Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

Gans kapot bij de Kievitloop

Gepost door Jaco Rip op maandag 22 december 2014 19:42

De volgende gebeurtenissen vonden plaats op 21 december tussen 10.00 en 11.30 bij de Stayokay in Bergen op Zoom...(tik, tak, tik, tak, tik, tak).

10.00: Hardloper Jaco Rip loopt naar buiten, gekleed in een lange, zwarte tight om zijn lange benen. Zijn bovenlichaam wordt bedekt door een zwart t-shirt met korte mouwen, met daaroverheen een lichtgroen jasje. Hij loopt warm over de Boslustweg, naar het witte huisje en weer terug. Hij voelt zich oké, maar twijfelt toch een beetje. Zou zijn conditie goed genoeg zijn om zijn PR op de 10k aan te vallen bij deze Kievitloop? Hij kent het parcours op zijn duimpje, hij heeft het al meerdere malen gelopen. Hij loopt weer terug naar de Stayokay en begroet een kennis (Arjan) van hem die hier nog vaker heeft meegelopen. Hij staat niet veel later weer stil bij zijn supporters, moeder en zus, trekt zijn jasje toch maar uit en vertelt de stand van zaken wat betreft zijn vorm. Dan spreekt hij nog wat met kennis Rob, waarna hij nog een stukje warmloopt. Voor de start ziet hij vervolgens hardloopmaatje Erik en loopt nog even met hem op. Als hij ziet dat het bijna half 11 is haast hij zich naar de start en wurmt zich nog wat naar voren. Hij is klaar voor de race!

10.30: PWEEEEPPPPPPP!!!! De toeter gaat, tijd om te rennen. Jaco vliegt uit de startblokken, hij wil zo snel mogelijk de ruimte hebben en het juiste tempo. Na een halve minuut heeft hij de ruimte te pakken, nu is het zaak om de snelheid (ruim 16.5 per uur!) terug te laten zakken naar 14 per uur en aansluiting te vinden bij een groepje. Ook dit lukt snel, hij heeft een soepele tred te pakken en komt in een groepje terecht met Chrisje Schrauwen, een atleet die meestal tussen de 41 en 42 minuten loopt op de 10. Hij vraagt: "Loop je de 10?", waarop Chrisje bevestigend antwoordt. "Mooi, dan moet ik bij jou in de buurt blijven" zegt Jaco.

10.38: Het begin zit erop, de voorste atleten lopen op het achterste deel van het parcours. Hier blaast de wind vol tegen, dus is het eigenlijk zaak voor onze sympathieke hardloper uit Scherpenisse om in een groepje te zitten en wat krachten te sparen. Dit is echter niet het geval, want bij het opdraaien van dit rechte eind leek het tempo in te zakken in zijn groepje en nam hij toch de kop maar over. Als hij bij het punt van de 2 km achter zich kijkt zit er van het groepje nog maar 1 man achter hem! Schijnbaar gaat hij toch wat te hard voor het groepje, dat zo'n 20 meter achter hem loopt. Daarop neemt hij het besluit om dan maar alleen door te lopen, hopelijk gaat het hoge tempo hem niet opbreken. Voorlopig lijkt het echter allemaal prima te gaan.

10.49: Het eerste rondje van 5k zit er alweer bijna op voor Jaco, die nu de eerste vermoeidheid begint te voelen. Hij kan het tempo nog wel volhouden, maar moet toch zijn ademhaling anders indelen om voldoende zuurstof binnen te krijgen. Hij loopt langs het terrein van de Stayokay, moederziel alleen. Zo'n 40 meter voor hem loopt nog iemand en zo'n 30 meter achter hem loopt iemand, maar hij moet het toch echt allemaal in zijn eentje doen. Zijn doorkomst na 5k is 20.58, hij zit bovenop zijn schema van zijn PR, wat op 41.48 staat. Hij spreekt zichzelf in gedachten toe: "Volhouden nu!"

11.00: Het is nu allemaal wel heel erg zwaar aan het worden voor onze eenzame loper. Hij hijgt als een trekpaard, hij voelt zijn maag een beetje opspelen, maar hij ploetert dapper voort. Hij is net het punt van 7k gepasseerd in een fantastische tijd van 29.17, als hij dit vol weet te houden dan gaat zijn PR er deze keer echt aan! Toch wordt het steeds moeilijker om het tempo vast te houden. Hij ziet de laatste afslag eraan komen, hij mag bijna het laatste stuk op richting de Stayokay. Hij slaat rechtsaf, maar dan is toch echt de tank leeg. Hij moet terugschakelen naar een lager tempo of hij loopt zichzelf compleet de vernieling in. Hij kijkt op zijn horloge en ziet het tempo terugzakken naar 12-12.5 per uur. Hij probeert zichzelf nog wat moed in te praten, maar die zakt hem toch in de schoenen als Chrisje Schrauwen (die hij al een tijd geleden achter zich had gelaten) hem met soepele tred voorbij steekt. Nu dat ellendige bospaadje nog...

11.10: Jaco heeft zijn tweede adem gevonden, halverwege de terugweg van het beruchte bospad. Hij heeft geen echt richtpunt voor zich, maar achter hem hoort hij iemand zwaar ademen die hem blijkbaar wel als richtpunt heeft. De laatste kilometer is hij ingegaan met een tussentijd van 38.11. Zijn PR zit er niet meer in, maar hij zal zijn plek in de race tegen deze achtervolger met hand en tand verdedigen. Hij weet iets te versnellen en hoort het gehijg langzaam naar de achtergrond verdwijnen. Dat flikt 'ie dan toch maar weer mooi! Hij ziet de Stayokay en heeft dan wel niet de kracht om nog even vol het gaspedaal in te duwen, maar hij weet wel zijn tempo vast te houden. Daar komt 'ie dan, over de finish. Hij is kapot, maar ziet nog wel net de tijd, 42.21! Behoorlijk uitgeteld loopt hij nog wat verder, pakt een bekertje water en hijgt nog flink na. Hij baalt stevig, wat was hij er dichtbij! Als 'ie nou bij Chrisje was blijven hangen.....Maar goed, dat deed hij niet, hij maakte een keuze en moet daar nu mee zien te leven. Hij loopt terug naar zijn supporters en doet zijn verhaal. Niet veel later ziet hij zijn vrienden en kennissen binnenkomen, en met een paar van hen blikt hij nog even terug op de race. Dan is het bijna half 12, tijd om weer terug te gaan naar Scherpenisse, waar een warm bad en lekkere lunch in het verschiet liggen. Vergezeld door zijn moeder en zus verlaat de moegestreden hardloopfanaat het strijdtoneel.......

Nou, dit was het dan voor dit jaar. Ik kan terugkijken op een memorabel 2014 (mijn eerste marathon! PR op de 5k, 15k en 10 Engelse Mijlen!) en ik kijk nou al uit naar 2015, waarin ik de eerste 2 wedstrijden alweer heb opgenomen in mijn schema. Op de derde zondag van januari (de 18e dus) ga ik weer naar Bergen op Zoom voor de Kievitloop, om vervolgens een aanval te doen op mijn PR op de 10EM bij de Midwinter Marathon in Apeldoorn, een tijd die absoluut veel scherper kan dan de 1.12.12 die ik dit jaar liep in Tilburg. Voor nu wens ik iedereen hele prettige kerstdagen en natuurlijk ook een geweldig 2015!

Groetjes, Jaco.

P.S. Jullie kunnen vast wel raden waar ik de inspiratie voor dit verhaal vandaan heb gehaald. Ach ja, beter goed gejat dan slecht bedacht Wink smiley.

Niet alleen Red Bull geeft je vleugels….

Gepost door Peter de Haan op maandag 22 december 2014 16:29

….néééé dat is niet alleen voorbehouden aan dat energiedrankje!

Ik zal er niet omheen draaien: sinds een aantal weken heeft bij mij (en bij haar ook natuurlijk Wink smiley) de liefde genadig en overweldigend toegeslagen. Zo’n liefde die niet alleen dol enthousiasme en opwinding teweeg brengt, maar ook één die (nu al!) zóveel rust, bekrachtiging, vertrouwen, warmte en toekomst geeft. Ja, zo eentje dus. Niet alléén roze wolken maar ook structuur en zingeving. Ik kan er nú al hele blogs over volschrijven, maar misschien is Looptijden.nl daar niet helemaal het geschikte platform voor Wink smiley

Voor wie mij de laatste weken wat ‘stilletjes’ vond: ziehier de oorzaak!

Eigenlijk had ik na de laatste 5km 3-Plassenloop op 30 november de wedstrijdschoentjes voor dit jaar al aan de wilgen gehangen. Er was een mooi PR van 22:35 gescoord, de donkere dagen rondom Kerst kwamen zo zoetjesaan in het vizier, dus leek dat mij aanvankelijk een mooi moment om voor 2014 op het ‘hoogtepunt’ te stoppen. Althans, dat vond ik toen. De geest was een beetje uit de fles, en ik was inmiddels al begonnen met trainingen die mij in maart goed voorbereid aan de start van de CPC halve marathon moeten gaan brengen.

Toch was ik eigenlijk wel behoorlijk aan die Zoetermeerse 5kilometerloopjes verknocht geraakt. Er zat een heel fijne stijgende lijn in de prestaties, het is altijd gezellig om bij de Roadrunners te vertoeven, en nóg een 5km-loopje zou mijn trainingsschema niet ernstig verstoren. En dus daagde het mij dat ik mij erg ongemakkelijk zou gaan voelen mocht ik de allerlaatste editie van dit jaar van de 3-Plassenloop overslaan. Het begon alweer danig te kriebelen! Bovendien voelde ik mij door de gebeurtenissen beschreven in de bovenste alinea buitengewoon bekrachtigd….

De oplettende lezer begrijpt ‘m inmiddels al wel: gisteren 21 december reisde schrijver dezes wederom af naar Zoetje voor zijn 18e en nu écht laatste hardloopfestijn van 2014! Het was een grauwe, niet al te koude maar tamelijk winderige ochtend, die maakte dat ik mij voorshands weinig illusies maakte over een toptijd. Het zou gewoon een gezellig loopje in Kerstsferen worden, waarin ik wel zou zien waar het scheepje ging stranden. In die stemming arriveerde ik om half 10 bij het Noord-AA meer, aan de boorden waarvan het Roadrunners-clubhuis schitterend is gelegen.

Na een snelle uitvoering van de bekende routinematige handelingen (inclusief doping) had ik voldoende tijd om ruim aandacht te besteden aan inlopen en warming-up oefeningetjes. Tot mijn vreugde zag ik een mij van vroeger bekend gezin komen aanwandelen: man, vrouw en twee dochters die samen met mijn twee dochters op de Montessorischool in Zoetermeer hadden gezeten. Onze twee gezinnen hadden destijds menig Avondvierdaagse met elkaar verwandeld.
Het weerzien was natuurlijk allerhartelijkst! Vader is een fervent hardloper, en ook zijn twee dochters waren al vroeg enthousiast gemaakt voor deze sport. Ze zouden vandaag alle drie meelopen, en moeder zou de dappere strijders aan de finishlijn verwelkomen!

Gezellig keuvelend over weleer liepen wij tegen half 11 naar het startvak, waar wij vervolgens naar inmiddels eeuwenoude traditie door het organisatie-opperhoofd werden weggetoeterd. Zoals gezegd zou ik er dit keer heel onbevangen ingaan. Maar drommels, wat ging dit vanaf de eerste meters al lekker! Overigens had dit voor een groot deel te maken met de straffe wind in de rug gedurende de eerste twee kilometers. Iedereen was er goed van doordrongen dat de problemen pas in het laatste stuk zouden gaan komen. Ik mocht mij dus na deze snelle start niet al te rijk rekenen.

Een blik op de wedstrijdklok na precies één kilometer leerde mij dat het wel érg hard ging! 4:19 zou, mits lineair doorgetrokken, uitkomen op een tijd van 21:35! Dat zou - zo besefte ik mij – veel te veel van het goede zijn. Dus zocht ik snel een groepje op om in een zo comfortabel mogelijke cadans te komen. Dat gaf gedurende een halve kilometer wel wat soelaas, maar uiteindelijk kwam ik er achter dat dit allemaal wel ietsje te langzaam ging.
Samen met nog een andere loper (van Antilopen Vereniging Ilion) koos ik vervolgens het hazenpad naar de vrije ruimte die voor ons lag. We schakelden op naar een tempo dat voor ons beiden nog nét behapbaar was. Ikzelf deed het kopwerk: dat vind ik altijd prettiger dan te volgen. Mijn metgezel had het zwaar - dat hoorde ik aan de moeilijke geluiden die hij zich liet ontvallen. Toch bleven we bij elkaar lopen en dat vond ik als gangmaker wel zo prettig.

In een nog steeds hoog tempo verschalkten wij menig hardlopertje-doodlopertje en passeerden wij het 4-kilometerpunt met (bij mij) nog redelijk wat peut in de tank. Maar nu zou de ellende pas goed losbarsten! De wind, die alleen maar verder leek te zijn aangewakkerd, kregen wij nu vol op de kop. Dit werd Stoempen, Snot en Sterven, zoals Mart Smeets ooit treffend beschreef.
Toch bleef het pasritme nog steeds hoog, hoewel we wel enigszins aan snelheid inboetten. Ik begon nu wel flink af te zien, en ook mijn metgezel was blij dat hij – in mijn kielzog – het leven had.

Het verraderlijke na 4 kilometer is, dat je in de verte de finish al ontwaart maar dat je die ene kilometer in een grote boog er naartoe moet lopen. Hemelsbreed lukt helaas niet, tenzij je over het water (of over de bodem ervan) kunt lopen. Maar dat kunnen wij aardse wezens niet. Dus dan toch maar het kromgebogen pad belopen en verschrikkelijk afzien.

Met zijn tweeën vlogen we over de finish in een heldentijd van 22:22, en daarmee waren alweer 13 secondjes van het PR afgepeuzeld! Ik was euforisch, dat kunt U zich wel indenken neem ik aan, maar tegelijkertijd vroeg/vraag ik mij af hoe ik mij zou hebben gevoeld als ik langzamer had gelopen dan in november. Natuurlijk kan het wel eens voorkomen dat ik een langzamere race loop, en tja daar heb ik dan maar mee te dealen… Wink smiley

Mijn metgezel kwam op mij aflopen met een grote grijns en sloeg mij joviaal op de schouders. Ik werd uitbundig bedankt voor het haaswerk dat ook hèm tot een voor zijn doen heel scherpe tijd had gebracht. Zelfs verontschuldigde hij zich er voor dat hij niet af en toe de kop had kunnen overpakken: hij was allang blij dat hij het moordende tempo had kunnen volgen. Ikzelf had daar zoals gezegd geen enkele moeite mee.

Na nog even vader en zijn twee dochters hartstochtelijk over de eindstreep te hebben gesupporterd, werd het tijd om snel naar het clubhuis te lopen en alle vermoeienissen even lekker van mij af te douchen. Het was alweer een uiterst geslaagde en perfect georganiseerde 3-Plassenloop geweest!

Ik wens iedereen op Looptijden, en in het bijzonder de min of meer trouwe lezers van mijn blogje, een heel fijne Kerst en Jaarwisseling toe met evenveel liefde, warmte en zingeving als dat ik nu mag ondervinden én geven. Want geloof me, dan ben je écht gezegend…

Ik ‘zie’ jullie allemaal weer in het Nieuwe Jaar!

Hartelijke groet, Peter

Foto's bij deze blogpost

IMG_20141222_121319.JPG

Kriekeloop in Clinge

Gepost door Margo Hermans op maandag 22 december 2014 12:44

Foto's bij deze blogpost

20141222 Kriekeloop Clinge.jpg

Statistieken van deze tijd

Afstand
10.000 m
Tijd
00:57:05
Snelheid
10,51 km/u
Calorieën
742 kcal

Vakantie training

Gepost door Sebastiaan op zondag 21 december 2014 21:10

Zo in de donkere dagen in december vlak voor Sinterklaas en kerst is het toch aangenaam om samen met familie te zijn. Maar als hardloop fan wil je zelfs als je een weekend weg bent je duurloopje maken.
Ik ben dus een beetje op de tast en met fingerspitzengefühl gaan lopen in Andijk . De bedoeling was een loop van 10km maar het werden er bijna 11. Een mooi loopje over de dijk waarbij er een uitzicht over het IJsselmeer is. Een stukje bebouwde kom en ook lekker lange stukken door de polder. Ik hoop dat er meer mensen plezier aan kunnen beleven...

Weer een jaartje ouder, wijzer en sneller

Gepost door Rene Leijtens op zondag 21 december 2014 20:07

Tot mijn verbazing ben ik als tweede geëindigd in mijn leeftijdsklasse bij de kerstloop in Barendrecht. Het had mij zelfs een geldprijsje op kunnen leveren, als ik tenminste het geduld had gehad de prijsuitreiking af te wachten. Nooit bij stilgestaan dat ik iets had kunnen winnen. Andere jaren zou mijn tijd hooguit een tiende plek in de betreffende leeftijdscategorie opgeleverd. Van de twaalf deelnemers. Dus was ik op mijn gemakkie na het douchen naar huis gereden. Jammer, jammer, jammer...
Een prachtig einde van een raar, zeer afwisselend jaar: PR's op de vijf en tien, steeds snellere trainingen en leuke tijden bij massale loopjes als de zevenheuvelen nacht en Dam tot Dam bij nacht. Maar ook: blessures die maar niet over gaan, met als toppunt een vervelende krampende pijn in de linker heup. Voor het eerst een bezoek aan de fysio, die me goddank aanraadde door te gaan met trainen ('Rust roest'Wink smiley, en het afwerken van oefeningen die me zowaar er weer bovenop hielpen. Zonder heel veel tijd of trainingsarbeid te verliezen.
Tot mijn verbazing ook een jaar waarin ik heb geleerd dat schoenen er wel toe doen: de blessure bij de heup te wijten aan nieuwe schoenen. Gekocht in een serieuze winkel, inclusief loopvideo, zeer ervaren verkoopster, vriendelijke glimlach en bijbehorend prijskaartje.
Dit jaar heb ik me vol enthousiasme gestort op wedstrijden. Niet zelden 1 per week. Blessures of niet: ik heb ze allemaal uitgelopen. En hoe je het ook wendt of keert: ook wedstrijdlopen kun je leren. Donderde ik nog geen half jaar geleden steeds weer in de val van het hard beginnen en aan het eind instorten, tegenwoordig blink ik uit in zeer gelijkmatig lopen om aan het einde altijd over te houden voor een versnelling. Als iets goed is voor je conditie dan is dat het wel.
Voor volgend jaar heb ik enkele tien kilometer wedstrijden gepland, maar ook een paar halve marathons. Geen marathon. Nog niet.

Afsluiting loopjaar 2014 (2 reacties)

Gepost door Cristian Hermelink op zondag 21 december 2014 16:06

Ter afsluiting van het, voor mij, mooie loopjaar 2014 stond vandaag mijn tweede halve marathon op het programma. De winter Step One loop in Borne. Volgens het “My Asics” trainingsschema ga ik vandaag 1:38 lopen. De loop start in Borne en gaat via Bornebroek en het Twickel weer terug naar de start. Een heel mooi gebied kan ik nu melden.

Vanochtend van 6 tot 8 uur mezelf voorzien van energie en tot half tien nog even Final destination 5 gekeken. Lekker rustig aangekleed en iets na 10 uur in de auto richting Borne. Daar aangekomen moesten we het startnummer nog “even” ophalen. Dit hadden ze niet handig ingericht en ik zat dus pas kwart voor elf in de kleedkamer. Snel m’n nummer opgepind, chip aan de schoen bevestigd, gelletje naar binnen gewerkt en een half flesje sportdrank. Op de weg naar buiten een sanitaire stop gemaakt en een korte warming-up van 10 minuten kunnen doen en het startvak in. Niet het relaxte begin die ik wens. Maar goed het startschot klinkt, ik zet de looptijden app aan en daar gaan we. De eerste 150 meter gaan over een modderig veld, want ook hier in tukkerland is het niet echt droog geweest de afgelopen week.

Ondertussen is voor mijn gevoel al een minuut gepasseerd en ik hoor Dolf niet met zijn update. Sh#@t, armband af telefoon eruit App weer aanzetten. “je eerste minuut ging in 0,0km/u en nog geen 10 seconden later ging mijn tweede minuut in28,2 km/u. Goed hij doet het weer dacht ik en inderdaad de derde minuut ging zoals het hoort. Liep wel iets te hard en door al dat gedoe lag m’n hartslag ook te hoog. Heb tot minuut 10 nodig gehad om in de goede cadans te komen.

Vanaf dat moment ging het ook wel lekker. Had een mooi tempo van rond de 13/u. Wat ik vooraf een beetje had ingecalculeerd gebeurde ook. Door de kleinschaligheid kwam ik al vrij snel alleen te lopen. Dit is niet helemaal waar, tot km 11 of 12 heb ik voor haas gespeeld voor een medeloper. Op een gegeven moment haakte hij af. Ik was me al een klein beetje aan het ergeren dat hij geen kopwerk deed, want we hadden behoorlijk last van windkracht 4 tot 5 op sommige stukken. Na de finish kwam hij me bedanken en ook licht verontschuldigen. Er zat niet meer in vandaag zei hij. Vorig jaar had hij 1:35 gelopen.

Iets voor het uur passeerde ik het 13km punt en lag dus redelijk op schema. Ik had mijn hoop op een tijd dicht bij de 1:36 al los gelaten, maar 1:37 moest haalbaar zijn dacht ik. Helaas zat het venijn van deze loop in de km’s 13 tot 18. Veel onverhard en ook glooiend. Dit in combinatie met de wind was mij te machtig en ik moest dan ook keihard werken om de km tijden op de 12,5/u te houden. Na km 18 was het wel weer verhard, maar ik was behoorlijk gesloopt. Ik kreeg de km tijd nog wel richting de 13/u maar niet erboven en echt soepel was het ook allemaal niet meer.

Dolf gaf inmiddels aan dat ik 10 seconden boven de streeftijd van 1:38 zat en ik begon me dan ook lichtelijk teleurgesteld te voelen. Zal ik de laatste 2 km maar gewoon lekker gaan uitlopen dacht ik bij mezelf, ik baalde echt even. Je hoopt op meer, maar verwacht toch wel gewoon de tijd te lopen waar je voor getraind hebt. Op dat moment werd ik echter ingehaald door Gerry Visser, een gerenommeerd loopster in deze contreien. Ik dacht daar blijf ik bij, hoe dan ook. Dat had ik net even nodig.
De laatste bocht, ik zie de finish en ook de klok. Ik kijk twee keer maar de klok geeft toch echt 1:37 aan. Wauw, en ik had weer energie om in de eindsprint met Gerry Visser mee te gaan, weer over dat drassige veld. Ik kom in een netto tijd van 1:37:38 over de finish. Ik zit me heel even af te vragen of ik tevreden moet zijn, maar gesprekken met meer ervaren lopers, het parcours nogmaals beschouwend en de wind doen mij besluiten dat ik een zeer tevreden mens ben die trots is op deze prestatie.

Al met al denk ik een mooi loopjaar gehad te hebben. Ben redelijk blessurevrij gebleven. Heb na de halve van Enschede een dikke maand niet kunnen lopen, maar dat was ook een beetje dom van mezelf om die te lopen terwijl ik nog een beetje ziek was. In september een weekje rust moeten nemen omdat mijn hamstring tekenen van overbelasting gaf, maar voor de rest helemaal blessurevrij.
Ik ga het jaar afsluiten met 1240 gelopen kilometers. Mijn doelstelling om alle (normale) afstanden twee keer te lopen is niet helemaal gelukt, heb geen 5EM gelopen en maar 1 10EM. Daarnaast is er tot nu toe ook geen sneeuw gevallen, dus de doestelling lekker hardlopen in verse sneeuw gaat mee naar 2015. De belangrijkste doelstelling voor mij was de balans zoeken tussen genieten en presteren. Die heb ik denk ik wel gevonden. Ik geniet echt van de trainingen, ook de rustige.

Doelstellingen voor 2015:
Lekker doorgaan. Ik ga kijken of mijn lijf klaar is voor 4 trainingen(ik bedoel pleasuremomenten) per week.

4 halve marathons lopen. Ik heb nog steeds niet de drang om een hele te lopen. Is wel een bucketlist item, misschien 2016.

Mijn vrouw overtuigen dat het echt lekker is. Ik lig nu met behoorlijke spierpijn op de bank en zij begrijpt niet waarom ik mezelf dat aandoe.

Iedereen fijne feestdagen en succes als je nog een run gaat doen

Linschotenloop halve marathon 20 december 2014

Gepost door John Temming op zondag 21 december 2014 10:32

Gisteren voor het eerst sinds 28 jaar weer een halve marathon gelopen, in Linschoten, wat was het zwaar.

Ik wilde een tijd lopen van onder de 1:50:00, het werd uiteindelijk 1:51:37, ik ben tevreden en de doelstelling, onder de 1:50 lopen, blijft staan.

Tot nu toe liep ik afstanden tussen de 10 en 16 km (10mijl) zonder pijn en moeite, aangezien ik altijd al krachttraining (core), boksen, fitness en intervaltraining heb gedaan en dus meer sporten heb beoefend waar een zekere explosiviteit voor nodig is, ging die halve marathon gisteren precies zoals ik had verwacht, de laatste 5 km op mijn tandvlees. Op het laatst begonnen mijn handen ook wat te tintelen, niet vanwege de kou maar vanwege iets teveel zuurstof in mijn bloed. Tel daarbij op de stormachtige tegenwind die na 10 km opstak en je snapt dat ik nu even een weekje mijn benen op tafel leg.

Er schijnt iemand onwel te zijn geworden vlak voor de finish, op FB is gemeld dat het weer goed gaat met deze loper. Laat dat dan een les zijn, niemand zal onvoorbereid aan een wedstrijd beginnen maar sommigen zijn blijkbaar toch onvoldoende voorbereid, mijn tip is dat de trainingen in de voorbereiding zo zwaar moeten zijn dat de wedstrijd zelf eigenlijk niks meer voorstelt, geleerd van mijn oude bokstrainer Jan Brouwer uit Utreg smiley

Hoe dan ook, 2014 was voor mij een mooi loopjaar, in 2015 gaan we rustig door.

Fijne feestdagen!

Dubbel gevoel

Gepost door Ben Engel op zaterdag 20 december 2014 22:45

Deze week heb ik de Adidas Smart Run aangeschaft en een account op de miocoach site had ik al aangemaakt. Dit betekend dat ik niet langer gebruik zal maken van looptijden.nl en de app wordt dus niet meer gebruikt op mijn iPhone5. Je moet soms keuzes maken en omdat ik iets wilde met een harslagmeter zonder borstband ben ik na veel reviews uit gekomen bij Adidas Smart Run. Het afgelopen jaar veel plezier van gehad en ver gekomen met mijn trainingen dankzij looptijden.nl. Ik wil via deze blog jullie bedanken voor de support en wens jullie veel succes voor de toekomst. Ik hoop,dat ik mijn runs via Adidas soms kan importeren en mijn resultaten en runs te laten zien en delen.

Groet,

Ben

Weer begonnen!

Gepost door Chantal Teerenstra op donderdag 18 december 2014 23:34

Foto's bij deze blogpost

run 17.12.2014.jpg

Rennen voor MS Multiple Sclerose‎

Gepost door Erik Scholte op woensdag 17 december 2014 22:16

In 2015 loop ik voor het goede doel, MS. MS is een zenuw slopende ziekte waar nog veel onderzoek naar verricht moet worden, en dus veel geld voor nodig is. Uiteraard met de hoop hier een oplossing voor te kunnen vinden.

Ook mijn zus heeft helaas MS. Gelukkig is het redelijk stabiel en kan zij nog voldoende bewegen, lopen en fietsen. Maar het nare van MS is dat het onvoorspelbaar is, dus is bij haar net als alle andere MS patiënten de toekomst onzeker. Zo kan het op een dag zijn dat het lopen steeds slechter gaat waarna er niets anders blijft dan de rolstoel.
Hoe oud men wordt is ook niet te voorspellen.

Dus heb ik besloten om voor iedere kilometer die ik in 2015 0,05 euro te doneren aan het Nationaal MS fonds.
Ik kan gelukkig nog goed lopen en van deze gezonde hobby, maak ik dan ook graag een goed doel.

Denk je dat dit ook een goed idee is? Doe dan met mij mee en steun het goede doel met jou kilometers. De inleg per kilometer bepaal je zelf.
Natuurlijk mag je ook mijn kilometers doneren.
Stuur even een berichtje naar mij, info@musselkanaal.info als je mee wilt doen.

Foto's bij deze blogpost

Rennen voor MS.png

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper