Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

Lekker hardlopen hoor

Gepost door John Oostveen op dinsdag 24 mei 2016 23:39

December 2015. Linschotenloop gaat weer los in ons mooie dorp en zoals ieder jaar ga ik met mijn kinderen kijken naar deze happening, mede omdat mijn vrouw altijd bij de EHBO aanwezig is. Het lijkt mij toch ook wel leuk om te gaan hardlopen en ik zeg tegen mijn vrouw en kinderen dat ik mee ga doen met de Linschotenloop in december 2016. "Tuurlijk schat, tuurlijk pap, en dag geloof je zelf?" waren de woorden van mijn vrouw en kinderen maar inmiddels zijn we ca. 5 maanden verder, 42 trainingen verder, 1 wedstrijd verder en zitten er al heel wat trainingsuurtjes in deze toch wel heel verslavende sport. 8 kilometer kunnen we al lopen dus die 10 kilometer in december 2016 moet volgens mij wel te doen zijn toch? smileysmiley

10km - Leidse Marathon - tekst

Gepost door Ronald van Boven op dinsdag 24 mei 2016 21:27

Afgelopen zondag vond de 10 km run van de Leidse Marathon plaats.
De dag ervoor voorspelden weersberichten helaas onweersbuien en erger, dus ik was wel een beetje sceptisch over het verloop. Het voordeel wat ik wel zou hebben, was dat ik minder last van warmte-stuwing zou hebben. Tot op heden ten dage krijg ik na verloop van tijd toch last van de warmte, wat toch eigenlijk vooral te maken heeft met mijn streven naar nog sneller te willen lopen.
De rit richting Leiden gaf in eerste instantie ook een vertekend beeld van de omstandigheden.
Mijn planning was om de auto te parkeren bij de Haagweg en daar een pendelbus te pakken naar de Garenmarkt, waar de lopers zich konden verzamelen en de diverse faciliteiten aanwezig waren: kleedkamers, douches, garderobes, etc. Ruim voor de Haagweg bleek er al een file te onstaan en koos ik ervoor om maar een km-tje te gaan lopen. Ik had dan gelijk een lekkere warming-up te pakken.
De toiletten op de Garenmarkt waren jammer genoeg een beetje karig bedeeld, dus probeerde ik de laatste gang zo optimaal mogelijk te timen. Helaas had ik teveel gedronken van te voren en de wachttijden bij de startvakken waren behoorlijk lang. De start passeerde ik pas na meer dan een ½ uur en natuurlijk had ik eigenlijk graag nog een keer naar die mobiele toiletten willen gaan.
Het begin liep lekker, na wat langzaam te hebben ingelopen kreeg ik er een lekkere pas in, waarbij ik een snelheid maakte van iets boven de 10 km/uur. Mijn planning was om er iets minder dan een uur over te lopen en dat zou ik makkelijk redden. Het parcours was leuk en de bewoners van diverse straten hadden er echt een feestje van gemaakt met muziek, bandjes en zelfs hapjes voor de deelnemers. Na een aantal km bleken de temperaturen in Leiden toch wat hoger te liggen dan gedacht en ook het regenbuitje waar ik zo naar verlangde stelde niets voor. Gedurende de loop werd mijn snelheid dan ook steeds lager. Gelukkig werden op diverse plaatsten sponzen en water uitgereikt en kon ik mezelf weer een beetje afkoelen.
Op een gegeven moment gaf mijn horloge dan toch aan dat de finish bijna bereikt was: nl nog maar 200 meter, waar een Leienaar ons dacht te kunnen steunen met de kreet: “Volhouden, nog maar 1 km” . Die laatste km was echt slopend en die spandoek van de finish kwam maar niet in zicht. Was het wel 10 km wat het parcours was uitgemeten?? :p
Eindelijk de finish bereikt!! Er werd medailles en flesjes sportdrank uitgereikt en naar de eerste ging niet direct mijn interesse uit. Eigenlijk had ik zin om lekker te stretchen tegen een bruggetje, maar ik was bang dat ik hem niet meer los kon laten. Ik ben maar direct door wezen lopen naar de Garenmarkt en een douche gepakt.
Met een ander lid van Looptijden, Peter de Haan, had ik van te voren afgesproken om elkaar te ontmoeten bij het evenement en had met hem afgesproken bij de Sociëteiten Burcht.
Was een leuke afsluiting van de dag, om over onze prestaties te praten.
Vanmorgen alweer een rondje gelopen, wie weet volgend jaar wel de Halve Marathon.
Niet omdat het moet, maar omdat het kan. smiley

https://results.chronotrack.com/event/results/event/event-19129?entryID=21749130&interval_time=3790650&fb_ref=Default

Tri before you die op Fietstijden

Gepost door Els Kooi op dinsdag 24 mei 2016 19:21

Je kunt mijn volgende avontuur - toewerken naar mijn 1e sprinttriatlon in augustus 2016 - nu ook volgen op Fietstijden.nl of via Instagram (Onthecountof23, wel even een volgverzoek sturen).

Uiteraard kun je hier nog steeds ook mijn hardloop en trailavonturen lezen.

10km - Leidse Marathon

Gepost door Ronald van Boven op dinsdag 24 mei 2016 19:17

In de speeltuin

Gepost door Tante Jos op dinsdag 24 mei 2016 15:21

Bezoek ook eens onze gezellige Looptijden Community groep op Facebook!
Een groep voor en door gebruikers van Looptijden.nl
https://www.facebook.com/groups/257126207961197/

Ik kan en zal er kort over zijn. Ik heb deze week zowat een tropen rooster en dus wat meer tijd om te lopen. Hij stond niet eens echt op de planning maar het weer is/was zo heerlijk en ik had er gewoon zin in, dus ik heb ff een klein rondje gemaakt.

Donderdag nog een interval en dan zondag de Vestingloop in Den Bosch...zin in!

Never Give Up

Foto's bij deze blogpost

Speeltuin.jpg

Het Leiden Verbeeld (4 reacties)

Gepost door Peter de Haan op maandag 23 mei 2016 21:41

Tja, en zo verandert in één grote klap je status. Maanden lang was ik “man die in training is voor zijn eerste marathon”. Gisterochtend ging dat dan eindelijk veranderen. Mijn status werd “man die zijn eerste marathon loopt”.

De afgelopen drie weken had ik mij helemaal te pletter getaperd na de generale repetitie over 36 kilometer. Toen, op een zonnige zondagmiddag, ging na 33.5km het licht volledig uit en moest ik verschrikkelijk in de ankers. Geen banaan, gel of wat voor soort doping dan ook bood nog soelaas. Meer dood dan levend zwalkte ik de laatste kilometers richting de denkbeeldige finishlijn die ik zoals altijd met grote zorgvuldigheid had getrokken. Drie uur en drie kwartier had deze beproeving geduurd – en ik vond het in alle opzichten eindeloos.

Het was duidelijk: slechts rust kon mij nou nog redden. En dus werden de hardloopactiviteiten snel afgebouwd. Er was in die drie weken nog één duurloop van 15km en twee van 12km, maar meer niet. En de Goudse Runnerstrainingen: die moesten op last van de trainers in een beduidend lager tempo worden afgewerkt. Met als ‘dieptepunt’ de training afgelopen zaterdagochtend waar Rob (mijn trainer en masseur) erop toezag dat ik deze in slakkengang aflegde. Dit had ik hem sowieso al moeten beloven toen ik donderdagavond bij hem op de massagetafel lag om mijn rug en benen nog eens goed onderhanden te laten nemen. U weet: bij mij zijn alle middelen geoorloofd om tot het gewenste resultaat te komen.

Innerlijk behoorlijk rustig sprong ik zondag om 6 uur uit mijn warme mandje. Vandaag ging het dus gebeuren! Veel mensen spreken over al dan niet gezonde wedstrijdspanning, maar ik had wat dat betreft de voorafgaande dagen weinig gevoeld. Stalen zenuwen, en ijswater in de bloedvaten. Waarschijnlijk kwam dat doordat ik wist dat ik er alles aan gedaan had, en dat ik op deze Grote Dag wel zou zien waar (en wanneer, en hoe) het schip zou stranden. No worries – that would only add to the stress, zo had ik mijzelf voorgehouden.

Na een goed ontbijt en twee koppen koffie (U weet wel waarom), griste ik snel de voorgenomen kledij van het looprek. Nee, dit leverde ditmaal geen twijfelpartijen op: ik had een compleet nieuw outfitje “for the occasion” aangeschaft. Zowel functioneel als esthetisch verantwoord.

Om klokslag twee over acht vertrok het boemeltje richting Leiden. Aan boord van het vehikel kwam ik Kim tegen, dochter van mijn Goudse Runners-loopvriend Wim. Zij zou vandaag in Leiden voor Omroep West interviews maken met lopers en aanverwante artikelen, en deze interviews op Twitter plaatsen.

Na aankomst in Leiden spoedde ik mij vooreerst naar mijn oudste dochter. Zij woont in het centrum met haar vriend, en hun huisje zou voor mij het pied-á-terre zijn voor deze ochtend. Ook zij hadden de wekker al vroeg gezet om mij te kunnen ontvangen en verder te begeleiden.

Na nog een stevige espresso (U weet wel waarom) togen wij uiteindelijk naar het startgebied. Mijn marathondebuut zou over een uur plaatsvinden! Inmiddels was het stevig aan het miezeren; dat zorgde er evenwel voor dat het redelijk koel was. En dat was wel prettig want ons was een wat benauwde regenachtige dag voorspeld.

Op het grote startterrein kwamen wij Kim van Omroep West weer tegen, en ja hoor: mij werd een diepte-interview van maar liefst 30 seconden afgenomen. Social Media hè, Nieuwe Tijden hè: alles moet snel en flitsend. Na 5 takes vond ik dat ik er goed op stond, en na een korte bespreking over portretrechten en copyrights - en meer van dat geneuzel - gaf ik mijn finale toestemming. Ik zou nu eindelijk wereldberoemd worden in het verzorgingsgebied van Omroep West. Eindelijk die (meer dan terechte) erkenning na al die jaren.

Na snel nog even oude studievriend Christiaan begroet te hebben (die óók de marathon ging lopen) was het tijd om in het startvak plaats te nemen. Daar vond ik al snel de twee hazen (Daniël en Klhaas – zo stond zijn naam op z’n mooie groene ballon) voor 4:15 met een allengs aangroeiend gevolg. De handen werden geschud, de eerste tips werden verstrekt en ik bracht snel nog een half banaantje in. Het feest kon beginnen.

In Rotterdam teistert Lee met zijn You’ll Never Walk Alone de oorschelpen, hier in Leiden hadden we een Plaatselijke Grootheid met (jawel!) het Wilhelmus. Hand op den borscht en vol vervoering meezingen natuurlijk, zeker voor zo’n doorgewinterde patriot als ik. Just kidding. Meteen daarna werd de meute (waaronder ca 800 marathonlopers) weggeschoten.

Het eerste wat ik deed na 300 meter was mijn banaan verliezen, die ik voor de start zo zorgvuldig in mijn gordeltje had gestoken. Een psychologische klap van jewelste, waar ik kilometers voor nodig had om van te herstellen. Nu moest ik het ineens verder doen met twee flesjes met aangelengde sportdrank en een vijftal gelletjes. Plus natuurlijk alles wat mij zou worden aangereikt bij de verversingsposten. En ik zou – zo nam ik mij nu voor - werkelijk álles pakken.

De 4:15-groep voerde (natuurlijk) een heerlijk gestaag tempo, dat ongeveer 6 minuten de kilometer bedroeg. Ik had al meteen het gevoel dat ik mij hier uitstekend in zou kunnen handhaven – in ieder geval toch tót de gevarenzone na plusminus 35 kilometer. Zo goed voelde ik me wel. Het was een gemêleerd gezelschap van debutanten en recidivisten, van diverse nationaliteiten (o.a. Polen, Belgen, Fransen, Duitsers, Nederlanders), elk met een eigen verhaal.

Na 6 kilometer in Zoeterwoude Dorp brak plotseling de zon door en werd het meteen ook heel benauwd. Hier zat ik nou bepááld niet op te wachten, maar gelukkig bleek dit van tijdelijke aard. Na 11 kilometer liepen wij over een inderhaast aangelegd ponton over de Oude Rijn (voor de kenners: nabij de Rijneke Boulevard) en splitsten de marathonlopers zich af van hun halve-marathon-collega’s. Ruimte, eindelijk ruimte.

Via de pythagoreske (…) dorpen Koudekerk aan den Rijn en Hoogmade belandden wij na 25 kilometer in het wel érg veraf gelegen Roelofarendsveen. Nog steeds bewogen wij ons van Leiden af, lekker goed voor het moreel kan ik U mededelen. Maar op 28km, bij Nieuwe Wetering kwam dan eindelijk de ommekeer. Na een draai van bijna 180 graden stevenden wij dan te langen leste weer af op de Sleutelstad waar ons de Eeuwige Roem zou wachten.

Het begon zo zoetjesaan allemaal wel een beetje zwaar te worden. En die kilometers: die werden voor het gevoel steeds langer. Heel langzaam, gedurende de tocht door het fraaie landschap en de mooie dorpen Rijpwetering en Oud-Ade, begonnen de krachten af te nemen.

BTW ik moet Oud-Ade nog even specifiek noemen: daar was het héle dorp uitgelopen om ons als helden te begroeten. Hierbij kwam het katholieke karakter van het gehucht duidelijk naar voren: er stonden ongekend veel priesters en nonnen ons buitengewoon hartstochtelijk toe te juichen. Wij voelden ons buitengewoon gezegend én bewierookt! En ook andere dorpelingen hadden hun habijten aangetrokken voor de gelegenheid. Het was werkelijk een gekkenhuis – of trap ik met deze opmerking tegen heilige huisjes?

En tja, niet lang na Oud-Ade, ergens tussen het 36- en 37-km punt, stond ie dan: de overbekende man met de overbekende hamer. Waar ik tot dan toe lekker voorin het peloton had vertoefd zakte ik er nu in één snelle beweging doorheen. De pijp was even he-le-maal leeg. En wèg was de groep. Wat nu?

Na een zeer kortstondige wandeling kon ik mij gelukkig weer enigszins herpakken in een lager tempo dan dat ik tot dan toe had gevoerd. Zo moest ik dan maar die laatste 6 kilometers gaan overbruggen. Gelukkig waren er nog andere medelopers bij wie ik mij aan kon sluiten, of die zich bij mij aansloten.

Zo werden de laatste kilometers - met wel heel veel hangen en wurgen - voltooid. Inmiddels waren we Leiderdorp gepasseerd en waren we in Leiden aan de laatste kilometers over de singels begonnen. De eindstreep kwam nader en nader, maar het kostte nu wel vreselijk veel moeite. Gelukkig stonden zo hier en daar langs het parcours de dolenthousiaste leden van mijn fanclub om mij nog een extra hart onder de riem te steken.

En hoe het mogelijk is: Joost mag het weten, maar de laatste honderden meters richting finish gaven weer vleugels. Je ruikt de eindstreep en de even verderop gelegen bierpomp, er is een uitzinnige menigte die je over de kasseien schreeuwt, kortom: genoeg impulsen om je in alle staten van euforie te brengen. En ja hoor: na 4 uur, 19 minuten en 33 seconden veranderde in één klap wederom mijn status. En wel in “man die zijn eerste marathon heeft volbracht”.

Wát een moment, werkelijk fantastisch!

Bij de bierpomp ontmoette ik Daniël en Kla-haas weer, twee hazen op hun dooie gemak aan het bier. Zelf had ik daar nog even geen oren naar. Maar wat waren ze blij voor mij, en wat was ik ze dankbaar voor 36 kilometer stimulerend gezelschap.

Vervolgens brak een pandemonium los. Eerst was daar het hartstochtelijk en emotioneel weerzien met de familie – mijn grootste en ferventste supporters aan wie ik onnoemelijk veel dank verschuldigd ben. Vervolgens kwam Looptijden-vriend (en meesterlijk verhalenverteller) Jaco zich melden na de finish van zijn 10km-race. Wat leuk om deze virtuele blogvriend ook in het echt te zien!

Datzelfde gold voor Looptijder en al even fervent blogger Ronald, die zich in de Burchtsociëteit (mijn stamkroeg van weleer!) kwam melden waar wij waren neergestreken om het glas te heffen op de voorbije gebeurtenissen. Wat leuk om ook Ronald ‘in het echt’ te zien en zijn verhaal over zijn race te beluisteren!

Het bleef nog lang onrustig in de Sleutelstad! Ik kan terugzien op een waanzinnig marathondebuut, ook al ging het na 36 kilometer niet meer van een Lei(d)en Dakje. Er staat een heel mooie tijd, die misschien ooit eens verbeterd kan worden. Wie zal het zeggen? Maar voorlopig heb ik daar nog helemaal geen plannen voor. Eerst ga ik eens uitgebreid nagenieten van een werkelijk grandioze dag in en rond Leiden en van een enorme verlegging van mijn fysieke en mentale grenzen! De reacties die van allerwege binnenkwamen waren in één woord hartverwarmend. Wat is hardlopen een geweldige sport en wat vormt het voor mij een geweldige way of life.

Running is Bliss!

Met trotse groet, Peter

Foto's bij deze blogpost

IMG-20160523-WA0000.jpg IMG-20160523-WA0006.jpg

De witte route (5 reacties)

Gepost door Kim op maandag 23 mei 2016 12:57

Op zondag stond er weer een lange route gepland. Dit keer had ik er eentje uitgezocht. Meestal is mijn broer de gids, maar om hem een beetje te ontlasten dacht ik slim te zijn.
Ik wist een mooi bos in de buurt waar met pijltjes de route werd aangegeven. Met verschillende kleuren waren diverse afstanden aangegeven. Wij gingen voor wit, dat was 9 km lang, die van 16 leek ons wel erg heftig lang.
Zo gezegd zo gedaan, gordels met drinken mee, auto's op slot en gaan. Dit bos was onbekend terrein voor ons, dit deel dan, iets verderop hebben we wel eens gelopen, maar dit stuk niet. Maar hé, wat kon ons gebeuren we volgen de witte route!!
En dat ging erg lekker, even inkomen, ik voelde nog wat stijf ( iets te laat uit bed waardoor mijn spieren nog niet echt warm waren). Het was rete benauwd, ik zweette!! Ik kan niet zo goed zweten ik krijg echt alleen een vuurrode kop, niet om aan te zien daarom loop ik ook niet graag wedstrijden. Ik schaam me snel. Mooie single tracks, mul zand, veel boomwortels en omgewaaide bomen (ooit gebeurd) die er nog steeds liggen.

Dus, wij lopen, klimmen, springen, mul zand en opeens hoorde ik wat naast mij. Ik dacht fuck ZWIJNEN, die wil ik niet zien!, die hebben kleintjes en zijn wat agressief als het tegenzit. Ook mijn broer keek achterom..... Ik keek naar links en zag herten en reeën wegspringen. Abrupt stonden we stil en probeerden nog een glimp op te vangen van die beesten, maar zo snel als hun kunnen rennen kan ik alleen maar dromen. Ook zo elegant.....

Wij weer verder, maar we keken natuurlijk alleen nog maar het bos in en af en toe voor ons om de stronken niet te raken.
Dus die witte pijlen....... Daar hadden we niet meer zo goed op gelet. Wij weer stil staan, want er klopte iets niet. Die witte pijlen kwamen we ook niet meer tegen. Gods, hoe moeilijk kan het zijn om de pijlen te volgen, dat kan een kind van vijf nog!!! Terwijl we onze plattegrond op looptijden raadpleegde stak er een das over!! Ook die was niet echt blij volgens mij,wat die had een haast!! We keken meteen of hij achterna werd gezeten door iets, maar dat was niet het geval.
Wij weer in de benen om ons te oriënteren. Gewoon lopen, we zien wel.
Dat viel vies tegen, want we liepen wel erg verkeerd, gelukkig kwamen we een waterput tegen om ff af te koelen, het was behoorlijk warm geworden.
Eenmaal op de goede weg, wat dan ook wel wat meer rust geeft in je hoofd, kwamen we weer in ons ritme. Toen moesten we over het beekje, doen we dit via de brug, of zullen we over de omgevallen boom? AH nee joh, we gaan er gewoon doorheen, we doen toch # lookslikeatrail?
Heerlijk die koude voetjes, verfrissend de laatste km's uitgelopen. Het werden er toch nog 11.
En nu ik dit een dag later schrijf voel ik mijn kuiten!! Ik denk dat ik teveel heb stil gestaan tijdens het lopen, mijn spieren tijdens het kaartlezen afgekoeld en daarna weer aangesproken om weer wat kilometers te lopen, om daarna weer te stoppen omdat we de snelweg hoorden.....
nou ja, wel een leuke herinnering aan het loopje van gister.Wink smiley

Foto's bij deze blogpost

image.jpg

Rennende moeder

Gepost door Margo Hermans op maandag 23 mei 2016 06:39

Foto's bij deze blogpost

Ren mama, ren - interview.jpg

Ik doe niet zomaar wat

Gepost door Fri op zondag 22 mei 2016 21:55

Mijn allereerste blog hier op looptijden.nl begon met "ik doe maar wat". We zijn een maand of drie verder en ik begin te geloven dat ik niet zomaar wat doe. De boer en zijn kippen; we zijn inmiddels wel bevriend geraakt. Er zijn inmiddels twee Shetland-veulens bij gekomen en de moeders van het kroost zijn inmiddels aan me gewend. De oren staan wat minder agressief wanneer ik voorbij kom in de vroege ochtend. Even verderop een stal vol koeien en soms is het net of ze, echt waar, "goedemorgen Fri" zeggen.
Ik word nog steeds ingehaald. Laatst nog iemand door iemand die rennend zijn hond uitliet. Sja, dat kan ook natuurlijk. Maar toch, het mag de pret niet drukken. Mijn allereerste training was er eentje van een minuut wandelen, een minuut rennen en zo een keer of tien geloof ik. Kun je nagaan, ik wéét het niet eens meer en zo heel lang is het niet geleden. Gisteren een mijlpaal. Een grote voor mij, want voor het eerst liep ik ein-de-lijk 5 kilometer. Ik ben er nog stil van. Vriendin T. zei tegen me dat ik dat toch echt helemaal zelf had gedaan. En weet je? Ze heeft gelijk. Want ik ben het zelf geweest die al die weken drie keer per week de deur uitging om mijn training te volgen. Dolf heeft me behoorlijk op weg geholpen. Soms baalde ik zo dat ik al vloekend en scheldend mijn ding deed. Maar vaak genoeg had ik ook een voldaan gevoel. Gewoon omdat ik iets ben gaan doen waarvan ik nooit had gedacht het ook leuk te vinden.

Vrijdag haalde ik het startbewijs op voor dochterlief. Zij zou vandaag meelopen met de 1km kidsrun in ons pitoreske stadje. Ik nam meteen mijn eigen schoenen mee. Even laten checken en mijn vermoeden was juist. Tijd voor vervanging. Wat een fijn momentje. Even met de voetjes op de video en mét startbewijs en een paar fantastische Asics verliet ik het pand. Gisteren op mijn oude schoenen nog gelopen en vandaag heb ik ze gewoon in en om het huis ingelopen. Ik was nóg zenuwachtiger dan mij dochter. Om 13.00 uur zou ze starten en och, wat was ik bang dat ze het vak uit zou lopen. Gewoon omdat ze zou kunnen bedenken dat het te eng was, teveel mensen of wat dan ook. Dus is ze klem gezet in het midden, zodat ze alleen nog maar rechtdoor kon. Tja, je moet ze loslaten he? En vooral dan hopen dat ze het rondje de goede kant op rent en ook weer terug komt. Dat deed ze. Na een keurige 5.19 was ze terug. Een zesde plek in haar categorie. Hoe trots kun je dan zijn op een meisje van bijna zeven, zo goed als in het roze gestoken? ? Enorm trots natuurlijk. We hebben dus een succesvol weekend achter de rug. Ik ben nog even blijven hangen bij de 5km en 10km. Diezelfde vriendin liep mee met de 10km en wat mentale steun is dan leuk. Ik vond de sfeer erg fijn, ondanks de regen. Verbaasd over de tijden vooral, die werden gelopen. Er is voor mij nog een hoop werk aan de winkel. Maar goed, de eerste vijf heb ik gisteren gepakt in mijn eigen wedstrijdje. De volgende loop ik voor het eggie. En een medaille Wink smiley

BlOG: 4000 kilometer

Gepost door Runhedwigrun op zondag 22 mei 2016 21:35

'Midden in het 'marathon van Leiden en Marikenloop geweld' een bijzonder moment voor mij: Nieuw Blog via:

https://runhedwigrun.com/2016/05/22/4000-kilometer/

Foto's bij deze blogpost

IMG_20160510_132019.jpg

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper