Hardlopers community

Ik had mezelf voorgenomen vanochtend weer te gaan lopen. Maar ik ben er voor mijn tweede training van dit jaar al in geslaagd een briljant excuus te hebben.
Een te korte nacht (gisteren pas tegen middernacht terug van het theater) en nog niet over de spierpijn heen van zondag.
Morgenochtend moet het dan toch echt gaan gebeuren...
Ik neem vandaag de hele dag de tijd om me voor te bereiden op mijn tweede training van 2010.

Gisteren heb ik goed gevoeld dat ik weer had gelopen.
's Avonds naar het theater geweest, waar ik de trappen naar het tweede balkon moest bestijgen.
Dat bestijgen ging wel, maar naar beneden leek niet eens meer op lopen.

Ik ben een van die hardlopers die elk voorjaar weer een beetje opnieuw begint. Afgelopen zondag vond ik het weer de hoogste tijd.
Tot nu toe had ik alleen maar intervaltrainingen gedaan, dus tot 10 minuten hardlopen en dan weer even wandelen.
Om mezelf over de grens heen te helpen heb ik besloten minimaal 2,5 km aan een stuk te doen.
Toen ik bijna op het 2,5 km punt was moest ik even wandelen voor een loslopende hond. Helaas kon ik daarna totaal niet meer op gang komen.

Marijke Schippers-Moes heeft foto's gemaakt van de editie van 2010.

Deze zijn te vinden via onderstaande link:
http://www.oypo.nl/pixxer.asp?id=3BCEC84E5906AAE2

Sinds ik half januari terug was van vakantie zat het al in m'n hoofd: ik wilde eindelijk eens een halve marathon gaan lopen! Oorspronkelijk stond dat debuut gepland voor oktober 2009, maar toen had een blindedarmontsteking al roet in het eten gegooid. Toen ik 23 januari weer begon met trainen had ik nog 1,5 maand tot de Drunese Duinen halve marathon. Ik had juist deze wedstrijd gekozen vanwege het prachtige parcours door de Loonse en Drunense Duinen. Door de zandafgravingen waan je je daar met een beetje fantasie even in de woestijn. Kortom: helemaal mijn parcours dus!

Ondanks de winterse omstandigheden liet ik me de afgelopen maand niet uit het veld slaan: waar velen naar binnen verhuisden om op een loopband te gaan lopen (is er iets meer geestdodend denkbaar?), ploegde ik braaf m'n rondjes door de Hollandse sneeuw. Over het algemeen was dat best lekker, als de zon erbij kwam zelfs voorjaarsachtig door de weerkaatsing van het licht op het witte oppervlak. Zolang de sneeuw niet onder m'n schoenen bleef plakken, en hij niet te papperig werd (uitglijden!) was ik tijdens zo'n training al snel één met de natuur.

Zo trainde ik tot afgelopen dinsdag 120km in 40 dagen bijelkaar. Wat kon er nog mis gaan? Nog één korte training voor het goede gevoel en dan moest ik er toch echt helemaal klaar voor zijn! Maar in die domme 6km sloeg het noodlot toe: ik miste een verkeerd geparkeerde steen, en ging door m'n linker enkel. Het netto resultaat: op woensdagochtend kon ik nauwelijks lopen, trappen op en af was al helemaal een nachtmerrie. De wedstrijd waar ik zo naar toe had geleefd leek als een zeepbel uitelkaar te spatten. Niet weer!! Donderdag liep ik alweer wat beter, maar was er ook de berusting: zo'n blessure vergt toch minimaal één week rust. Vrijdagochtend moest ik constateren dat het herstel toch wel snel ging: gelijkvloers lopen ging weer bijna als vanouds. Zaterdag was het vooral nog stijf en deed het alleen nog pijn bij onverwachtse bewegingen. Toch maar stiekum een testrondje van 5km doen dan? Dat viel niet tegen, hoewel heuvel op-en-af nog steeds niet prettig was.

Toen ik zondagochtend wakker werd had ik nog een heel licht zeurend pijntje, dat af en toe kwam en weer verdween. Plotseling wist ik het zeker: ik moest daar lopen, zelfs al zou ik na 5km uitstappen, dan had ik het in ieder geval toch geprobeerd! Bus, trein, en bus brachten me in anderhalf uur in Drunen, dat ten noordoosten van Tilburg ligt. Na het startschot gingen de eerste twee kilometer heel soepel, ik moest me zelfs inhouden. Daarna begon het zeurende pijntje langzaam maar zeker steeds harder te zeuren, en was ik een aantal kilometers voornamelijk bezig met de vraag waar ik zou gaan uitstappen. Halverwege zou uiterst onpraktisch zijn, omdat ik dan 10km lopend verder zou moeten naar de finish. Ondertussen had het zeurende pijntje wel een steady state bereikt: het werd niet minder, maar ook niet erger. Heuvels, vooral naar beneden waren lastig: daar moest ik me flink inhouden, en bochten linksom nam ik zo ruim dat ik zeker wat extra meters heb gelopen. Maar het ging!

Ik kwam in een soort roes waarin ik op zoek ging naar lopers die in mijn tempo liepen, en probeerde daar zoveel mogelijk gedachteloos achteraan te gaan. Als het voor het gevoel te langzaam ging sprong ik naar het volgende groepje. De laatste kilometers gingen er andere dingen meespelen, zoals doodnormale vermoeidheid. Maar het besef dat de kans groot was dat ik hem echt ging uitlopen hield me op de been. Omdat de conditie en vorm van de dag wel ècht goed waren, had ik vanaf de start kilometers van rond de 5:20 neergezet. De bedoeling was om dat langzaam te laten oplopen en zo uit te komen op een tijd van rond de 2 uur. Maar de kilometertijden liepen niet op, ze bleven stabiel, precies in een tempo wat mijn enkel ook nog acceptabel vond. En zo finishte ik na 21 kilometer en 97 meter in 1:52:37, ruim zeven minuten onder de beoogde eindtijd. What a beautiful day.. en de zon was ook nog shining!

's Avonds thuis liet mijn enkel natuurlijk wel weten dat hij deze onverwachte inspanning toch niet zo heel erg op prijs had gesteld, maar het was minder erg dan de eerste dag na het ontstaan van de blessure. Natuurlijk was een riskante onderneming geweest, die ik puur op gevoel was aangegaan. Maar het was goed afgelopen, eigenwijs zijn loont kennelijk toch ook nog wel eens! En mijn enkel: die heeft de toezegging gekregen dat hij nu alle zorg en rust krijgt tot ie weer helemaal de oude is..

Tot slot nog wat leuke grafiekjes, gemaakt op basis van de data uit mijn Garmin 405CX-hardloophorloge: http://home.deds.nl/~pupske/drunen2010-grafieken.jpg

De gemeente Lansingerland is een van de jongste gemeentes van Nederland. Drie jaar geleden zijn de dorpen Bleiswijk, Bergschenhoek en Berkel & Rodenrijs samen gevoegd tot de gemeente Langsingerland. En nu is het natuurlijk zo dat elke zichzelf respecterende gemeente een hardloop event heeft. Zo ook nu eindelijk in Lansingerland. De wedstrijd is georganiseerd door Trim- en Atletiek vereniging de Kieviten uit Lansingerland.

Er kon een keuze gemaakt worden uit de 5 en 10 kilometer. Voor de 10 km waren ruim 100 lopers verzameld. Het weer was zoals jullie allen ongetwijfeld vandaag zelf ook gemerkt: het was geweldig weer om te lopen. Na het startsignaal was een een groepje dat er als een speer van door ging. Nog even ging door mijn hoofd "zal ik proberen om mee te lopen". Mijn vaste loopmaatje heeft dat wel gedaan (maar die kan dan ook een stuk harder lopen dan ik ). Achteraf gezien op zijn loophorloge dat het heel verstandig is geweest dat ik niet geprobeerd heb om mee te gaan. Zij liepen de eerste kilometer onder de 4 minuten en dat is voor mij veel te snel. Ik ben in mijn eigen tempo begonnen en de eerste 2 kilometers gingen in 4:20 per km. Na 2,5 km was het enige smetje op de organisatie van de wedstrijd. Op een kruispunt stond een vrijwilliger die zowel de deelnemers als het overige verkeer in goed banen probeerde te leiden. Doordat zijn aandacht werd afgeleid door het overige verkeer, kon hij een tweetal lopers die net voor mij liepen niet op tijd de juist aanwijzingen geven. Gelukkig voor mij schreeuwde hij op het laatste moment dat ik links af moest (dejavu met Vancouver: ga ik nu rechtdoor of ga ik op het laatste moment de aanwijzingen van langs de kant opvolgen). Ik was net als Sven gehoorzaam en kon zodoende mijn weg vervolgen. Wel heel spijtig voor de twee mensen die rechtdoor zijn gelopen. Maar voor de duidelijkheid de oorzaak hiervan lag in het feit dat er maar één vrijwilliger op het kruispunt stond terwijl er duidelijk twee nodig waren. Ik heb achteraf gehoord dat iemand de beste man heeft geholpen.

De volgende kilometers gingen allen in een vast tempo van 4:30 per kilometer. Waarmee ik na 5 kilometer doorkwam in een tijd van net boven de 22 minuten. Toen begon ik met toch wel een beetje zorgen te maken. "Kan ik dit tempo wel vast houden","straks ga ik helemaal kapot" en meer van dit soort gedachten gaan door je hoofd. Maar bovenal ging er door mijn hoofd "het gaat lekker", "ik ga vandaag onder de 45 minuten lopen". Na 7,5 km nog even een brug over en dan de laatste kilometers tegen de wind in lopen. Ondanks de tegenwind toch tijden van 4:30 per km kunnen vasthouden. Dan op nog 500 m voor de finish nog een brug over en dan vol gas de dijk af en dit tot de finish proberen vast te houden. Dan de laatste bocht en dan zie ik mijn kleine meid met haar zelf gemaakt vlaggetje staan. Samen met haar broertje zijn ze gekomen om papa aan te moedigen. Mama er naast om foto's te maken. Dat geeft toch weer wat extra kracht. Dus in een laatste krachtsinspanning sprinten naar de finish. Volgens de door mijn vrouw zorgvuldig uitgekiende foto in een tijd van 44:11 over de finish.

Heel moe maar zeer voldaan na een mooie wedstrijd. De eerste doelstelling van dit jaar is gehaald: 10 km binnen de 45 minuten (En dan te bedenken dat ik 7 maanden geleden voor het eerst onder het uur heb gelopen). Voor de rest van het jaar blijven nog twee belangrijke doelstellingen over:
11 april de marathon van Rotterdam uitlopen (binnen 3:45)
de halve marathon onder 1:40

De Kieviten bedankt voor een heerlijke wedstrijd en op naar de volgende doelstelling.

Lang geleden, ik softbalde nog in Hoorn had ik een trainer die ons rendjes liet ronnen voor we met de training startten. Wat had ik daar toen een hekel aan...

Maar nu ik soms mijn eigen tenen niet meer kan zien heb ik besloten om wat aan mijn conditie te doen... Graag iets zonder vast lidmaatschap onder mijn condities. Zo kwam ik op hardlopen uit en warempel... Wat ik nooit had durven dromen bleek mijn waarheid: hardlopen is leuk!

Heerlijk buiten en met een uurtje ben ik, zeer voldaan, weer thuis! Tijd voor koek!!! (of als ik verstandig ben, een appel of een wortel) Nooitgedacht...

Om de moed erin te houden heb ik mezelf voorgenomen af en toe een wedstrijd te lopen, dan blijf ik tenminste trainen. De eerste heb ik achter de rug: 10 km in Schoorl, met een tijd van 1.03.58. Ik was zo blij dat ik de hele loop gerend heb!!! Dit smaakt naar meer: volgende wedstrijd is Hoorn 10 km met het streven binnen een uur te finishen....

Halve Marathon Harderwijk.
2 x ronde van 10,5 km.
Afwijking Nike+ 500m op 10 km en 800 mtr op de 21 km.

De omstandigheden waren redelijk. Het was koud (3 C) er er stond veel wind.
De eerste km gaan altijd langs het Veluwemeer, nu hadden we dat stuk lekker de wind in de rug. De eerste 5 km wind mee, daarna 4 km de wind vol tegen en de laatste km van die ronde van 10,5 km wind mee.

10 km in 1.00, (mooie tijd Is een PR op de 10 km!)
10,5 km in 1.02.

Tot 15 km ging het lekker, sportdrank genomen en dat wandelend opgedronken. Daarna 5 km wind tegen (erg zwaar), kreeg last van zware onderbenen, onder weg een paar x gewandeld en gestrekt. Met die sterke, koude wind pal tegen, viel het niet mee om weer in een ritme te komen. Dat lukte dan ook niet en moest dus kleine stukjes wandelen.

Ondertussen gepasseerd door de laatste loper en zo werd ik die laatste km begeleid door de (bezem)fiets. De laatste km gelukkig weer wind mee, toen ging het weer wat beter.

De laatste paar honderd meter begeleid door 2 meiden van mijn hardloopgroep en gefinish in 2.20.20 (Brutotijd). Mooie tijd (ruim binnen de limiet van 2.30), helaas wel veel verloren in het laatste stuk. Het had dus sneller gekund, maar ik ben dik tevreden met deze tijd.

Een mooie uitdaging om deze tijd te verbeteren in de volgende HM (weet nog niet wanneer).

Het was goed zo!

Ik zag op Facebook een link met een foto staan van Wilfried de Jong. Het ging over sport blessures voorkomen:
http://www.voorkomblessures.nl

Leuke website met een filmpje en een persoonlijke test. Na afloop krijg je uitleg op jou antwoorden of je het juiste hebt gekozen.

Helaas zitten er in de tests een paar verwijzingen in naar de knau website maar die land helaas op de homepage ipv naar het juiste artikel.

Ik zou zeggen gewoon even doen en dan ben je weer helemaal op de hoogte om hardloop blessures te voorkomen

Groeten,
Bjorn

Beste medelopers 30 MEI 2010 wordt in de Stadshart van Almere voor het eerst dit jaar de ALMERE CITY RUN gehouden. Het wordt naast de triatlon de grootste ,gezelligste en de leukste loop van Almere, die jaarlijks terug zal komen.Je kunt kiezen tussen 7,14 of halve marathon, kids run en bussines run.
De inschrijving is al begonnen ik ben da bei en hoop jullie daar ook te zien.
Neem vrienden en familie mee want het is koopzondag dus harstikke gezellig. Schrijf je in en ontdek de loopstad van nederland "ALMERE"
Ik wil heel graag die lijst van meedoen zien groeien ,
groetjes Antoinette