Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

nieuwe schoenen

Gepost door gertjan veenstra op dinsdag 16 september 2014 20:39

op donderdag 11 sept nieuwe schoenen gekocht.Asics

De run van Winschoten (3 reacties)

Gepost door Jolene Van Dommelen op dinsdag 16 september 2014 13:05

Afgelopen zaterdag was het zover. Mijn eerste keer run. Mijn eerste keer 10 km wedstrijd! Mijn eerste keer in teamverband. S'ochtends stond ik te stuiteren van de spanning, adrealine en noem maar op. Eerst even boodschappen gedaan met mams, nog even bij vrienden geweest. En daarna door naar DeGenHart team. Eerst de runners zelf kijken. Oke, chip aan m'n schoen maken, ketting om en eerst plassen en daarna naar de startvakken. Werd door ons team goed verzorgd. Er loopt iemand mee en die gene haalt de loper voor je op. Bij startvak aangekomen bleek de voorganger sneller gelopen te hebben en zij stond er al.. Oke snel zoeken o daar staat ze, ja aantikken en gaan. Maar waar moet ik heen? Je moet naar links! Door de spanning vergeten wat links was, oja daar. Hup en gaan. Start ging moeizaam. Voelde Me door spanning slap worden. Oke jo, door gaan ehbo vind je vanzelf. Oke ik voel me beter en haal mensen in! Bij 3 km enorm misselijk en stond op het punt van kotsen. Nee jo niet nu. Er staan mensen te kijken en kost je tijd! Oke. Gaat weer beter en gaan. Bij 5 km stonden ze met water.. Zie daar 2 gekke mensen die 'jolene' begonnen te zingen. Dat oppeppertje had ik nodig. En we gaan door. Bij 8 km langs team DeGenHart. Wouw. Stonden daar mams, Lien en Kaya te kijken en natuurlijk ons team mij aan te moedigen! Ook dat had ik nodig! Oke nog 2 km te gaan. Laatste km. Nee jo nog niet knallen. Km is lang als je kapot bent. Zie de finish en nam een sprint. Jeeeh geëindigd. Wat is m'n tijd??? Jemig m'n app deed het niet dat is dus een verrassing. Mijn verlosser stond al klaar en aangetikt. Oke zit er op! Weer terug gelopen met de gene die mij ook bracht. Nog andere teamgenoten aangemoedigd en daarna heerlijk bbq gehad!
Was enorm gezellig en wat een gast vrijheid!
Teamgenoten.. Jullie zijn toppers. En Kon je niet mee lopen door een blessure.. Jullie waren wel de steun die wij nodig hadden! Super! Voor herhaling vatbaar!

Aan het einde kreeg ik nog even een tof cadeau. Een leuke foto van mij Red heart

Nu een weekje rust vanwege een hectische en een emotionele week. Maar vanaf maandag ga ik starten met een schema voor 15 km.

Oja en de tijd is 55.54 Wink smiley

Foto's bij deze blogpost

1897945_10152689610223890_4375478590033301885_n.jpg 10645222_10152690748653890_7270927747788873480_n.jpg 10671290_10152689610583890_1240287383084736541_n.jpg 10171106_10152689610408890_5435501779886805945_n.jpg

startbewijs 4EM Damloop by night

Gepost door bert jongenelis op maandag 15 september 2014 14:29

Ik heb vandaag mail van u gehad met gewonnen startbewijs, ben hier heel blij mee,
Ik zou graag mijn gegevens willen doorgeven,
Echter in onderstaande mail wordt gesproken over een berichtje waarop zou moeten gereageerd worden,
Maar helaas geen enkel berichtje te vinden.

Hoe kan ik er voor zorgen dat ik en anderen het startpakket ontvang

Alvast bedankt
bert jongenelis

de mail

Hallo Bert,
Gefeliciteerd, je hebt een startbewijs en t-shirt gewonnen voor de Damloop by Night (4EM) aanstaande zaterdagavond. Het enige wat je nog hoeft te doen is op dit bericht te reageren met de volgende gegevens;
Voornaam, tussenvoegsel en achternaam:
Straat en huisnummer:
Postcode en woonplaats:
Geslacht:
Nationaliteit:
Geslacht:
Telefoonnummer:
E-mailadres:
Hoeveel vrijkaarten je wil hebben (maximaal 2):
Welke maat t-shirt je wil hebben (als je twee vrijkaarten wil, geef dan ook de maat aan van degene die meegaat):
Loop met de Looptijden.nl app
Ga je komende zaterdagavond de 4 EM lopen? Zet dan de Looptijden.nl app aan zodat je meteen punten voor ons Hardloopspel verdiend. Laat je coachen door Dolf Jansen en geniet van het hardlopen! Zie http://www.looptijden.nl/app voor alle informatie over de gratis app.
De Damloop by Night
De nieuwe Damloop by night op zaterdagavond 20 september 2014 is één van de sfeervolle hoogtepunten van de jubileumeditie van de Dam tot Damloop. De start vindt plaats in acht startgroepen tussen 19.30 tot 20.50 uur, waarbij de businesslopers als eerste van start mogen gaan. Zie http://www.damloop.nl/damloop-by-night/ voor alle informatie over deze nightrun.
Dank aan Zilveren Kruis Achmea en Asics
Deze actie is mede mogelijk gemaakt door Zilveren Kruis Achmea en Asics, waarvoor dank!
Met vriendelijke groet,
Laurens van Looptijden.nl
------------------
Met vriendelijke groet,
Looptijden.nl

Gewonnen startbewijs 4EM Damloop by night, hoe mijn gegevens door te geven?

Gepost door Miklos Palko op maandag 15 september 2014 13:46

Ik ben hier heel blij mee, email ontvangen,
Ik (en vele anderen) zouden graag hun gegevens willen doorgeven,
Echter in de email wordt gesproken over een berichtje waarop zou moeten gereageerd worden,
Maar helaas geen enkel berichtje te vinden.

************************

Inmiddels is er een oplossing hiervoor geplaatst op het forum
(Mijn dank voor de zeer spoedige reaktie)

Wat je drijft

Gepost door Els Kooi op maandag 15 september 2014 13:08

Vandaag voor het eerst in een maand weer eens bij de sportschool geweest. Tot ik vorig jaar december ging hardlopen, ging ik drie keer per week. al vrij snel werd dat flexibel 2-3 keer per week, afhankelijk hoe het lopen verliep.
Afgelopen zomer kwam er wat de klad in en enigszins tot mijn frustratie zag ik mijn benen gespierder worden, terwijl de buik, billen en romp toch duidelijk tekenen vertoonden van minder intensieve oefening. Hmmmmm!!!!
En aangezien een sterke romp toch wel heel behulpzaam kan zijn bij .... eigenlijk elke vorm van beweging, zeker het lopen van langere afstanden, besloot ik vanochtend om vanaf nu weer trouw in elk geval twee keer per week te gaan. We zullen zien, de kop is er voor deze week dan toch vanaf.

Maar terwijl ik zo wat bij stond te praten met een van instructrices (die ook loopt), kwam het gesprek op 'wat drijft je om te gaan lopen, en waar kom je je omslagpunt tegen'. Het punt waarop je je afvraagt waarvoor (of voor wie) je het nu eigenlijk doet.
Ik heb nu drie keer een 5km evenement gelopen en de laatste voelde voor het eerst echt helemaal OK, omdat ik toen het gevoel had het fysieke en het mentale helemaal op een lijn zaten.
Gister heb ik voor het eerst 11,3 km gelopen. De bedoeling was hem ca. 8 km/uur te lopen, maar ik had nog zo onwijs 'stramme poten'van de intervaltraining op vrijdagavond met FRoS dat ik me besloot te focussen op het eenvoudigweg lopen van die kilometers, ongeacht de snelheid en te genieten van de nieuwe route die ik had uitgezet voor deze afstand.
Ik ben nooit zo heel competitief ingesteld geweest, vermoedelijk ook om dat ik in mijn jeugd geen enkel buitensporig talent voor welke sport dan ook aan de dag legde. Voor hardlopen hoef je in principe niet zoveel te kunnen. Tenminste .... op recreanten niveau moet je gewoon vooral de vasthoudendheid of discipline hebben om drie keer per week te beginnen met je ene voet voor de andere te zetten in een tempo dat hoger ligt dan 'wandelen' en dat enige tijd achtereen vol te houden. Voor je het weet loop je inderdaad 5, dan 10, dan 15 km en misschien na een jaar of twee drie zelfs halve of hele marathons. Als dat is, wat je drijft natuurlijk.

Want je kunt ook gedreven worden door andere zaken en besluiten dat je loopevenementen helemaal niet leuk vindt. Omdat je nerveus wordt van het idee in competitie te gaan met jezelf of anderen. Omdat dat nooit hetgeen was wat je zocht toen je begon met hardlopen. Omdat in de natuur zijn is waar je blij van wordt. Of het directe 'in het hier en nu, in je lijf niet in je hoofd' zijn je ertoe drijft de deur uit te stappen en een uur lang je ene voet voor de andere te blijven zetten in een min of meer regelmatige cadans.

Waar die grens voor mij ligt? Geen idee, ik ben er nog niet tegenaan gelopen. Ik rek mijn persoonlijke fysieke en mentale grenzen nog steeds kilometertje verder of wilder voor kilometertje per uur sneller op. Ik weet het verschil tussen stramme spierpijn en spierPIJN en wat ik mezelf moet gunnen in elk geval. Misschien een voordeel van beginnen op latere leeftijd. Je hoeft niet meer zoveel te bewijzen aan een ander om je nog genoeg te kunnen verbazen over jezelf.

Afijn dat zijn zo wat mijmeringen op de maandagochtend. Jouw gedachten en ervaringen over 'wat je drijft om te gaan lopen' zijn meer dan welkom, mocht je geneigd zijn te reageren.

Een oude vijand

Gepost door Marijn Tulp op maandag 15 september 2014 09:54

Ik kan niet meer! 27 kilometer achter de rug. De cola die bij de eerste verzorgingspost op 8 kilometer geschonken werd, doet al 19 kilometer pijn aan mijn buik. Ik ben op, helemaal op, en de val die ik een aantal kilometers terug in de modder maakte, maakte dit de beroerdste wedstrijd uit mijn rengeschiedenis.

Maar dan doemt daar de Sint Pietersberg weer voor me op. Een klein, geasfalteerd weggetje slingert zich omhoog langs de stijle wand van de ‘berg’. Maar dit is een trail en asfalt hoort daar niet bij. Nee, wij mochten dit weggetje meerdere malen dwars oversteken, maar dat betekende wel dat we de berg letterlijk steil omhoog op mochten klimmen.

Steile, modderige hellingen rezen voor mij op en ik wist het even niet meer. Hoe kom ik in Godsnaam boven? Glibberend begaf ik me naar de eerste wortel en daarmee was het begin er in ieder geval. Zeker een half uur duurde het voordat ik helemaal boven was. En ik zat nog steeds op kilometer 27! Zo’n zware klim en geen meter opgeschoten!
Bovenaan de helling was ik helemaal op. Nog 5 kilometer te gaan en al mijn spieren verkrampten. Van top tot teen deed alles pijn en ik was uitgeput van 27 kilometer rennen en klimmen. Had ik nou maar van tevoren opgezocht wat een trail was, dan had ik dit kunnen voorkomen. Hoe naïef van me om te denken dat trail running gewoon rennen in het bos zou zijn!

Maar goed, als ik nu uitstap, is er niemand in de buurt die mij naar de finish kan brengen, dus gewoon weer verder.

In een slakkengangetje ging ik de laatste kilometers te lijf en hoe dichter de finish in de buurt kwam, hoe meer energie ik weer kreeg. De laatste heuvel af en het was voorbij. Gewapend met 32 kilometer onverharde weg, modder, regen, boomwortels en -takken en buikpijnveroorzakende cola was de Sint Pietersbergtrail voor mij, met slechts een jaar hardloopervaring en 0,0 kilometer trailervaring als verdedigingsmateriaal, na deze hevige veldslag mijn meerdere. Ik had het tot het einde gehaald, maar was gehavend en helemaal op.

En zo eindigde voor mij mijn eerste trailervaring, in 2013. Elke keer als ik langs de Sint Pietersberg kwam, hoorde ik hem luidkeels lachen. Niet zomaar lachen, uitlachen! De marathon van Eindhoven had ik in een mooie tijd gerend, maar die trail kon ik niet aan.

Mijn plannen werden direct na de trail omgegooid. De Rursee Marathon in Duitsland was eigenlijk mijn uiteindelijke doel, maar uit filmpjes op YouTube bleek dat dit verdacht veel op een trail leek. Nee, ik ga voor Eindhoven: een vlakke route, asfalt, beter kon niet. En trails? Nooit meer van mijn leven!

Nu een jaar later, ga ik toch de strijd weer aan met deze aartsvijand. De vijand is dit jaar voor mij slechts bewapend met 19 kilometer onverharde weg, boomwortels en -takken, minder modder en die cola sla ik over. Zelfs het feit dat er dit jaar zelfs een drone werd ingezet zou voor mij geen probleem moeten zijn. Mijn tegenoffensief bestond uit een jaar extra renervaring, een verbeterde rentechniek, meer ervaring met trail running (zoals ik eerder deze week schreef heb ik trailrunning niet langer meer afgezworen) én natuurlijk de ervaring van vorig jaar. Ditmaal zou deze oude vijand het onderspit delven.

Niet dus. Op weg naar Maastricht zag ik de renners van de marathon van Meerssen voorbij rennen. Leuk, dacht ik, maar ik doe vandaag een trail.

image

Ik was ruim op tijd aangekomen. Onder een bewolkte hemel doemde de Enci-groeve voor me op. Ik heb ruim de tijd genomen om dit bijzondere landschap op me in te laten werken. Stiekem hoopte ik op een klein beetje regen, maar de bewolking en frisse wind waren goed uit te houden.

image

En toen viel mijn blik op de heuvels die de groeve omringden. Oeps! Ik heb al wekenlang geen heuvel meer gehad in mijn training. Een voordeel voor de tegenstander dus.

Om mij hierdoor niet uit het veld te laten slaan, moest mijn start rustig zijn. De trail begon met een lange bestijging, maar ik liet mijn tempo bepalen door mijn voorgangers. Het was ook vaak te druk en het pad te smal om in te halen. Hoewel ik besefte dat in mijn herinnering de heuvels lang niet zo steil waren als ze in werkelijkheid waren, gingen de eerste kilometers best lekker.
Maar eenmaal in de groeve aangekomen zette de vijand een nieuw wapen in. Blijkbaar was hij op de hoogte van mijn regenwens, want er werd een brandende zon op mijn kale hoofd gezet. Ik kreeg het bloedheet en mijn tempo ging omlaag. De losse stenen in de groeve maakten het ook geen eenvoudige loop. Ik probeerde zoveel mogelijk de schaduw op te zoeken, maar kon die nergens vinden. Aan het einde van de groeve was ik oververhit en doodmoe. De stijging die vervolgens weer werd ingezet, heb ik gedeeltelijk daarom moeten lopen.

En vanaf hier bleef het zwaar: heuvels op die zo steil waren dat je je hielen niet aan de grond kon krijgen, heuvels af die zo steil waren dat je moest uitkijken dat je niet zou uitglijden, trappetjes, noem maar op. Hoe had ik me zo kunnen verkijken hierop?!

De enige gedachte die ik nog had was uitlopen en geen kleer- en spierscheuren oplopen. Heuvel na heuvel volgde, maar bij de 12 kilometer was daar een drankenpost. Daar wist ik gelukkig even de strijd aan te gaan met de brandende zon. Een bekertje ijskoud water over mijn hoofd was voldoende om mij weer een aantal kilometers energie te geven.

Het was voor mij al wel duidelijk dat de trail deze strijd opnieuw van mij ging winnen, maar deze keer zou ik mij niet zo erg laten afmatten als vorig jaar. Een rustig tempo en, waar nodig, stukjes lopen. Soms moest je ook wel, omdat je voorgangers aan het lopen waren en er geen mogelijkheid was om ze te passeren.

En toen kwam bij mij langzaam het besef dat ik appels met peren aan het vergelijken was. Ik moet natuurlijk niet verwachten dat het rennen van een trail hetzelfde is als het rennen van een marathon. Ik moet misschien daarom ook niet de hele trail willen rennen, maar, net als zovelen, af en toe gewoon eens een momentje nemen om een wat zwaarder stuk te lopen.

En zo besloot ik mijn vijand te accepteren voor wat hij was en hem gewoon zijn gang te laten gaan. Ik had hier niets te verliezen, dit was niet mijn strijd. Mijn wedstrijd is die van Eindhoven.

image

Slechts met een snelheid van nog net geen 6 minuten per kilometer kwam ik over de eindstreep, maar goed, die tijd kan ik ook niet vergelijken met wat ik normaal ren op de weg. Een paar bekertjes cola na de finish als een spuug in het gezicht van mijn oude vijand en daarmee scheidden onze wegen.

En volgend jaar? Wie weet stop ik de auto wel gewoon in Meerssen en ren ik daar de marathon.

Ook te lezen op http://marijntulp.wordpress.com

Geslaagde Bridge To Bridge Arnhem (2 reacties)

Gepost door Ben Engel op maandag 15 september 2014 08:52

Vanmorgen vroeg wakker en eerst een rustig ontbijtje met Ati als voorbereiding op de Bridge To Bridge. En geleidelijk toch een beetje gezonde spanning. Hoe zal het gaan en welke tijd ga ik lopen. Rond 12.30 uur vertrokken richting Arnhem en een parkeerplaats gezocht, maar dat lukte niet. Dus ben ik maar uitgestapt en richting de Markt gelopen. Ik was mooi op tijd want er werd er een warming-up gehouden voor dat de run zou starten en dat was best prettig. Uiteindelijk werd om 13.45 het startschot gegeven en probeerde ik in de drukte naar de start te lopen. De app op mijn Iphone aangezet voor de tijdmeting op looptijden.nl. Na de trage start mede door de drukte bij de start lekker gelopen en kon tijdens de run tempoversnellingen maken. Mijn streeftijd was 1:04:05 en heb er 3minuten afgehaald, gelopen in 1:01:25 en mijn doel behaald er iets vanaf te knabbelen. En natuurlijk een bijzondere run ivm 1944-2014 Airborne Editon. Het was goed georganiseerd en weet zeker dat ik volgend jaar weer van de partij ben. De medaille is ook schitterend. Nu nagenieten van mijn prestatie. Theeth smileyTheeth smiley

Foto's bij deze blogpost

IMG_0753.jpg IMG_0752.jpg

Net even een ander stukje erbij.

Gepost door Cynthia spencer op zondag 14 september 2014 12:00

Lekker gelopen met hubbie. Ik had het wel zwaar vandaag in het begin. Maar toch ongeveer 12 km en een ander stukje erbij gepakt. Top! En sinds vandaag een nieuwe hardloop vriend erbij. Bedankt Arno voor je uitnodiging!

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper