Hardlopers community

Hoi,

Ik heb al meerdere sites geprobeert nu eens dit proberen. Ziet er in iedergeval mooi en makkelijk uit

Hier al mijn blogs van de afgelopen weken:

Loopschoenen
Geplaatst op 7/29/2010 10:06 - 0 Reacties - Plaats Reactie - Link
Hoi lieve lezers,

Gisteren dus helaas niet gelopen en vandaag ook niet. Dit doordat ik ontzettend last had van mijn linkerknie.

Gelukkig kon ik wel iets anders doen Ik ben namelijk naar een loopwinkel gegaan voor advies. Nou voordat ik daar klaar was ...

Ik heb daar een loop analyse gedaan en van alles aangehoord over loopschoenen. Uiteindelijk 2 paar scoenen aangehad en eentje zat best goed. Dus aangehad ff opgelopen en ....uiteindelijke gekocht. Nou kan je nu vertellen dat hardloopschoenen duur zijn ! Egt niet grappig. Dus ik hoop dat mijn knie snel over is (mag van de mannetjes daar de eerste 3 dagen niet meer lopen en daarna niet meer dan 3 x in de week (BELACHELIJK) ga maar dus rustig lopen maandag. Hopen dat het dan dus beter gaat.

Dus ik zal jullie wel op de hoogte houden, maar de komende dagen dus weinig over hardlopen

xxx

--------------------------------------------------------------------------------

Alle blogs van de afgelopen week
Geplaatst op 7/28/2010 09:51 - 0 Reacties - Plaats Reactie - Link
Titel: Schema en sportmaatje

Hoi lieve lezers,

Ik zal mijn beginners schema hier posten voor diegene die dat leuk vinden om dat te zie:

http://www.runnersweb.nl/Training/Beginners/Beginnersschema-1.htm

Ik vind het een fijn schema al heb ik hem wel voor mezelf aan gepast. Eigenlijk moet je elke week 3x hetzelfde doen, maar ik merk dat ik het allemaal wel aankan en heb mezelf dan ook al in de derde dag op nr 5 gestort.

Vanavond dus weer hardlopen. 3 dagen achterelkaar en dat begin ik wel te voelen. Mijn bovenbeen spieren voel ik wel, maar vandaag en morgen nog lopen en dan ben ik vrij.

Vanavond ga ik dus nog even lopen, maar niet zoals gepland alleen! Een vriendin van mij is ook laatst begonnen met lopen en ze wilde wel samen met mij lopen. Dus dat is super leuk Ik heb er ook heel veel zin in . Ik loop wel bij haar in de buurt en dat is natuurlijk nieuw en dus hardstikke spannend.

Ik hoop dat mijn conditie niet teveel achter is vergeleken met de hare. Ook moet ik zeggen dat ik me vandaag niet zo lekker voel, vanwege het maandelijkse gebeuren Dus het zal vandaag niet allemaal zo goed gaan.

In ieder geval ga ik nu lkkr pasta koken en nog ff uitrusten voor mijn zware beproeving van vandaag. En ook al regent het nu. na het hardlopen moet ik toch onder de douche.

xxx

Titel: Yes we can

Gister dus samen met mijn vriendin gelopen. Dit ging echt super goed. Zij wilde niet aan een schema en we hebben dus een soort combi gemaakt.

Eerst hebben we gewoon gelopen dat we dood neervielen. Dit was voor haar 5 min ! dus dat is best lang. Ik kon nog wel meer, maar ik vond het wel best. Dus vanavond gaan we voor de 5,5 min ! Daarnaast wil ik met mijn schema bezig. Voor mij staat dus 3 x 3 min hardlopen en om de 3 min 2 min pauze. Moet te doen zijn toch? Gelukkig is het maar 3 x

Mijn vriendin heeft dus ongeveer hetzelfde ritme als ik heb dus dat is egt super fijn, Qua conditie ben ik iets beter (waar ik niks van snap, want zij buikdanst nog erbij), maar ik denk dat dit komt omdat zij anders ademt, waardoor ze sneller zuurstof tekort krijgt. Mijn vriendin weet dit en we gaan samen proberen om dit zo snel mogelijk op te lossen.

Magoed vanavond dus weer lopen. En ik heb er zin in. Gek he? ik weet het niet wat het is, maar ik vind hardlopen leuk! Dat is echt het meest idiote wat ik ooit heb gehoord. Mijn voeten zijn namellijk een ramp. Ik heb hele kleine, dikke voeten. Echt zo erg dat ik nooit in schoenen pas en altijd de duurdere schoenen moet hebben. Dat is natuurlijk hardstikke balen. Gelukkig heb ik weer schoenen die mij passen en er ook nog eens leuk uitzien. Ik hardloop dus nu eigenlijk op mijn oude schoenen. Dat zijn zeg maar sneakers achtig en ze lopen prima. Nog geen last gehad van mijn voeten. Dus dat valt allemaal wel mee.

Omdat ik dus altijd last van mijn voeten heb vond ik hardlopen ook nooit leuk, maar nu weet ik dus dat ik gewoon lekkere schoenen moet hebben (en dus geen goedkope gymschoenen zoals ik had voor mijn gymlessen). En volgens mij ga ik dit ook volhouden !!.

Het enige jammere is, is dat mijn vriendin zaterdag op vakantie gaat tot 13 aug. Dus niet meer samen hardlopen. Ik ga 7-13 aug ook weg dus daarna kunnen we wel weer samen hardlopen!. Maja dus tot die tijd moet ik weer zelf gaan lopen en moet ik dus ook weer zelf routes gaan zoeken. (Dat zal vast wel lukken).

We zullen zien wat vanavond brengt. O ja ik blog maandag waaarschijnlijk weer. Eerst eten en nieuwe ID halen.

xxx

Titel: Weekend

heey lieve lezers,

Dit weekend is er al weer een heleboel gebeurt ;P. Ik zal bij het begin beginnen.

Vrijdag had ik voor mijzelf een rustdag ingelast. 5 dagen trainen in de eerste week is nogal veel niet? Maar ik kwam mijn nichtje tegen en die vroeg aan mij als ik kwam paardrijden. Nou dat kon ik natuurlijk niet afslaan. Dus vrijdag een dik uur heerlijk gereden.

Zaterdag moest ik mijn moeder helpen vanaf half tien 's ochtends, want mijn vader vierde zijn verjaardag. Maar goed ik had dus bedacht dat ik dan gewoon wat eerder moest opstaan (half 8) om te lopen. Bij mijn ouders wist ik wel een leuk rondje (ongev 4-5 km) Om 8 uur ging ik dus lopen (ben ik gek ofso ?????) Het liep heel gesmeerd (4 x 3 min lopen). Het was zelfs een beetje simpel (de 2e 3 min had ik het ff moeilijk).

Vandaag (zondag dus) heb ik ook ff gelopen. Gewoon weer waar ik op kamers woon en niet bij mijn ouders. En dat ging heel goed. Iets te goed zelfs want ik liep en liep en liep en liep en toen kwam ik er achter dat ik geen 4 min liep maar 3 min. Stomme ik!. Gelukkig moest ik nog een behoorlijk eind en kon ik nog rustig een stuk lopen. Dus ik moest van mijzelf minstens 5 min lopen. Nou dat werd dus 8.39 min OMG ik heb gewoon in een week van 1 min na 8.5 min gelopen! Ik moet zeggen dat ik zeer verbaast ben en dus mag ik nu van mij zelf iets lekkers uiitzoeken (iik heb voor pizza gekozen ) Magoed morgen dus weer lopen dan moet ik 2 x 5 min lopen en 1x 3 min. Dus dat wordt wel wat zwaarder. Maar ik zie er niet tegen op, omdat ik nu al 8.5 min volhoudt en als ik egt heel graag nog een halve min had willen lopen dan was dat ook wel gelukt .

Maar in iedergeval gaat het hier dus lekker. Ik hoop dan ook dat ik voor 7 aug 15 min kan rennen. Dat zou wel geweldig zijn enne natuurlijk dat ik kilo's afval. Maar volgens mij moet je dan ook geen lkkre pizza's eten. En geen vader hebben die zijn verjaardag viert met taart !

Ik zal denk ik morgen wel weer bloggen

Dikke knuffel

Titel: doel bereikt en kniepijn

Hoi lieve lezers,

Ik zal weer eens beginnen bij het begin. Gister dus hardgelopen en dat ging super. Ik moest 2x7 minuten. De eerste zeven gingen wat moeilijk, maar ik heb er toch nog 8 min uit kunnen slepen en de tweede keer ging eigenlijk wel lekker en heb ik 15 !!!!!! min hardgelopen.

Ik was zoooo blij. Het ging ook zo goed.

MAAR ik had direct erna wel last van mijn linker knie. En die avond ook nog. Zelfs de volgende ochtend, dus heb ik op mijn werk even gekeken wat het kon zijn. Nu zag ik dat het misschien wel een lopersknie is. Dat betekent dat ik gewoon te hard van stapel loop (Is wel logisch). En misschien dat het aan mijn schoenen ligt (ik gebruik nog steeds mijn heerlijke sneakers. Ik heb dus maar bedacht dat ik eens naar een goede sportzaak ga). Dus morgen IDkaart ophalen en dan naar de sportzaak. ik hoop dat ze mij daar wat advies willen geven. Vandaag dus niet gelopen, omdat ik anders bang ben geblesseerd te raken en dat zou echt vervelend zijn.

Dikke knuffel Rianne

--------------------------------------------------------------------------------

Doel bereikt
Geplaatst op 7/28/2010 09:28 - 0 Reacties - Plaats Reactie - Link
Hoi lieve lezers,

Ik had ook een blog op een andere blogwebsite alleen daar was ik wat activer En daar plaatste ik al mijn blogjes. Helaas heb ik daar alles per ongeluk gewist (egt heel erg balen ). Nu maar hopen dat ik ze ergens nog kan op kan zoeken.

Toch wil ik bedanken voor de reactie. Egt super dat iemand het leest en de moeite neemt.

Zoals in de titel zie je dat ik mijn eerste schema heb gehaald. Ik kan 15 min volhouden (WOW). Het enige jammere is dat ik nu last heb vn mijn linker knie. Daarom ga ik morgen ff naar een sportzaak om te kijken of ze iets daarin kunnnen doen

Ik hoop snel mijn vorige blogs ook hier op te zetten, want ik denk dat ik op deze site verder ga omdat dit makkelijker is.

Via cache van google (wist niet dat dat bestond ) heb ik een deel weer terug gevonden (bijna alles op 1 blog na )

ik zag ze hier als 1 plaatsen dus het wordt een hele lange blog

Dus veel leesplezien

xxx

xxx Rianne

--------------------------------------------------------------------------------

Het begin
Geplaatst op 7/22/2010 10:53 - 1 Reacties - Plaats Reactie - Link
Ik ben te zwaar. Dat weet ik. MAAR ...,

Altijd dat gemaar. Ik was het zat. Iedereen sprak erover dat ik weer wat was aangekomen enz. En dus nu moet het maar gebeuren. Als stok achter mijn deur : vakantie. Tien dagen lkkr weg. Maja door alleen te stoppen met snoepen kom ik er helaas niet. Het zit nu eenmaal in mijn genen dat als ik stop met eten 2 weken afval en dan op een gewicht blijf zitten, waar je alsnog niet blij van wordt.

Dus sporten. Ik rijd al elke week 2x paard en dat is hardstikke leuk, maar nu is er een zomerstop en doe ik dus helemaal niks meer. Nu zat ik dus er over na te denken om lekker te hardlopen.

Dus ik een beginners schema van internet geplukt en hoppa de gymschoenen aan en lopen maar.

Eerst maar es lkkr ingelopen met 1 min hardlopen en dan 1 min wandelen. Dat ging aardig goed. Het enige was dat mijn rondje te klein was om nog een cooling down te doen. Dat betekende dat ik de volgende ochtend dus spierpijn had . Niet zo slim dus.

Vandaag weer gelopen en dit keer een grotere ronde gelopen. Alsnog niet geweldig rondje (weer te klein) dus morgen een nog grote rondje zoeken. En ik maar denken dat ik langzaam ben Het geeft me tot nu toe nog een enorme kick en ik ga er dan ook lkkr mee door.

Ik moet jullie wel eerlijk vertellen dat ik er wel wat tegenover voor zet. Nu ga ik namelijk na het sporten lekker naar de bioscoop samen met een vriendin. Daarvoor nog ff gezellig wat drinken Dus dat komt natuurlijk goed uit. Morgen en overmorgen moet ik het zonder beloning doen. Misschien ga ik wel iets leuks doen ofso, maar ik weet niet wat. Ik zou mijzelf natuurlijk ook kunnen straffen, maar aangezien ik 10 x beter reageer op beloningen moet ik maar iets leuks bedenken.

Weten jullie nog leuke kleine beloningen???

Ik loop op basis van een schema dat zich over tien weken verspreid. Aan het einde van die tien weken word ik verondersteld 5 km in 30 minuten te lopen.

Dag 1 trainen
Dag 2 rust
Dag 3 trainen
Dag 4 rust
Dag 5 trainen
Dag 6 en 7 rust

Het valt me op dat ik na de derde training bijzonder weinig klachten heb. Positief dus. Zien hoe ik het weekend doorkom en maandag weer verder

Door de stormen die o.a. over Belgie en Nederland hebben geraasd is er zoveel schade rondom Flemalle dat het parcours drastisch gewijzigd is. De afstand is nu 10,1 km en het is aanzienlijk vlakker dan vorig jaar.

Zojuist ingeschreven voor de Bridge to Bridge.

Nu ben ik het aan mezelf verplicht om harder te gaan trainen. De km's tot heden deze maand zijn diep triest. Door nu al in te schrijven wordt ook mijn voornaam op het startnummer afgedrukt. En de organisatie mag zonder toestemming fotomateriaal gebruiken.

Eenvoudige remedie is zorgen dat als ik gekiekt wordt ik er fris en monter op sta

De vakantie staat voor de deur. De eerste twee weken van augustus vieren wij 'la dolce vita' in 'bella italia'. Zoals ieder jaar pak ik ook dit jaar weer trouw de hardloopschoenen in. Ervaring heeft inmiddels geleerd dat deze (vrijwel) ongebruikt weer mee retour gaan. De smoezen zijn talrijk en voor de hand liggend: te warm, te steil en te vermoeiend na zware avonden met vino.
Tegen beter weten in ben ik ook dit jaar weer vol vertrouwen dat het deze keer allemaal anders zal gaan. Na terugkomst heb ik immers niet al te veel tijd meer voordat de voorbereidende 30-km lopen op het programma staan. Volgens het schema voor de Amsterdam Marathon moest ik nu ongeveer klaar zijn voor een 20-km test op marathontempo. Gisteren heb ik die test met goed gevolg afgelegd (20 km in 1 uur 58 minuten).
Nu maar hopen dat ik de vakantieschade beperkt kan houden.

Begin juli heb ik een sportmedisch onderzoek en een inspanningstest (fietstest) gedaan. Ik wilde een goed beeld krijgen van mijn algehele conditie en ik heb al heel lang last van mijn linker bovenbeen. Een soort spierpijn, licht zeurend op de achtergrond, dat vaak aanwezig is. Niet alleen na sporten maar ook als ik dagen niet heb gesport.

Het onderzoek begon met een paar simpele metingen: lengte, gewicht, huidplooimeting, bloeddruk, pols etc. Hier kwamen geen schokkende dingen uit. In tegendeel, alles was heel normaal.

Daarna kon ik gaan liggen op de bank voor een paar oefeningen met de benen (functioneren bewegingsapparaat). Al heel snel bleek dat mijn benen niet zo flexibel zijn als zou moeten. Nu heb ik nooit een spagaat gekund maar echt beweeglijk was het allemaal niet. Heel subtiel zij de arts dat een 70-jarige de benen beter kan draaien dan ik . Nu was de sfeer tijdens het onderzoek prima dus ik kon het hebben.
De arts dacht in eerste instantie aan heupdysplasie. Straks maar een foto laten maken van de heup.

Eerst nog de fietstest. Hierbij wordt je helemaal vol gehangen met plakkers nadat ze je huid met schuurpapier hebben geprepareerd . En trappen maar. Mijn gedachten waren wel bij het gedoe met de heup dus ik was iets minder fanatiek dan ik zou kunnen zijn. Gelukkig hier wel een goed resultaat: in een groep van 100 willekeurig gekozen sporters van uw leeftijd en hetzelfde geslacht behoort u qua conditie bij de beste 25. Dat is toch leuk om te horen. Al dat hardlopen toch niet voor niets geweest. Ook het hartfilmpje (ECG) was normaal tijdens rust en inspanning. Dus een prima conditie op de heup na.

[KLIK]

Op basis van de foto bleek al snel dat er sprake is van een milde heupdysplasie met artrose (linkerbeen erger dan het rechte been). Dit was voor mij wel even schrikken. Want hoe nu verder? Met sporten? Kunstheup? Er schieten je dan allemaal vragen te binnen. De arts ging eerst nog overleggen met een Orthopeed. En zou daarna contact met mij opnemen.

Afgelopen vrijdag was de vervolgafspraak. Helaas heb ik op mijn vragen geen concrete antwoorden kunnen krijgen. Er is gewoon nog onvoldoende bekend over slijtage van de heup en de mate waarop je deze kan belasten. Hardlopen en zaalvoetbal (doe ik ook regelmatig) is natuurlijk wel belastend voor de heup. Het advies dat ik heb meegekregen is om dit wel te blijven doen maar de mate van inspanning af te laten hangen van de eventuele pijn die na het sporten ontstaat. Ik moet dus voor mezelf duidelijk de grenzen gaan bepalen. Wordt vast lastig omdat ik altijd maximaal wil gaan. Een soort natuurlijke geldingsdrang waar heel veel mensen last van hebben. Niets doen is sowieso niet goed! Er is nog een heel groot gedeelte van het lichaam wat wel profiteert van sporten naast ook nog het psychische element. Wel ben ik van plan om ook te kijken naar sporten die minder belastend zijn voor de heup, bijvoorbeeld fietsen (ATB). Het streven naar een nieuw PR op de halve marathon laat ik denk ik wel schieten.
Binnenkort volgt er nog een gesprek met een Orthopeed. Dan maar eens kijken wat hij er van vindt.

Dit weekend maar weer eens mijn vertrouwde rondje over de dijk lopen. Deze maand heb ik het hardlopen even laten schieten.

11 september 2010 om 9.30

Dat kan met ons in Heerhugowaard bij atletiekvereniging HERA

Je hebt je voorgenomen om te gaan sporten
Op steeds meer plaatsen in Nederland zie je groepen en individuele hardlopers. Ook jij wilt wel beginnen, hardlopen lijkt je wel wat want het is makkelijk in je drukke leven in te passen! Maar die eerste stap is zo lastig. Want wie neemt zich niet regelmatig voor om te gaan lopen en eindigt dan toch weer op de bank of een terrasje? De Atletiekunie begrijpt dat en wil je graag helpen. Daarom bieden we het Start to Run programma aan.
Je loop al, maar je wilt je techniek verbeteren
Start-tot-Run is ook geschikt voor lopers die hun looptechniek willen bijschaven. Overleg dan met de trainers.
Start to Run is:
Gezellig, leuk, sportief en met ‘medebeginners’ en anderen ga je samen over die drempel heen. Start to Run wordt gegeven op ruim 115 verschillende locaties verspreid over Nederland. Ook bij JOU IN DE BUURT. Op zes zaterdagochtenden om 09.30 uur krijg je training van gekwalificeerde trainers. De trainers geven je een goede basis met zowel theorie- als praktijkoefeningen. Na zes weken ben je in staat minimaal drie kilometer aan één stuk hard te lopen.
'Ik wist niet dat ik dit in me had’ is een veel gehoorde reactie. Start to Run is het beste begin van je weekend. Je krijgt conditie en raakt ook nog eens kilo’s kwijt. Kortom: een heerlijk gevoel.
6 of 10 trainingen:
Je kunt kiezen voor een serie van 6 of 10 trainingen. Je conditie en je looptechniek worden natuurlijk beter als je langer doortraint.

1 of 2 trainingen per week
Je mag tijdens Start-to-Run twee keer per week trainen: zaterdag van 9.30 – 11.00 uur en/of woensdagavond van 19.30 – 21.00; zie verder www.avhera.nl

De kosten:
voor 6 trainingen bedragen de kosten €30 en voor een serie van 10 trainingen betaal je €50. Deze betaal je als je je hebt aangemeld. Daarna ontvang je verdere informatie.

Aanmelden:
Je kunt je schriftelijk of per e-mail aanmelden bij:
Sjaak Doodeman
Slootgaardweg 23 - 1738 DC Waarland
Of e-mail: hyronimus@introweb.nl
o.v.v. naam, adres en geboortedatum.

Extra informatie:. Sjaak kun je ook bellen voor extra informatie: 0226-422466
De trainingen:
De Start to Run trainingen gaan op zaterdag 11 september 2010 om 9.30 uur van start.
We werken samen met RUNNING CENTER ALKMAAR ; WWW.RUNNINGCENTER-ALKMAAR.NL
Vervolg na Start-to-Run:
Aansluitend op de 6 of 10 trainingen kun je lid worden van AV HERA. Dit kun je aangeven bij de trainers.

Adres:
AV HERA
Sportpark De Vork
Adres: T.h.v. Middenweg 405
1704 BA Heerhugowaard

Al jaren wou ik het doen, maar nooit kwam het ervan. Vorig jaar nam ik het me voor om het nu echt te doen, en ja hoor, dit jaar was het zover: mijn eerste echte bergloop. Of beter, trail run zoals dat tegenwoordig heet.
Maar het idee is hetzelfde: men start aan de voet van een veel te hoge berg en de finish is (je voelt 'm al aankomen) helemaal bovenop deze berg.

Ik had voor de Course Montreux - Les Rochers de Naye gekozen. Deze wedstrijd begint aan het meer van Geneve in Zwitserland en eindigt 18.5 kilometer later, en daar komt ie, 1600 meter hoger aan de top van de Les Rochers de Raye.
Het grote voordeel van deze wedstrijd was dat je met een bergtreintje naar beneden kan na afloop. Ook kon m'n vriendin hier (met datzelfde treintje) makkelijk naar de finish komen om foto's te maken en voor morele steun te zorgen.
Deze wedstrijd was dit jaar ook nog eens het officiele Zwitsers bergloopkampioenschap. Ook leuk om eens aan meegedaan te hebben .

De dag voor de wedstrijd zag ik de berg voor het eerst. En hij was hoog, echt heel hoog. Het aanzicht van de berg in het echt maakte direct enig angstzweet los.

De dag van de wedstrijd zelf begon gespannen. Het is me toch wat, 1600 meter omhoog rennen... Eigenlijk wel een beetje gek... maar goed, nu moest het gebeuren!
Jan Fokke Oosterhof (schrijver en columnist op Looptijden.nl) en zijn vriendin Hester deden ook mee. Ook zei waren gespannen, hoe kon het ook anders?

De start! Gaan! Het begin was lekker makkelijk, beetje stijgen door het dorp, heerlijk! Al snel de eerste verassing: een file! Het parcours gaat al redelijk snel door een schitterende kloof, met smalle paadjes, mooie trappetjes, maar ook heel smal. Dus staan we met z'n allen in de file en moeten we het eerste trappetje op wandelen. Daarna komt er weer enigszins snelheid in, met af en toe een stukje wandelen bij lastige passages. Maar dat geeft ook de mogelijkheid tot herstel en het bewonderen van de mooie omgeving.

Na een flinke klim door de kloof komen er twee relatief vlakke kilometers over asfalt: heerlijk! Daarna een paar kilometer lang s-bochten klimmen over een mooie weg. Dat gaat eigenlijk verassend goed. Na een flinke tijd ploeteren komt het halverwege punt er aan: Caux. Hier was ook een tweede start punt voor lopers welke niet het hele stuk wouden doen. Met een doorkomsttijd van 57:30 liep ik flink voor op schema en het liep ook allemaal prima. Ik wist dat het nu een kilometer of wat vlak ging worden, dus dat was een fijn vooruitzicht.

En ja hoor, 4 kilometer lang over nagenoeg vlak asfalt rennen, wat een verademing! Sommige stukken gingen zelfs omlaag! Hier heb ik er nog flink de vaart ingezet en redelijk wat lopers ingehaald, want het zwaarste stuk moest nog komen...

Op de route kaart had ik al gezien dat de laatste 5 kilometer steeds stijler omhoog gaan, met als climax een bergpaadje voor de laatste anderhalve kilometer met een stijgingspercentage van meer dan 20%. Dat is wandelend al zwaar...

Toch ging ik er vol goede moed tegenaan. De eerste zware kilometer ging zowaar nog wel. Langzaam, maar zeker. De zon stond inmiddels al hoog in de lucht en met 30 graden was het ernstig warm. Elke drankpost werd dan ook enthiousast begroet.

En toen, zo'n 3 a 4 kilometer voor de finish, ging het niet meer. Ik moest pas op de plaats nemen en stukjes wandelen. Andere (hard)lopers hadden dat besluit al eerder moeten nemen, anderen gingen nog moedig verder met sjokken. Maar ook zij moesten er in de kilometers die volgden aan geloven. Wandelen was onvermijdelijk. Uiteindelijk bleek dat alleen de eerste tien hardlopers de hele afstand hebben kunnen rennen, alle anderen (+/- 500) moesten stukken wandelen.

De laatste kilometers leken wel oneindig ver te gaan, steeds maar nieuwe bochten, nieuwe meters, nog verder omhoog. Met nog zo'n kilometer te gaan kwam de finish in zicht. Dat was enerzijds goed nieuws (de finish bestaat dus echt!) maar anderszijds minder goed nieuws (wow, dat is nog een stuk klimmen...).
En ver was het! Hoog, dat was het ook! En warm! Amper 3 stappen na een drankpost snakte ik al naar water. Toch stug door blijven gaan. Gewoon blik op oneindig en verder gaan. Nergens aan denken, alleen de finish. En de dorst. En de pijn. Want pijn deed het. Ik ben nog nooit zo kapot gegaan. De laatste beklimming kwam in zicht, nog één stukje klimmen, dat moet kunnen! Zelfs wandelen kost nu pijn. Toch doorzetten.

En eindelijk! Het laatste stukje naar de finish is zowaar valsplat! Toch nog even hardlopen! Voor de foto dan maar. De altijd sadistische Zwitsers hebben vlak voor de finish nog even een leuk trappetje geplaatst om ook het aller-aller-aller-laatste beetje energie ook op te maken. Maar de finish is er!

In een tijd van 2:09:17 behoor ik tot de top 25 procent en daar ben ik meer dan tevreden mee. Maar vooral de prestatie geeft een enorm gevoel van voldoening. Zo zwaar heb ik nooit eerder gelopen, zo erg kapot ben ik nooit eerder gegaan. Zo'n mooie wedstrijd heb ik ook nooit eerder meegemaakt. Het was de pijn, het zweet en het doorbijten meer dan waard!

Om ook maar antwoord te geven op de vraag van de titel: snel! Een Nieuw-Zeelander heeft de wedstrijd gewonnen met een tijd onder het anderhalve uur. Daar doe ik amper een halve marathon in het vlakke Nederland in...

Kortom: trail running is Afzien met een hoofdletter A, maar méér dan de moeite waard. Nu maar op zoek naar een volgende leuke uitdaging!

In een iets te strak zwembroekje en met een smurfachtige badmuts strak op mijn harige kop, wiebel ik van een trappetje het water in. Het water waar ik op een steenworp afstand de chipszakjes en het kroost zie drijven. Toch voel ik me vrij goed als ik al watertrappelend tussen de overige badmutsjes wacht op het startschot. Als een kudde spetterende eenden komt de meute op gang. Links en rechts komen voeten op nare plekken in mijn onderbuik terecht. Het water spettert zo hard in mijn gezicht dat ik nauwelijks nog zie welke kant ik op moet. Nee, dit is geen hardloopwedstrijd. Mijn lopersinstinct heeft me naar de triathlon van Utrecht geleid.

In de vijfhonderd meter water die ik af leg, zwem ik als een verzopen kat vrijwel achteraan het veld. De schoolslag drijft me voort. En achterin krijg ik ten minste geen slaande armen op plekken waar ik het liever niet heb. Als ik de eerste fitte triatleet alweer zie finishen, spartel ik nog wat voort in het Utrechtse kanaal. Diverse slokken vers bronwater klokken mijn mond binnen. Toch leuk, als je daarvoor gehoord hebt dat er meerdere mannen hun ‘boodschap’ net
gewoon hebben laten lopen daar.

Als ik de gammele trap om eruit te klimmen zie, ben ik blij dat ik eindelijk weer kan doen waar ik goed in ben, lopen dus. Dat valt dan toch even tegen. Met zwabberende benen vol Bambix loop ik als een dronkaard richting mijn fiets. Langs de kant gillende vrouwen.
Zouden ze schrikken van de aanblik van waggelende Michel in een klein broekje? Ik ren linea recta richting mijn fiets die netjes klaar staat. Afdrogen kost tijd leek me, dus gewoon fietsbroek over dat zwembroekje heen, shirt aan, helm op, klikschoentjes aan, startnummer op en gaan. Mijn zwabberbenen zijn inmiddels stalen stoemppoten als ik op nare fietsschoentjes door het parc ferme stuiter. Het fietsen is gelukkig iets meer ontspannen. Mijn voeten zitten vast en er zijn nauwelijks gekken die me in mijn knieholtes willen stompen. Ik heb wel een behoorlijke achterstand. Ik zie amper gebogen mannen voor me. Als ik al iemand inhaal, is het een klein meisje die de triatlon op moeders fiets aan het doen is. Och, twintig kilometer, moet lukken. Ik haal niet veel mensen in. Anderen komen mij echter ook nauwelijks voorbij. Ik praat mezelf in dat ik een gemiddelde fietser ben. Als in de laatste kilometer een jongen op een mountainbike voorbij komt, word ik met de neus op de feiten gedrukt. Ik moet lopen!

Het bordje 'afstappen' komt dan ook als geroepen. Mijn fiets hang ik triomfantelijk in het rek. Het voorprogramma is voorbij. Michel’s hoofdprogramma begint. Gehaast stap ik in mijn Brooks die ik al staand probeer vast te ploeteren. De kramp schiet nog net niet in mijn dijbeen, maar ik voel wel ergens iets borrelen. Direct nadat ik de startmat voor vijf kilometer rennen passeer zie ik de jongen van de mountainbike. Een lichte tinteling suist door mijn benen als ik hem binnen tien meter inhaal. Wat voelt het lekker als je kan doen waar je het beste in bent. En ook al voel ik wel degelijk pijn, de tred zit er toch lekker in. Ik haal mijn concurrenten bij bosjes in. Als een vis in het water heet dat geloof ik, of heb ik de visjes nou
op het droge? Ik weet het niet meer, maar ik ren als een gek richting finish. Vijf kilometer is
niks!

Na een uur en vijftien minuten kan ik zelfs nog aanzetten voor een eindsprint. Als ik een bekertje water aanpak, lijkt het een wedstrijd als alle anderen. Een dag waarop ik gelopen heb.
Maar nee, er zaten deze keer nog twee voorprogramma’s bij. Water, fiets, schoeisel. Ach, een hardloper maakt soms rare sprongen.

Oja. In een veld van 207 mensen behaal ik uiteindelijk de 91e plaats. Grappig om te zien dat
ik de 182e zwemmer was, 135e bij het fietsen en de 15e looptijd heb.

---

Deze column is geschreven door Michel van Kats (http://www.michelvankats.nl)

Enne er zitten 7 hechtingen in mijn knie loop nu nog vaak met 1 kruk en korte stukjes zonder....
Het hardlopen kan ik voorlopig wel vergeten, maar volgende week gaan we voor 2 weken met vakantie en neem ik voor de zekerheid mijn schoenen en loopkleding mee. Je weet maar nooit, als ik dan niet kan hardlopen ga ik elke dag banen zwemmen om mijn conditie een beetje op peil te houden. Wat een armoe, maar goed het had erger kunnen zijn.