Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

2015-01-25: Beeckestijncross - Velsen-Zuid

Gepost door Jan Bakker op maandag 26 januari 2015 12:56

Een BLOG schrijven over een hardloopwedstrijd waaraan ik niet heb deelgenomen. Een uitdaging die ik wel aan wil gaan, al is de titel slechts een kapstok voor dit schrijven.
Gisteren vond op- en rondom het fraaie landgoed Beeckestijn de Beeckestijncross plaats. Een wedstrijd in het Runnersworld cross circuit. Ik maakte deze mee als aandachtig toeschouwer en fotograaf.
Dit is tevens de aftrap voor de Tata Steel cup, een cup die namens de Tata Steel runners in leven is geroepen en waarin we jaarlijks de strijd aangaan met zowel elkaar als overige deelnemers. Zo’n competitie is erg leuk, al blijft het hardloopplezier natuurlijk wel bovenin het vaandel staan.
Zo hebben we altijd wel een aantal runners die bovenin meestrijden, maar ook een aantal die steevast ergens in het achterveld meelopen, maar zich desondanks wel laten zien aan de start en zich zeker niet laten ontmoedigen. Zelf hoor ik doorgaans bij die laatste groep, maar voorafgaand én na de wedstrijd zoeken we elkaar wel op. De eerste Tata Steel runner komt lachend over de finish, maar ook de laatste. Die slag hebben we gewonnen.
Gisteren liep ik dus niet. Ik had mij aanvankelijk wel aangemeld, maar besloot mij een paar weken geleden al terug te trekken. We hadden al een reservelijst staan en ik loop nog steeds niet hoe ik dat graag zelf wil. Het gaat gelukkig wel steeds beter.

Ik ben weer gestart met de zaterdagtrainingen van AV Suomi en zodoende liep ik een gedeelte van het Beeckestijncross parcours vorige week zaterdag al. Net als gisteren, toen lekker weer om te lopen, maar wel een modderig parcours, met een aantal serieuze uitglijdplekken op de twee heuveltjes in het parcours.
Afgelopen zaterdagochtend ging ik ook hardlopend op weg naar Suomi, zo rond 08:30 uur, maar dat was niet zo makkelijk vanwege de ijzel op de stoepen. Dan wordt het zeer geforceerd lopen, maar op de baan ging het verder wel en de interval training konden we goed afwerken. Zes keer 400mtr voorafgaand met 100mtr sprint op 90%. Ha, en dan weer 2,5km hardlopend terug naar huis….. Nou, dat werd een kruising tussen stevig wandelen en korte drafjes. Twee dagen achter elkaar lopen daar waag ik me nu nog maar niet aan. Met die crossen is het ook altijd wel goed uitkijken hoe en waar je loopt.

Ik sloot woensdag 14 januari ook weer aan bij de woensdagnamiddag trainingen van de Tata Steel runners. Deze namiddag startte er ook een nieuwe groep runners. Mooi om te zien dat er eigenlijk ieder jaar animo is van collega’s die hun goede voornemens in daden willen omzetten. We hebben in Cinta en Paula twee fantastische trainsters die er vol bezieling mee aan de slag gaan. Ik weet wat het is, want in zowel 2009 als 2010 stapte ik in bij die starters groep. Na 2010 was ik zover dat ik ook wedstrijdjes ging lopen, ging trailrunnen, mijn afstanden vergroten, mijn trainingsintensiteit verhogen en……kennis maakte met het fenomeen “blessures”.
Ik probeerde eind vorig jaar al eens op een andere manier te leren lopen, middels de B&K methode, die door Suomi trainer Bob keuzekamp gegeven werd in een zestal trainingen. Dit zou het voor mij niet gaan worden en ik zocht eigenlijk een beetje verder in de hoek van het chirunning. Lopen met zo min mogelijk aan demping in korte snelle pasjes en het belangrijkste, zo ontspannen mogelijk. Dat zou een techniek zijn waarmee je zo min mogelijk blessures oploopt. Ja, dat moet ik dus hebben. Een aantal mensen met wie ik wel eens loop in de duinen hadden die stap naar het op die manier lopen al gezet, en nu kwam ook voor mij onverwachts de mogelijkheid te trainen op deze manier van hardlopen.
Tata Steel trainster Paula, zelf een fervent blootvoets- of “five fingers” loper, had in overleg met Cinta besloten een Tata Steel runners tussengroep te gaan vormen en deze groep voornamelijk te laten trainen op techniek. Die techniek, dus.
Ik was uiteraard meteen om, en waar ik doorgaans met de gevorderde runners op weg ging sloot ik nu aan in de groep van Paula, met daarin toch zo tussen de 10 en 15 runners. Dat heb ik nu twee weken (woensdagen) gedaan en bevalt me wel.
Het is erg wennen om te lopen met een pasfrequentie van 180bpm (beats per minute), maar ik probeer me er zoveel mogelijk aan te houden. Soms loop ik dan ook met een metronoom die middels piepjes de frequentie laat horen. De eerste keer dat ik zo liep, de twee keer 2,5km naar en van AV Suomi, merkte ik dat meteen de volgende dag, want ik had spierpijn in beide benen en dan ook meteen op alle plekken. Dat had volgens Paula te maken met het feit dat ik nog veel meer moet ontspannen. Hopelijk kan ik snel eens aansluiten bij een clinic die zij met enige regelmaat in de regio geeft. Wat dat aangaat heb ik mazzel dat we beiden in IJmuiden wonen en het clinic gebied vaak de Kennemerduinen is.
Ja, ik geloof dat ik het nieuwe jaar wel goed en positief gestart ben. Okay, een stap terug, dat zeker, maar als dat me gaat helpen om vele stappen vooruit te zetten dan zeg ik meteen: DOEN!

Ik ben gestopt met het tot in den treuren bijhouden van trainingkilometers en tijden. Afgelopen zaterdag heb ik mijn GPS niet eens aan gehad. Ik miste niets.
Komende zondag maar eens kijken of ik een beetje normale 5km kan rennen in Het Twiske. Ik heb er in ieder geval veel zin in.

Jan, 26-Januari-2015

Enkele Beeckestijncross 2015 foto's zijn te bekijken via onderstaande link:
http://www.mijnalbum.nl/Album=DKGZHHJJ

Leeuwenhongerrrrrrr

Gepost door Els Kooi op maandag 26 januari 2015 12:04

Leeuwenhonger had ik.

Honger om eindelijk bovenop die Safarirun te springen. Sinds oktober was ik bezig geweest deze spreekwoordelijke trofee te observeren, het van alle kanten te benaderen zonder het vroegtijdig op te schrikken. De bewegingen te imiteren en zo te leren. Een te worden met haar typerende habitat, de bulten en bochten. Proberen me niet van de wijs te laten brengen door te rooskleurige weersvoorspelling voor de dag die ineens helemaal anders kon uitpakken door - zeg es iets geks - hevige sneeuwval op vrijdag en zaterdagnacht.

Deze leeuwin (maar het kan ook een tijgerin zijn geweest) was uit op een sterke openingszet. Behalve het fenomeen cross te besluipen, had ik mijzelf ritueel in de roofdiermodus gebracht door de passende versierselen aan te brengen. Tijgerarmwarmers en een tijgerhaarband bij een t-shirt in de clubkleuren met korte mouwen (dan zorg je wel dat je flink tempo houdt, een kouwelijke grote katachtige is ECHT geen kijk gelijk smiley )

Mijn 'mentale edge' had ik vorige week gehaald uit het 13 km trailen door bos en over heide met een stel veel snellere lopers.

Maar op 25 januari moest het dus gebeuren en het had flink gesneeuwd rond het Arnhemse. En in die hoeveelheid sneeuw had ik nog niet eerder gelopen. In het gebied rondom het startvak en bij de tenten waren sommige stukken bovendien nog redelijk glad geworden, wat mijn trainers die de 5 km (Leeuwenloop, op spikes) en de 10 km (Buffelloop, geen spikes) wilden lopen wat zorgelijke blikken ontlokte. Phoeh, spannend!
Maar heel veel kon ik er ook niet aan veranderen. Met deze sneeuw, dit parkoers en mijn citytrailschoenen moest het gebeuren, God zegene de greep!

Na een belletje zette de kudde leeuwinnen zich in beweging. De eerste kilometer was wat krap, het pad was hier vrij smal en ik zat redelijk achterin. Ik was erg blij dat ik op 1 januari jl. de 'oliebollensafari' parkoersverkenning had gelopen. Zo wist ik dat ongeveer bij kilometer 1 de eerste en ergste heuvel is overwonnen waarna het vrij vlot naar beneden afloopt. Aangezien mijn citytrailschoenen prima overweg bleken te kunnen met deze sneeuw, heb ik hier de tank opengetrokken en ben ik die bult afgedenderd om pas voor kilometer drie weer iets vaart te minderen. Sneeuw, en de kou waarin ze bestaat bleek toch wel een enorme energievreter dus af en toe maakte ik een paar wandelpassen, maar aangezien mijn tempo op het moment dat ik hardliep behoorlijk aan de hoge kant was voor mij, was mijn doorkomsttijd bij 4 kilometer iets van 28 minuten. Wow! Dat is ongeveer de tijd die ik bij mijn 5 km PR op de weg hoorde bij die afstand. Alleen had ik toen regelmatiger gelopen en nog reserve in de tank, daar was vandaag geen sprake van.

Dat de kilometerbordjes van de organisatie niet helemaal (helemaal niet?) klopte had ik ook al geconstateerd, die liepen hopeloos achter bij mijn tussentijdse updates van Runkeeper. Daar heb ik me dus ook niet door laten afleiden. Gewoon een zo constant hoog mogelijk tempo aanhouden en kijken wat er vlak voor de finish eventueel nog voor versnelling in zit.

Ik had echter niet verwacht dat ik in zicht van de finish het cijfertje 31 en een laag secondencijfer zou aantreffen. Aangezien ik pas na een halve minuut over de startmat was gekomen, kon ik uitkomen op 30 minutenennogwat?

Nou, daar kreeg deze leeuwin een enorme dot energie van. Een paar grote kattensprongen verder was ik weer over de mat.

Mijn tijd 30:48 minuten. Helaas bleek het parkoers inderdaad maar 4,5 km lang, dus een 'echte' 5 km komt uit op een lage 34 (heb ik me laten voorrekenen, ik ben zelf nogal cijfer en rekenblind). Maar toch! Mijn eerste cross en met sneeuw. Ik ben dik tevreden met mijn 'debuut' en hardlopen in een besneeuwd bos is geweldig.

Hulst by Light Run

Gepost door Margo Hermans op maandag 26 januari 2015 07:18

Foto's bij deze blogpost

20150126 Hulst by Light Run FB.jpg

Statistieken van deze tijd

Afstand
9.148 m
Tijd
00:54:25
Snelheid
10,09 km/u
Calorieën
652 kcal

Wisselende gevoelens..

Gepost door berry peters op zaterdag 24 januari 2015 00:12

De parkeerplaatsen op de laan naar het Loo waren net even wat voller dan op een normale zondagmorgen in the Bible belt. Ach.. Loolaan.. mooie herinneringen. Over twee weken zou het hier echt een drukte van belang zijn. Nu waren, ondanks het grijze weer, de lokale hardloop-die-hards uitgelopen voor de test-run voor de MidWinter. Ik ook dus.. al ging het niet zonder slag of stoot.

Een paar uur daarvoor werd ik badend in het zweet wakker. De nacht was onrustig geweest met een rare laatste droom over het afscheidsconcert van de rolling stones. Ze gingen maar door.. gaven toegift na toegift. en werden uiteindelijk onder protest met rollator en al van het podium af gereden. Wie het weet, mag het zeggen.. Het was waarschijnlijk net iets te warm in het lekkerste bed van de wereld. Buiten hoorde ik de wind en de regen. Ik wist dat ik zou gaan en toch bleef ik liggen piekeren. Voor de honderdste keer draaide in me nog maar eens om. Shit, weer die snoozer. Ik moest eruit. Nog 20 min voordat ik moest vertrekken. Ik twijfelde.

Lees zonder twijfel door op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/24/wisselende-gevoelens/

Hele stoute schoenen, en modderig ook!

Gepost door Els Kooi op woensdag 21 januari 2015 09:38

Waarschijnlijk bestaat er een soort algemene,meestal geldende, beproefde waarheid die zegt dat je een week voor je doelrace niet ineens gekke dingen moet doen.

Zoals afwijken van je trainingsprogramma dat 5 km joggen voorschrijft en ineens met een groep veel meer gevorderde lopers 'een rondje in het bos te maken'.
Dat rondje is namelijk gegarandeerd verder dan 5 km. Ook veel sneller dan 'joggen'. Zeker als jouw 'joggen' ergens rond de 6,7 km/uur ligt, en je nog steeds verdomd hard moet aanpoten om hun 'joggen' van 8 of 9 km/uur meer dan 3 kilometer achtereen aan te houden.

Maar aangezien ik schijnbaar de enige starter was van het vriendengroepje dat zich bezig houdt met 'Fun Running on Sunday' die afgelopen zondag graag nog wat modder en als het kon ook nog een heuvel wilde pakken in aanloop op de Safarirun volgend weekend, en omdat het Bergherbos waar ik anders heen zou zijn gegaan het toneel was van de Bosloop van Beek, besloot ik op het allerlaatste moment me aan te sluiten bij de vaste kern voor mijn eerste echte FRoS experience.

Het gezelschap bleek de Rozendaalse heide te hebben uitverkoren voor deze expeditie en na wat zoeken vond ik ze inderdaad op de parkeerplaats op de Pinkenberg. Ik werd uiterst hartelijk begroet, de meesten heb ik ondertussen al eens ontmoet bij een wedstrijd of op de nieuwjaarsreceptie. Na wat social talk en wat rekken en strekken vertrok het spul, in redelijk hoog tempo het bos in. Het eerste stuk was meteen al vrij heuvelachtig en pittig en inderdaad ook behoorlijk modderig.

De eerste drie kilometer heb ik me nog afgevraagd wat me bezielde om me nu al hieraan te wagen, maar toen kwam ik lekker in de flow. Af en toe stopt het gezelschap op een kruispunt zodat iedereen weer bij kan halen en de achterste loopt nooit lang alleen voor er een aantal weer teruglopen om je op te halen. Dus met die ingebouwde op adem pauzes was het eigenlijk prima te doen.

De omgeving was prachtig, bos en heide met een heel klein laagje sneeuw dat als poedersuiker op de struiken en bomen was blijven liggen. Er waren hele stukken single track waar ik een heerlijke cadans wist te pakken en dan was het genieten! Voor mij is dit nog steeds het 'aan de kroonluchter hangen-gevoel' Dit is waar je voor doet, midden tussen de elementen en als de kans zich voordoet, gedeeld met kindred spirits. Mensen met wie je dat gevoel deelt. Bij elke plas modder waren de grapjes niet van de lucht, door FB wist namelijk iedereen dat ik 'graag nog wat modder wilde pakken dit weekend'. Ook waren er grapjes die gingen van 'we zijn er bijna, nog 1 kilometer' of juist 'nog maar 5 kilometer Els!'

Uiteindelijk stond de teller op 13,2 km toen we weer bij de parkeerplaats terugkwamen en ik denk dat we mijn 'ontgroening' of juist 'begroening' - de FRoS clubkleur is groen! - compleet mogen noemen.

Was ik moe? Ja, best wel! Had ik spierpijn? Nou, ech wel! Maar die was maandag eigenlijk heel hanteerbaar, ik heb wel ergere spierpijn gehad van mijn eerste trainingen met FRoS op vrijdag.

Gister heb ik maar even een niet al te wilde 3 km interval training gedaan, en vrijdag ga ik nog een keertje trainen met FRoS.

En dan zondag a.s. los op de Leeuwinnenloop, de 5km voor vrouwen van de Safarirun. Ik ben benieuwd wat mijn trainen op onverhard terrein me hier gaat opleveren.

En soms moet je gewoon lekker alle conventionele wijsheid laten voor wat ze is, je stoute schoenen aantrekken en je gevoel volgen dat zegt dat de tijd is gekomen je buiten je comfort zone te begeven.

Nog één test dan...

Gepost door Jaco Rip op zondag 18 januari 2015 22:12

En ja hoor, daar kom ik weer. Ik kan me best voorstellen dat na al die verhalen op deze site van ondergetekende jullie een beetje Kievitloop-moe zijn. Maar wat zal ik er van zeggen? Ondanks dat het een behoorlijk eentonig parcours is, waar je ook heel vaak dezelfde mensen weer tegenkomt, gaat het me tot nu toe niet vervelen om weer een blog erover te schrijven. Dus nu ook weer. Kies dus zelf maar wat je doet, verder lezen of vanaf nu echt wat nuttigs doen smiley.

Goed, de derde zondag in de maand januari was dus aangebroken en ik had vorige maand al bepaald (en ook hier geschreven) dat ik ook nu de Kievitloop mee zou pakken. Deze keer de 15k, want dat paste wel zo lekker in mijn schema richting de Midwinter Marathon in Apeldoorn, waar ik over 2 weken de 10EM ga lopen. Enige verschil met de vorige maanden dat ik meeliep was dat ik nu niet bepaald een rustige zaterdag had gehad. Ik was namelijk weer eens aan de beurt om mijn oude korfbalcluppie uit de brand te helpen (en dat ging nog zeer behoorlijk, getuige de 8-6 winst met 2 voltreffers van mijn persoontje. Je kon wel zeggen dat ik het verschil had gemaakt :p). Desondanks had ik er op zaterdagavond een goed gevoel over, want ik voelde mezelf goed herstellen. Maar goed, op zondagochtend was het dus tijd om te knallen!

Na de gebruikelijke voorbereiding begon het alweer aardig richting 10.30 te gaan, tijd om dus de startstreep op te zoeken. Ik had me voorgenomen om de eerste 10k relatief rustig te beginnen (4.30/km) en dan in het laatste rondje eventueel nog wat te versnellen, zodat er een tijd van rond de 1.07 uit zou komen. Vanaf de toeter ging ik dan ook gelijk op zoek naar mijn ideale tempo. Deze keer had ik die gelijk te pakken, met als bijkomend voordeel dat ik de eerste 2k lekker in een groepje kon schuilen. Er stond dan wel niet zoveel wind, maar toch. Daarna werd het echter wat lastiger. Het groepje (een man en vrouw of 8) brak in tweeën en ik moest kiezen, mee met de voorste 3 (die eigenlijk net iets te hard gingen naar mijn zin) of bij de andere 4 blijven hangen. Ik koos voor het laatste, maar nog geen 300 meter verder bleek ik voor dat kwartet toch net wat te hard te gaan, zodat ik het nu in mijn eentje moest doen. Dit duurde gelukkig niet lang, want bij het bospaadje na ruim 3k kon ik het drietal alsnog bijhalen. Met dit groepje liep ik dan ook op naar het einde van het eerste rondje, wat leidde tot een tussentijd van 22.16 op de 5k, prima!

In het tweede rondje bleef ik een hele tijd hangen bij het groepje, waar ondertussen steeds meer atleten in verzeild raakten. Bij 7k was het echter weer raak, er kwam weer een versnelling en ik moest de voorste 4 laten gaan, terwijl de mensen achter mij het tempo van mijn persoontje weer niet bij konden benen. Ik liep dus weer alleen! Desondanks wist ik het tempo goed vlak te houden met km-tijden net onder de 4.30. Het ging nu allemaal wel wat meer moeite kosten, maar ik kon het allemaal nog prima aan, getuige mijn hartslag die nog geen moment boven de 170 was geweest. Op het bospaadje steeg de hartslag dan weliswaar een beetje en zakte het tempo iets in door de drassige grond, maar binnen de kortste keren zag ik het Stayokay weer verschijnen, waar ik doorkwam in een tijd van 44.40 na 10k en een bekertje water van loopkameraad Erik kreeg aangereikt, terwijl hij nog wat stond uit te hijgen van zijn 10k. Na dit bekertje wandelend te hebben leeggedronken werd het tijd voor de laatste 5k, waar ik me nog fris genoeg voelde om wat te versnellen.

Het derde rondje was dus ingegaan en gelijk werd ik verrast door wat ik voor me zag. Eén van de lopers van het voormalige groepje waar ik inzat liep een meter of 50-60 voor me uit! Normaal gesproken loopt deze man de 10k hier in de bossen bij Bergen op Zoom, dus daar was ik nu eigenlijk ook vanuit gegaan. Maar goed, des te beter, misschien kon ik hem nu als richtpunt gebruiken. Het ging ondertussen natuurlijk niet vanzelf meer, zeker niet als je dan ook nog een tandje sneller gaat. Toch kon ik het beoogde tempo goed volhouden en passeerde ik nog een man na een kleine halve kilometer in het laatste rondje. Daarna was het echter aanpoten. Op de 15k liepen relatief weinig mensen mee, dus ik kreeg echt het gevoel in niemandsland te lopen. Het gat met mijn voorligger werd niet echt kleiner en de ademhaling ging met de minuut moeizamer. Toch bleef ik het tempo van 14 per uur goed volhouden, ook al kroop mijn hartslag nu omhoog naar waarden in de 180. Vlak voor de afslag naar het laatste stuk kwamen er weer wat reddingsboeien in beeld, een aantal lopers en loopsters op de 10k (en ééntje die zelfs de 15 zou lopen en dus nog een rondje moest) werkten op mijn moraal als een rode lap op een stier. Ik wist mijn tempo hoog te houden, waar ik zonder die voorliggers het misschien wel had moeten laten zakken. Na de laatste keer het bospaadje te hebben getrotseerd was het nog 1300 meter tot de eindstreep. Ik wist langzaam maar zeker nog wat dichterbij voorligger Tim te komen, maar ik had net de kracht niet meer om hem helemaal in te halen. Ik had daar echter vrede mee, hij had het laatste gedeelte ook helemaal alleen moeten knokken en bovendien zou er sowieso een mooie tijd voor mij uitrollen. We kwamen weer terug bij de Stayokay, waar de laatste afslag naar rechts vrijwel meteen gevolgd wordt door de finish. Ik kwam hier overheen in een prachtige tijd van 1.06.00, mijn derde tijd ooit op de 15! In de behoorlijk hardnekkige regen praatte ik nog wat na met Tim en twee andere mannen, waarna ik het kaartje met alle benodigde gegevens aan de administratie teruggaf, zodat zij deze week weer een uitslag online kunnen zetten. Daarna was het weer tijd om terug te gaan naar mijn huisje in Scherpenisse, waar een warm bad en een koel AA'tje op mij wachtten!

En nu typ ik dan net na 10 uur de laatste woorden van dit verhaal. De beentjes zijn nog wel wat stijf en vermoeid, maar met een goede nachtrust is dat morgen ook weer verholpen. Nu is het een kwestie van nog 2 weken doortrainen, om dan op 1 februari mijn PR van 1.12.12 op de 10 Engelse Mijlen aan te vallen. Stiekem ga ik voor een tijd van onder de 1.10, maar of dat gaat lukken, dat horen jullie over 2 weken!

Met tevreden groet,

Jaco.

de Midwinter…

Gepost door berry peters op zaterdag 17 januari 2015 22:40

Over een paar weken is het weer tijd voor het grootste feest van Apeldoorn en omgeving, de Midinter Marathon. Voor de 42e keer krijgen hardloopliefhebbers de kans om de prachtige heuvels en heidevelden van de Veluwe te doorkruizen. Dit is voor de langeafstandlopers DE marathon van Nederland. Ondanks de bijna 100% kans op regen, hagel, sneeuw, windstoten, ijskou of een combinatie van dat alles (een paar jaar geleden was het -10, zeker drie laagjes), is deze tocht der tochten nog nimmer afgelast.

Tot dit jaar.. Onverlaten hebben de Midwinter Marathon omgebouwd tot een populistisch volkstheater waarin veel te zware ongetrainde dwazen hijgend en zwalkend na 8 kilometer de finish bereiken, hele horde scholieren zichzelf weg gerukt hebben van hun smart-phone om eindelijk in beweging te komen en opgefokt kantoorpersoneel voor het eerst in maanden weer eens moe gestreden een echte deadline haalt.

Stel je toch eens voor dat de marathon van Rotterdam opeens geen laatste ronde meer door Kralingen zou doen of dat het marathon van Amsterdam niet in het olympisch stadion zou eindigen? Dat begrijpt toch helemaal niemand. Dat is net zo iets als dat de Vierdaagse zou stoppen in Groesbeek of dat de Elfstedentocht slechts 7 steden zou aandoen. Een frietje met zonder mayo.. Of dat de tour de France nu eens niet in Parijs zou eindigen.

Lees zonder oordeel verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/01/17/de-midwinter/

Run2Day Haarlem & Service.

Gepost door Lex V op zaterdag 17 januari 2015 16:28

Ik heb rond vaderdag 2014 nieuwe Saucony schoenen gekocht. Verleden week zag ik dat er een scheur in de zijkant van de schoen komen.
Vandaag terug naar Run2Day Haarlem om te overleggen.
Het antwoord was heel simpel, Wilt U dezelfde schoenen weer of wilt U andere uitkiezen.
Geen vragen verder, gewoon RUILEN !!
Heb nu een paar Saucony Triumph ISO gekozen.

Run2Day Haarlem Fantastische Service Bedankt !!

Stomme verkeerslichten ^,^

Gepost door Vianne Hamer op vrijdag 16 januari 2015 17:47

Soms heb je van die hardlooprondjes waarbij je denkt. K*t, waarom nou al die auto's..
Zo had ik er laatst één van 5km en bij de verkeerslichten kwamen er opeens 1min lang gewoon alleen maar auto's aan. En ja, je horloge tikt gewoon door.
Op het einde van het ronde vertelde mijn vader, waarmee ik altijd loop, dat we als we geen last hadden van de verkeerslichten dat we dan ONDER de 35 minuten zaten. Het was 35min en 05sec. Ik was er heel blij mee, want voor mij was dat een hele prestatie. Ik loop nog niet zo lang, pas sinds ergens in november 2014.
Nog even doortrainen totdat ik mee kan doen aan de midwintermarathon (y)

Wat er ook gebeurt, geef de moed niet op Wink smiley

Stapje

Gepost door Kees Tennekes op woensdag 14 januari 2015 17:20

Ja hoor, ik kan alweer........2km zonder stop lopen en ook redeluk pijnvrij!
Eerst maar eens consolideren en dan uitbouwen?

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper