Evenals de Time trial van een maand geleden stond ik ook bij deze trimloop voor de vierde keer aan de start. In juni 2010, mijn eerste, nog in het Corus rood. Een jaar later liep ik voor het eerst onder vlag én naam “Tatasteelrunners” in het Tata blauw.
Deze Heemskerkse Tata Steel Marquetteloop is populair. Dit jaar voor de 32e keer gehouden en evenals voorgaande edities honderden lopers aan de start.
Vorig jaar schreef ik al een BLOG over deze Marquetteloop. Voor de liefhebbers hier te vinden:
http://www.looptijden.nl/blog/hardlopen/marquetteloop-heemskerk-7km-17-06-2012
De Marquetteloop kan worden gedaan in de afstanden 7-, 14- en 21,1km. Oftewel 1, 2 of 3 keer hetzelfde rondje, met voor de halve marathonlopers dus een kleine aanpassing van 100 meter. Die halve marathon heb ik nooit gelopen.
Net als de voorgaande drie jaren stond ik aan de start op de 7km. Ik had dit jaar natuurlijk kunnen kiezen voor de 14km, maar ja, dat vind ik dan weer zo’n vreemde afstand. Waarom geen “courante” 15km of 10EM?
Wat ik ook minder prettig aan deze 14km vind is twee keer de Noordermaatweg in plaats van één. Oftewel twee keer ca. 2km door poldergebied met op de een of andere manier altijd wind tegen. Al vallen de mussen dood van de Heemskerkse daken, op de Noordermaatweg waait het, al is het verder overal windstil.
Met die 7km afstand had ik nog een appeltje te schillen.
Ik liep deze afstand in trimloop verband tot nu toe vier keer, maar nog nooit onder de 40 minuten. De drie keren Marquetteloop was het twee keer 42 en één keer 41 minuten; de 7 van Santpoort liep ik vorig jaar augustus in een tijd van 40:07. Deze tijd was wel inclusief forse eindsprint van zo’n 200 meter. Ik moest en zou iemand die voor mij liep nog inhalen en mijn lief stond me al fotograferend bij de finish op te wachten onder haar paraplu. Wat een noodweer was het toen eventjes, zeg!
Nu nog één keer een goede Heemskerkse 7km dan maar, met een tijd die ruim onder de 40 minuten zou moeten liggen en dan is het voor mij wel klaar op die afstand.
Gezien het goede resultaat én nieuw PR dat ik vorige maand liep op de eerder genoemde Time trial (mijn eerste 5km onder de 25 minuten), zette ik dit keer in op een 7km tijd van rond de 37½ minuut. Ietsje sneller dan 5½ min/km. De ervaring bij trimlopen leert mij dat zowel de eerste als de laatste km dan net op de 5 minuten kan zitten, al moet ik er bij die laatste wel nog een goede eindsprint uit kunnen persen.
Een week eerder, maandag de 10e, trainde ik solo deze afstand en deed er 37:35 min. over. De eerste 3km op iets boven het kwartier, maar hierna begon ik per km wel in te leveren met als uitschieter km 5-6, die heel ruim boven de 5½ min. uitkwam. De laatste km zat er dan gelukkig wel weer netjes onder.
Een mooi parcours, dat Marquette “rondje”. Naar en door de met luxe villa’s volgebouwde “Thaise au pairs enclave” Rendorppark, daarna dus die bewuste Noordermaatweg, ondanks de wind wel een mooie polderweg (een soort dijk, lijkt het) met boerderijtjes en landerijen aan weerskanten en “bewoners” die klaar staan met sponsen, water en aanmoedigingen. Hierna nog een kort, vervelend en qua uitlaatgassen druk stukje Alkmaarse weg en als sluitstuk de prachtige Marquettelaan, nabij het welbekende chateau. “Trouw” locatie van vele BN-ers of zij die denken dat te zijn.
Mijn werkgever is hoofdsponsor annex naamgever van deze loop, wat voor de Tatasteelrunners dan weer als voordeel biedt dat het na afloop fijn borrelen geblazen is. Ik ga doorgaans na gedane trimlopen meteen naar huis, maar vorig jaar vond ik het wel gezellig, zo met al die hardlopende collega’s op het buitenterras van familierestaurant Waterakkers. Mooi weer was het toen. Niet geheel gek genoeg staan er bij deze loop altijd veel meer Tatasteelrunners aan de start dan bij andere trimlopen waar gezamenlijk kan worden ingeschreven. Dit jaar ruim 70 runners in totaal die zich hadden ingeschreven op een van de drie afstanden.
Ja, de IJmuidense Pierloop doet het wat dat aangaat ook altijd wel goed bij de “blauwen”, al vindt daar de borrel(hap) plaats in het stadhuis van de Gemeente Velsen en op kosten van het lokale (RABO) bankwezen.
Deze zondag, de 16e juni 2013, voor het eerst aan de start van de Tata Steel Marquetteloop een aantal Tata Consultancy Services collega’s. Op alle drie de afstanden en op uitnodiging van de Tatasteelrunners. In oktober vorig jaar kregen 25 Tatasteelrunners op uitnodiging van TCS een startbewijs voor de door hen gesponsorde TCS Amsterdam marathon. De te lopen afstand, 8-, 21,1- of 42,2km, mocht zelf worden bepaald. Ik deed er vorig jaar de 8km en kon mooi van de VIP ruimte van TCS gebruik maken, lopen in het Tata blauwe TCS dry-fit running shirt, het Olympisch stadion zien van binnen en de Castricumse marathontopper Michel Buter heroïsch zien finishen op “zijn” beste marathon tot dan toe. Weet u het nog? 02:09:58!
Ook dit jaar gaan er naar verluidt TCS Amsterdam marathon startbewijzen naar IJmuiden. Als we dit zo ieder jaar kunnen volhouden dan vind ik dat wel een goeie deal! Scheelt toch zomaar even 25€ aan inschrijfgeld (voor de halve marathon). Misschien krijgen we er dan ook dit jaar wel weer zo’n fraai shirt bij. Oranje dit keer, zag ik op de website.
Ruim 40 Tatasteelrunners die zich voor vandaag hadden ingeschreven op de 7km verzamelden zich deze ochtend in de sporthal van sportcomplex Waterakkers. Tel daar ook nog eens ca. 30 Tatasteelrunners bij op de twee andere afstanden en je hebt een gezellig clubje bij elkaar. De meesten kom ik niet al te vaak tegen. De start van de 7km is een half uur eerder dan de andere twee afstanden.
Mijn voorbereiding naar deze loop toe was weer eens bagger. Okay, maandag de 10e trainde ik dus nog wel in mijn eentje een “snelle” 7km en donderdag de 13e deed ik samen met Arthur nog in een rustig tempo een ca. 23km duurloop door de duinen en over het strand, maar zowel de vrijdagavond (borrelen met collega’s) als de zaterdagavond was het kroegentijd geblazen. Tsja, soms komt dat nu eenmaal zo uit. Jacques, één van de “lads” werd 50 en 50 worden dat vieren we doorgaans op ludieke wijze. Zo eindigden we gisteravond, na wat varen door de grachten, met de hele klerezooi in een Amsterdams karaoke café. Gezellig? Welnee, joh!
6 van de 11 staan nu nog net onder “de halve eeuw” en die komen allemaal volgend jaar aan de beurt. Daar hoor ik zelf ook bij. Met zijn allen aan de start bij de Spaarnwoudeloop in maart 2014? Ha, dat zou wat zijn, zeg! Meteen op de 30km dan maar. Ik vrees wel dat we er een aantal ’s nachts moeten gaan zoeken…
Om 11:45 uur werden honderden 7km lopers en ik weggeschoten vanaf de Mozartstraat. Kater of niet, ik was vanaf de start goed gefocust, kon prima in de drukte wegkomen en meteen beginnen met mijn eigen race gefixeerd op een tijd die zou moeten uitkomen op rond de 37½ min. Ik liep al snel voorbij Tata Steel collega Sonja, normaliter toch wel een stukje sneller als ik. Net voor de Noordermaatweg, ik had als ijkpunt Agnes voor mij, zus van onze runners voorzitster, zat ik aan een twee km. tijd van net onder de 10 min. Dat ging dus wel lekker, maar op die Noordermaatweg ging ik dan toch tijd inleveren. Zo zag ik al snel Sonja weer langszij komen en die liep ook wat bij me weg. Agnes was ik ook al kwijt. Veel wind dus daar, wel voor een groot gedeelte in de flank. Mijn km. tijden liepen naar de 5,5 min. Op een kort stuk, ik weet niet of het daar nog Noordermaatweg heet, maar in ieder geval in de luwte vanwege een grote heg, kon ik mij dan toch weer enigszins herpakken. Op de Alkmaarseweg kreeg ik zowaar Sonja weer in het vizier, wat mij aanmoedigde er toch nog even voor te gaan. Zo liepen we op de Marquettelaan, op zo'n 500 meter voor de finish weer eventjes kort naast elkaar, doch waar ik er nog een grote pas uit kon gooien (geen sprint), lukte dat Sonja helaas niet meer. Ik klokte zelf op de finish 37:22, dat naar zou blijken, gecorrigeerd werd naar 37:19 min.
Een 9e PR verbetering van de 12 trimlopen die ik dit jaar deed. Daar wordt je toch blij van?
Ik moet wel zeggen dat er ook hier nog wel iets meer had ingezeten, maar ik was al met al tevreden.
Mooi na mijn race nog even de gelegenheid wat foto’s te maken van collega’s die hadden gekozen voor de langere afstanden en dus nog volop bezig waren. De bitterballen moesten maar eventjes wachten. Op de Marquettelaan vond ik tussen al het groen een mooi en zonnig plekje om de nog zwoegende 14- en 21,1km lopers aan te moedigen.
Goh, wat een weekeinde weer. Net als vorig weekend en ook aankomend weekend erg veel te doen cq. afspraken (staan). Helaas twee leuke Haarlemse festivals aan mij voorbij moeten laten gaan gisteren en vandaag (Haarlemmerhout festival en Harlem Shuffle) en was het vandaag bovendien nog Vaderdag. Vandaar pas laat in de avond afgemaakt dit schrijven. Wat lijken die weekenden toch kort in de maand juni.
Volgende week vrijdag in ieder geval lekker van start met de Haarlemse Grachtenloop. Daarna meteen door naar een verjaardag. Pfffffffff………..
Jan, 16 juni 2013
