Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

Kijk eens aan.. een Vuvuzela..

Gepost door berry peters op dinsdag 9 februari 2016 21:20

Het afgelopen weekend werd Midwintermarathon, het grootste hardloopevenement van Apeldoorn en verre omstreken, gehouden. Ik kon helaas niet mee lopen en dat moest ik het hele weekend aanhoren. Alles draaide om de Midwinter. Facebook stond er al dagen bol ervan. Dus die heb ik maar van mijn telefoon afgegooid. Kijk.. dat scheelde wel iets. Maar een gezellig rondje door de stad maakte het niet veel beter. Eerst zag ik Loesje. Later nog Max, Olijfje.. En telkens dezelfde vragen of ik nog ging lopen, wat ik ging lopen, hoe snel ik ging lopen. Of ik dan in ieder geval nog kwam kijken?

Kijken? En niet mee doen? Nog nooit was ik naar een hardloopevenement gegaan zonder zelf mee te doen. Hardlopen is geen kijksport. Dat moet je doen. Ploeteren, zweten, pijn lijden, lol trappen, genieten. Dus niet kijken. Dan sta ik daar langs te kant slechts te kijken naar al die hardlopers. Soms zit ik in de auto en zie zo’n hardloper lekker lopen over het fietspad in de zon. Dan schreeuwt mijn hele lichaam.. Ik wil ook..

Goed.. mijn hardloopmaatjes keken nogal verbaasd toen ik ze uitlegde dat het dit jaar niets zou worden met de Midwinter. Alsof ik van een andere planeet kwam.
Wil weten hoe het zit met die Vuvuzela? Lees dan verder op: http://www.bigsmilerunning.nl/2016/02/hardloopboog-vuvuzela/

Zondag - trimloopdag (2 reacties)

Gepost door Arranraja op dinsdag 9 februari 2016 20:28

Ook te lezen (met veel foto's) op http://arranraja.wordpress.com/

Vroeger had ik een vriendje met wie ik veel voetbalde. Behalve op zondag. Omdat hij van zwaar-kerkelijken huize was, mocht hij dan absoluut niet buiten spelen van zijn ouders. Als kind uit een gezin zonder geloof snapte ik daar niets van. Ik kan mij herinneren dat ik het maar stom vond. In die tijd, ik heb het over zeker 45 jaar geleden, was er op je zondag helemaal niets te beleven en wat kon je dan beter doen dan voetballen of een andere speelse buitenactiviteit..

Tegenwoordig ziet de wereld er op dit punt heel anders uit in ons land, hoewel er nog steeds kinderen zijn die op zondag weinig tot niets mogen en van alles moeten. Vanwege de 24-uurs economie en omdat we veel ruimdenkender zijn geworden, zijn veel winkels en andere geldverdienende gelegenheden zoals pretparken, musea e.d. gewoon open. Er is al geruime tijd reclame op de televisie en ik heb een tijdje terug zelfs gelezen dat de grootste postbezorger van het land ook pakketjes bezorgt op de 'dag des heren', hoewel ik ze dat feitelijk nog nooit heb zien doen.

Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan, maar waar ik mijn weekeindetrainingen eigenlijk steevast op zaterdag doe (tenzij het weer dan heel slecht is), zijn de georganiseerde trimlopen waar ik voor inschrijf vrijwel altijd op zondag gepland. Of het nu de Twiskemolenloop is, de Dam tot Damloop, de trimlopen die AV '23 organiseert of de Wallenloop in Naarden. Ze vinden allemaal op de eerste dag van de nieuwe week plaats. De enige uitzondering is de Geinloop, die onveranderd op zaterdag wordt geprogrammeerd. En vóór de naburige Gaasperplasrun onderdeel werd van het Rondje Mokum, vond deze ook op de laatste dag van de week plaats. Ik heb het gecontroleerd, van de 45 trimlopen waaraan ik tot nu toe heb deelgenomen, waren er exact 3 op zaterdag. Te weten mijn eerste Gaasperplasrun in 2013 en de twee jaren daarna de Geinloop. Trouwens, als ik kijk naar de grote loopevenementen die Nederland kent naast de DtD, kom ik tot dezelfde conclusie. Of het nu gaat om de marathons van Amsterdam of Rotterdam, de Zevenheuvelenloop, de Haagse City-Pier-Cityloop of de halve marathon van Egmond, allemaal vinden ze op zondag plaats.

Het zal ongetwijfeld mogelijk zijn om je persoonlijke trimloopkalender geheel te vullen met evenementen die op zaterdag plaatsvinden. Zeker in streken waar de zondagsrust nog belangrijk of zelfs vitaal is. Maar blijkbaar is zondag, zeker in grootstedelijke gebieden, toch de meeste geschikte dag van de week om een loop te organiseren. Er is dan uiteraard het minste verkeer op de weg en ik ga ervan uit dat die dag voor de minste mensen een werkdag is. Dat levert dus zowel het grootste potentieel aan deelnemende lopers op, alsook de meest ideale mogelijkheid om vrijwilligers te strikken. Want zonder beide categorieën personen is het houden van zo'n evenement natuurlijk zinloos. Zonder de laatste soort aanwezigen is het ook volslagen onmogelijk om een loop van de grond te krijgen.

Dit relaas biedt mij de mogelijkheid om mijn persoonlijke trimlopen top 5 te belichten, iets dat ik al veel langer in mijn hoofd had. Hier komt hij:

5. De Nescioloop: deze 15 km-loop gaat,zoals ik al vaker heb geschreven bijna door mijn achtertuin en voor het overgrote deel over mijn trainingsgrond. Al varieert het parcours bijna jaarlijks (vooral het gedeelte in het Diemerpark), de Nesciobrug is steevast het centrale punt en het bijna 3 km lange pad langs het Amsterdam-Rijnkanaal moet ook altijd genomen worden. Collega-Looptijder Jan Bakker omschreef de route eens als 'een beetje saai', maar ik vind hem mooi genoeg voor een eervolle laatste plaats in deze top 5. Vindt trouwens altijd plaats op zondag en je kunt ook 8 (was 7,5) km doen, maar dan ga je de Nesciobrug over, mag je even de lucht van het Diemerpark opsnuiven en moet je direct weer terug naar de atletiekbaan in Sportpark Middenmeer. Dat is pas echt saai en 8 km is in mijn beleving wel iets aan de korte kant.

4. De Wallenloop in Naarden. Ik kies hier altijd voor de langste afstand, de ongeveer 14,5 km durende Vestingloop. Ook al ren ik dan vier keer hetzelfde rondje, het is een bijzonder traject rond het historische Noord-Hollandse vestingstadje. Zowel de buitenkant van die vesting als de wallen waarover gelopen wordt zijn werkelijk prachtig. Alsof je in een park of een bos rent en dan voortdurend vlak langs een kasteel komt. Alleen de vanuit-de-lucht-weergave van die rondgang over de Naardense wallen maakt deze trimloop is al zeer de moeite waard. Ik keer er heel graag jaarlijks terug, op de zondag rond 20 mei.

3. De Vechtloop in en rond Weesp. Een trimloop met drie gezichten, met stad, rivier en polder en altijd op een vaak warme zondag eind juni. Door zijn afwisseling en mooie omlijsting een bijzonder evenement, dat steevast begint en eindigt in een manege. Dat laatste is ook al niet allerdaags. Tot nu toe heb ik twee keer gekozen voor de afstand van 15 km, maar de 21,1 km, waarbij je tot in de Naardermeer rent, trekt mij zeker ook aan. Alleen als de temperatuur te hoog is, vind ik dat een nationaal park (een vierde gezicht dus) te ver.

2. De Geinloop, met start en finish in Driemond, een gehucht dat tot de gemeente Amsterdam behoort. Het ligt ingeklemd tussen het miniriviertje De Gein en het grote Amsterdam-Rijnkanaal. Deze loop is, zoals ik al eerder schreef, de uitzondering zowel in mijn hardloopagenda alsook in deze top 5. En wel omdat hij op zaterdag plaatsvindt, exact 6 dagen na de Nescioloop. Van mij zouden ze dit evenement dus best naar een dag later mogen verschuiven. Het feit dat ik zo kort na de loop in mijn achtertuin alweer op de fiets en in de hoeven moet, maakt deze loop niet minder fraai. Dat heb ik ook al twee keer uitgebreid beschreven in mijn blogs erover. Zo mooi ervaar ik het lopen langs dit kleine stroompje, dat ik de Geinloop hoger plaats dan de drie hierboven aangeduide trimlopen. In 2014 beperkte ik mij tot de 10 km, vorig jaar schoof ik met veel genoegen door naar de 15 kilometers, omdat ik dan heel even naar en langs mijn geliefde kanaal mocht hollen.

1. De Twiskemolenloop, met begin- en eindpunt in Landsmeer, onder de rook van Amsterdam. Vaste lezers van mijn verhalen zal het niet verbazen dat deze trimloop alle anderen achter zich laat. Ik wil nog wel en keer uitleggen waarom dat zo is. Welke afstand je ook kiest, deze loop gaat in het prachtige natuur- en recreatiegebied Het Twiske voor 98 procent over fietspaden, waar je dus geen auto's, motoren of brommers tegenkomt. Deze kleinschalige loop wordt vijf keer per jaar gehouden en voor een luttel bedrag koop je een seizoenskaart, die je aan het einde van de cyclus recht geeft op een gratis mooi renshirt. Behalve bij het voor-inschrijven voor de eerste loop in september, kun je tot kort voor de start beslissen welke afstand je die dag wilt gaan doen. Dat geeft je de mogelijkheid om de weersomstandigheden in je keuze te verdisconteren. Daarbij heb je de keuze uit 5, 10, 16,1 en 21,1 km en al die afstanden zijn gecertificeerd door de Atletiekunie. Sinds kort ben ik er achter dat dit de een van de weinige van mijn vele vaste lopen is die op dat predicaat kan bogen. Landsmeer is voor mij per auto snel en makkelijk te bereiken en ik kan er altijd ruim en voor niets parkeren. Tenslotte zijn de mensen van de organisatie en de vele vrijwilligers minder net zo aardig als bij andere evenementen. Het is niet voor niets dat ik er inmiddels al 15 keer van start ben gegaan en ik zal er blijven terugkomen zolang ik daartoe de mogelijkheid heb.

Razendsnel rondom Tempel (2 reacties)

Gepost door Peter de Haan op maandag 8 februari 2016 21:51

Zondag was voor mij de dag van de tweede halve marathon dit jaar, de tweede in een serie die mij scherp en wedstrijdfit moest krijgen richting de Leiden Marathon op 22 mei. Na de succesvolle monstertocht in en om Egmond (zie vorige blog) was dit keer de opdracht om gevoel te krijgen voor een langeafstandsloop in een landelijke omgeving. Immers: de Leiden Marathon voert de loper door de ommelanden van de Lakenstad, en ik had daar bewust voor gekozen. Geen massale rommelige stadsloop (zoals Rotterdam) maar een kleinschaliger landelijker evenement. De 21K Groenhovenloop van Antilopen Vereniging Gouda zou mij in een grote ronde door het platteland rondom Reeuwijk-Dorp en Tempel voeren!

Met een aantal Goudse mede-Runners die voor de Rotterdam Marathon trainen had ik afgesproken om deze loop te beschouwen als een trainingsloop. De ambitie was om er ongeveer 2 uur over te doen maar vooral niet tot het uiterste te gaan. De komende periode met héél lange duurlopen zou al zwaar genoeg worden!

Maar beste lezers, hoe anders kan het toch gaan….

De weersvoorspellingen voor het Goudse hardloopfestijn bleken bewaarheid toen ik die zondagochtend uit mijn warme bedje jumpte… Het woei uit de lijken, zo zou mijn nautisch ingestelde vader zeggen - BTW dat zegt ie nog steeds indien, wanneer en zodra van toepassing. De temperatuur lag om en nabij de 9 graden, en het zou naar verwachting droog blijven. Wie mijn pennenvruchten wel eens leest weet wat dit betekent: een schier eindeloze twijfelpartij bij de hardloopgarderobe, oftewel mijn looprek zoals ik dat vaak gekscherend noem. Na veel dubben beviel ik uiteindelijk van de volgende beslissing: twee bovenlaagjes (waarvan één warme) en lange tights zouden de passende kledij vormen voor de op komst zijnde beproeving.

Om half elf des ochtends arriveerde ik bij de prachtig vernieuwde atletiekbaan van Gouda. Het zonnetje probeerde zijn stralen moedig door het wolkendek te boren en de banieren wapperden heftig aan den hoogschten mascht. Het zou, zo te zien, een zware tocht worden vandaag.

De startceremonie (met bijbehorend schot) voor de halve marathon zou om twaalf uur precies plaatsvinden. Al om kwart over elf begon ik aan het warmlopen op de baan. Dribbeltje hier, kniehefje daar, hakke(n)bil zus, tripling zo. Tjeemig wat was ik goed bezig (doe ik anders nooit) en wat veerde dat allemaal lekker! Daar hadden ze het afgelopen jaar een goed stukje werk geleverd, dat moest ik die Antilopen uit Gouda nageven. Het is dat zowat 53 rondjes achtereen op een atletiekbaan op een gegeven moment wel een beetje saai en afstompend wordt, anders mochten ze het hier van mij best op organiseren….

Ik stond in het startvak nog uitgebreid met mijn Goudse medeRunners te keuvelen toen plotseling het startschot klonk. Lekker geconcentreerd, lekker professioneel Petertje. De meute zette zich in beweging voor nog een halve ronde op de baan en vervolgens de barre tocht door de polders ten noorden van Gouda.

Ik nam even de tijd om af te tasten hoe goed ik mij voelde. Mijn GR-metgezellen hadden een iets snellere start verkozen. Zelf moet ik altijd heel even op gang komen. Maar toen ik eenmaal was warmgelopen vervoegde ik mij na een kleine versnelling op het 4km-punt bij een groepje van 6 mensen dat onder andere bestond uit GR-collega Marian. Dit groepje onderhield een flink tempo van om en nabij de 5:20 per kilometer, iets te snel voor een tijd van 2 uur. Maar ik had al gemerkt dat ik mij erg lekker voelde, en ik besloot bij dit groepje te blijven. Na 6km namen Marian en ik de kop - van mezelf weet ik dat ik het altijd erg prettig vind om het tempo aan te geven. Zo buffelden wij samen voort in een strak tempo, de wind soms in de rug en soms van opzij. Het groepje dunde onder deze snelheid snel uit en na 8 kilometer waren we nog met 3 over: één vrouw bleek het zó prettig te vinden om ‘gehaasd’ te worden dat zij zich comfortabel achter ons nestelde.

Het 10km-punt werd gepasseerd in iets meer dan 53 minuten. WOW wat was dat een scherpe tijd en wat voelde ik me toch lekker! Toch wisten we alle drie dat de Grote Ellende nog moest volgen: een haakse bocht naar rechts en dan ruim 10 kilometer beulswerk tegen de steeds krachtiger wordende wind in. Voor die bocht hadden wij nog snel even twee mannen ingehaald en we liepen dus nu met z’n vijven.

Dat waar wij voor vreesden werd on-mid-del-lijk na de haakse bocht bewaarheid. Een enorme muur van wind trof ons vol iets schuin van voren in het gelaat. We besloten om in een waaier achter elkaar te lopen en steeds het kopwerk af te wisselen. Dat lukte maar gedurende één kilometer: toen werd het groepje volledig uit elkaar geslagen. Ik had al een tijd op kop gelopen en merkte dat ik niet werd afgelost. Ik keek heel even om (geen sinecure onder die omstandigheden) en zag in mijn kielzog nog maar één persoon: de vrouw die nog steeds heel comfortabel met mij meeliep. Marian was weg, ver weg al, en de twee mannen waren in geen velden of wegen meer te bekennen. Wat was hier een slachting aan de gang!

Ik voelde mezelf nog heel goed en besloot om nog steeds dat strakke tempo vol te houden. Mijn metgezel volgde slechts; geen enkel probleem voor mij want in die rol voel ik mij het prettigst. Zo passeerden wij onderweg menig hardloper-doodloper die geen van elk kon aanhaken.

Inmiddels hadden we 13km gelopen en we waren inmiddels aanbeland op de schitterende langs mooie oude boerderijen slingerende Oud Bodegraafseweg, het mooiste plekje op de route. Het waaide verschrikkelijk hard, maar dit was nog slechts de stilte voor de storm, zo wisten wij. Na de drankpost bij het 14km-punt zouden wij bij AC Bodegraven de parallelweg van de A12 opdraaien om vervolgens 5 ellenlange kilometer te moeten strijden tegen de elementen die nu op zijn vijandelijkst zouden zijn. Vijf kilometer onbeschut met een inmiddels tot orkaankracht aangezwollen wind vól in het gelaat. Opmerking: om de lezertjes aan het blog te kluisteren moet ik af en toe de boel iets aandikken. Maar dat zij mij vergeven, nietwaar…..?

De powerdrink was amper ingebracht of de verschrikking begon. Wát een afzien werd dat! Waar ik me tot dan toe behoorlijk goed voelde begon nu na 14km het loodzware afzien. Mijn loopvriendin-voor-twee-uurtjes verstopte zich vrouwhaftig achter mijn brede rug (zie opmerking vorige alinea) en alleen op die manier kon zij mij nog volgen. Ikzelf was inmiddels onvoorstelbaar met mijn krachten aan het smijten, dat wist ik, maar wat kon ik anders? Voor vrijwel iedere loper (zie ook het verhaal van Cristian) geldt dat een teruggang in snelheid zowat onacceptabel en niet te verteren is. Dus ploegden wij maar voort.

Na twee kilometer van dit beulswerk bleek mij dat dit niet langer kon. Dus sprak ik tot mijn metgezel de onsterfelijke woorden “Ik kan niet meer”, waarop zij de al even onsterfelijke woorden sprak “Ik ook niet”. Dat schoot niet echt op in de onderhandelingen.
Kapot als ik was nam ik dan maar het eenzijdige besluit om de gaskraan iets dicht te draaien. Mijn compagnon probeerde het nog even dapper, maar verder dan zo’n 50 meter van mij weg geraakte zij niet. Ook zij was aan het eind van haar latijn.

En ja, op het 19km punt stond ie daar ineens: Hans, de oprichter van de Goudse Runners en met zijn 73 jaar nog altijd buitensporig actief in de hardloop- en langlaufsport (en dan niet van dat kruimelwerk hè, nee: Vasa Loppet en dat soort monstertochten).
Hans schreeuwde het mij toe: “…nog twee kilometer waarvan 500 meter zwaar!!” Dat was voor mij genoeg ondersteuning (dankjewel Hans!) en ik versnelde weer een klein beetje. Daardoor kwam ik ook weer een beetje nader tot mijn vrouwelijke metgezel!

En ja, op het 20km-punt stond ie daar ineens: Rob, de trainer van mijn Zaterdaggroep van de Goudse Runners. Hij stond met zijn fiets langs de kant naar de passerende lopers te kijken.
Rob schreeuwde het mij toe: “…nog één kilometer en dan ben je er! Het gaat fantastisch!” Ik reutelde het eruit: “Ik ben he-le-maal-kapot”. Rob bedacht zich geen moment (dankjewel Rob!), pakte zijn fiets en nestelde zich fietsend naast mij op het voor de lopers afgeschermde stuk weg. “En nou niet stoppen” herhaalde hij om de tien seconden. Het gaf me vleugels, nou ja: vleugeltjes, en even later passeerde ik mijn dappere medeloopster die het onwaarschijnlijk zwaar leek te hebben. Ook zij kon op dezelfde aanmoedigingen van Rob rekenen, wat heel fijn voor haar moet zijn geweest. Ik was inmiddels over mijn dode punt heen en liep langzaam van haar weg. Het atletiekstadion kwam in zicht!!

Na nog 300 meter persen over die baan die nu een stúk minder verend voelde stampte ik over de finish in 1:53:52, een tijd die ik (echt waar) nog nóóit had gelopen. Een daverend PR dus, ongekend, onverwacht en onvoorstelbaar!

Stuk voor stuk druppelden mijn eerdere metgezellen uitgeput over de finish. De high-fives vlogen in groten getale door de lucht: we wisten dat we allemaal een heldenprestatie hadden geleverd, eentje om verschrikkelijk trots op te zijn. Wat een trainingsloop had moeten zijn was uitgedraaid op een onvervalste slijtageslag!

De komende weken gaan zich kenmerken door het uitbouwen van de afstanden richting de 32-35km. De eerstkomende op het programma bestaande wedstrijdloop zal zijn de CPC halve marathon in Den Haag op 6 maart. In het kader van een verantwoorde trainingsopbouw moet ik dáár wel een beetje normaal gaan doen……..

De marathon die geen marathon is

Gepost door Runhedwigrun op maandag 8 februari 2016 14:25

Foto's bij deze blogpost

2016-02-07 14.16.13.jpg

Programma 2016/2017 (3 reacties)

Gepost door Arjen Hamstra op maandag 8 februari 2016 10:46

In maart staat de halve marathon in Dokkum op het programma, en in juni de hele slachtemarathon.
Voor het jaar 2017 staat de marathon van Rome in de planning!
Beloofd weer een sportief jaar te worden dus!
Loop nu op de mizuno wave rider 19 na vele problemen met de asics nimbus 17.

Foto's bij deze blogpost

image.jpeg

467 tegels in één week.

Gepost door Arie Meijboom op maandag 8 februari 2016 08:38

Team Holland groei goed door.

Op dit moment hebben we 224 deelnemers

De maand is één week oud en we hebben al 467 tegels belopen met 4.675 kilometer.

Voor onze doelstelling, om heel Nederland "te betegelen", hebben we nog heel wat deelnemers nodig.

Met name buiten de randstad zijn nog heel veel "vacatures".

Wil je ook meedoen.

Kijk dan op Team Holland: (http://hardloopspel.nl/#/groepinfo/1803 )

Aanmelden kan ook via: looptijden.nl => Community => Loopgroepen => Zoeken “Team Holland” => Aanmelden voor deze groep.

Luister naar je lichaam, dat is je beste adviseur.
Arie

www.blessure-aanwijzer.nl

Foto's bij deze blogpost

Team Holland 20160207, 467 tegels, 4675 km Team Holland.jpg

Zo moet het dus niet.... (2 reacties)

Gepost door Cristian Hermelink op zondag 7 februari 2016 22:14

Vandaag stond de Midwintermarathon te Apeldoorn op het programma. Ik ging de Asselronde (25km) lopen. Het begon heel gezellig want ik ging eerst even bij de grote kerk langs, waar Anneke Visser haar tweetup had georganiseerd. Zo heb ik ook deze gezellige blogster in levende lijve ontmoet. We hebben even leuk staan kletsen en na een foto ging ieder zijn voorbereiding doen.
Tijdens de warming-up kwam ik Marc tegen, het loopmaatje waarmee ik de laatste twee jaar, ongepland, de Winter Step One halve marathon heb gelopen. Hij had vandaag een tijd van 2:05 in gedachte. Hij is in training voor een (deel)triathlon en had zich wat meer op fietsen gefocust en minder op lopen. Zelf had ik 1:55 in gedachte, dus we zouden elkaar niet kunnen helpen dit keer. Had met mezelf afgesproken dat dit ik alleen deze loop diep mocht gaan in aanloop na mijn eerste marathon op 17 April.
Ik ging iets te laat het startvak in en stond kort achter de pacer van 2:05. Beetje jammer, zal wat zigzaggen worden in het begin. Ik hoor het startschot en de meute komt in beweging. Na iets meer dan een halve minuut passeer ik de start en kan het inhalen beginnen. Dat ging makkelijker dan gedacht en al snel liep ik kort achter de pacer van 1:55.
We liepen in een lekker tempo en passeerden de 5km iets boven de tweeëntwintig minuten. Dat was wel iets sneller dan de bedoeling was. Vanaf nu ging het parcours ook omhoog, dus nu zal die wel netjes 13/u gaan lopen, of misschien iets eronder. Maar niets was minder waar, hij trok hem flink door en we passeerden de klok bij 10 km op 44:10. En ik had ook nog die halve minuut van de start, dus netto zou dit 43:40 zijn.
En hier komt de link naar de titel. Gedurende die laatste 5 km wist ik natuurlijk dat het veel te hard ging, maar ik kon ook niet terugschakelen op de een of andere manier. En minuut na minuut kwam er weer een 13,6/u voorbij. In het groepje hadden we het erover. Het was ook een lekker tempo, voor als je 15km of zo moet, maar niet voor de afstand van vandaag. Enkele lopers spraken de pacer eropaan, maar die was ervan overtuigd dat het goed was zo.
Vanaf km 13 moest ik noodgedwongen ook wat terug en kwam ik op toch op de 13/u uit. Bij km 14 merkte de pacer dat ie nog maar twee volgers had en ging mensen oprapen. Ik passeerde de 15km klok volgens mij midden in de 1:07. Daarna ging het licht toch wel uit bij me. En dat had ik natuurlijk aan mezelf te wijten. Daar kon ik de pacer niet de schuld van geven. Ik kon mezelf weer niet in de hand houden en tijdig het tempo te verlagen.
Het licht ging gelukkig niet zo uit als in Enschede afgelopen jaar en ik kon nog wel kms produceren tussen de 12 en 12,8/u afhankelijk of het omhoog of omlaag ging. Omhoog ging het soms maar 10,5, maar omlaag kon ik dit toch nog wel compenseren, maar het was wel een lijdensweg geworden ondertussen. Bij km 20 besloot ik m’n compressiesokken toch maar omhoog te doen, want m’n kuiten begonnen echt pijn te doen. Omdat ik een lange tight aan had leek het me in eerste instantie niet nodig. Dit gaf wel enige verlichting.
Ik had het 21km gemist, maar het 22km punt passeerde ik in net onder de 1:42. Ik was zo vermoeid dat ik tot dat punt het idee had dat ik boven de 2 uur ging lopen. De hierboven genoemde km tijden zie ik nu op de App, maar tijdens het lopen ging ik oor mijn gevoel veeeeel langzamer. Maar goed deze passage gaf mij toch een morele boost.
De volgende km was redelijk stijl naar beneden en volbracht ik in 14,5/u. Daarna vlakte het helaas voor mij weer af, bij het 24km bordje moest ik zelfs even mijn kuiten oprekken, want ze schoten bijna in de kramp. Na 10 seconden strekken was de spanning weg en vervolgde ik mijn laatste km. Nu kreeg ik de welbekende boost het publiek en mijn toch nog aanwezige fanatisme om in ieder geval nog een loper voor me in te halen. Het werden er nog meerdere zelfs. Na 1:56:09 kwam ik uitgeput over de finish. Met de tijd ben ik heel blij, maar ik baal dat ik mezelf in het eerste deel van de race niet op vlak op 13/u heb gehouden, dan had die 1:55 er gewoon ingezeten. Toch een aandachtpuntje voor de komende tijd.
Opeens stond Marc ook naast me hij had toch betere benen dan gedacht blijkbaar, hij zal 1:57 of zoiets gelopen hebben. Na een kort gesprek ging hij weer verder, ik moest nog even uithijgen.
Opeens dacht ik vanuit mijn ooghoeken Hedwig te zien, u weet wel die inmiddels 41 jarige marathon verslaafde. Ben even voor haar gaan lopen om te kijken of ik het goed had gezien en dat was zo. Dus die heb ik nu ook in levende lijve ontmoet. Ik had haar nog niet over de finish verwacht, omdat ze eerder had geschreven er een rustige training van te maken. Maar zij heeft hetzelfde issue als mij. Tijdens een evenement is rustig blijkbaar niet mogelijk. Was leuk haar even gesproken te hebben.
Over twee weken heb ik mijn eerste 30km training en weer twee weken laten doe ik de 8 kastelen loop in Vorden, ook 30 km. Hier wil ik 0,5km/u onder het beoogde marathon tempo gaan lopen

Vandaag mijn 100e loop

Gepost door Grant de Munnik op zondag 7 februari 2016 19:53

Bloemen van mijn zoon gekregen.

Foto's bij deze blogpost

foto.jpg

Compressiekousen ervaring

Gepost door Tante Jos op zondag 7 februari 2016 16:36

Ik heb me de laatste tijd eens verdiept in de compressiekous. Niet dat ik ze nodig had (ik heb geen last van mijn kuiten of andere kwalen) maar was gewoon nieuwsgierig of het verschil zou maken.

"Door de compressie op de bloedvaten zouden de compressiekousen de bloedsomloop stimuleren en hiermee de afvoer van afvalstoffen bevorderen en het herstel daarmee versnellen."

Of het waar is, geen idee.....het ene artikel zegt van wel en het andere niet.

"Ook wordt verondersteld dat de compressie enerzijds voor minder beweeglijke kuitspieren moeten zorgen en anderzijds dat het de trekkrachten aan het botvlies aan het scheenbeen vermindert. Daarnaast wordt er ook beloofd dat de achillespezen van deze steun profiteren. Het maakt de pezen minder bewegelijk en daardoor zouden ze minder snel overbelast raken."

Bron: http://www.optimaalsporten.nl/hardlopen/compressiekousen.asp

Okay..tijd voor een test dus. Aangezien ze nogal prijzig zijn besloot ik de Leontien van Moorsel compressie kousen te kopen (ik kocht ze bij Kruidvat). Deze zijn nog goed betaalbaar en dus het geld waard om ze eens te proberen.

Bij het aan doen voelde ik meteen dat de kous strak om de kuiten heen zat (wat ook de bedoeling is) en dat je inderdaad wat druk op het onderbeen krijgt. Er zat wel een naad bij de tenen (ik draag zelf altijd loopsokken van Falke, zonder naad) dus ik was benieuwd of ik daar dan last van zou krijgen. Bij mij is het ook altijd zo dat lange sokken (net onder de knie dus) afzakken en ik hoopte zo dat dat niet het geval zou zijn, niks zo irritant als dat.

Naar buiten en rennen! Zonnetje scheen nog lekker....temperatuur was goed en het ging prima. Voelde in eerste instantie wat extra druk aan de bovenkant van de kuit aan beide kanten. Het is natuurlijk ook wennen omdat ik normaal met korte sokken loop en de druk verdeling en bloedtoevoer waarschijnlijk anders is. Na de eerste kilometer was dat weg en het gaf me inderdaad een soort van extra steun. Net of je ook net iets makkelijker je been weer op kan tillen omdat de sok je "helpt" of zo.

Einde van mijn geplande rondje, zaten mijn sokken nog precies hetzelfde en dus gelukkig niet afgezakt. De naad verveelde me ook niet dus al met al een goede keus om het eens te proberen. Natuurlijk heb je er meer aan als je ook daadwerkelijk klachten hebt...waardoor het aangeraden wordt om dus compressie kousen te dragen. Ik geloof niet dat ik ze standaard ga dragen met het lopen maar als mijn benen vermoeid zijn van een dag werken of zo....dan is het wel lekker om die extra steun te hebben.

Al met al heel tevreden met de kousen en met de resultaten van mijn run van vandaag:

5,02 km - 00:35:51 - 8,41 km/u - 329 kcal

Foto's bij deze blogpost

1.jpg

Hardlopen in de regen

Gepost door Natasja van Otterloo op zaterdag 6 februari 2016 08:54

Foto's bij deze blogpost

20160206HardlopenRegen.jpg

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper