Onweer
Voor het eerst sinds een tijdje hardgelopen. Het weer zag er goed uit: wat wolken en hier en daar piepte de zon er nog tussendoor. Met volle moed stapte ik de buitenwereld in met een zonnenbril op m'n hoofd.
Helaas zakte de moed al in de schoenen toen ik op een kwart was: de lucht werd langzaam aan donker en het begon te rommelen. Oké, dacht ik, dit lukt me wel. Nog voor het onweer ben ik thuis.
En dit was ook helaas pindakaas: op de helft begon het te onweren. Nog net geen regen, dat was pas op driekwart. Ik kon beter doorrennen, zodat ik nog droog thuis kwam.
Maar dat was ook niet geval. In een korte broek en kort shirt liep ik met mobiel en mp3 door de regen en onweer. Ik heb letterlijk gerend voor m'n leven. Bij het tankstation heb ik even gescholen en na een tijdje ben ik maar weer gaan rennen.
Wat een aparte ervaring dus, dit was echt rennen voor m'n leven. Misschien daarom ook m'n snelste tijd...
