te maken.

Op 8 april gaan we naar Fort de Roovere in Halsteren.
Dit is mijn link naar Footprint. Als je wil kun je mee.

https://www.facebook.com/groups/1597130320603530/

De natuur is mijn beste buur........

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 22 maart 2017 16:00

Toen ik een tijdje terug nog in de wedstrijdsport actief was gingen we regelmatig van de gebaande baan en weg af om in het bos een training of vaartspel te doen. Vond ik hartstikke leuk en voor mij ook uitdagend genoeg, omdat de meesten een stuk sneller waren. Regelmatig dacht ik er echter ook aan om eens ergens anders te gaan lopen. Inmiddels was ik al gaan meedoen aan trails in heel Nederland, maar waarom zou je telkens een paar uur rijden of zelfs een heel weekend boeken voor een run??

Zat ik, ondanks dat ik veel in beweging was, toch vastgeroest aan telkens weer dezelfde rondjes vanuit hetzelfde startpunt naar hetzelfde eindpunt. Ik denk het wel, maar ik wist het nog niet. Toen ik op andere plaatsen in de regio woonde had ik toch ook altijd rondjes door de natuur en donderde ik net zo lang door tot ik alle paadjes kende??

Ik kwam erachter dat ik zelf initiatief moest ondernemen als ik met trailrunning iets wilde gaan doen i.c.m. mijn trainerschap, bewegingsdrang en liefde voor verschillende natuurgebieden. Niet wetende waaraan ik begon startte ik via Facebook een groep op, genaamd ‘Footprint’, een verwijzing naar de afdruk die je op de paden achterlaat. Naast deze groep gaf ik ook trailtrainingen en clinics en liep kleinschalige runs door datzelfde trainingsgebied.

Aangezien ik niet zo heel erg verlegen ben en op zaken afstap breidde ik mijn netwerk uit. Soms pakte het goed uit en soms volgde ik een doodlopend pad. Nu, in 2017, een jaartje verder loopt het lekker met een aantal voorlopers waar ik van op aan kan en een vaste kern deelnemers en volgers die af en toe aansluiten.

Belangrijkste ‘aha’ momentje was toch wel dat je, in vreselijk jargon gesproken, ‘out of the box’ moest gaan denken en ‘uit de comfort zone’ moest stappen.
Dat leverde mij in ieder geval de ‘resultaat gerichte’ gedachte op dat ik mooie, afwisselende en uitdagende gebieden heb om te gaan rennen op maximaal 15 kilometer afstand of 15 minuten reizen van mijn woonstek in Roosendaal. ‘Laat ik eens gek doen’ en maximaal een uur reizen dan zit ik op de Drunense Duinen of het kustgebied van Zeeland. En ook daar ken ik voorlopers inmiddels.
MIJN DAG KON NIET MEER STUK. Daar moest ik iets mee doen en als ik het zelf niet kon dan moesten er toch meer mensen zijn die hun gebiedje als hun broekzak kennen.

En daarom, en nergens anders om, neem ik jullie mee op mijn loopjes in mijn omgeving. Soms ben ik zelf voorloper, maar als een ander het gebied beter kent dan ik dan laat ik me ook graag meenemen. Een mooie afwisseling op mijn verhalen over de trails die ik voor mezelf loop en waarvan ik verslag doe.

Griizzly Run 2017 (1 reactie)

Gepost door Jos Oonincx op dinsdag 14 maart 2017 22:49

ook op https://trailer2327.wordpress.com/

Warming up: The Grizzly Run in Seaton (Devon/Engeland) is behalve een zware trail, ook een belevenis die mooi op je lijstje staat. Het is een ware happening voor de Engelsen die houden van tradities en volksfeesten. Direct na de opening van de inschrijving is de 'Grizzly' dan ook volgeboekt voor in totaal 2000 runners die kiezen uit 10EM (Cub run) of 20EM (Grizzly run). Gelukkig houden ze voor de Nederlandse loopvrienden een aantal plaatsen in reserve.

Een van de ‘typical oddities’ die jaarlijks terugkeren zijn de ‘motivational messages’ die je onderweg tegenkomt. Deze borden worden telkens weer tevoorschijn gehaald en her en der geplant om de moed er in te houden. Dat is dan ook het uitgangspunt om mijn verhaal aan op te hangen. Want dat extra beetje motivatie kun je onderweg wel gebruiken.

If you are going to be weird, be confident about it. - Je moet wel een beetje ‘raar in je hoofd’ zijn (van ’t padje af) om vanuit je winterslaap een route te lopen van 32 km/1100 hm, waarbij je veel beren op je weg ziet die in feite in Engeland niet eens voor komen.
Nu had ik er wel vertrouwen in, want van een winterslaap was niet echt sprake geweest. December was relatief rustig, maar vanaf januari was de voorbereiding begonnen door in verschillende gebieden, op verschillende ondergrond, verschillen in hoogte en onder verschillende weersomstandigheden te trainen met verschillende lopers. (Footprint/Brabantse Wal) Een beer moet je immers altijd met meer mensen tegelijk benaderen. Met mijn vaste loopmaatje Tonny en met alles wat (me) beweegt trainde ik een kleine 600 km naar dit evenement toe. Naast Tonny (4e keer Grizzly) sloot ook Erwin (2e keer Grizzly) aan op de trip naar Zuid-Engeland.

You are not getting older, just more complex. - Vanwege het feit dat bovengenoemde ‘weirdo’ zijn gedrag niet verklaart, omdat hij daar verstandelijk gezien niet toe in staat is, was ik zoals ik ben, op zoek naar een nieuwe route. Een aantal lopers uit onze regio bleek deze run al eens te hebben gelopen en hun ervaringen maakten me nieuwsgierig. Zou ik dat op mijn leeftijd, weliswaar goed getraind, er heelhuids van af weten te brengen??
Without action you are not going anywhere. - De enige manier om er achter te komen of je iets kunt, is door het te doen. Als je dan ook nog in gemotiveerd gezelschap verkeert en er een mooi weekend van kunt maken dan heb je mij. Op vrijdag 10 maart om 6.00 uur vertrokken we uit Roosendaal om ons voor een lang weekend in een cottage te settelen op Boswell Farm in Harcombe.

The harder the conflict, the more glorious the triumph. - In de laatste briefing stond een passage waarvan ik het idee kreeg dat het wel een 'bikkel trail' moest zijn en dat de organisatie de lopers nog even op scherp wilde zetten: "Nee, beste runners, deze overwinning krijg je niet cadeau." We gaan het beleven denk ik dan op mijn beurt. Er zit immers ook wel weer iets in de hierop volgende boodschap.
Behind every beautiful thing there's been some kind of pain. 'New Grizzlers be warned: The Grizzly has............' meer dan 1150 hoogtemeters op 32 km - drie keer een passage over steenstrand - vier keer een passage door water en modder waar je minimaal kniediep doorheen gaat - de beruchte 'Stairway to Heaven', een steil pad langszij een klif (mensen met hoogtevrees: pas op) - steile afdalingen die spekglad kunnen zijn. Houd rekening met je marathon tijd of zelfs langer als de omstandigheden 'grim' zijn.

Start to run: De stadsomroeper opent zijn rol en spoort iedereen aan met bemoedigende woorden. Als de bel rinkelt zijn we weg. De eerste km begint over de 'pebbles' over het strand bij Seaton. Het lawaai is oorverdovend en als je hier te snel weggaat dan ben je direct verzuurd. Voordeel dus dat ik met ervaren beren op pad was. Tonny, Erwin en ik zijn op zaterdag op pad gegaan om het parcours te verkennen. De eerste 5 km van het parcours wordt er wel geklommen, maar het is nog wel te doen omdat de ondergrond goed beloopbaar is. De eerste wandelaars dienen zich al aan. Eenmaal in het echte buitengebied begint ook de trail voor mij. Klimmen en dalen over het gras dat door de regen en kleiachtige ondergrond spekglad is. Het loopt natuurlijk geforceerd en dwars op steile hellingen raak je uit koers. De talloze 'marshalls' houden je wel in het spoor en de route is perfect aangegeven.

Paint yourself across the landscape. - Een hele mooie vond ik deze. Omhoog, omlaag, single track, modderpad, strand, waterpassage, kliffen, bossen en velden; werkelijk alles van het Zuid-Engelse landschap kom je tegen op een relatief kort stuk. Vooral deze editie werd bepaald door de regen die afgelopen week gevallen was. Je kon ook maar het beste door de zuigende modder lopen. Dat was veiliger dan via de zijkant te gaan want daar was het te glad. Gevolg is wel dat het zwaar loopt. Goed, dat is beter dan een slipper maken. Na de afdaling van de eerste klif kwamen we weer op een kiezelstrand waar we twee keer door het water moesten. Lopers van de 'Cub' (10 miles) waren al op de terugweg. Wij klommen verder en er volgden kilometers modderige paden. doorlopen was er niet bij. Dat had ook te maken met de single tracks waarop veel gewandeld werd als het zwaar werd. Passeren heeft dan geen zin.

Where your mind goes, everything follows. Deze bracht ik meer in verband met het feit dat je eigenlijk nergens anders mee bezig bent dan met alle aspecten van de route. Je moet zo geconcentreerd zijn en er met je gedachten bij blijven om overeind te blijven dat je er dan vanzelf achteraan komt. Doe je dat niet, dan ga je.......en ik heb er veel zien gaan. Die ene keer dat ik bijvoorbeeld Tonny vanuit mijn ooghoek volgde, omdat hij me blijkbaar aan het filmen was terwijl ik de 'bog' (moeras) in ging, ging ik voorover en zou ik bijna in een modderplas een 'flat face landing' gemaakt hebben. Ik wist ongeveer wat er nu kwam na 11 mijl, maar dit moeras leek eindeloos. Tot drie keer toe over honderden meters kniediep door de bagger en natuurlijk blijven lachen. De modder was aanmerkelijk warmer dan het koude zeewater dus dat was meegepikt.
Uiteindelijk bleek dat we door het bos een grote lus hadden gemaakt. We kwamen weer uit bij de waterpassage aan de kust. Daarna volgde een km redelijk beloopbaar strand met de wind in de rug. Omdat ik wist dat er nog een toetje kwam genoot ik daarvan en passeerde enkele tientallen lopers.

Stairway to heaven. - Legendarische klim van een kilometer met een stijgingspercentage dat ik niet weet, maar des te meer voelde. Zeer smal pad waar je ook nog door een omroeper in klederdracht naar boven werd gepraat en waar je met hoogtevrees maar beter voor je uit kon blijven kijken. Een paar blikken zijwaarts wilde ik er wel aan wagen; een fenomenaal uitzicht op kliffen en zee.

Eenmaal boven ging het nog een stuk bovenlangs over het veld en kon er weer tempo konden gemaakt. De verzuring en beginnende kramp speelden al wat parten waardoor het niet echt snel meer ging. De 25 km is dan ook al gepasseerd. Naar beneden kon ik me nog wel laten vallen tot het dorp Beer. Daarop volgde de zoveelste klim, eerst via trappen, later weer over glibberige paden. Dan komt langzaam Seaton weer in zicht en denk je daar naar toe af te dalen. We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. Nog 1 klimmetje dan, vooruit. Dan is er enkel nog asfalt en een geleidelijke afdaling naar de finish waar enkele duizenden supporters iedereen een geweldige terugkomst bieden met applaus, geroep en klikkende toestellen. De beer is binnen en kan aan de uitgebreide snacktafel met drinken, koeken en fruit. Het verdiende shirt gaat pas mee als ik door de plaatselijke brandweer ben schoongespoten, want douches zijn er niet. Maar goed heb jij wel eens een beer onder de douche zien staan?

Cooling down:
Achieving starts with believing. - In tegenstelling tot wat ik vooraf dacht had ik weer wat bereikt. Twijfelen is niet nodig; je moet erin geloven (en er wat voor doen). Het was zeker geen 'peace of cake', maar het was met onze voorbereiding haalbaar.

Weekend:
Boswell Farm cottages in Sidmouth, oude boerderij met daaromheen 6 cottages in oud Engelse stijl, landelijk gelegen aan een klein riviertje, prima accommodatie.

The Blue Bell Inn, lekker eten in een pubsfeer waar je direct contact hebt met eigenaar en bezoekers.
Beer, Branscombe, Sidford, Sidmouth en Seaton, dorpen die in een wijds en golvend landschap liggen en bekend staan als 'area of outstanding natural beauty'.

Ambiance:
Grizzly weekend met lokale activiteiten zoals een familieloop over strand en boulevard, GrizzQuiz, stands met thema materiaal en aangeklede winkeletalages.
Muziek tijdens de race van Djembé, Slagwerkgroep, Doedelzakspeler, Popgroep en Folkgroep.
Marshalls; tientallen 'levende wegwijzers' die je luid aanmoedigen en snoep aanbieden (Thank You, Marshall !!!)

Runners van het vasteland die hiervoor overkomen; wij kwamen meerdere keren The Dutch Runners tegen van Spado/Bergen op Zoom die in oranje shirts onze koninklijke kleur vertegenwoordigden. Een aantal van hen had een keer met ons op de Brabantse Wal getraind. De sfeer is relaxed, er is tijd voor een ‘marshall hug’, sommigen willen ludiek verkleed als vis of Mexicaan, lopers maken foto’s. Maar door het overgrote merendeel wordt wel degelijk serieus en zo snel mogelijk gelopen om het er goed af te brengen!! Het wordt nergens een Fun Run!!
Dit weekend was voor mij genieten. Ik was goed voorbereid door de trainingen. De verkenning met Tonny en Erwin op zaterdag heeft me zeker geholpen en het verblijf met mijn loopvrienden was top!! Het was de reis waard (Tonny: hulde als chauffeur die ons overal veilig naar toe bracht)

Deze runner gaat zijn Brexit beleven met mooie herinneringen, een goed gevoel en in meerdere opzichten enkele ponden lichter.

Winter in Zeeland/Trail by the Sea (2 reacties)

Gepost door Jos Oonincx op zondag 26 februari 2017 20:16

Winter in Zeeland……en een Trail by the Sea.

De ‘masters’ onder ons kennen het vast nog wel: ‘Zomer in Zeeland’ van Saskia en Serge die hiermee in 1971 een hitje hadden. De meeste bezoekers aan Zeeland hebben hierbij dan ook zonnige zomerse beelden. Trailers kunnen echter het hele jaar hun hart ophalen door de vele runs die langs de Zeeuwse kust gehouden worden.
Om bij het zangduo te blijven kun je – ‘altijd in Zeeland – je spoor door het duinzand’ – trekken en heb je in de strijd met de elementen geen tijd om te denken aan ‘aardse zorgen’.

De bekende ‘Trail by the Sea’ wil nog wel eens wisselen in het aantal afstanden, kilometers en startlocaties. Op 26 februari als de rest van het Zuiden zich onderdompelt in Carnaval of Vastenavend, organiseert de sportieve Zeeuw in eerste instantie een marathon, maar voegt daar later alsnog een halve marathon XXL aan toe van 25 km. Dit in de overtuiging dat tegen de zee toch niet op te ‘dweilen’ valt.

Op 14 januari 2017 liepen we de 11 km Deltatrail als warming up door de Boswachterij van Westenschouwen. In tegenstelling tot het jaar ervoor was ik wat minder in mijn element; het klimmen en dalen viel me best zwaar en er zaten geen stukken in om te herstellen.
Dat Tim Pleijte deze run in ruim 41 minuten wint is dan ook een diepe buiging waard.

Runner, correspondent en organisator van evenementen Maurice Steketee memoreerde:
“Sinds het parkoers een metamorfose heeft ondergaan is het continu klimmen en dalen op de Kop van Schouwen. Vanaf kilometer één wordt langzaam alle energie uit je lichaam geslurpt en voelt het af en toe alsof er een stoomwals over je bovenbenen rijdt. Ik denk dat er wel zo’n 20 flinke klimmen in het parkoers waren opgenomen… Terug van weggeweest was ook de Elzelingeheuvel. Met een stijgingspercentage van 89 graden een enorme brekebeen, kuitenbijter, scherprechter enz.”

‘Ons ben nie zunig’ met trail kilometers en vanuit onze ‘Footprint/Brabantse Wal’ trail groep hadden we een training gepland op 4 februari om nu, naast het bos met de heuveltjes, het strand en de duinen mee te pakken. Met acht lopers waren we vanuit Brabant gekomen en om 9.15 uur startten we in de Boswachterij waar Bert al vrij snel in de war was met wilde wortels die zich vanuit het losse zand woelend naar boven worstelen.
Moment om een pauze in te lassen met wat oefeningen. We konden gelukkig voltallig door om via de ‘Boompjesput’ het strand op te gaan richting het ‘Oude Vuur’. Kenners weten dat we dan als vanzelf afslaan naar de ‘Meeuwenduinen’, beter bekend als ‘Dodemanspad’ om twee kilometer lang te bikkelen. Op de terugweg hebben we verschillende routes gevolgd zodat iedereen heel bleef en bij paviljoen 'Duinzigt’ was er koffie, gebak, bier en ijs; dat laatste om de blessure van Bert te kalmeren. Al met al een zeer geslaagde ochtend waar de focus op het zware werk lag; doel bereikt!!

De twee daarop volgende zondagen hadden we nog twee pittige, maar gezellige trainingen (24/26 km) over de golvende Brabantse Wal waar in totaal 28 lopers bij Footprint aansloten.

Trail by the Sea 2017 op 26 februari stond voor Erwin en Tonny en mij in het teken van de voorbereiding op de Grizzly Run die op 12 maart op de agenda staat. Halve marathon XXL dus.
Inmiddels sluiten steeds meer bekenden van ons aan bij de Zeeuwse trails, omdat ze uitdagend en afwisselend zijn vanwege de elementen strand, duin, bos en natuurlijk het weer dat ook geen twee trails hetzelfde is.

Om 8.45 uur reden we met Luci, Bert, Tonny en Cobi (vrijwilligster start/finish gedeelte), richting Renesse. Ruim op tijd om nummer en een fraai shirt in ontvangst te nemen en hier en daar bij te praten en bekende medetrailers te begroeten. Veel ambitie om in te lopen was er niet onder het mom van: ‘D’r komen nog kilometers genoeg om warm te draaien, dus laten we de warming up maar binnen doen’.
Beide afstanden startten om 11.00 uur en de eerste kilometer over de ‘Luieweg’ kon ambitieus worden doorgelopen. Daarna ging het over in een verhard schelpenpad tot km 5 waar de route voor de eerste keer 1,5 km het strand aandeed. Aanmerkelijk minder wind dan vorig jaar, maar nog pittig genoeg om toch in een groep te willen lopen. Via het ‘Verklikkerpad’ ging het 2,5 km, vaak single track, door het duingebied om vervolgens langs het ‘Vuurtorenpad’ het strand weer op te zoeken. Inmiddels liep ik in mijn eentje en wachtte tot we weer een treintje konden vormen om wat energie te sparen voor wat nog zou gaan komen. Daarmee doel ik dan op de overgang ’t Oude Vuur (training 4 februari). De Meeuwenduinen volgen daar als vanzelf op en dat is voor mij altijd weer ruim 2 km bikkelen. (en ik was niet de enige die daar af en toe in wandelpas omhoog ging)
Via een klein stukje Boswachterij steek je dan over naar ‘Zeepeduinen’, een glooiend stuk van enkele km met veel plassen en een vogel uitkijk plaats; echt een heel mooi stukje natuur. Bij km 17 zaten de bunkers weer in het parcours, een technisch stukje en een trap omhoog. Na wat slingerpaadjes en een flinke modderplas kom je dan uit op de Vroonweg, vroeger een autoweg tussen Haamstede en Renesse. Tegenwoordig wordt er gefietst en gewandeld, er liggen wat plassen en er grazen paarden. Afwisselend is het niet, maar ik vond het wel lekker om weer even in mijn loopritme te komen. Inmiddels ben je dan voorbij de Halve Marathon en is het eigenlijk uitlopen naar het dorp en de finish.

Ook dit jaar zorgt Sportpromotion Zeeland weer voor een zeer goed georganiseerd evenement met veel vrijwilligers, uitstekende en goed overdachte verzorging en, voor wie er prijs op stelt, mooie en blijvende herinneringen. Bovendien is het leuk om een aantal bekenden tegen te komen die je zo af en toe bij trails ziet.

Een mooie manier om mijn winter in Zeeland af te sluiten, met de gedachte dat ik er weer ben voor de Halve van Renesse, de Hardloop3daagse en natuurlijk een Footprint/BW training.

Van Zeeland naar de Brabantse Wal met Footprint.

Gepost door Jos Oonincx op zondag 12 februari 2017 22:02

Nadat er op 4 februari een pittige training in Zeeland was, waarbij bos, heuvels, strand en duinen op het menu stonden, liep onze Roosendaalse groep Footprint op 12 februari over gedeelten van onze eigen Brabantse Wal. De afstanden waarbij kon worden aangesloten waren 12, 20 of 24 kilometer. Onze twee ultralopers Antoon en Raymond zouden 49 km trainen. Net als bij de eerste trailrun in januari waren er meer aanmeldingen dan verwacht. Voor veiligheid en overzicht wordt per run bekeken hoe groot de groep kan zijn zodat iedereen kan genieten van de omgeving. Een groep van 18 lopers heeft een lus gelopen via Lievensberg, Hildernisse, Kraaijenberg, Mattemburgh, Buitengebint en Zurenhoek. Dit keer waren Tonny, Mike en Jos de voorlopers. Voor sommige runners was het een eerste kennismaking met de omgeving waar we wonen.
Footprint ziet steeds vaker dezelfde enthousiaste lopers aansluiten bij de trainingen en runs die bewust telkens in andere natuurgebieden gelopen worden. Ook sluiten elke week nieuwe lopers aan die kennis willen maken met trailrunning. Deze dag waren onze loopvrienden Tini en Roel vanuit Loon op Zand gekomen om een ander stukje Brabant te ontdekken.

Met nog 1 training van 26 km hopen we klaar te zijn voor Trail by the Sea op 26 februari.

Op 4 maart organiseert Footprint een clinic met als thema’s: klimmen, dalen en kracht. Deze training van +/- 12 kilometer start om 9.00 uur vanuit de parking aan de Bemmelenberg in Bergen op Zoom waar De Heide het trainingsgebied is.

Tja en dan gaat het gebeuren; samen met Tonny en Erwin maken we de oversteek naar Engeland voor de Grizzly Run van 32 km op 12 maart. We gaan ervan uit dat we er klaar voor zijn.

Tot op de paadjes.

Op een mooie winterdag.............

Gepost door Jos Oonincx op zondag 22 januari 2017 20:36

Vandaag hebben we met 19 lopers de vrieskou getrotseerd voor de eerste trailrun van Footprint/Brabantse Wal van 2017.
Om 8.30 uur startten de lopers voor een run van ruim 13 km over de Rucphense hei. Vanwege het zonnige weer, de rijp en de sneeuw werd het een prachtige tocht waarbij ook de snellere lopers aan hun trekken kwamen. Op de langere paden was er ruimte voor versnellingen.
Alle kenmerkende stukken van het gebied werden meegenomen; de bospaden, slingerpaden door de hei, ‘berenkuil’, ‘zandbak’ en via een omweg, de heuveltjes. Slotstuk was een 1400 meter lange single track dwars over de hei die door de zon fantastisch werd uitgelicht.
Beginnende en ervaren trail liefhebbers hebben zichtbaar genoten, ondanks de kou en het vroege tijdstip van vertrek.

Belangrijkste activiteiten van onze groep voor de komende tijd zijn een training in Zeeland op 4 februari, een trail clinic bij De Heide in Bergen op Zoom op 4 maart en een tweede trailrun van 16 km over de Brabantse Wal op 26 maart. De trainingen zijn rond de 12 km en de runs tussen 12 en 20 km, een enkele tot 30 km voor liefhebbers.

Bovendien is de groep ook actief bij openbare evenementen zoals de komende ‘Trail by the Sea’ vanuit Renesse op 26 februari. Hier lopen de trailers 23,5 of 42,2 km door bos, duin en over het strand.

Voor informatie over het complete programma van de groep stuur je een mail naar footprint.1@outlook.com. Iedereen kan zich aansluiten bij onze openbare groep op Facebook; https://www.facebook.com/groups/1597130320603530/?ref=bookmarks
Tips voor beginnende trailrunners vind je op https://trailer2327.wordpress.com/

Grizzly 2017 Voorbeschouwing (2 reacties)

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 19 januari 2017 22:29

De beer is los; Grizzly Run 2017.

Je moet wel een beetje ‘raar in je hoofd’ zijn (Brabants: ‘van ’t padje af’) om vanuit je winterslaap een route te lopen van 32 km waarbij je veel beren op de weg ziet die in feite in Engeland niet eens voor komen.*1

Nu heb ik er wel vertrouwen in want van een winterslaap was niet echt sprake geweest. December was relatief rustig, maar vanaf januari is de voorbereiding begonnen door in verschillende gebieden, op verschillende ondergrond, verschillen in hoogte en onder verschillende weersomstandigheden te trainen met verschillende lopers. Een beer moet je immers altijd met meer mensen tegelijk benaderen. Met mijn vaste loopmaatje Tonny en met alles wat (me) beweegt train ik een kleine 500 km naar dit evenement toe. Naast Tonny (4e keer Grizzly) zou ook Erwin (2e keer Grizzly) aansluiten op de trip naar Seaton in Zuid-Engeland.

Vanwege het feit dat een ‘weirdo’ zijn gedrag niet verklaart, omdat hij daar verstandelijk gezien niet toe in staat wordt geacht, was het voor mij van belang om weer eens een andere route te vinden. Een behoorlijk aantal lopers uit onze regio bleek deze run al eens te hebben gelopen en hun ervaringen maakten me nieuwsgierig. Zou ik dat op mijn leeftijd, weliswaar goed getraind, er heelhuids van af weten te brengen??

De enige manier om er achter te komen of je iets kunt is door het te doen. Als je dan ook nog in gemotiveerd gezelschap verkeert en er een mooi weekend van kunt maken dan heb je mij.

Footprint Trailrunning 2017

Gepost door Jos Oonincx op vrijdag 13 januari 2017 15:53

‘Footprint’ trailrunning.
‘Footprint’ Tailrunning Zuidwest-Brabant bestaat uit een enthousiast team dat trailrunning in onze regio nu ruim een jaar promoot. Deze vorm van lopen door de natuur wint jaarlijks aan populariteit.
De keuze voor de naam ‘Footprint’ heeft te maken met het feit dat trailrunners letterlijk hun voetafdruk op de paden achterlaten, want er wordt 90% over paden, smalle slingerpaadjes (single tracks) en door los zand gelopen. Liefst nog met hier en daar een heuveltje als extra uitdaging.

In aansluiting op de Run Together trailruns (RTG) van 2016 organiseert Footprint in 2017 een aantal runs tussen de 12 en 20 kilometer in de regio.
De eerste RTG vindt plaats op zondag 22 januari en voert de lopers over paden, single tracks en heuveltjes op de Rucphense hei.
Startpunt is bij de parking aan de Schietbaan 5, 4715 PE in Rucphen. Duur: (stipt) 8.30 -10.15 uur.
De afstand bedraagt 12-14 kilometer en er wordt gelopen in een tempo van rond de 6.00 minuten per kilometer gemiddeld.
Samen uit en samen thuis is het motto. Een goede basisconditie is vereist om te kunnen deelnemen en deelname geschiedt op eigen risico. De leiding is altijd in handen van minimaal twee zeer ervaren trainers/trailers en de groepsgrootte is vastgesteld op maximaal 20 lopers.
Deelname is gratis en kan tot 20 januari worden doorgegeven op footprint.1@outlook.com , tevens het adres voor alle vragen.
Evenals vorig jaar volgen er nog trailruns in meerdere natuurgebieden zoals De Heide, Pannenhoef, Brabantse Wal, Grenspark Kalmthout en de Zeeuwse kust.
De eerstvolgende trail staat gepland op zondag 26 maart 2017.
Voor een uitgebreid artikel over ‘Trailrunning iets voor jou?’ kijk je op https://trailer2327.wordpress.com/
Footprint op Facebook:
https://www.facebook.com/groups/1597130320603530/

4-Day Challenge op Cyprus (4 reacties)

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 1 december 2016 23:22

Zie ook: https://trailer2327.wordpress.com/
Na de Veluwezoom Tweedaagse in Dieren en de Hardloop3daagse in Zeeland kreeg ik de buitenkans om dit jaar ook nog te boeken voor een vierdaags evenement, de 4-Day Challenge op Cyprus.
Het is ietsje verder reizen, maar ik kreeg er veel voor terug..

Deze 12e editie die ook weer in de omgeving van de stad Paphos en het natuurpark Akamas werd georganiseerd door Arena Sports valt in een periode van het jaar dat hun zomerhitte voorbij is.
Eind november kan het hier ’s middags tot 24 graden oplopen, dus voor mij is dat nog zomers genoeg.
We zijn in het Zuidwesten van het Griekse gedeelte waar weinig natuurlijke vegetatie is en waar het heuvelachtig is. We gaan lopen op harde ondergrond van kalksteen, zandsteen, grind, zoutsteen en ertsgebied. (Cyprus betekent ‘koper’)

Er hadden 220 lopers ingeschreven uit verschillende landen voornamelijk Engeland en Duitsland.
Ik zie in de lijsten dat ze de Nederlanders ook de Britse nationaliteit hebben gegeven, maar dat zetten we graag even recht: ‘No Nexit please………’

Er wordt 2/3 deel over trails gelopen in een telkens wisselende omgeving. Mijn voorbereiding was niet specifiek op deze wedstrijd gericht. Het aantal gelopen trails, wedstrijden en trainingen zou voldoende moeten zijn om dit aan te kunnen. Wel had ik enkele maanden telkens in blokken van drie dagen achter elkaar getraind om de belasting goed op te bouwen.

Wedstrijddag 1. De 6 km time trial in Peyia, Coral Bay.
Voorafgaand aan de start zal een foto aangeven waarvoor ik loop. Vandaag is dat ‘Stichting Paul’, vernoemd naar een loopvriend van onze loopgroep die veel te jong is overleden. De stichting helpt kinderen aan middelen om te kunnen sporten. Sporten is voor ons vanzelfsprekend, maar niet alle ouders kunnen zwemlessen of contributies betalen.

Vanuit het Coral Beach hotel waar ik verbleef was de start van het evenement met een tijdloop, waarbij individueel gestart werd door alle lopers met 10 seconden tussenpauze. De enige middagloop waarbij de temperatuur om 15.00 uur tot 24 graden was opgelopen; eigenlijk te warm voor mij. Daarbij geteld dat het afwisselend licht omhoog en omlaag ging wilde ik eigenlijk alleen maar lekker lopen in een gelijkmatig tempo. Dat ging prima in gemiddeld 5.00/km. Sneller lopen was geen optie i.v.m. de warmte en het vooruitzicht op nog 3 etappes te gaan die langer en zwaarder zijn. De route, die voornamelijk langs bananenplantages liep was iets langer en eindigde op het strand bij een oud scheepswrak. Met onze landgenoten worden ervaringen uitgewisseld. Samen met Jean en Katinka loop ik terug naar het hotel; we missen bewust de bus.

Data:
- Ik ben ingedeeld bij de Veteranen 60; in onze groep van 13 is er 1 niet gestart.
- Afstand 6,13 km – hoogte 40 hm – tijd;30.49/5.02per km – gemiddelde hartslag 155
VO2 Max 37,5=zeer goed (omrekenfactor 60+)
- Asics FuzeX lyte schoenen – compress sportsokken – broek+singlet
- Positie na dag 1: 7e

Wedstrijddag 2. 11 km hill run.
Aan de voet van het Akamas National Park was de start van de 11 km lange klim etappe. Bij de briefing waren we er op gewezen dat de route aangepast en zwaarder geworden was. Onderweg naar het startpunt rijdend zag ik vanuit de bus al mooie, indrukwekkende plaatjes van het heuvellandschap. Dat wordt bikkelen, trailer.

Vandaag loop ik in een ‘neutraal’ shirt, waarmee ik aangeef dat ik voor alle lopers en atleten die ik train of getraind heb actief blijf; of het jeugdatletiek is, een recreatiegroep of een trailrunning groep in wording. Ongemerkt geven ze mij de drive om door te gaan en daardoor sterk te blijven!!!

De eerste 4 km gingen direct steil omhoog, 9% stijging en geen pad, maar losse stenen, zeer onregelmatig. Oppassen geblazen, want de zon was direct fel en enkel hier en daar staan wat bomen. De bergformaties zijn erg ruig, kaal en onherbergzaam. Maar wat een fantastische uitzichten levert dit op. Kleuren variërend van wit naar diepgrijs, uitgesleten passages; indrukwekkend. Soms glooiend, dan weer steil. Dit had ik niet eerder gezien, laat staan dat ik hierop getraind was. Mijn richttijd van 7.00/km kon ik al direct vergeten, want dit was niet te vergelijken met hoogtemeters die ik in eigen omgeving kan maken. Hier is het zwoegen en zweten in de stille hoop dat na elke bocht nu echt het hoogste punt bereikt is. Niet dus… controle houden en dribbelen, desnoods wandelen als het nodig is. Het zorgt er wel voor dat je helemaal ‘volloopt’, want je kunt geen stabiel tempo aanhouden. Tussen de 4 en 6 km was het afwisselend vals plat en klimmen, waarna een korte, steile afdaling volgde. Erg veel snelheid maak je dan ook niet, i.v.m. de grillige ondergrond.
De verzorging was prima in orde met 2 posten onderweg. Anderhalve liter water dronk ik om aan te vullen wat ik aan vocht verloor. Na km 10 vond ik het geen punt dat we 800m ‘normale’ weg hadden. Het was een gestage, stevige klim naar een dorpje, Pano Arodes, waar de finish op een pittoresk pleintje was. Ik dacht dat ik behoorlijk op het klimmen was voorbereid, maar de data wijzen anders uit.
Van Jean (5e keer aan de start) hoorde ik dat de etappe echt een stuk zwaarder was dan voorheen; mooi, deze uitdaging had ik overwonnen en het werd voor mij goedgemaakt door de fantastische uitzichten die na elke klim weer nieuwe beelden gaven. Onvergetelijk!!!

Data:
- Afstand 10,78 km – hoogte 681 hm – tijd; 1.21.50/7.26 per km – gemiddelde hartslag 155 – Maximale hartslag was 216!!! VO2 Max 25,1=redelijk. De maximale hartslag en VO2Max geven aan dat het klimmen voor mij erg zwaar is geweest; toen ik aan mijn grens zat heb ik dan ook een paar keer gewandeld.
- Salomon Wings Pro trail schoenen – CEP compressie kous – broek+singlet
- Positie na dag 2: 6e

Wedstrijddag 3. Halve Marathon trail door natuurpark Akamas.
En weer vroeg op om op tijd de bus van 8.00 uur te pakken die ons naar een mooi dorpje brengt in dit nationaal park. Het is 20 graden en de zon stookt het vuur vroeg op.

Eerst insmeren voor het inlopen en losmaken en een ‘vooraf foto’; dit keer in InspiraTHORS hemd voor de kerststal die er al stond. Het is de loopgroep waarbij ik mocht trainen (en nog doe als het kan…) toen ik het hardlopen na mijn triatlon verleden weer op wilde pikken. Uiteindelijk is dat letterlijk de inspiratie geweest om te gaan doen wat ik nu doe.

Geen pijntjes of stijfheid van de hill run van gisteren. Ik voel me prima.
Nadat de kerkklok de ‘startbel’ geluid had liep vanuit het dorp Neo Chorio een smalle straat 800m steil naar omhoog richting de olijfbomen. De nu bredere weg blijft flink stijgen en in de buurt van Smigies picnic site gaat het nog steiler omhoog naar een jeep trail. Bij de eerste foerage op 4 km hebben we al weer flink mogen bikkelen. Hier hebben we nog schaduw van de bergkam. Het is genieten van de uitzichten en ik zie op mijn klokje dat een snelle tijd geen prioriteit gaat krijgen; ik zit bij km 6 op een gemiddelde van ruim 6.00/km.
Dan gaat het een lang stuk naar beneden met veel bochten. Ik maak er een sport van om zo zuinig mogelijk die bochten aan te snijden; dat is heerlijk trailen; omgaan met de elementen!! Ik vergeet alles om me heen en geniet hier intens van; vooruit kijken en focus op geultjes en andere oneffenheden.
Na 9 km bereiken we de kustweg. Ik heb inmiddels al een liter water gebruikt en ik weet dat we nu 12 km de zon op ons bolletje krijgen. Het stelt me gerust dat het nog wel ‘op en neer’ gaat en er nog maar een paar echte klimmetjes te overwinnen zijn. De 10 km kom ik door in 55 minuten en dat geeft een extra kick. Ik drink veel en koel mijn hoofd met water waarna de pet weer op gaat.

Het boek ‘Los’ van Diederik van Hoogstraten houd ik nu in gedachten en met name enkele positieve quotes die ik gisteravond las. Ongeveer komt het neer op het vrijheidsgevoel van het trailen, dat je geen pijn kent (je wordt sterker is het adagium) en dat je je steeds beter aanpast aan de omstandigheden.

Tussen km 10 en 21 word ik nog maar sporadisch ingehaald. Aan de andere kant passeer ik tientallen lopers (ook ‘wandelaars’ die het zwaar hebben in de brandende zon en drankposten overslaan)
Het mooie van deze hele Vierdaagse is dat iedereen het jou gunt. Als je iemand passeert roept 80% “Well done” .

Na, inmiddels twee liter water, en een vlak tempo dat onder de 6min/km blijft komt de zee dichterbij (of wij) Ik pik bij km 18 nog een flesje water op en mijn focus is gericht op Lara Bay, een pareltje in dit gebied waar de schildpadden hun eieren komen leggen en de steenformaties grillig zijn. De laatste km gaat door het losse zand en ik kom na ruim 21 km binnen in 2.01.00. “Well done, boy”. Mijn beduidend jongere en snelle hardloopvriendinnen Karen en Esther zijn al binnen en verwelkomen me. Wat wil je nog meer De zee in natuurlijk en dat komt me beter uit dan uitlopen. De watertemperatuur is 23 graden.
Op deze run ga ik nog lang en met veel genoegen terugkijken!! Na een laatste blik op de Sea Caves vanuit de omhoog kruipende bus richten de gesprekken zich al weer op trailrunning: What else?

Data:
- Afstand 21,22 km – hoogte 247 hm – tijd; 2.01.00/5.42 per km – gemiddelde hartslag 155 – Maximale hartslag was nu 165 - VO2 Max 36,1=goed. De maximale hartslag en VO2Max geven aan dat het geleidelijk klimmen en dalen bij mij prima gaat; ik heb niet gewandeld.
- Salomon Wings Pro trail schoenen – Kalenji steunkous – trailtight + singlet – Powershot winegums i.p.v. gels (die ik niet verdraag)
- Positie na dag 3: 6e

Wedstrijddag 4. 10 km City Run in Paphos.

Op de slotdag staat de wekker op 5.30 uur en met de stijfheid in de benen van het vele klimmen en dalen maak ik me gereed voor de laatste run. Om 6.15 uur zit ik kant en klaar aan het ontbijt en om 7.00 uur stappen we de bus in naar Paphos. Vandaag is het voor mij echt nodig om even goed in te lopen en wat oefeningen te doen, want run 2 en 3 hebben de kabeltouwen goed strak gezet. Zo te voelen wordt dit een 10km dik boven de 50, maar goed, iedereen heeft last van hetzelfde.
Ik heb nog wel even gekeken of behoud van mijn 6e plek haalbaar zou zijn, maar er zit te weinig logica in de opbouw en resultaten van de andere lopers. Ik zet het uit mijn hoofd; ik weet niet wat ik kan verwachten en wil de Vierdaagse zonder forceren uitlopen. Ik start in mijn loophemd van het ‘Jan Hop Running Team’. Het is een bedrijfsteam dat elk jaar meedoet aan de Halve Marathon van Roosendaal. Sinds drie jaar train ik deze recreatieve groep met enige regelmaat en de ambities en het enthousiasme van deze groep zijn aanstekelijk; inmiddels komen er meer wedstrijden, verschillende afstanden en deelnemers bij; weer ’n trigger voor mij om te blijven gaan…………
Het is een City run, iets waar ik niets meer mee heb. We lopen in een stadje waar de verkeersregelaars wel goed hun werk doen, maar het verkeer rijdt ook gewoon door. De eerste drie kilometer ‘hark’ ik om een tempo te vinden, strijdend tegen het vals plat vanuit de boulevard. 5.13/km 1; dat gaat ‘m niet worden vandaag. Een Brits (what else??) kordaat loopstertje sluit bij mij aan en volgt tevreden mijn ‘pace’ en daardoor kom ik zowaar wat beter in mijn ritme. Na km 7 wens ik haar het beste en laat haar gaan. Inmiddels is een landgenoot die ik eerder sprak me gepasseerd, maar hij loopt niet echt uit. Mooi mikpunt voor mij in de laatste 3 km die vlak zijn en licht omlaag gaan. Ik passeer vandaag veel lopers die iets te overmoedig begonnen zijn of gewoon lekker willen uitlopen. In de laatste km passeer ik nog een Vlaamse loopvriend (‘Kom op hè; hou vast’ i.p.v. ‘Well done’) en naarmate we het kasteel naderen, nader ik ook mijn mikpunt. Als ik naast hem kom, wil hij gaan sprinten. Okay dat kan; is een van mijn favoriete baanonderdelen ‘200jes’. Nipt blijf ik hem voor en zie dat ik in ieder geval binnen de 51 min. gebleven ben. Dik tevreden.
Dan volgt uiteraard de ontlading na 4 dagen lopen; high fives, felicitaties, medaille, certificaat, verhalen, disco en bier om 9.00 uur ’s morgens. Why not? Na het maken van de groepsfoto’s snel de bus in en met de Nederlandse loopvrienden nog een extra neut genomen in het hotel.
Zoals we gewend zijn van de prima organisatie staan de uitslagen snel online.
Als trailrunner had ik natuurlijk liever gezien dat er nog meer off road zou zijn gelopen. Ook langs de grillige kust lopen heel geschikte trailpaden. Het is van de organisatie een bewuste keus om de mix er in te houden; ze willen een combi maken voor de wedstrijdlopers, trailers en recreanten en dat is ze gelukt. De regels zijn strikt, de voorzieningen, inclusief medische staf en ambulance, professioneel. Uiteindelijk valt in de gehele Challenge ruim 10% uit.

Data:
- Afstand 9,98 km – hoogte 37 hm – tijd; 50.51/5.06 per km – gemiddelde hartslag 155 - VO2 Max 39,2=zeer goed.
- Asics FuzeX Lyte schoenen – compress sportsokken – short + singlet
- Positie na dag 4: 6e dat ik dat heb kunnen handhaven is in zonnige Sint termen: ‘a nice surprise’.

Vierdaagse:
- Afstand: 48,11 km
- Hoogte: 1005 hm
- Tijd: 4.41.31
- Positie: Vet. 60; 6e
- Mannen: 89/135 en alle deelnemers: 116/200
- Gestart: 220 totaal, waarvan 200 finishers (1 diskwalificatie)
Vooraf was ik op basis van de historie van de race en mijn eigen tijden uitgegaan van een fictieve 7e plek. Die klassering en tijden vergeet je snel. De reis, kennismaking met anderen, de natuur, organisatie en de Challenge blijven me nog lang bij. Naast een aantal sympathieke loopvrienden heb ik er weer enkele gevleugelde woorden bij: ‘Well done boy, very well indeed’.

Ik verneem inmiddels dat het in Nederland zo’n 6 graden gaat vriezen, scheelt zo’n 25 graden, maar daar worden we niet warm of koud van; overmorgen de winter tight aan en de hei weer op; is ook weer een leuke challenge……

Devil's Trail Utrechtse Heuvelrug

Gepost door Jos Oonincx op dinsdag 18 oktober 2016 17:59

DT Utrechtse Heuvelrug 2016 Moenen trail.
En voor de vierde keer komt er een duveltje uit het doosje; verrassend zijn ze immers altijd die Devil’s trails.
De 1e in 2013 (Rijk van Nijmegen) bleek, vanwege het weer, verrassend zwaar door de natte en lastig te lopen ondergrond. De 2e in Doorn in 2014 behaalde ik mijn snelste kilometer tijd op een trail en bij mijn 3e in 2015 in Drunen ging ik kapot, omdat het venijn in de staart van de duivel zat; mijn 22 km werden er daar bijna 25 en ik verzeker je: Er ligt veel los zand in de buurt van Drunen. (behalve dan in de ‘paardenbak’ bij de finish waar ik mijn schoenen 2x in de drab kwijtraakte).
Nou ben ik, op zijn Brabants gezegd, ‘vor d’n duvel nie bang’ en op 9 oktober wijzigde ik op het laatste moment mijn afstand voor de DTUH van 16,66 naar 26,66 met daarbij 300hm.
Niet de ‘Lucifer’, maar toch met 1 oog naar de ‘Moenen’ gekeken om wat meer van de omgeving te zien..

Bij aankomst werd ik verwelkomd door een bijzonder leuke fan die aan het spelen was bij het ‘Doorns Gat’
De start bij het ‘Doorns Gat’ is heel even een gat, maar daar mag je ook snel weer uit klimmen door het losse zand. Ik koos voor de kortste weg en dat is recht op de duivel af, die daar in het zand is weggezet.

Via het bos gaan we langzaam over in single tracks; vanwege de ‘Zonnedauw’ (vleesetende plant) kunnen we niet langs het vennetje. Verderop liggen een paar planken over een brede greppel en we lopen tussen varens en naaldbomen.
Ik weet nog wat er op volgt; een diep uitgesleten pad dat flink omhoog gaat, richting de tombe van Jan van Nellesteyn. Een mausoleum op de ‘Donderberg’. Deze Jan schepte er een duivels genoegen in om de kinderen uit zijn 1e huwelijk dagelijks van beneden (hun woonplek) naar boven (zijn woonplek) tegen hun toekomstige graf aan te laten kijken.

Eenmaal boven zijn we snel bij ‘Banana hill’ voor de 1e foerage. Daarna volgt een stuk beukenbos wat aanloop is voor een mooie single track over de hei waar ook het eerste losse zand ligt.
Vervolgens gaat het weer omhoog, richting ‘Amerongse berg’, het hoogste punt van de Utrechtse Heuvelrug. De bossen hieromheen dateren uit de 18e eeuw en waren destijds jachtgebied voor de kasteelheren.

Als we door het ‘Leersumse Veld’ gaan, een zwaar stuk door veel mul zand, treffen we de lopers van kortere afstanden. Met name de 8,66 km loopsters stuiven ons letterlijk voorbij door het schitterende heideveld. De grazende schapen kijken er niet van op of om.

Na ruim 21 km (iets meer dan 2 uur) krijg ik het zwaar en neem nog wat gel en mineralen om het laatste stuk door te komen. Ik blijf mijn voorgenomen tempo van +/- 6 minuten/km aanhouden en weet dat na wat klimmen straks de ultieme afdaling op me wacht. Na ruim 26,5 km stort ik me naar beneden door het losse zand van het ‘Doorns Gat’ en mijn fan speelt er nog vrolijk in de zandbak. Moenen trail volbracht; super gevoel; lang genoeg voor mij vandaag.

Als echte laatste ‘hobbel’ krijg ik een ‘Heuvel biertje’ dat ik met de verdiende medaille kan openen. Dan krijg je toch weer ‘Sympathy for the devil’.

Ook deze Devil’s Trail was weer prima georganiseerd; op locatie, bij de foerage en na de finish. Een prachtig, afwisselend parcours met alle denkbare ondergrond, technische stukjes en klimmen en dalen. Na de trail nog volop gelegenheid om na te praten (Friezen, Limburgers, Zeeuwen), in de ‘hot tub’ te springen of een massage te ondergaan.
De vriendelijke en behulpzame vrijwilligers maken het plaatje compleet; een hemels genoegen dus om de hel te beleven.

Sint PietersBear Trail 2016

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 21 september 2016 16:06

Het is nu al bekend dat Pieter in 2018, na bijna 100 jaar, uitgemergeld aan zijn einde zal komen.
Natuurmonumenten zorgt voor een tweede leven door de ontwikkeling van het gebied als recreatiegebied voor o.a. wandelaars, mtb’ers en trailers.
Arbeid en recreatie gaan nu nog een tijdje samen en BearSports organiseerde op 18 september voor de zesde keer de Sint PietersBear trail.

Aangezien ik de meeste trails in Nederland loop, zak ik elk jaar een paar keer af naar Zuid-Limburg. Na de Cauberg begin dit jaar was het nu voor de 3e keer de beurt aan de Sint-Pietersberg.

De afstanden op deze zondag voor de trail waren 10 km (300 hm), 19 km (500 hm) en 32 km (750 hm). Voor mij werd het de 19 km als voorbereiding voor een meerdaagse die ik in november loop.

De Sint Pieters Bear Trail afficheert zich als een grensoverschrijdende trail; pittig en on-Nederlands mooi vanwege het deel dat door de ENCI groeve gelopen wordt. Dat affiche klopt naar mijn idee helemaal; het lopen door de groeve is een schitterende ervaring die me telkens weer hier naar toe trekt.

Kort voor de start was er nog even ruimte om bij te praten met trailers (o.a. Serge en Frank) omdat er 10 minuten vertraging was. Wat is het heerlijk om mee te maken dat niemand moppert en relaxed alles ondergaat alsof ze dankbaar zijn dat ze nog even wat langer in deze ‘bizar’ aparte omgeving mogen verblijven.

Dit jaar was ervoor gekozen om de eerste 3 km door de groeve te gaan (zonder supporters) en weer werd ik overweldigd door het beeld van dit terrein; ongekend mooi. Het loperslint, de ondergrond, de afgraving en de waterpartijen blijven me aantrekken.
Vervolgens werden we het ENCI bos ingestuurd voor enkele kilometers en na 7 km passeerden we de rivier de ‘Jeker’. De ervaring leert dat daarna een lang stuk geklommen wordt waarbij het looptempo overgaat in dribbelen en tot slot wandelen.
Als we dit gepasseerd zijn gaat het richting Limburgs trots; De Apostelhoeve van waaruit een aantal prominente witte wijnen inmiddels voor veel hoogwaardigheidsbekleders geleverd en geschonken zijn.
Daar staan we niet bij stil, want we zijn op weg naar water, sportdrank, bananen, chocola en peperkoek. Na 11,5 km, bij de splitsing van afstanden nemen de meeste trailers rustig de tijd om bij te tanken.
In de omgeving van Kanne volgen we een ‘Smokkelaarspad’. We komen dan ook midden op deze lastige single tracks twee keer een grenspaal tegen. Petje af voor de smokkelaars, want toen het ‘trailen’ nog niet was uitgevonden volgens onze maatstaf moeten ze toch goede ogen en conditie hebben gehad om hun kostje bij elkaar te smokkelen.

Dan zie ik onderweg een bordje met de tekst: “If you want to cry, do it now”. Goeie tip, want richting ‘D’n Observant’ moet je toch echt op handen en voeten naar omhoog, en dat drie keer. Eenmaal boven, heb je dan wel een fenomenaal uitzicht.
Het slot van de route is niet zwaar en zelfs korter dan verwacht. Ik ben zeer tevreden met een mooie run en een beoogde tijd van onder de twee uur. Ik geniet van het trailen, maar de prestatiesporter die ik ooit was, blijft onderhuids aanwezig.

Na wat napraten aan de finish en het traditionele biertje gaat het richting huis, met weer een prachtervaring rijker.

Gear: de Wings Pro schoen van Salomon waar ik vandaag voor het eerst op liep is goed bevallen.
Waar ik met de Speedcross vaak problemen had met de smalle leest aan de voorvoet, was het bij deze schoen prima.
Verder loop ik standaard in een loophemd als het kan en als er geklommen moet worden trek ik mijn hoge ‘CEP’ sportkousen aan.
Vanwege de korte afstand en de verzorgingspost had ik genoeg aan mijn ‘Simple’ bidon die ik gewoon in de band van mijn trailbroek bij me steek en bijvul bij de post.

Wisent trail 2016

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 8 september 2016 12:11

Wisent trail Ughelen.

De meeste trails hebben zo hun eigen charme en typische kenmerken. Soms gebeurt het dat ik een trail (tje) mag lopen welke voor mij in alle opzichten een pareltje is. Een trail om met genoegen aan terug te denken. Welaan, de Wisent trail in de buurt van Apeldoorn is er zo een.
Overigens was de trail er vorig jaar al voordat de wisent werd uitgezet op de Veluwe. De dieren die er nu rondlopen zouden we niet te zien krijgen. Echter de naam “Wisent trail” spreekt bij mij direct tot de verbeelding. Ondanks het feit dat het dier graag op afstand blijft, etaleert het voor mij een enorme power.

Op het terrein van de instelling Caeserea staat o.m. een mooie kapel. De dienst vandaag bestond uit het uitgeven van startnummers voor de 53, 32 en 16 km. Van start tot finish alleen maar bos, zand en hei, 99% onverhard en veel single tracks. De unieke route loopt, afhankelijk van de afstand, door diepe smeltwaterdalen, over een bergkam, over uitgestrekte heidevelden en door een grote zandwoestijn.
I.v.m. de voorbereiding voor een meerdaagse loop ik de komende maanden alleen trails tot +/- 20 km. Ik heb dus lang niet al het moois gezien, maar voor nu was het goed genoeg.

AV Veluwe had alles op deze locatie heel praktisch ingericht en gebruik gemaakt van de ruimte die het te bieden heeft. Van A tot Z was alles prima geregeld en was de sfeer relaxed.

De start van de korte afstand liep eerst door een stukje bos dat overging in de Leesterheide. De hei was nog niet helemaal uitgebloeid en door de uitgestrektheid blijf ik het een fantastisch zicht vinden.
Een mooie single track dwars door heide en bessenstruikjes leidde naar wat bredere paden, gevolgd door een pittige natuurtrap die voor de eerste klim zorgde. Daarna volgde een lang stuk door het bos met veel ‘vals plat’. Verder zat er uitdaging in de single tracks met veel wortels en stammetjes waarbij ook weer geklommen en gedaald werd; een paar technische stukjes voor de wat meer ervaren trailers. Veel los zand zat er voor ons niet bij, waardoor het nergens echt heel zwaar was. Het was vooral genieten van de tracks, de uitzichten, hier en daar een vennetje met bloeiende lelies en de ruimte die het gebied te bieden heeft.

Eenmaal over de finish was de opvang en verzorging prima voor elkaar. Fruit, drinken, koek en een tropisch alcoholvrij biertje (met limoenschijfje!!) Een trail zonder biertje als afsluiting is al bijna niet meer denkbaar. Bovendien houdt het de trailers in de buurt om nog even gezellig na te praten en de ervaringen uit te wisselen. Voor het vertrek kon bovendien nog een fraai finisher shirt worden opgehaald.

De langste afstand is voor velen niet weggelegd, maar om nog meer van de diversiteit van de Veluwe te zien en te ervaren zou ik voor een volgende gelegenheid kiezen voor de 32 km. Dat ik hier terugkom is voor mij wel zeker, want de Wisent trail biedt alles wat in Nederland op trailgebied aanwezig is.

Haringvreter, Boswachter en Strandjutter.

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 1 september 2016 19:44

“Op een onbewoond eiland” was mijn eerste gedachte toen ik richting Zeeland reed voor de 1e hardloop3daagse op 19 augustus. Een bekend liedje uit “Kinderen voor Kinderen” en dat associeerde ik dan weer met Trailrunners. In mijn ogen laten ze vaak het kind in zich naar boven komen, omdat trailers heerlijk buiten willen spelen, in plassen trappen, slootje springen, klimmen en klauteren en door het zand banjeren………..

Het bedoelde eiland heet “Haringvreter” (vroeger door de vissers zo genoemd, omdat de zeehonden hier vanaf een plaat, haring kwamen happen) en ligt tussen Kamperland en Veere. Ruim 130 herten leven hier zonder natuurlijke vijanden. Vandaag vond de proloog plaats, een tijdloop van 5 km, verdeeld over twee rondjes over o.a. grillige ‘pollen’ paden van het eiland. Ik ging mee met de eerste afvaart waardoor ik rond 16.00 uur kon starten met ongeveer 80 andere lopers. Dat starten gebeurde in tweetallen, van snelle naar minder snelle lopers onder het toeziend oog van Staatsbosbeheer en nog héél even de vele damherten. Die waren beduidend sneller weg dan wij om het van een veilige afstand te bekijken.

Om 16.45 uur stond de terugvaart gepland zodat de tweede groep lopers op tijd aan boord kon. Dat was allemaal prima geregeld, met respect voor de natuur.

Behalve het benauwde weer (pas later ging het regenen) waren de omstandigheden prima. Aangezien het genieten voorop stond en dit een unieke kans was om het eiland te bezoeken zou ik voor deze proloog alleen al ingeschreven hebben.
Zaterdag was de Halve Marathon van Westenschouwen onderdeel van de driedaagse. Hoewel het grootste deel nu over fiets- en wandelpaden ging, blijft de Boswachterij een prachtgebied om in te lopen. Uitdagend is het hier altijd, omdat het terrein nagenoeg nergens vlak is. De overgangen van bossen naar duinen bieden schitterende plaatjes. Zeker nu de zon zich vandaag liet zien was het heerlijk lopen.

Zondag ging het richting het strand van Domburg waar ik gekozen had voor de 10 km. Liefhebbers mochten 25 km bikkelen. De slot etappe was weer geheel onverhard over het strand, richting Vrouwenpolder. De dag begon met flink wat regen en wind toen ik ’s morgens aan het ontbijt zat, maar ik had zin in ‘het toetje’ en keek er naar uit om lekker een uurtje af te zien.
Inmiddels herkende ik al een aantal lopers bij aankomst in het strandhuis. Met een kracht van 35 km/h en hier en daar een bui bleef iedereen wijselijk zo lang mogelijk binnen en werden de nodige ervaringen en verwachtingen uitgewisseld.

Hoewel we tot het keerpunt wind mee hadden viel het tempo van ruim 5.00/km mij tegen. Om de paar honderd meter was het laveren tussen de strandpalen door en hier en daar hingen nog wat meertouwen in de weg. Geen rechte lijn dus, maar dat maakte de uitdaging alleen maar groter. Na het keerpunt met de wind vol op kop vond ik de keuze voor de 10 km de beste gezien mijn huidige conditieniveau.
Na km 6 vormden we met 4 lopers een mini waaier en ieder pakte op zijn beurt de kop. Hoewel ik altijd alleen loop vond ik dit voor vandaag een prima idee. Het werkte perfect tot aan de finish.

De organisatie kan terugkijken op een geslaagd meerdaags evenement met 165 deelnemers. Hoewel het geen zuiver trailtrio was viel er genoeg te genieten, omdat het grootste deel onverhard was en in een afwisselend en schitterend buitengebied. Zeker aan te bevelen voor liefhebbers van nature running. Het maximum was gesteld op 250 lopers. Het zou me verbazen als ze dat volgend jaar niet halen, want de mond tot mond reclame en Facebook krijgen dit trio zeker vol.

Veluwezoom 1, 2, 3.

Gepost door Jos Oonincx op donderdag 23 juni 2016 20:38

Veluwezoom 1, 2, 3.
1 Trail; de Veluwezoomtrail, 2 dagen en 3 afstanden. Niet erg gebruikelijk in ons land, maar bij de oudste trail van Nederland is veel mogelijk.

Hoewel er achter trails niet veel logica gezocht moet worden; starts zijn soms gewoon ludiek, afstanden kloppen zelden zoals opgegeven en routes kunnen tot op de laatste minuut worden gewijzigd. Tel daarbij dat er meestal alleen een categorie ‘mannen’ en ‘vrouwen’ is, dan loop je je als 60+ te meten tegen een vaak veel jonger publiek, dus voor de uitslag hoef ik het niet te doen. Het is gewoon bikkelen en genieten tegelijk voor mij.

De start van de 11 km (=12 km) begint ludiek. Ik ben getuige van een aanstaand bruidje dat in de bloemen gezet wordt. Hoe verzin je het om je vrijgezellen partijtje met een run te beginnen. Hier kan het dus.

De ochtend trail voert voornamelijk door het bos waar het nog behoorlijk modderig is en single tracks gaan door gras waar nog niet eerder paden liepen. Echt kort klimwerk is er niet bij, vooral veel ‘vals plat’ over langere stukken.

De middag trail begint hetzelfde, maar bij de single tracks heb ik veel last van de dichte begroeiing. Dit belemmert het zicht op de grond (wortels), omdat er nogal wat takken weggeduwd moeten worden. Ook nu veel ‘vals plat’ en rond de 14 km komt er wat korter klimwerk. Als je focust op 18 km en het worden er bijna 20, dan is het op laatst even pittig. Toch heb ik het gevoel beter gelopen te hebben dan ’s morgens, ondanks het feit dat een irritatie onder mijn voet parten speelde.

Na het douchen en een uurtje rust, praat ik lekker bij met Ezra en trailgenoten tijdens de ‘pasta party’.
Moet er een nachtje over slapen of ik op zondag hetzelfde wil doen, maar dan in 1 etappe: 33 km en ook weer 300 hm.

Na het ontbijt en een massage voel ik me goed genoeg om toch aan de 33 km te beginnen. Al was het alleen maar voor het aantrekkelijke parcours; veel meer open terrein, vergezichten, Posbank en Roozendaals veld wil ik niet missen. Dan maar in een aanzienlijk lager tempo.

Er is vandaag een groot lopersveld, want er worden ook afzonderlijk 15, 33 en 57 km gelopen. Om 11 uur ben ik weg met de 33 km meute. Bij trails word je altijd weer verrast door hoe lopers gekleed gaan, lopers die het op blote voeten doen en spontane ontmoetingen die onderweg plaatsvinden. Het is helemaal niet vreemd om aan een medeloopster op een markante plaats te vragen of ze een fotootje wil maken.

Na 15 km begint het mooiste deel van het parcours; single tracks dwars door de hei, banjeren door los zand, klimmen en dalen over paden, waar vaak met balkjes is gewerkt waardoor je uit je ritme raakt. Bovendien zijn er wandelaars, ruiters en MTB’ers op zondag. Leg je er maar bij neer; het schiet niet op (als je dat al zou willen) Waar ik vooral van genoten heb zijn de eindeloze vergezichten en ongemakken vergeet je daardoor.

Na de Posbank, bij de 2e verzorgingspost, horen we dat er nog wat klimmetjes komen. Dat had ik eigenlijk niet verwacht en sommige stukken doe ik het rustig aan.
Als ik binnenkom en mijn doel gehaald heb; Ren eens een tweedaagse trail i.p.v. een marathon voel ik me prima, ondanks de stijfheid en wat pijntjes.

Veluwezoomtrail met 1500 deelnemers. Mijn deelname: twee dagen met in totaal 64,23 km (opgave VZT = 62 km) – 41 aanmeldingen - 28 finishers – oudste trail van Nederland – TOP ervaring, met name parcours van de 33 km.

Trail d'Esneux 15 mei 2016

Gepost door Jos Oonincx op maandag 16 mei 2016 16:34

Als je toch een lang weekend met je gezin op pad gaat, dan kun je net zo goed in de buurt een activiteit zoeken die bij je past; of was het nu andersom?? Enfin, laat maar….lopen….

Esneux biedt een trail trio met veel hoogtemeters en ik koos voor 15 km (dus 16) en 432D+. veel klimmen en dalen, omdat de afstand relatief kort is.

Esneux ligt net onder Luik aan de Ourthe in een gebied waar veel aan sport gedaan wordt en op de verkennende wandeling een dag vooraf werd me duidelijk dat het zeker uitdagend zou worden.

De vierde editie vertrok vanuit de plaatselijke school (omkleden – douches – depot; mooi geregeld) waar voor de gelegenheid extra tenten waren weggezet om na afloop van de Belgische lekkernijen te kunnen genieten.

Na de start om 10.30 uur wordt er direct 700 m stevig geklommen; ’t is maar dat je weet dat je in de Ardennen bent. Daarna golft het op en neer over o.a. een single track waar het mij te langzaam gaat, maar een trailer blijft hoffelijk en in de open weilanden die erop volgen kun je je uitleven. Er volgt een scherpe afdaling van +15%, waarna het weer even op en neer gaat. Langs een aantal paden dringt de geur van bloeiende daslook door; de witte bloemen daarvan zijn eetbaar. (pesto – soep)

Als na 5 km de 1e waterpassage door de Ourthe volgt hebben we geluk dat het de hele week droog is geweest; de voeten worden amper nat als je handig over de ‘stapstenen’ weet te bewegen.

Daarna wordt het serieus klimmen; +15% en dus stukken wandelen met de handen op de bovenbenen. Vanaf km 7 wordt het erg technisch door de vele wortels, stenen en ongebaande paden. Dit gaat door tot km 10 en je moet echt heel goed focussen op wat voor je ligt.
Ondertussen wil je eigenlijk enkele schitterende doorkijkjes niet missen, maar dat bewaren we dan maar voor een volgende wandeling.

Na km 13 lopen we een behoorlijk stuk langs de Ourthe over paden en technische single tracks; genieten dus.
In de verte zie ik de brug in Esneux al weer, maar ik weet dat de trail 1 km langer is dan aangegeven, dus er moet nog een ‘toetje’ komen. Dat volgt dan als je bijna bij de school bent, maar je een lus mag maken door het bos daaromheen met percentage van 7 tot 15%. Via de lus komen we op de weg terug naar het schoolplein waar alle lopers goed ontvangen worden en, als ze willen, direct aan het bier en de worsten kunnen. Ik kies er voor om eerst even bij te komen.

Data.
Het klokje tikt af op 15.91 km en 1.48.47 bruto en ik ben tevreden, want mijn snelste schema stond op 1.52. Hoewel ik voor mijn plezier trail wil ik toch altijd in de 1e helft van de finishers blijven; dat lukt met positie 192 van de 405 overall en 2e van de Veteranen 3, ofwel de 60 plussers.

Fit voor de start en na de finish. Wel last van ‘marsbreukje’ (middenvoetsbeentje) op steenachtige bodem.

Esneux 15 mei – 10 graden – wisselvallig weer.
Gear: Salomon Speedcross 3 – CEP hoge kousen – Belt met 2 flacons eigen sportdrank.
Aanrader voor Ardennen liefhebbers. 6 – 15 (16) – 29 (30) km.
Maximum aantal deelnemers 800.

PH Trail Vught (1 reactie)

Gepost door Jos Oonincx op zondag 8 mei 2016 18:54

Laat ik beginnen met aan te geven dat, na 5 jaar trailen, het mij positief verrast dat sommige organisaties bewust blijven kiezen voor kleinschalig en laagdrempelig. Ik noem de Deltatrail, Smokkelaarstrail en PH-trail.
Dat is een groot compliment waard tussen het ‘geweld’ van de Devil’s Trails, Mud Sweat Trails en Bear Sports, etc. die in ‘no time’ uitverkocht zijn en zorgen voor een gigantische ruis op Facebook m.b.t. startbewijzen in de aanbieding alsof het om grote popconcerten gaat.
Daarmee wil ik niets afdoen aan laatstgenoemde organisaties, want ik loop deze trails ook heel graag; ze zijn uitdagend, aansprekend en prima georganiseerd.
Laat ik het erop houden dat beiden mij, om verschillende redenen, aanspreken.

De PH trail met 7 – 13 – 24 km is kleinschalig (250 deelnemers) en laagdrempelig (wel een klok, maar geen uitslagen) en kent een hartelijke ontvangst waar je snel je nummer hebt en weet waar je moet zijn. Het team van vrijwilligers kom je op meerdere plaatsen tegen en ze zijn enthousiast.

Om te voorkomen dat er 250 lopers na 50 meter hetzelfde paadje in wilden rennen was de start gefaseerd.
Het parcours (13 km) begint in het bos en slingert de eerste kilometers over paden en single tracks. Wat los zand op de Vughtse heide maakt het leuker.
Na 5 km komen de eerste oneffenheden, maar het wordt nergens echt zwaar. Na een ‘droge’ oversteek lopen we 2 km langs het water door het hoge gras waar geen pad loopt. Opletten dus, want een verkeerde stap is zo gezet. Overigens word je wel letterlijk in de bloemetjes gezet, want de weersomslag heeft voor groei en bloei gezorgd.

Na 10 km volgt de eerste natte passage. Enkeldiep gaan we door de inlaatpassage Drongelens kanaal en daarna lopen we, eenmaal naar boven, terug richting Vught langs het water en over een vlonder.

Na nog wat op en neer gehobbel door het bos, komt na 12 km het niet te vermijden bosven waarin ik tot aan mijn heupen verdwijn en doornat uitkom. Geen straf op zo’n mooie dag als vandaag, maar wel prettig dat dit aan het eind zit. Dat is in de Ardennen vaak wel anders.

Mijn klokje tikt af op 13,3 km in 1.15 en ik ben tevreden. Het wordt alleen maar mooier als er verse aspergesoep is en een bon voor een ‘hoppige’ consumptie. (altijd een biertje na een trail) “Niet weglopen Jos, want je krijgt ook nog een taart, omdat je als eerste ingeschreven hebt”.

Durf dan nog maar eens een slechte review te schrijven.
PH-waarde qua sportiviteit en amusement is dus: HOOG!!!

RunToGether Roosendaal Visdonk/Rucphense hei

Gepost door Jos Oonincx op zaterdag 30 april 2016 23:07

RunToGether Visdonk – Rucphense hei.

Vanaf de Natuurpoort Visdonk (Roosendaal) liep ik op 30 april met een enthousiaste groep trailrunners een 20 km lange RunToGether, een initiatief van www.prorun.nl Mijn eerste trip als ‘voorloper’ met een groep van 18 lopers uit W-Brabant, Zeeland, Z-Holland en België.
Deze ‘nature runs’ spreiden zich inmiddels over het hele land uit.

Het tempo van deze loopjes ligt rond de 6min/km. Het doel is om elkaar te ontmoeten tijdens een ontspannen loop door de natuur onder het motto ‘Samen uit, samen thuis’. Ongedwongen en laagdrempelig.
Bij het uitzetten had ik wel bedacht dat er lopers bij zouden kunnen zijn die af en toe eens voor de troepen uit willen gaan en daarmee was rekening gehouden.

Rond half tien was iedereen trailwaardig en vertrokken we onder ideale weersomstandigheden.
Het eerste stuk van de route loopt vooral langs de bosrand en landerijen van landgoed ‘Visdonk’ van Natuurmonumenten en gaat dan na 3 km over in een mix van gemengd bos, stukjes hei en hier en daar drassige paden. In het traject deden we na 6 km het Rozenven aan voor een fotomomentje en via het vlonderpad verlieten we Visdonk om na 8 km even bij te tanken voordat de Rucphense hei in het zicht kwam.
Dit gebied is 1200 ha groot en wordt ook door Natuurmonumenten beheerd. Vroeger was het voornamelijk stuifzand. Nu is het een gebied met gemengd bos, hei en nog een gedeelte stuifzand.
Na een kilometer ingelopen te hebben, had ik een nat en lastig technisch stukje MBT route ingepland van 800 meter om de lopers uit te dagen door de ‘berenkuil’ te gaan; een stukje voor de liefhebbers. Vervolgens even wat rustiger aan over de zandpaden en via een single track naar ‘de zandbak’ die na de regenval minder zwaar was dan normaal, maar voor iedereen uitdagend genoeg.

Dan lopen de zandpaden door de hei, maar gezien de beperkte tijd, hielden we dit bij een kort stuk.
Via de bospaden was het nu zaak om toch nog enigszins met droge voeten terug te lopen naar het startpunt. Daar was wat creativiteit en aanpassing van de route voor nodig. Bekenden uit de omgeving sleepten het merendeel van de lopers nog wel even langs een uitdagend trailpaadje.

De Rucphense hei heeft elk seizoen voldoende te bieden voor een training om je uren te vermaken.
Overigens vinden ook wandelaars, ruiters en MTB’ers er hun weg en kom je regelmatig een span met husky’s tegen.
Toch heb je hier nooit het idee dat het er druk is; er is ruimte zat voor iedereen om er te genieten.

Aan de reacties te merken vond iedereen de route uitdagend en afwisselend genoeg. Er is zeker animo om alleen al over de Rucphense hei een route te lopen van ongeveer 15 km. Voor mij geen probleem, als er weer zo’n enthousiaste lopers aansluit als vandaag. Tot op de paadjes dus…..

RunToGether Roosendaal

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 27 april 2016 08:02

Artikel www.protun.nl

De Rucphense Bossen en het landgoed Visdonk zijn onderdeel van een omvangrijk natuurgebied van zo’n 1.200 hectare rondom Zundert en het Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide. Waar nu bossen staan, lag vroeger stuifzand. Op de overgebleven stuifduinen staan nog eenzame vliegdennen. Het opeengepakte dennenbos wordt afgewisseld met loofbos, grasland en heide. Kortom en prachtig gebied om door heen te rennen.

Voorloper Jos Oonincx heeft een route van 20 km door dit mooie gebied uit gezet en neemt je graag mee door zijn favoriete loopgebied. Er kunnen maximaal 20 lopers mee en de loopsnelheid varieert tussen de 8-10 km p/u

Genieten en ontmoeten
Het is geen wedstrijd, maar een gezamenlijke duurloop waarbij het uitgangspunt is: Samen uit, samen thuis!

Trailen voor beginners (2 reacties)

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 27 april 2016 07:56

Na het opdoen van de nodige ervaringen in de afgelopen jaren met Trailrunning, kies ik er in 2016 bewust voor om voor mezelf weer eens wat grenzen te verleggen en ook nog meer lopers enthousiast te krijgen voor ‘nature running’. Daarbij sluit ik varianten als Urban trails, Mudruns en Obstacle runs uit.

Binnen mijn eigen vereniging, THOR, en via een landelijk netwerk van ProRun ga ik actief aan de slag. Ik houd ook aandacht voor mijn eigen ‘duurloop-drang’ door de wegwedstrijden grotendeels achter me te laten en te kiezen voor een Trail Tweedaagse (Veluwezoom 62 km) en weer eens een paar pittige Ardennen Trails (Esneux en Chouffe)
Simpel gesproken is ‘trailrunning’ lopen over paadjes. Een vorm van (hard) lopen dus, maar in oneindig veel varianten voor wat betreft de route en de zwaarte ervan.

De meeste trails zijn voor 90% ‘off road’, hetgeen betekent dat je op paden door de natuur loopt.

Sinds een jaar of vijf beoefen ik deze tak van sport. Aanleiding was het feit dat het lopen van wedstrijden me steeds minder trok en ik niet langer fysiek in staat ben om redelijke wedstrijdtijden weg te zetten. Bovendien raakte ik uitgekeken op alle loopjes die elk jaar weer hetzelfde parcours kennen.

Aangezien ik er nog steeds plezier in heb om aan duursport te doen en daarbij best wil afzien, kwam ik via Google uit bij ‘De Koning van Spanje’, een trail in de buurt van Gulpen (Limburg) en schreef in voor de 19 kilometer met 450 hoogtemeters.

In het verleden heb ik een aantal triatlons gedaan waarbij ik regelmatig 3, 4 of 5 uur in de weer was, maar dit was toch heel anders. Het was ruim 2 uur bikkelen, maar een geweldige ervaring.

Met de wijsheid van nu zou ik een beginnende trailer, zonder ervaring in de duursport, zeker adviseren om eerst maar eens een korte trail te lopen van 10-12 kilometer, zonder al te veel te klimmen en te dalen.

Als je daaraan hebt geproefd en het smaakt naar meer, dan ligt er wereld van mogelijkheden aan je voeten om ermee door te gaan.

Tips voor trails tot 20 kilometer.

Begin je trail in een rustig tempo. Je weet immers vaak niet wat er op je pad komt en je baalt enorm als je uit moet stappen of alleen nog maar wandelend verder kunt. Tel bij je tempo op de weg een minuut per kilometer op en dan kan het meevallen met je eindtijd. (welke eigenlijk geen hoofddoel is)
Houd je aan de ongeschreven wetten en regels:

  • ook al lopen de trails 90% off road: op fietspaden loop je rechts en op openbare wegen links
  • langzame trailers blijven zoveel mogelijk rechts lopen, zodat snellere lopers makkelijk kunnen anticiperen en passeren
  • trailers zijn ‘verplicht’ om anderen te helpen als er zich iets voordoet met een mede trailer
  • op ‘single tracks’ is het sterk aan te raden om minstens 3 meter achter je voorganger te blijven i.v.m. je overzicht; je ziet dan die ene wortel of steen ook op tijd om te ontwijken
  • als je merkt dat iemand ruimte voor je maakt, dan bedank je die trailer
  • je volgt altijd aanwijzingen op van veiligheidsmedewerkers en als je adem voldoende hebt, bedank je deze vrijwilligers
  • organisatoren van trails zijn voor hun parcours vaak afhankelijk van instanties of personen die hun gebied ter beschikking stellen; geen troep op de trails dus
  • houd er rekening mee dat, vooraf aangekondigde, afstanden lang niet altijd hoeven te kloppen; soms worden kort voor een trail routes nog aangepast of zijn ze bewust bij benadering aangegeven
  • loop je dus niet ‘kapot’ op een trail van 18 km, die in de praktijk 19,5 km blijkt te zijn; die laatste 1500 meter zijn loeizwaar als je alles hebt gegeven met je focus op de 18 km

Trainingen.

Als aan mij de vraag gesteld wordt hoe ik train voor de trails, dan is mijn antwoord: variatie in snelheid, omgeving en ondergrond. Routines zijn ‘dodelijk’, want elke trailrun is weer anders. Drie keer liep ik de ‘Koning van Spanje’ en drie keer de ‘St Pietersberg’; ongeveer dezelfde afstand, maar telkens was er een route wijziging. Soms worden op de dag van de trail zelf de routes nog aangepast.

1x per week een duurloop tussen de 16 en 22 km. Het tempo varieert, want dat hangt ook af van de ondergrond. Tempo tussen 5.20 en 6.00 per kilometer. Elke week een variatie op de route.
1x per week een intervaltraining. Deze training duurt 1,5 uur en bestaat uit tempowisselingen en/of heuveltraining; ook weer op verschillende ondergrond.
Intervallen: tempoblokken – Mona fartlek – piramideloopjes – etc.
Heuveltraining: Rucphense hei – Lievensberg – Huijbergen – Drunense duinen – Boswachterij Westenschouwen – Ardennen en alle denkbare viaducten in de omgeving.
1x per week een tempotraining op de baan en/of trappen/crosshill. De tempo’s op de baan gaan van 200-800 m. en van 3.20 tot 4.20 per kilometer. Trappen worden gebruikt voor ritme en crosshill voor kracht. Tijdens deze training doe ik mee met oefeningen en loopscholing.
1x per week ontspannen bosloop/fartlek met oefeningen/loopscholing, soms als trainer en soms voor mezelf.
Gemiddeld genomen kom ik zo aan 50-60 km per week.

Cauberg Trail 2016

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 27 april 2016 07:48

Na drie keer de Koning van Spanje (MST in Gulpen) te hebben gelopen, ging ik op zoek naar een vergelijkbare trail in Zuid-Limburg in het voorjaar. De Cauberg moest het worden, want deze kende ik nog vanuit mijn fietsverleden toen ik “Limburgs Mooiste” enkele keren reed.

Omdat de weersvooruitzichten goed waren heb ik er direct maar een weekendje weg van gemaakt; iets dat ik wel vaker doe nu ik wat minder ‘werkuren’ hoef te maken.

Meestal kies ik voor een middenafstand en dat was hier de 18 km. Vooraf even naar het profiel gekeken (412 m klimmen/dalen) en hoe het parcours is opgebouwd. Afwisselend en uitdagend; doen dus. En zo dachten er nog 840 lopers over die de keuze hadden uit 9, 18 of 30 km.

Kort na de start werd de Polferberg beklommen en direct hierna raakte ik met nog een groep het spoor bijster. Naar verluidt was er een trailer verkeerd gestuurd en gingen alle schapen er achteraan. Dit leidde tot verwarring, heen en weer geloop, klimmen en dalen en nog niet verder komen. Uiteindelijk had ik na 5 minuten de route weer te pakken, maar mijn ritme was verstoord. Dat werd versterkt toen we de 9 km lopers kruisten en we op een single track uitkwamen. Dat werd 1 km wandelen, voordat de trechtervorm was opgelost.

Buiten deze minpuntjes werden we deze mooie loopdag op talloze fraaie plekjes en momenten getrakteerd. Behoorlijk wat klimmetjes en afdalingen, een 800 meter lange modderbeek die niet te ontwijken was, paadjes langs de Geul en als toetje nog 139 natuurlijke traptreden. Omdat dit in het slot van de trail zat, gingen heel wat handen naar de bovenbenen en werd er niet vooruit gekeken, maar vooral naar beneden. (getuige de talloze foto’s die Gabriëlle hiervan schoot)

De organisatie en verzorging van deze trail was uitstekend en de sfeer was prima. Aandachtspuntje bij de 18 km: ‘luie lopers’ konden enkele kilometers op een simpele manier afsnijden (en dit werd gedaan) Als je tijden registreert en uitslagen opmaakt, dan zou ik op zo’n punt op zijn minst een bemande post gezet hebben.

Ikzelf kwam overigens nog aan een extra kilometer door mijn gehannes in het begin, maar dat is geen straf in zo’n prachtig landschap als Zuid-Limburg rijk is.

Trail by the Sea 2016

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 27 april 2016 07:41

Hoewel ik, naar mijn idee, een echte (geboren en getogen) Brabander ben, kom ik ook, sinds ik brommer kon rijden, al 45 jaar graag ‘op’ Schouwen-Duiveland. In het verleden was Renesse ‘hot’ onder de kroeglopende jeugd. Later werd het een vakantiehuisje op de “Buitenplaats” in Westenschouwen, nabij de Rotonde en de Boswachterij. Hier werd vanzelfsprekend kroeglopen omgezet in hardlopen en ik ontdekte toen pas hoe mooi het hier is.
Genoemde Trail by the sea spreekt bij veel lopers tot de verbeelding en aangezien de Kustmarathon voor mij te hoog gegrepen is, werd het dus de Trail van 21.1 km.
Hoewel ik het gebied goed ken leek het me verstandig om als voorbereiding in de winter wat crossen te lopen (Warande – Pekker – Kerstcross) en een korte trail door de boswachterij. (Deltatrail 11,5 km)
De voorbereiding verliep naar wens en variatie in training levert voor trails het nodige rendement op. Dus laat maar komen die Zeeuwse kust in de winter!!
Op 21 februari trof ik meerdere bekenden uit onze loopgroep “InspiraTHORs” uit Roosendaal (zie foto’s) op een winderig en kil voetbalterrein in Burgh, waar de kantine goede zaken deed en de opgezette tenten een uitkomst bleken.
Na een wat rommelige start (opstellen viel niet mee) trokken we eerst door de straten van Burgh en vervolgens al snel richting Boswachterij. Van daaruit de trappen op bij de ‘Rotonde’ en eenmaal boven zandhappend weer naar beneden, de kustlijn tegemoet. Hier viel weinig te schuilen, maar al snel ging het door het losse zand van de duinovergang weer de Boswachterij in. Hier veel mooie single tracks, pittige klimmetjes en afdalingen. Vervolgens een tweede gang naar de zee en het strand, waar de lijn om te lopen echt smal geworden was. Veel wind, heel veel wind; je kon er in ‘hangen’ als je wilde. Deze strook was aanmerkelijk langer dan de eerste, maar ik vond het een super ervaring. (Anderen spraken achteraf van de zwaarste versie tot nu toe)
Via strand en duinovergang weer door het glooiende bosgebied met hier en daar ineens prachtige vergezichten. (als je het wilde zien) Tot slot richting “Slot Haemstede” en de bunkers waar ook nog eens stevig geklommen moest worden om de weg in de Zeepeduinen te vervolgen.
Het was een top-traject en de organisatie was dik in orde; de sfeer prima. Mijn meeste loopvrienden waren al weer onderweg naar andere activiteiten en verplichtingen, maar ik heb nog even heerlijk nagenoten onder het genot van een (soms alcoholvrije) pot bier.Met de 13e plek in mijn categorie was het sportief gezien ook meer dan de moeite waard gebleken om weer eens in Zeeland ‘aan te waaien’.

Bekijk de blog van Jos Oonincx

Één of meerdere (trainings)tijden zijn ivm de privacyinstellingen van deze gebruiker niet zichtbaar.

Tijden voor hardloopwedstrijden

DatumParcoursTijdAfstandSnelheid
24-09-2017Smokkelaarstrail (12,5 km)01:08:3012.500 m10,95 km/u
17-09-2017Bear Trail (37 km)04:07:0032.000 m7,77 km/u
20-08-2017Zeeuwse Hardloop3Daagse (10 km)00:55:1410.000 m10,86 km/u
19-08-2017Zeeuwse Hardloop3Daagse01:59:0921.097 m10,62 km/u
18-08-2017Zeeuwse Hardloop3Daagse (6,5 km)00:34:576.500 m11,16 km/u
13-08-2017Trail des Fantômes (25 km)02:31:5319.300 m7,62 km/u
25-06-2017De Halve Marathon van Roosendaal (4 EM)00:32:366.437 m11,85 km/u
11-06-2017Vaalserbergtrail 02:52:0823.000 m8,02 km/u
21-05-2017Halve van Renesse (halve marathon)02:09:4021.097 m9,76 km/u
07-05-2017Koning van Spanje Trail (2011, 28,8 km)02:45:2022.800 m8,27 km/u
12-03-2017Grizzly Run Seaton Engeland 20 EM04:18:4132.000 m7,42 km/u
26-02-2017Trail by the Sea (halve marathon)02:41:4125.032 m9,29 km/u
14-01-2017Deltacross lange trail01:08:3611.115 m9,72 km/u
18-12-2016BEKA Pekkercross00:36:427.200 m11,77 km/u
11-12-2016Spado Cross00:35:486.300 m10,56 km/u
27-11-2016Cyprus - International 4-day Challenge dag 4 (10 Km)00:50:4810.000 m11,81 km/u
26-11-2016Cyprus - International 4-day Challenge dag 3 (21,1 Km)02:01:0021.097 m10,46 km/u
25-11-2016Cyprus - International 4-day Challenge dag 2 (11 Km)01:21:5011.000 m8,07 km/u
24-11-2016Cyprus - International 4-day Challenge dag 1 (6 Km)00:30:536.000 m11,66 km/u
22-11-2016ThorCross (6 km)00:33:536.700 m11,86 km/u
06-11-2016Alphense stratenloop (10 KM)01:07:2012.000 m10,69 km/u
30-10-2016Marathon Brabant (NK veteranen)01:51:2121.097 m11,37 km/u
09-10-2016Devil’s Trail – Utrechtse Heuvelrug 02:42:5126.600 m9,80 km/u
25-09-2016Smokkelaarstrail (12,5 km)01:09:3112.500 m10,79 km/u
18-09-2016Sint Pietersberg Trail (halve marathon)01:59:3719.000 m9,53 km/u
11-09-2016Quik Run Roosendaal00:22:475.000 m13,17 km/u
04-09-2016Wisenttrail01:35:4116.000 m10,03 km/u
20-08-2016Zeeuwse Hardloop3Daagse01:56:3721.097 m10,85 km/u
10-07-2016Brooks 10k Champions Run Amsterdam00:54:5510.000 m10,93 km/u
26-06-2016De Halve Marathon van Roosendaal (10 km)00:50:4110.000 m11,84 km/u
18-06-2016Veluwezoomtrail06:52:0064.000 m9,32 km/u
05-06-2016Brabantse Wal Marathon (halve marathon)02:09:2821.800 m10,10 km/u
15-05-2016Trail d'Esneux (29 km)01:48:0015.900 m8,83 km/u
05-05-2016PH Trail01:09:0013.000 m11,30 km/u
02-04-2016Cauberg Trail Run Valkenburg02:03:2818.900 m9,18 km/u
12-03-2016Halve marathon Dordrecht01:59:1221.097 m10,62 km/u
06-03-2016antwerp urban trail01:15:1512.000 m9,57 km/u
21-02-2016Trail by the Sea (40 km)02:13:2221.097 m9,49 km/u
16-01-2016Deltacross Trail (11 km)01:07:1511.000 m9,81 km/u
25-10-2015Marathon Brabant00:49:5110.000 m12,04 km/u
18-10-2015Devil's Trail Drunense Duinen02:32:4523.640 m9,29 km/u
20-09-2015Sint Pietersberg Trail (halve marathon)01:59:3719.000 m9,53 km/u
13-09-2015Kidney run Roosendaal00:47:5110.000 m12,54 km/u
11-07-2015Oosterhoutse Trail01:17:0114.000 m10,91 km/u
28-06-2015Halve marathon van Roosendaal (10 km)00:50:5910.000 m11,77 km/u
25-05-2015Lelieloop (Etten-Leur)00:48:3710.000 m12,34 km/u
14-05-2015De 15 km van Smaal Standdaarbuiten01:17:1715.000 m11,65 km/u
27-04-2015Vlietloop (halve marathon)00:39:498.047 m12,13 km/u
22-02-2015Smokkelaarstrail (12,5 km)01:09:1512.500 m10,83 km/u
22-06-2014Halve marathon van Roosendaal (10 km)00:47:5810.000 m12,51 km/u
04-06-2014Pagnevaartloop00:00:0010.000 m-
29-05-2014De 15 km van Smaal Standdaarbuiten01:13:2315.000 m12,26 km/u
06-04-201410 van Halsteren00:47:4010.000 m12,59 km/u
16-03-2014Halderbergeloop (10 km)00:47:3010.000 m12,63 km/u
27-10-2013Devil's trail 16,66 km01:48:2616.666 m9,22 km/u
20-10-201310 van AVR00:47:2810.000 m12,64 km/u
13-10-2013Marathon Eindhoven (halve marathon)01:47:2521.097 m11,78 km/u
29-09-2013Posbankloop (6 km)01:17:0215.000 m11,68 km/u
06-07-2013Chaamloop00:49:5010.000 m12,04 km/u
09-05-2013De 15 km van Smaal Standdaarbuiten01:15:3115.000 m11,92 km/u
07-04-201310 van Halsteren00:47:2510.000 m12,65 km/u
03-02-2013Midwinter Marathon Mini-Marathon (18,5 km)01:31:2318.500 m12,15 km/u
20-01-2013ThorCross (6 km)00:32:366.000 m11,04 km/u
16-09-2012Groene Ster Loop00:46:2710.000 m12,92 km/u
06-06-2012Pagnevaartloop00:45:3310.000 m13,17 km/u
28-05-2012Lelieloop (Etten-Leur)00:23:095.000 m12,96 km/u
17-05-201215 km van Standdaarbuiten01:14:2215.000 m12,10 km/u
15-04-2012Bergse Monumentenloop (5 km)00:46:1210.000 m12,99 km/u
01-04-201210 van Halsteren00:46:0310.000 m13,03 km/u
18-03-2012Halderbergeloop (10 km)00:47:3410.000 m12,61 km/u
22-01-2012ThorCross (6 km)00:31:236.000 m11,47 km/u
11-12-2011Spado Cross00:25:446.000 m13,99 km/u
30-04-2011Vlietloop (halve marathon)00:42:108.047 m11,45 km/u
19-04-2009Bergse Monumentenloop (5 km)00:23:315.000 m12,76 km/u
31-08-2008Dorpsloop Teteringen (10 km)00:50:4810.000 m11,81 km/u
23-08-2008Alphense stratenloop (10 KM)00:48:4110.000 m12,32 km/u
22-06-2008Halve marathon van Roosendaal (10 km)00:50:0810.000 m11,97 km/u
31-05-2008Van Goghloop Zundert00:48:3210.000 m12,36 km/u
27-01-2008ThorCross (6 km)00:31:596.000 m11,26 km/u
24-06-2007Halve marathon van Roosendaal (10 km)00:47:1210.000 m12,71 km/u
20-05-2007Terheijdenloop00:45:5610.000 m13,06 km/u
27-06-2004Halve marathon en 10 km00:50:4510.000 m11,82 km/u

Hardloop foto's van Jos Oonincx

2016-Trail-bt-Sea-1.jpg DT Utrecht 2014 (2)-001.jpg DT Utrecht.JPG trap.jpg Cauberg 2016 2.jpg Cauberg 2016 4.jpg DT Utrecht 2014 (3).jpg DT Utrecht 2014 (2)-001.jpg rtg 2.jpg rtg 1.jpg blog brug 15 km.jpg insp 1.jpg db14a.jpg blog.jpg Amsterdam Brooks 10k 10 km Roosendaal Jan Hop Running Team Trail d'Esneux RTG Roosendaal Cauberg Trail Halve Hercules voor Clini clowns HM Trail by the sea 3daagse 5/21,1/10 km Zeeland Wisent trail Battle of the fittest 4e ind 1e ploeg St PietersbearTrail Smokkelaar Urban antwerpen deltatrail Devils Drunen kidney run oosterhout 15 km Smaal Vlietloop 5EM Smokkelaar pietersberg 16 Smokkelaar 2509 1.09.31/12,5 km dt2a.jpg Brooks 10k Moenen Trail Moenen Trail Moenen Trail PH trail Vught Haas in Dordt HL3D HM Etten-Leur Alphense Bergen Trail 12 km Alphense Bergen Trail 12 km THOR cross 6550 m 16-11-16 6 km 11 k hill run HM Trail Neo Chorio 10k Paphos 10k Paphos boek cp 3.jpg dag 4 13.jpg Beka Pekkercross 2016 Spado cross 2016 Spadocross 2016 g26 apeldoorn.JPG Deltacross trail 11,5 km Afscheid Mike Appeltje 07-01-2017 RTG 22-01-2017 Rucphense hei Duurloop 20 km Visdonk/Rhei 29-01-2017 Trail by the Sea Training 14-20km 04-02-2017 Brabantse Wal 24 km 12-02-2017 Rondje Vliegbasis 26 km 19-02-2017 Footprint logo bode januari run 1.jpg Deltatrail 2017 Uitzetten RTG 1 2017 RTG 1 2017 16 Wisent371-001.JPG leus9.JPG Boven op de Posbank RTG 1 2017 groep tve 1a.jpg hvn 1.jpg Grizzly Run Trailtraining Zeeland Footprint JHRT 2 2017 Deltatrail 2017 2 HM Etten-Leur sint pieter pasfoto.jpg Pekkercross profiel.jpg pasfoto 2017.jpg collage.jpg groep 1202-001.jpg lievensberg 5.jpg Strand 2017 tbts 1.jpg Strand Renesse pasfoto 2.jpg t5.JPG profiel.jpg Grizzly 2017.jpg Grizzly 2017 rtg1 9.jpg 26 1.jpg 16 mrt 9.jpg 26 7.jpg 26 3.jpg marek e.jpg marek g.jpg marek i.jpg marek g.jpg marek e.jpg marek c.jpg pasen1.jpg pasen7.jpg pasen10.jpg 2204 4.jpg pasen8.jpg m 2.jpg Bergsven of Mosven??? Vliegbasis Moerkantsebaan 4 EM JHRT Roosendaal v4.jpg v9.jpg v8.jpg t3.jpg 8-8-12.jpg start1.jpg Trail des Fantomes 2017 Nagenieten Zeepeduinen renesse17.jpg renesse17.jpg profiel2.jpg ys1.jpg collage stpb.jpg 10-9-20.jpg

Looptijden.nl op Facebook