Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

dat waren alweer 5 weken

Gepost door Jolene Van Dommelen op vrijdag 25 juli 2014 13:32

Vandaag alweer mijn laatste les van de eerste 5 weken er op zitten.
tot nu toe gaat het Super. In het begin nam ik mijn hondje mee. Zij hield het goed vol en wist mij af te remmen mocht ik te snel willen gaan. Tot zij een blessure kreeg Sad smiley Tijdens het hardlopen kreeg zij steeds haar halsband af op de meest ongelukkige momenten. Als er een vrachtwagen langs reed of als wij over staken bij een afrit van een snelweg. Daarom koos ik er voor om 2 weken geleden nog een tuigje te kopen. Maar na de laatste training met halsband merkte ik gedrags verandering. En daarna dacht ik dus.. Hmm zal je tuig wel zijn. De eerste keer met tuig ging dramatisch. En weer dacht ik.. Hmm zal je tuig wel zijn. Haar gedrag veranderde zo erg dat ik toch voor bezoekje dierenarts koos. Daar werd gezegd dat zij overbelaste voorpoten heeft. Medicijnen mee gekregen en absoluut rust. Na een weekendje logeren kwam ik er achter dat ook haar oksels door haar tuig kapot waren. Na ook zalven is dit inmiddels dicht. Zij mag nog steeds niet ver lopen dus zou ik het alleen moeten doen. En ik ga ook de hele training alleen afmaken.

vanaf zaterdag kwam ik in een dip terecht die wij denk ik allemaal wel eens hebben. Zaterdag moest ik even rennen. Even alle woede en verdriet er uit rennen door de mh17. Toch ging die training goed. Heb mijn tempo laag gehouden vanwege de warmte.
afgelopen maandag moest ik eigenlijk weer. Maar ik voelde mij zo lamlendig toen ik wakker werd, waardoor ik de avond zou nemen. Helaas ook in de avond voelde ik mij nog meer een vaatdoek. Mijn training verplaatst naar dinsdag. Dinsdag een poging gewaagd. Eigenlijk hoefde ik nog maar 2x 5 min maar ik wist dat ik het niet ging redden. Dus heb ik de training afgebroken. Vanaf woensdag gaat het weer lekker!

vandaag dus mijn laatste training van de eerste 5 weken er op zitten.

nu weer een weekendje rust en maandag er weer tegen aan!

Mijn volgende hardloopdoel? (2 reacties)

Gepost door Margo Hermans op woensdag 23 juli 2014 17:50

Foto's bij deze blogpost

20140722 Now I am that person.JPG

Gedroogd fruit tijdens duurloop: Lessons learned

Gepost door Terry Tzintzoglou op maandag 21 juli 2014 15:14

Wat valt er te leren na een paar weken op gedroogd fruit lange afstanden te rennen ipv kant en klare gels?

  1. Het werkt. Gedroogd fruit bezorgt je snelle koolhydraten die je nodig hebt tijdens het hardlopen, vooral op lange afstanden. Ik heb echt verbetering gemerkt t.o.v. zonder voeding lange afstanden te lopen.
  2. Het vertraagt. Doordat je gedroogd fruit moet kauwen vertraagt het de pas vrij radicaal omdat je tijdens het kauwen ook moet ademen. Dat is dus niet ideaal
  3. Moeilijk mee te nemen. Het is in niet geconentreerde vorm dus het neemt ook veel ruimte in. Ik heb nog geen goede oplossing gevonden om grote hoeveelheden mee te nemen
  4. Het bevordert de stoelgang. Over het algemeen is dat goed nieuws, maar niet zo goed nieuws tijdens het hardlopen!

Door bovenstaande nadelen is het dus niet ideaal om zo onbewerkt mee te nemen. Ook is de kans groot dat doordat je veel moet kauwen je te weinig eet en daardoor te weinig koolhydraten binnen krijgt, waardoor je toch die man met hamer tegen komt.

Van problemen naar oplossingen:

Uitdaging 1 is het fruit in geconcentreerd vorm mee te nemen. Ik heb hier al een eerste trial van gemaakt en het is kinderlijk eenvoudig.
Stop het gedroogd fruit in een blender samen met wat water. Laat het een minuutje blenden en je hebt een prachtig gelletje. Het smaakt mierzoet, vergelijkbaar met gels die je koopt.

Uitdaging 2 is om het ergens in te verpakken wat makkelijk meeneemt en makkelijk eet. Ik heb over verschillende oplossingen nagedacht, maar ik denk dat het heel eenvoudig kan. Je stop de gel in een boterhamzak en knoop die luchtdicht af. Tijdens het rennen bijt je gewoon één van de hoeken eraf en neemt de gel gewoon tot je. Althans dat is de theorie.

Uitdaging 3 is om buikkrampen tijdens het lopen tegen te gaan. Dat is nog het makkelijkste. Als je namelijk de hele week wat gedroogd fruit neemt (of veel vezelrijk voedsel) dan voorkomt dat buikkrampen tijdens het lopen. Dit heb ik vanaf het begin gedaan en nog geen last gehad.

We gaan dus deze nieuwe inzichten eens in de praktijk toepassen en zien hoe het werkt. Wordt dus vervolgt smiley

Trouwens; je kunt het water in de gel eventueel ook vervangen door koffie. Op die manier kan je dus ook cafeïne aan je gels toevoegen net als in sommige commerciele gels Wink smiley

1e dag

Gepost door Yosemite op donderdag 17 juli 2014 11:43

20 minuten steppen is geen probleem, dit viel even vies tegen zeg. moet nog wel even kijken naar de instellingen van de app, ik zit nu zwetend op de bank maar volgens de app heb ik nul meter afgelegd. ook ben ik vergeten om aan het einde op stop en opslaan te klikken... heb ik gedaan toen ik op de bank zat en mijn tijd wilde controleren. voordeel is dat de volgende keer het dus een stuk sneller gegaan zal zijn Wink smiley

1e dag

Gepost door Yosemite op donderdag 17 juli 2014 11:42

20 minuten steppen is geen probleem, dit viel even vies tegen zeg. moet nog wel even kijken naar de instellingen van de app, ik zit nu zwetend op de bank maar volgens de app heb ik nul meter afgelegd. ook ben ik vergeten om aan het einde op stop en opslaan te klikken... heb ik gedaan toen ik op de bank zat en mijn tijd wilde controleren. voordeel is dat de volgende keer het dus een stuk sneller gegaan zal zijn Wink smiley

Off road

Gepost door Els Kooi op woensdag 16 juli 2014 21:24

Al heel snel nadat het hardlopen begon te lopen, voelde ik me aangetrokken om ook de ruigere paden of de 'dit zijn helemaal geen paden' paden te gaan verkennen.

Deze zomer ben ik begonnen daar meer serieus werk van te maken en ga ik naast/tijdens mijn trainingsprogramma af en toe van de gebaande paden. De uiterwaarden of het bos in. Met een schuin oog kijk ik inmiddels naar trailevenementen en cross lopen onder de 10 km. Het is nog niet zover, maar voor ik weer een half jaar verder ben hopelijk wel.

Vast van plan mijzelf een paar 'stoute schoenen' cadeau te doen, had ik wat online onderzoek verricht en me eens laten bijpraten bij een outdoor speciaalzaak en besloten drie verschillende paren trailschoenen te laten aanrukken die bij een bekende online schoenenzaak in de aanbieding waren.

Mijn proefparen waren de Puma Faas 500 Track; de Asics Fuji Trainer en de Salomon X Tour.
De Puma zijn de meest 'bossige' stoere schoenen met een grof profiel. Ze zitten niet slecht, een beetje stug maar dat verwacht je ook bij zo'n schoen.
Van de Asics Fuji Trainers heb ik goede dingen gelezen. Zo zou het een lichte schoen zijn, ook geschikt voor het snellere werk, die niet spuugt op een stukje weg als dat zo uitkomt. Ik vind het een mooie schoen, voor een trailschoen oogt hij rank. Ik had al gehoord dat het vetersysteem niet bij iedereen goed valt maar wordt opgelost door het verwisselen van de dunne veters voor dikkere platte exemplaren. De schoen heeft een vrij lage heeldrop en dit voelt voor mij bij wat heen en weer rennen door de gang en woonkamer toch wel erg onwennig. Ik voorzie echt problemen voor mij als 'iets zwaardere loper' als ik hier zomaar enthousiast mee ga kilometervreten.
De Salomon X Tour is het duurste paar schoenen dat ik heb laten aanrukkken. Deze schoen zit al meteen het prettigst. Hij heeft wat mijn Saucony ook hebben, een vertrouwd gevoel van net genoeg structuur en solide schoen aan de voet en daarbij toch licht aanvoelen. En deze schoen heeft dus een zool die ook trails aankan al valt hij in de categorie 'urban running', ruig stedelijk terrein dus. Hij is ietsjes lichter dan mijn Saucony maar blijkt ook ongeveer dezelfde heeldrop te hebben. Ik las een recensie van iemand die de schoen wilde gebruiken om Spartans en Tough Mudders mee te lopen. Het voordeel van deze schoen was dat hij water dat eventueel je schoenen inloopt makkelijk weer kwijtraakt. In de uiterwaarden lijkt me dat best een handige eigenschap, hoe het in de winter uitpakt zal moeten blijken. Mijn saucony zijn ook niet waterdicht en daar ben ik de winter keurig mee doorgekomen.

Na wat heen en weer passen tussen de drie paren besluit ik uiteindelijk voor de Salomon X Tours te gaan, met de Puma Faas 500 track als goede tweede. De Salomon voelen soepeler aan en zijn erg mooi gemaakt.

Ik kijk er naar uit ze in de praktijk te testen en ze mee te nemen uit zwerven deze zomer.

Challenge bijna gehaald door Paul, Vincent en Niels (2 reacties)

Gepost door cato op woensdag 16 juli 2014 11:13

Het is nu half juli en Paul, Vincent en Niels hebben de 1000 km nu al binnen handbereik, dat gaat deze maand of anders volgende maand wel gehaald zijn denk ik. Jan en ik liggen goed op schema. Louise is later aan komen lopen, maar die komt vast een heel eind. We gaan gewoon door en kijken aan het eind van het jaar wel hoe we km we uiteindelijk hebben afgelegd.
Goed bezig, wij met z'n allen!
Thumbs upThumbs upThumbs up

Heerlijk hollen in Heerle (3 reacties)

Gepost door Jaco Rip op dinsdag 15 juli 2014 01:00

Goed, je bent een loper, je kent je lichaam (denk je), je beperkingen (denk je), maar ook je mogelijkheden (denk je). En toch, zo heel soms, verrast je lichaam ook jou. De ene keer negatief, de andere keer positief, al lijkt dat laatste dan toch wat minder te gebeuren. Maar toch, zo af en toe gebeurt het. Jullie (de mensen die dit verhaal lezen) voelen 'm al aankomen; ik werd dit keer positief verrast. Hoe dan? Lees maar verder, dan zal ik het uitleggen...

De afgelopen weken waren een behoorlijke aanslag op mijn lichaam (maar wel op een leuke manier!). Na de uitputtingsslag in Roosendaal (3 weken geleden) was het zweten geblazen op mijn werk en vanaf 2 juli ging ik met mijn zus 5 dagen naar Rock Werchter. Geweldige optredens, mooie sfeer, maar van hardlopen komt niks in zo'n week en slapen gaat ook niet helemaal vanzelf. Zo'n weekje laat je wel voelen dat je zelf ook al akelig hard door je eigen jaren 30 heen gaat! Toen ik dan ook terug was, had mijn lichaam echt wel even nodig om weer in z'n dagelijkse ritme te komen. Op de vrijdag voor de kermisloop in Heerle voelde ik me dan ook echt niet lekker. Keelpijn, lopende (wat heet, het was eerder een rennende) neus, spierpijn. Je ziet, ik koerste hard af op een griepje. En toch, ik had die kermisloop in Heerle nog niet uit mijn hoofd gezet. 's Avonds nog een aspirientje genomen, uitje naast m'n bed gezet en ik zou wel zien hoe ik me morgen voelde.

De volgende dag kwam ik met een beter gevoel m'n bed uit. Ik was dan wel nog niet helemaal fit, maar de spierpijn was helemaal weg, de keelpijn was veeeel minder en met de loopneus was wel te leven. Gedurende de dag kreeg ik dan ook steeds meer het idee om toch richting Heerle af te zakken. Zonder supporters, maar met een flinke dosis zin ging ik om 17.30 op pad. Ik had me alvast voorgenomen om echt rustig van start te gaan (12.5 per uur). Na een korte, voorspoedige reis was ik om 18.00 al op de plaats van bestemming. Op m'n gemak kon ik me inschrijven, nog wat drinken en even praten met wat kennissen. Op m'n dooie akkertje ging ik warmlopen, waarna al snel de starttijd (19.00) dichterbij kwam. Ik sloot me aan bij het kleine clubje lopers (49 mannen, 10 vrouwen), waarna we stipt om 19.00 op pad gingen.

Als gezegd wou ik rustig van start gaan, gewoon op het gevoel afgaan. Ik was met opzet iets verder achterin gaan staan, zodat ik niet in de verleiding zou komen om met een paar bekenden die normaal net iets harder dan ik gaan mee op te lopen. Dit ging prima, maar toen ik voor de eerste keer op mijn horloge keek na 1 km zag ik een km-tijd van 4.30 staan! Ik kon mijn ogen niet geloven, het voelde zo gemakkelijk en ik had wel wat mensen ingehaald, maar er liepen toch wel een mannetje of 35 voor me. Nou ja, vanaf dat moment nam ik me voor om gewoon zo door te blijven lopen en te kijken of het schip zou stranden en zo ja, wanneer. Ik zag wel een aantal mensen niet al te ver voor me lopen (waaronder de eerste 3 vrouwen), maar waar ik normaal gesproken dan nog weleens een tussensprint plaats om bij zo'n groepje te komen, deed ik dat nu niet. Ik bleef gewoon lekker doorlopen en ik zou wel zien of ik inliep. De derde vrouw in koers had ik snel te pakken en bij het ingaan van de tweede ronde liep ik vlak achter de 2e vrouw. Het eerste rondje van 3.3k ging trouwens in 15.12, waar ik zeer tevreden mee was.

In de tweede ronde bleef het gevoel en het tempo precies zoals het was. Bij het punt van 4 km had ik de 2e vrouw in de wedstrijd ook achter me gelaten, waarna ik op het relatief lastigste stuk (wind pal tegen) steeds dichterbij de snelste dame kwam. Ik versnelde echter niet, zij was juist aan het terugzakken qua snelheid. De fietser die haar begeleidde had mij al dichterbij zien komen en vlak voor het zandpad (dat het lopen altijd wat zwaarder maakt) deelde ik mee dat ik er was, wat een glimlach bij de fietser en mij ontlokte. Binnen enkele meters voelde ik al dat als ik gewoon door bleef lopen, dit groepje niet bij zou blijven. Ik ging er dan ook langs en keek niet meer om. Uiteindelijk zou ik dit groepje pas na de finish terugzien, ruim driekwart minuut nadat ik over de finishlijn was gekomen. Ondertussen was me wel duidelijk geworden dat deze dame voor het eerst een wedstrijd liep, dus respect voor haar debuuttijd (45.41) en haar knappe zege! Ondertussen zat ronde 2 er ook al op en met een doorkomst in 30.06 was ik echt blij verrast. Ik had het wel wat lastiger gekregen door de toch nog wat hoge temperatuur (19 graden), maar ik hoefde nog maar één rondje. Met die gedachte sloeg ik weer rechtsaf, de laatste 3 km in zicht....

In het laatste rondje bleef ik zo vlak als een liniaal lopen. De km-tijden lagen griezelig dicht bij elkaar (langzaamste km in 4.33, snelste in 4.29) en ik raapte langzaam maar zeker nog wat lopers op. Mijn hartslag, die de hele tijd laag in de 170 had gezeten, begon nu wel te stijgen als teken dat het allemaal niet meer vanzelf ging. Desondanks bleef ik stug doorlopen en voor ik het wist ging ik alweer de laatste kilometer in. Ik had nog een drietal mannen voor me lopen en ik voelde dat ik nog wel een lekkere eindsprint in me had. Ik begon langzaam wat te versnellen en net voor de laatste bocht, op zo'n 400 meter voor de finish had ik de achterste van de drie te pakken. Ik gaf hem nog als boodschap mee: "Kom op, we zijn er bijna!", maar aanpikken kon hij niet meer, zeker toen ik echt ging versnellen. Na een kleine knik in de weg zag ik het finishdoek op zo'n 250 meter hangen en plaatste ik mijn ultieme versnelling naar zo'n 20 per uur. Ik haalde de 2 andere mannen ook nog in en liet ze zelfs nog een seconde of 8 achter me! Ik ging over de finish in een tijd van 44.52, waarna ik gelijk doorliep naar het organisatiecomité om te kijken of mijn startnummer me ook nog een prijs had opgeleverd in de loterij. Tot mijn verrassing was dit ook zo (een bakje aardbeien), wat ik gelijk mee kon nemen naar mijn auto. Ruim een half uur later was ik alweer thuis, waar ik nog snel een douche kon pakken en een hapje kon eten, om vervolgens nog in de kroeg naar Brazilië-Nederland te kijken! Een uiterst geslaagd dagje dus smiley.

Nu is het ondertussen alweer dinsdag. Ik voel me redelijk goed en ga met frisse moed verder met een schema wat me naar een goede tijd moet brengen bij de Tilburg Ten Miles. Iedereen bedankt voor het lezen en hopelijk tot het volgende (positieve) blog!

Geniet van het lopen, Jaco.

Den haag Strandmarathon Zomer editie

Gepost door Marco op maandag 14 juli 2014 11:49

Two things happened: after 1k my Garmin 620 asked me if I wanted to save my time. WTF!!!?
This already made me very cross: I expect for such an expensive item not to fail me, especially when I am running a marathon.
Anyway, the organisation did a very good job and introduced a very welcome change in the route which now includes about 3 km on tarmac between the 16th and 18th km. This gives your legs a break. In previous editions runners had to go through a very demanding bit that was a torture for your legs with soft sand going up and down to cross a canal. On my way back, after the last drink post I missed the exit and ran too far, almost by the Pier. A sign for where to turn would help there, it is the only complaint I have. I had to run my way back and overtake a runner I previously passed. He looked at me puzzled, I explained I ran too far. Before this episode I could see the third place holder getting closer and closer but after the incident he was again about 300 metres in front. I tried to catch him but he finished 20 seconds in front of me anyway. Without that silly mistake I would have been on the podium. Once again, I ran the race, got the t-shirt, sang the song. It is for a good cause, charity. Give it a try and see if you can finish within the 4 hours.
http://connect.garmin.com/activity/540960200

Statistieken van deze tijd

Afstand
42.195 m
Tijd
03:58:19
Snelheid
10,62 km/u
Calorieën
2810 kcal

start (3 reacties)

Gepost door Mara van Tiggele op vrijdag 11 juli 2014 15:44

Vandaag ga ik starten om over 12 weken 20 minuten te kunnen hardlopen.
Ik start met 8 x 1 minuut hardlopen en ondertussen 1 minuut wandelen.
Heb op het moment last van mijn rug aan de rechterkant dus hoop dat dit geen belemmering gaat worden.

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper