Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

Merrell's on tour

Gepost door Tante Jos op dinsdag 15 augustus 2017 11:14

Bezoek ook eens onze gezellige Looptijden Community groep op Facebook!
Een groep voor en door gebruikers van Looptijden.nl
https://www.facebook.com/groups/257126207961197/

Even nieuwsgierig, wat is jullie rencadans en hoe doen jullie dat met de ademhaling?

Foto's bij deze blogpost

run.jpg

Trailrunner; ben je het of word je het??

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 9 augustus 2017 07:53

Dat je ‘sport minded’ moet zijn staat vast, laten we daarmee beginnen. Toen Jan Janssen in 1968 de Tour de France won, reed ik als een gek rondjes rond het plein waar ik woonde. Toen Enith Brigitha (schone) gouden tijden zwom, trok ik volop baantjes in het regionale Bosbad. Gerard Nijboer werd kampioen op de marathon in Athene en ik trok mijn gympen aan en liep buiten het dorp een rondje over de Havendijk van 10 kilometer, ongetraind.
Ik was bezig met sport zonder besef, laat staan organisatie.

Na het beoefenen van meerder sporten in clubverband, deed ik een aantal triatlons in de jaren tachtig. Daarbij ging het lopen me het beste af, maar ik kwam niet op het idee om me aan te sluiten bij een loopgroep. Trainen deed ik voor mezelf, ik liep veel op de weg en in het bos en behaalde als ‘recreatieloper’ aardige resultaten met gemiddeld zo’n 15 km in het uur.

Bij toeval werd ik na mijn 40e ‘wedstrijdloper’ en trainde fanatiek op de baan en op de weg. Mijn tijden werden beter, maar ik vond niet echt plezier in de wedstrijden waarbij elk jaar hetzelfde traject gelopen werd en waarbij het onder elkaar voornamelijk om tijden ging. ‘Wat was je tijd ‘ was de centrale vraag. Nooit: ‘Heb je lekker gelopen’.

Rond 2010 kwam het trailen op. Echt bijzonder vond ik het niet, want ik liep vaak op paden en als ik in het buitenland op vakantie was trok ik er op uit in de heuvels. Impulsief schreef ik in voor een 19 kilometer bij de Koning van Spanje in Limburg, liep deze vrij gemakkelijk uit en was verkocht door de sfeer die er om dit evenement hing.

Hijgend over een heuvel, badderen in een beekje en worstelen met wortels; dat vond ik wel wat. Sportief bezig zijn en het nog leuk vinden ook, zonder de drang van het wegzetten van betere tijden gaf rust. Het lopen in de natuur met gelijkgestemden bracht me in evenwicht.

Het klinkt paradoxaal: dan kan het snel gaan. Ik zocht veel verschillende trails op in Nederland en wilde weten of de Ardenner heuvels daar ook voor mij weggelegd waren. Ja dus.

Nu, enkele jaren verder, heb ik me erin verdiept, geef clinics, run een community en ik heb een netwerk om me heen vergaard waar ik veel positiefs uit haal. Er verschijnen steeds nieuwe uitdagingen in binnen- en buitenland en ik loop 4000 kilometer per jaar, meer dan ooit, zonder blessures. Uiteindelijk is het mijn ‘way of life’ geworden.

Er moet in mij dus een gen aanwezig zijn dat zich pas later nadrukkelijk manifesteerde.
‘I am a born trail runner, and that’s it’.

Mijn tip: Begin rustig aan, groei gestaag, neem de tijd, de ruimte en geniet.
Alle paadjes zijn ook voor jou weggelegd.

Foto's bij deze blogpost

t3.jpg 8-8-12.jpg start1.jpg

Vaalserberg 2017

Gepost door Jos Oonincx op woensdag 9 augustus 2017 07:45

Grenzeloos trailen, geen punt in Limburg.

Als je sportieve uitdagingen zoekt in Nederland in een gevarieerd landschap met heuvels dan zak je als vanzelf af naar Limburg. Het onterecht genoemde ‘donkere Zuiden’ is een lichtend voorbeeld als het gaat om het organiseren van triatlons, wieler- en trail evenementen. Voor alle drie genoemde takken van sport kwam ik graag naar Limburg. De afgelopen vijf jaar echter alleen nog voor de trails rond de Cauberg, Gulperberg en Sint Pietersberg. Dit jaar heb ik de Koning van Spanje (22km/500hm), Vaalserberg (23km/940hm) en PieterBearTrail (32km/750hm) op mijn verlanglijstje gezet, waarvan Vaals nieuw is voor mij.

We hebben wat te vieren en daarom zijn we een weekend weg. Niet geheel toevallig in Limburg waar weer het nodige te doen is op sportief gebied met Maastrichts Mooiste (lopen), Limburgs Mooiste (fietsen) en trailrunning in Vaals. (Vols)

Hier wordt de trend gevolgd van het aanbieden van veel afstanden verdeeld over een heel weekend, waarbij ook een ‘etappe trail’ en een ‘night trail’ op het programma staan. Ondanks de heuvels ligt de drempel dus eigenlijk laag. Aan de andere kant: er kunnen wel degelijk UTMB punten verdiend worden door de ultra lopers. Ik hoor wel wat kritiek op een klein aantal organisaties die steeds meer trails organiseren op commerciële basis. Dit zie ik anders; iedereen kan kiezen uit talloze trails. Er zijn evengoed kleinschalige evenementen en veel ‘social trails’. Die laatste organiseer ik zelf ook regelmatig in de regio. Ik hou van de mix uit het steeds grotere aanbod en ontdek graag nieuwe paadjes. Als trails qua organisatie niet deugen of te hoge deelnameprijzen rekenen dan laten lopers deze op termijn vanzelf links liggen.

Op 11 juni loop ik een middenafstand met de nodige hoogtemeters in de omgeving van het Drielandenpunt. In dit gebied heb ik vaker gefietst dan gelopen. Uit ervaring weet ik dat er een paar pittige en lange klimmetjes zullen komen en dat het parcours de hoogste punten van Nederland aandoet.

We starten in bungalowpark Hoog Vaals op 176 m bij een temperatuur van 29 graden en dat betekent dat ik rustig aan begin. Er zitten nog wat lichamelijke ongemakken dwars en de vorm is nog ver te zoeken.
We klimmen geleidelijk tot kilometer 5 naar de Vaalserberg op 323 meter. De warmte is rond het middaguur drukkend en met name in het open veld komt dat aan. Gelukkig is het grootste deel van het parcours beschut door de bomen.
Op 5,5 km is het labyrint bij het Drielandenpunt en de 1e bevoorrading (Ravito). Deze zijn overigens vandaag dik in orde voor wat betreft het aanbod.

Na een afdaling gaat het op en neer en op 8 km zitten we weer op 320 m. In de groep waar ik rond pendel merk ik dat er behoorlijk veel gewandeld wordt vanwege de warmte. Zelf probeer ik zo veel mogelijk te blijven dribbelen.
Na 10 km zitten we bij het ‘Parc Trois Frontieres’ en lopen we op de heuvelflanken van het Aachener Wald. Gedurende een paar kilometer merk ik het aan het enigszins hellende terrein. (Bij de trails over de stuwwallen bij Doorwerth heb je daar constant ‘last’ van, omdat je veel moet corrigeren in het lopen; een aanslag op je enkels) Ik zie voor de tweede keer een paar loopmaatjes van me die ook de tijd nemen voor wat foto’s, maar loop mijn eigen koers; afleiding zorgt bij mij immers nogal eens voor een valpartij en die wil ik na mijn vorig Limburgs avontuur in mei voorkomen. (KvS – MST)

We lopen nu richting het Vijlnerbos. Het betekent lang en geleidelijk klimmen naar het hoogste punt. (In Vijlen sliep ik ooit op de ‘hoogste zolderkamer van Nederland’ toen ik er aan een fietsevenement meedeed). Bij de tweede Ravito pak ik een pannenkoek en cola waarna ik merk dat ik een aantal trailers waarmee ik aan het jo-jo-en was definitief achter me laat. Mijn tempo ligt nog steeds niet hoog vanwege de warmte en de hoogtemeters, maar ik dribbel nog steeds door waar anderen wandelen.
De route loopt al weer richting Vaals, langs het buurtschap Raren en een behoorlijk stuk door het open veld. Her en der moet er over omgevallen bomen geklauterd worden, maar verder kan er lekker worden doorgelopen. Al snel wordt de laatste kilometer aangegeven die nog wat op en neer gaat door het park waar we gestart zijn.

Net over de finish wacht me een warm (!!!) welkom door loopvrienden die langere afstanden liepen en al geruime tijd aan de ‘hersteldrankjes’ zitten. Geweldig dat we nog even kunnen nakaarten en bijpraten. Ik raak direct weer aan de praat met tot dat moment nog onbekenden. Met een ultraloper wissel ik nog wat trainingstips uit, even opfrissen, afscheid van ‘veul Vols plat’ en weer terug naar het vlakke Brabantse land. Over drie maanden staat de Sint Pietersberg op het menu; we zakken dan dus gewoon nog een keertje af.

Foto's bij deze blogpost

v4.jpg v9.jpg v8.jpg

Tropische gevoelstemperaturen in Zuidoost

Gepost door Arranraja op dinsdag 8 augustus 2017 19:44

Ook te lezen (met foto's) op http://arranraja.wordpress.com/

In het verleden, toen hardlopen voor mij nog een bijnummer was, had ik de stelregel alleen te rennen tussen 10 en 18 graden Celsius. Plustemperaturen wel te verstaan. Als ik dat criterium nu nog zou hanteren, dan zou ik (bijna) nooit hebben deelgenomen aan de Gaasperplasrun. Vooral vanwege de lage en hoge temperaturen die ik tot dusverre bij deze enige 'run' op mijn repertoire, voor de kiezen heb gekregen. Mijn debuut bij deze zuid-oostelijke trimloop kan ik mij nog goed herinneren. Op 23 maart 2013 was het namelijk nauwelijks boven het nulpunt en de gevoelstemperatuur was in dat extreem koude voorjaar, in ieder geval op die zaterdag tussen de MIN-10 en MIN-15, graden Celsius uiteraard. Omdat ik mij ver van te voren had ingeschreven, ben ik toen gewoon gegaan. Herinneringen aan eventuele overwegingen om thuis te blijven heb ik niet meer. Ik lees er ook niets over in mijn verslag van het evenement.

Bij de editie van vorig jaar (de run was inmiddels vanwege het Rondje Mokum verplaatst naar juni) was het behoorlijk aan de warme kant en ook bij de aflevering waarvan ik hier verslag doe, was er sprake van een temperatuur ruim boven de 20 graden. Let wel, deze loop vond half juni plaats, dus nog in het voorjaar. Omdat ik ook dit jaar al geruime tijd vooraf stond ingeschreven, ben ik uiteraard afgereisd naar Amsterdam Zuidoost. Deze keer per fiets, omdat ik een rit in een benauwde bus onder deze omstandigheden niet zag zitten. Een training zou ik op zo'n dag vanwege de warmte vrijwel zeker hebben laten schieten.

Omdat ik ter eerste opwarming altijd graag vooraf een wandelingetje maak, besloot ik mijn oude stalen ros buiten het Nelson Mandelpark te stallen. Om precies te zijn voor de ingang van het Bijlmersportcentrum. Van die plek was het een ruime vijf minuten kuieren naar de atletiekbaan. Nauwelijks onderweg die kant op, kwam mij een vrouw tegemoet met een duidelijk zichtbaar startnummer op haar renkleding. Ik kon het niet laten op te merken dat zij voor de loop toch echt de andere kant op moest. Zij repliceerde dat ze een stukje aan het inlopen was. Daar had ik uiteraard geen weerwoord meer op. Toen ik de deur van de mannenkleedkamer opentrok, stond oud-collega Patrick voor mijn neus. Dat was niet onverwacht, want hij doet dit kalenderjaar het complete Rondje Mokum, het Amsterdamse rencircuit waar de Gaasperplasrun onderdeel van uitmaakt. Ik was later op de plaats van handeling dan bedoeld en had dus relatief weinig tijd voor alle vaste zaken vooraf. Mijn tas liet ik, hoewel er een bewaakte garderobe aanwezig was, in de kleedkamer achter. Dat scheelde weer een paar minuten die ik kon gebruiken om de spieren op te warmen. Het kostte zowaar moeite om één keer mijn blaas te legen. Dat zegt wel iets over het vochtverbruik die dag. Normaal gesproken ga ik altijd wel twee keer naar kamer 100 vóór de start.

Er een heel rustige loop van maken, was onder deze weersomstandigheden het enig juiste credo. Ik dacht ook dat ik kalm uit de startblokken kwam, maar mijn Garmin gaf toch al direct 11 per uur aan. Dat was duidelijk te snel bij deze warmte, maar ga maar eens flink gas terugnemen als je je midden in het loperspak bevindt. Het was een mooi gezicht, toen ik terugkeek in de tweede bocht nog net op de baan. Daar was te zien dat het hele stuk vanaf de start, dus de eerste bocht en het rechte stuk, één lang lint van lopers was. De opkomst was dus groot, ondanks de weersituatie. Nauwelijks de atletiekbaan af en het park in, werden alle bochten en hoeken door menig deelnemer afgesneden. Weliswaar was in de nieuwsbrief al aangekondigd dat het parcours dit jaar door alle wegwerkzaamheden in de directe omgeving, iets langer dan 10 km was, toch vond ik dat gesnij niet zo'n goed idee. De eerste 2 km liep ik in rond de 5:30 minuten. Net als vorig jaar, diende de snelweg A9, inclusief de enorme bouwput voor het nieuwe tunneltracé daarvan, via een tijdelijke brug gepasseerd te worden. Precies in deze flessenhals probeerde een irritante brommerrijdster het pak voorbij te komen, met veel onnodig open- en dichtdraaien van de gashendel. Dat stoorde mij best wel, moet ik toegeven. Ik ben sowieso geen fan van die gemotoriseerde tweewielers en al helemaal niet als ik aan het rennen ben.

Eenmaal aan de andere kant van die A9 / Gaasperdammerweg bleek het wel erg warm in de zonovergoten, windstille Holendrechtse straat die volgde. Te heet eigenlijk, voor mijn gevoel. De 3e km, die aldaar begon, ging met 6:03 minuten dan ook direct een stuk langzamer dan de eerste twee. En dat terwijl ik toch zo vlug mogelijk aan het einde van die woonstraat naar onder de bomen in het eerste, echt beschaduwde gedeelte wilde komen. Het lommerrijke groen was een ware verademing en bood mij de mogelijkheid mijn pet even af te zetten. Zodat er warmte van mijn hoofd kon ontsnappen en mogelijk een beetje overtollig vocht verdampen. Dit ritueel herhaalde ik zodra er ergens schaduw of maar een zuchtje wind was. Daar waar de zon vrij spel had, ging het hoofddeksel uiteraard vliegensvlug weer op. Het eerst op het fietspad de wijk Reigersbos in. Vanaf het kerkje aldaar was de weg langs de gebouwen van de plaatselijke scholengemeenschap gelukkig wederom, voor mij onverwacht, in de schaduw. Ik ging daar langs een wandelende deelneemster die ik meerdere keren zou tegenkomen. Zodra er linksaf richting Gaasperpark en -plas gelopen moest worden, had de koperen ploert opnieuw vrij spel. En dat had hij vervolgens bijna 3 kilometer zo'n beetje onafgebroken. Kilometers 4 en 5 haalde allebei ik nog net onder de 6 minuten, maar daarna eiste de hitte echt zijn tol.

Aan de zuidkant van die plas had ik een paar contacten met andere deelnemers. Een man in donkere kleding zei, geheel ten overvloede, dat het warm was. Logisch dat hij dat te berde bracht met die warmte-vasthoudende kledingkleur. Een man die langsliep terwijl ik op mijn horloge keek maakte ook een opmerking, maar wat hij zei ben ik vergeten. Ik antwoordde dat ik nakeek of wij voor het donker binnen zouden zijn. Een mannelijke fietser met jonge vrouw in zijn kielzog riep dat wij kanjers waren. Ik repliceerde dat hij ook wel erg stoer was zo zittend op zijn rijwiel. Daarna kwam er een loopster voorbij die zich verontschuldigde voor de geluiden die zij maakte. Ik kon haar mededelen dat mij dat absoluut niet uit mijn evenwicht bracht. Kwam mijn eeuwige medestrijdster uit het Hardloopspel-tegelklassement daar voorbijlopen? Zij staat inderdaad in de uitslag, dus dat zou haar best geweest kunnen zijn. Ook Marijke staat in de lijst met binnenkomers, maar haar heb ik helemaal niet gezien. Evenmin als enige andere voor mij bekende namen. Onder de deelnemers bleek later trouwens Howard Komproe de cabaretier, te zijn. Ook hem heb ik niet mogen aanschouwen.

Het werd onderhand hoog tijd voor de waterpost, waar ze ongetwijfeld ook natte sponzen zouden uitdelen. Ik pakte er meteen maar twee en een beker water. Excuus genoeg om even te gaan wandelen in mijn optiek. Een derde spons durfde ik niet aan te vatten, uit angst om voor te gulzig versleten te worden. De eerdergenoemde wandelende dame kwam een paar keer langsrennen om telkens daarna te gaan wandelen. Aan de oostkant van de Gaasperplas, nam zij ineens plaats achter een haag om haar blaas te legen. Een andere loopster ging aan het eind van dezelfde struikenrij eveneens naar de andere kant van de weg. Ook om te urineren? Nee, zij maakte contact met een medeloopster net achter zich om te vragen of zij op haar moest wachten. Een man in een scootmobiel met een zwarte hond die hem leek voort te trekken, kwam voorbij. Liet hij die hond niet veel te veel inspanning leveren bij deze hoge temperaturen? Daarna ging hij vrij hinderlijk voor de lopers hetzelfde bruggetje over en op het eerste stukje pad onder de bomen tussen ons in. Het bleek dat hij met de hond naar het water van de plas ging, naar ik aanneem om het dier te laten zwemmen. Mijn irritatie over zijn wat hinderlijke aanwezigheid was op slag verdwenen.

Er waren veel wandelende deelnemers, wat alleen maar logisch is bij een dergelijke hitte. Zelf had ik dat ook al een keer gedaan en daarnaast als vanzelfsprekend vrij veel gedronken. In het bosgedeelte van het Gaasperpark liet ik mij voor de tweede keer verleiden tot een stukje kuieren. Bijbehorende kilometer nr. 8, verliep dan ook in 7:01 bij 8.55 per uur. Die wetenschap vond ik op dat moment niet erg boeiend. Ik benutte veelvuldig de veroverde sponzen om (voor-)hoofd en nek zo consequent mogelijk te koelen. Dat mijn zonnebril daarbij ook nat werd en waterdruppels mijn zicht af en toe belemmerden, nam ik bij wijze van uitzondering voor lief. In de wijk Nellestein stond een zeer enthousiaste man met 3 kleine kinderen ons lopers aan te moedigen. Ik heb speciaal voor hen een kleine omweg gemaakt en ze allemaal een lage vijf gegeven. Die hadden ze in mijn beleving absoluut verdiend. Even daarvoor maakten de omlopenden het wel erg bont met afsnijden. Daar waar aan het einde van een breed pad duidelijk een pijl naar links te zien was namen ze tientallen meters eerder de kortere weg direct langs het appartementengebouw aldaar. Omdat ik voor mijzelf toch wel het idee wil hebben dat ik echt 10 km loop als ik mij inschrijf voor een loop van die afstand, liep ik als enige stoïcijns rechtdoor. Je kunt jezelf ook teveel voor de gek houden!

Schaduw en wind zorgden af en toe voor een klein beetje verkoeling, maar er waren stukken echt heel erg warm. Zoals tijdens de laatste twee kilometers. Daar signaleerde ik derhalve opnieuw veel wandelende lopers. Ik kreeg zelf de neiging dat ook voor de derde keer te doen, maar ik kon die gelukkig bedwingen. De inloopatlete van voor de start kwam mij nu al joggend tegemoet. Ten tweeden male kon ik mijn mond niet houden en kreeg een bevestigend antwoord op mijn vraag of zij inderdaad aan het uitlopen was. Een lange, wandelende jonge vrouw kwam in zicht. Ik kreeg plotsklaps het gevoel haar bijstand te moeten verlenen, zei in het voorbijgaan dat we in de laatste kilometer zaten en gaf haar een van mijn sponzen. Zij ging direct met mij meerennen en ik dacht haar naar de eindstreep te zullen slepen. De dame in kwestie liep echter subiet langs mij en beende weg. Te snel voor mij om de aansluiting te behouden. Zij gaf mij, als goede samaritaan, dus eenvoudig het nakijken. Ondank is 's-werelds loon, zullen we maar zeggen. Ik riep haar nog wel na dat de vermoeidheid tussen haar oren zat en zij kon niet anders dan een teken geven om deze bewering te beamen.

Ik had besloten niet te versnellen op het laatste stuk naar de meet. Als anderen mij te elfder ure nog wilden verslaan, moesten ze dat maar lekker doen. Het zou mij aan mijn derrière oxideren. Een man die ik ook meerdere keren had zien wandelen ging die uitdaging succesvol aan. Het zij zo. Mijn horloge heeft 10.110 km geregistreerd. Die laatste 110 meters op de baan heb ik blijkbaar toch ineens nog een snelheid van 11,31 per uur weten te ontwikkelen. Geheel onbewust heb ik blijkbaar nog eventjes flink aangezet, want de 2 km daarvoor liep ik ruim onder de 10 per uur. Klaarblijkelijk een ingeslepen gewoonte, dan wel traditie, dat snellere eindschot. Door de hitte en het wandelen heb ik voor het eerst ooit een tijd ruim boven het uur gescoord: 1:01:50. Jammer maar helaas. Het volbrengen van deze zware tocht op een tropisch aanvoelende dag met ook zeer hoge zonkracht (ik zag trouwens best veel loopsters met blote schouders) was de hoofdzaak. In die opzet ben ik dus wonderwel geslaagd. Het leverde mij, na de Nescioloop, bij georganiseerde loop nummer 65 mijnerzijds, een tweede mooie Rondje-Mokummedaille op. Na in de veel te warme en erg vochtige kleedkamer de natte renkledij voor droge te hebben verwisseld, ben ik heel rustig aan teruggewandeld naar mijn fiets en vervolgens even bedaard vanuit het meest tropische stukje Nederland naar huis gepeddeld. Het was best lekker fietsweer, die dag.

planning doorgeschoven naar morgen

Gepost door monique jansen op zaterdag 5 augustus 2017 12:46

en daar hingen mijn hardloopkleding. in een zware regenbui. Natter dan nat. Training een dagje verschoven. In de regen lopen vind ik heerlijk. Maar ik wil wel droog beginnen. In elk geval mijn kleding

2017-08-02 De 7 van Santpoort – Santpoort (3 reacties)

Gepost door Jan Bakker op donderdag 3 augustus 2017 14:09

Gisteren stond ik voor de vijfde keer aan de start van De 7 van Santpoort. Een hardloopcriterium dat 7 rondjes “om de naaldkerk” doet op het grensgebied van Santpoort-Noord en Zuid. In 2012, 2013, 2014 en 2016 liep ik hier eveneens.

Dit is een leuke en kleinschalige loop die precies in het midden van het Dorpsfeest Santpoort valt, bij velen beter bekend als de Santpoortse Feestweek. Het jammere van gisteren was wel dat het regende. Niet zozeer jammer om dan te moeten hardlopen, maar juist de nababbel en –borrel geeft het wat extra’s. De kermis en poffertjeskraam ook. Nu was ik al voor 20:00 op weg naar huis. Net voor de start van dezelfde rondjes, maar dan voor wielrenners.

Het begon al te regenen toen ik op fiets naar Santpoort onderweg was en die regen bleef eigenlijk onophoudelijk vallen tot ik na het lopen weer thuis was. Vorig jaar hadden we deze loop voor de eerste keer op de Tata Steel runners hardloopkalender en ook dit jaar kwam deze loop door de wedstrijd ballotagecommissie. Gelukkig maar, want het is uiteindelijk een loop dichtbij huis en zeker eentje waar ik altijd vele bekenden tegenkom. Zowel in het parcours als achter de hekwerkjes naast het parcours. Nogmaals: Veel dank voor alle aanmoedigingen!

Toen ik mijn fiets parkeerde bij de winkels aan de Hagelingerweg hoorde ik verderop in het dorp de spreekstalmeester al. Dezelfde als de voorgaande jaren en immer enthousiast, zeker als het om Santpoortse deelnemers gaat, maar zeker ook als gaat om Spaarndammer Henk Hagemeijer, inmiddels 80 en nog immer alle wedstrijden in de buurt als deelnemer aanwezig. Henk start ook altijd op de startstreep en valt dus op tussen de snelle en overwegend zeer dunne runners in hun singlets en korte broeken. Het mocht dan regenen, koud was het niet, dus zocht ik zelf ook in singlet en korte broek mijn plek ergens achteraan in het deelnemersveld. Mijn laatste run was de Cruyff foundationrun op 25 april en daarna had ik niet zoveel hardgelopen. Wel heel veel fietskilometers gemaakt en een aantal forse wandeldagen, waaronder de 80km Kennedymars op 1/2 juli. In het stappenprogramma waar ik ook dit jaar aan meedoe, van 24 mei tm 31 augustus, doe ik dan ook goede zaken. Deze laatste maand wil ik toch proberen nog wat kilootjes kwijt te raken en dan is hardlopen de beste remedie.

Om precies 19:00 uur klonk het startschot en liep dus langs de bewuste spreekstalmeester van dienst. Ik liep kort samen met Tata Steel runner Dafydd, maar moest hem toch redelijk snel laten gaan. Dafydd is goed bezig. Begon in januari in onze startrunners en traint ook vaak de woensdagen met de Tata Steelrunners. De 5km liep hij vorige maand ook al onder de 25 minuten. Toch was ook mijn eerste rondje niet zo slecht. Ik klokte zelf 5:13 en wel precies op de startstreep annex finish lijn. De andere kilometers klokte ik overigens er net overheen. Ook mijn tweede rondje was goed met 5:17 en had toen eigenlijk iemand moeten hebben om mij aan vast te kunnen klampen. Die was er uiteindelijk wel, Arthur, maar ik had gedacht dat hij veel langzamer zou lopen, maar hij bleek iets van een halve minuut eerder dan mij te zijn gefinisht. Had ik dat geweten zeg. Maar goed, ik zag mijn rondetijden wel oplopen, maar geen enkele ronde werd de 6 minutengrens overschreden. In ronde vijf kwam eerst collega Nico langszij en iets later ook nog collega’s Linda en Ayse, maar zij liepen voor mij net effe te hard om nu nog aan te kunnen klampen. Ondanks dat perste ik in ronde zeven op het laatste rechte stuk van pakweg 200 meter er toch nog iets van een eindsprint uit en klokte zelf 39:05 over 6,98 km. Hier was ik tevreden mee. Als dank ontvingen alle deelnemers niet alleen een flesje water maar ook heel toepasselijk.... een zonnebril!
Uiteindelijk heb ik hier wel mindere tijden gelopen en maar één keer sneller. Nu had ik weinig trainingskilometers in de benen en al helemaal geen intervalwerk gedaan.

39:35 bleek de geregistreerde tijd namens racetimer te zijn, dus zal ik het daar mee moeten doen. Prima zo.
Eens kijken of er in augustus nog een paar leuke wedstrijdjes te doen zijn. Voor De Halve van Haarlem op 24 september sta ik in ieder geval al wel aangemeld.

Jan B. 03-Augustus-2017

Racefiets

Gepost door Margo Hermans op woensdag 2 augustus 2017 10:21

Natuurlijk kan ik fietsen. Maar fietsen op een racefiets is toch net even anders. Lees verder via http://bit.ly/2vs5LhZ of volg via https://www.facebook.com/MargoHermansBlog/.

Foto's bij deze blogpost

Racefiets.jpg

Tips voor het schrijven

Gepost door Jorina Martijn op dinsdag 1 augustus 2017 13:39

Tevens kan een afbeelding ook opgenomen worden in Google. Alle <a href="https://webtalis.nl/seo-afbeeldingen-optimaliseren/">afbeeldingen optimaliseren</a> is dus zeker de moeite waard, het kan weer gratis extra bezoekers opleveren.

Merrell's on tour

Gepost door Tante Jos op dinsdag 1 augustus 2017 12:57

Bezoek ook eens onze gezellige Looptijden Community groep op Facebook!
Een groep voor en door gebruikers van Looptijden.nl
https://www.facebook.com/groups/257126207961197/

2.5 km hardlopen
500 m stevig door wandelen
2 km hardlopen

Foto's bij deze blogpost

ru.jpg

Weer gestart

Gepost door monique jansen op maandag 31 juli 2017 09:21

Na de cpc 10km met een longontsteking lopen. lukte t niet om t lopen weer op te pakken. Ik had t echt zwaar. mentale strijd tegen mezelf ff verloren tijdens t lopen.
Maar nu in de vakantie in t bos wil ik weer om de dag gaan lopen en t opbouwen. vandaag 4km gedaan en t gaat toch lekker. niet dat ik harder ga. of verder loop. maar t was gewoon heerlijk. en wat heb ik dat gemist. Nu maar 4 km gelopen. maar over 2 dagen ga ik weer. Zin in.

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper