originele post: http://runlikehell.web-log.nl/ontherunners_highway/
T.I.B. Ravijnloop, Nijverdal, zaterdag 21 augustus 2010
5,6km in 27:36 (4:55/km) – 16de Mannen 40+
Natuurlijk was er geen twijfel dat ik me gewoon zou inschrijven voor de Ravijnloop. Er was gelukkig ook geen enkele aanwijzing dat ik er niet goed aan zou doen. Als soort van vervolg-revalidatieprogramma in de aanloop naar de Run-Bike-Run die al een week later zou plaatsvinden had ik een plannetje bedacht. Met de auto naar Rijssen en van daaruit met de fiets naar Nijverdal. Eenmaal ter plekke bleek het ook nog eens een heel verstandige zet geweest te zijn, aangezien zwembad Het Ravijn momenteel vanwege werkzaamheden aan het spoor nagenoeg onbereikbaar is met de auto. Met de trein daarentegen weer wel, want het tijdelijke station ligt pal naast de start.
In Nijverdal wijken ze niet graag af van tradities. Of het nou om kleedruimte of weggevertjes gaat; geen vrijwilliger weet ergens iets van en dan wordt het voor de deelnemers wel erg moeilijk om wel goed geïnformeerd te raken. Toch lullig dat je achteraf leest dat er sokken werden weggeven. Van het fenomeen ‘gratis ijsje’ hoor ik nou al een paar jaar achter elkaar maar ik heb er nog nooit eentje weten te bemachtigen. En dan de verloting op startnummer. Ach, als je in Nijverdal woont blijf je nog even gezellig hangen maar ik wilde toch wel graag op een redelijke tijd m’n avondmaaltijd gebruiken aan de eettafel die zo’n 45 kilometer verderop staat. Dus ook dit keer moest ik de verloting voorbij laten gaan. En dan lees je achteraf: dat de hoofdprijs aanvankelijk was gevallen op het nummer van iemand die al vertrokken was. Maar gelukkig kom ik niet voor de weggevertjes. Ik kom voor een loop over een mooi en uitdagend parcours, want dat is het. Je moet dan nog wel even weten hoe je vooraf aan informatie komt over dat mooie en uitdagende parcours. Het evenement heeft een prachtige nieuwe eigen website. Organiserende vereniging Atletics vond het blijkbaar niet nodig een link te plaatsen op hun eigen site waar tot dusver altijd de informatie had gestaan. En dan ga je je toch afvragen of ze wel deelnemers willen. Laten we het er maar op houden dat ze het allemaal goed bedoelen.
Tot zover dit geneuzel in de marge. Het gaat om de wedstrijd zelf en die was – ondanks het ontbreken van brandende zon – toch weer erg warm. Voor mij was het doel slechts uit zien te lopen, want dat zou al een hele opgave worden. Met een gemiddelde van 4:55 per kilometer de finish halen was derhalve in mijn situatie alles behalve beroerd.
Maar ik wil zo graag snel weer terug op niveau zijn, en dat lukt nou eenmaal niet op een geforceerde wijze dus moet ik het in de komende wedstrijden toch echt doen met een instelling die me eigenlijk vreemd is; zo goed mogelijk uitlopen in plaats van strijden voor de beste prestatie.
Run-Bike-Run Borne, zaterdag 28 augustus 2010: 2u00m13s
6,6km lopen (4:51/km) [126ste] – 30km fietsen (30,25km/h) [155ste] – 5,3km lopen (5:09/km) [117de] - 134ste overall / 75ste Veteranen
En dan krijg je op een verschrikkelijk ongelukkig moment een duatlon voor de kiezen. De fietskilometers in m’n lijf waren dit jaar – dankzij de blessure – bovenmatig aanwezig ten opzichte van de loopkilometers. Waar ik het nu won op het fietsonderdeel verloor ik het weer op de looponderdelen. Vooral de laatste run was sterven, maar evenals vorig jaar deed ik het ten opzichte van de andere deelnemers relatief goed in de laatste kilometers. Als het dit jaar niet allemaal in de soep was gelopen had ik misschien nog meegedaan met de Twentse Triathlon Tour en/of de Rutbeek Triathlon, maar nu ben ik er voorlopig even klaar mee en richt ik me op volledig herstel van vorm en conditie tegen de tijd dat de crosswedstrijden beginnen. Wedstrijden zoals de Jubileumloop van Avanti-Wilskracht krijgen in mijn huidige trainingsschema een plekje als kwaliteitstraining. Niet meer en niet minder.
Jubileumloop Avanti-Wilskracht, zondag 5 september 2010
5,07km in 23:36 (4:39/km) – 16de Heren
Het afschaffen van de Zomeravondloop en het twee jaar achter elkaar afgelasten van de Nieuwjaarsloop hebben ervoor gezorgd dat het lang geleden was dat ik een sportief bezoek bracht aan Avanti-Wilskracht. Ooit liep ik er mijn eerste 15- kilometerwedstrijd en ooit beleefde ik er op een zwoele zaterdagavond in juni mijn eerste warmte-afgang. Mijn laatste warmte gerelateerde ramp beleefde ik overigens ook in Glanerbrug, als onderdeel van de Enschede Marathon, maar laat ik dat trauma maar niet meer oprakelen.
De opkomst vandaag was niet echt om over naar huis te schrijven. Het betrof dan ook een eenmalig evenement waar mijns inziens te weinig ruchtbaarheid aan gegeven is. Zelfs ik – als fanatieke afstruiner van websites van clubs en evenementen – kwam er eigenlijk per ongeluk achter dat er iets stond te gebeuren bij de jubilerende club. De temperatuur was heerlijk en de matige oostenwind was niet echt hinderlijk. Het eerste wat me bij de start opviel was het grote aantal dames. Achteraf blijkt de verdeling heren/dames precies 50/50 te zijn geweest. Volgens mijn bescheiden mening is dat zelfs een uniek gegeven in de hardloopgeschiedenis. Ik was benieuwd of er zich ook snelle dames in het gezelschap bevonden. Heel even dacht ik dat het met het aantal snelle heren zwaar tegenviel, maar al snel na de start bleek dat een misrekening te zijn. Eenmaal van het voetbalveld op de verharde weg aangekomen kon ik mooi tellen hoeveel deelnemers er voor me liepen. Het bleken er veertien te zijn, waaronder een dame. Tot mijn schrik gaf m’n horloge een snelheid van 4:17/km aan en dat was onder de huidige omstandigheden niet verstandig. Ik liet dan ook snel vieren, vooral toen we over het stuk kwamen waar ik tijdens die beruchte Zomeravondloop constateerde dat ik de eerste kilometer in vier minuten had gelopen, om vervolgens 9 kilometer en ruim 49(!) minuten later bijna kruipend over de finish te komen.
Er kwam me een groepje voorbij waarin zich de tweede dame bevond en gaandeweg zag ik ze richting eerste dame lopen. Lopend in m’n eigen tempo begon ik erop te rekenen dat de dame die aanvankelijk voorop liep wel terug zou vallen. Het bleek een goede inschatting die ik pas in de laatste vijftig meter door het goed gedoseerde sprint op het voetbalveld kon omzetten in een tweede plaats bij de dames. Tja, een gevallen ster moet toch iets.
En nu; de Singelloop. Volgende week al, dus ik ben er niet klaar voor. Mijn wedstrijd. Mijn lustrum! En ik zal het pr dat ik daar vorig jaar liep niet kunnen verbeteren. Maar ooit zal ik terug op niveau zijn…en daar voorbij.
Mzzl.
Ook al had ik het niet echt nodig. Maargoed dit beviel me wel zo goed dat ik de rest ook maar ga downloaden. Wel spannend want nu bouw ik egt op naar de 5 kilometer schijnt.
Echt roze zou verboden moeten worden. Helaas heb ik daar niks over te zeggen en wsa dat de enige kleur die er nog was :'s Die ga ik dus zo even passen en ik ga lekker douchen want ik heb wel gezweet.
magoed dat zien we dan wel (heb mezelf ook nog niet opgegeven hoor
