In 2013 gaat het dan toch gebeuren: mijn eerste marathon. Op 12 mei sta ik aan de start van de beruchte 42-kilometerwedstrijd in Praag, Tsjechië. Het was geen eenvoudige beslissing, dat geef ik toe. Ook al mag ik dan al een jaar of acht hardlopen, tot de ultieme afstand is het nog nooit gekomen. Simpelweg omdat het zo enorm ver is. Een tien kilometer, prima. Vijftien, goed te doen. De halve marathon, kan net. Maar de marathon, daar begon ik nooit aan. Toch sta ik op de deelnemerslijst. Knettergek toch? Daarom: vijf redenen om je in te schrijven voor je eerste marathon.
1. Een leuker vooruitzicht dan op Route 66
Je leest het goed: leuk. Want dat is het echt. Alleen al de druk op de inschrijfknop bezorgt je een warm gevoel van binnen. En dan komt het besef: het lot is bezegeld, je kunt er niet meer onderuit. Kom maar op met het ultieme avontuur. Aan de kant met die dvd-boxen, halflege zakken Wokkels en huishoudelijk ongenoegen. Trainen zul je, als een beest. Avond na avond. Weekend na weekend. Ondertussen vooral blijven dagdromen. Doe je dat tijdens je werk - houd dan wel je ogen open.
2. Zelfvertrouwen!
Of je nu net begint met hardlopen of al jaren de wedstrijden in de regio afloopt; als je een marathon gaat lopen, ben je supercool. Mensen om je heen zullen je roemen om je doorzettingsvermogen, je opofferingsgezindheid en vooral ook je knettergekke brein. Jij loopt stoerder dan ooit de kantine in. Opscheppend over het aantal kilometers dan je gisteravond weer hebt gemaakt. Ik garandeer je: ook al haal je die finish nooit, alleen de aanloop doet je zelfvertrouwen al goed. Zorg ook vooral dat je baas weet wat je van plan bent. Wie weet levert het je nog een pluspunt op in je beoordelingsgesprek.
3. Altijd een excuus paraat
Allemaal in een cirkeltje zitten. Blokjes kaas op tafel. Ongemakkelijke stiltes. Een niet-grappige oom die precies naast je zit. Kortom: een ongemakkelijk familiefeestje. Normaal gesproken kom je er niet onderuit. Schrijf je in voor een marathon en je hebt altijd een geldig excuus. Je moet namelijk trainen, kilometers maken, calorieën verbranden. Juist op zaterdagavond of zondagmiddag. Geloof me, ze zullen je begrijpen. Bijkomend voordeel: dat verplichte stuk appeltaart met slagroom hoef je ook niet naar binnen te werken. Lekker.
4. Een vollere portemonnee
Tuurlijk, een paar goede schoenen en wat kleding is een eenmalige investering. Maar bedenk je ook eens hoe veel geld je in je joggingzak houdt. Op avonden waar je normaal de stad in zou gaan voor een drankje, een film of een concert, ga je nu gewoon trainen. Gratis en voor niets. Laat staan hoe veel weekendactiviteiten er knaken kosten. Nee hoor, jij gaat gewoon zonder portemonnee op pad voor een duurloop. Moet jij eens zien wat je elke maand overhoudt.
5. Pijn is fijn
Een onwillige kuitspier, verzuurde bovenbenen en irritatie op dubieuze plekken. Het zijn de kwalen die horen bij een marathonvoorbereiding. Maak van de nood een deugd. Pijn kan namelijk ook fijn zijn. Plant die gedachte gewoon eens in je hoofd. Met stramme poten op de bank na een duurloop van twee uur is veel lekkerder dan als je helemaal niets voelt. Strompelend naar je bed om daar neer te ploffen. Au? Blauw? Stel je niet aan.
Ondertussen train ik gewoon door de komende maanden. Op naar die magische 42.195 meter. Aan de bovenstaande vijf redenen zal het bij mij in ieder geval niet liggen. Bij jou wel?
Michel van Kats
Twitter: @michelvankats (http://twitter.com/michelvankats)
