Looptijden.nl community

Welkom bij de hardlopers community van Looptijden.nl. Hier zie je de laatste hardlooptijden, inschrijvingen en aanmeldingen. Zelf ook hardlopen kriebels? Meld je dan snel en gratis aan en begin meteen met het bijhouden van al je hardlooptijden.

Laatste blogposts

Hieronder staan de laatste weblog posts van gebruikers van Looptijden.nl over hardlopen en alles wat erbij komt kijken.

Sneller

Gepost door Ferry Segers op woensdag 6 mei 2015 08:30

Gisteren was ik jarig. Ik had gedacht om toch even te gaan rennen, mezelf de badge 'jarige job' cadeau te doen.
Ik voelde me goed maar had wel besloten om slechts 3 kilometer te gaan lopen, mede doordat je nooit weet of er ineens bezoek gaat komen.
Ik bedacht mezelf voordat ik ging vertrekken dat ik nog wel een badge wilde verdienen en dacht toen aan het spookje, mezelf ten doel stellen om een vorige tijd te proberen na te volgen. Ik denk dat ik dat wel goed ingesteld heb maar de badge is niet behaald, misschien ook wel omdat ik eerst met de mobiel vastleg en daarna pas de horloge in ga lezen. Dit doe ik omdat ik de horloge wat eerder aan zet en wat later stop zet vanwege de hartslagmeting. De afstand en tijd van de mobiele app leg ik vast, ik verwijder de gemeten looptijd en importeer die van mijn Tomtom runner. Op deze manier kan ik vrij strak mijn progressie bijhouden. Waarschijnlijk ging het daar mis met de badge van het spookje maar dat maakte niet zo heel veel uit.
Mijn eerste kilometer zat ik ruim boven de 11 kilometer per uur. Dat ging even snel. De tweede zat ik onder de 11 maar nog wel boven de 10. De laatste kilometer ging net iets onder de 10, er stond een behoorlijk stevige wind maar ik wilde toch wel even een supertijd neer zetten.
Ik stopte de tijd en zag dat ik een (voor mijn doen) snelle tijd had neergezet. Mijn hoogste snelheid tot nu toe, ik heb alweer een grens verlegd en weer door looptijden dat me net dat beetje extra motiveert.
Het is wel jammer dat mijn loopvriend een tijd uit de running is vanwege hielspoor maar ik ga zelf wel verder met lopen. Ik voel me beter, ben al bijna 12 kilo kwijt en merk dat ik actiever blijf maar ook op de een of andere manier ook rustiger lijk te worden.
Wat ben ik blij dat ik het hardlopen heb ontdekt als sport en wat ben ik blij met looptijden dat me net dat beetje extra motivatie geeft.

Ingeschreven voor de Marathon van Istanbul

Gepost door Yildiz Kurt op dinsdag 5 mei 2015 23:01

Vandaag heb ik mij ingeschreven voor de Marathon in Istanbul. Ik ga niet de 42kilometers lopen maar de kortere versie. Helaas is er gene halve marathon maar 15kilometers is ook een mooi aantal.
Doordat je met deze ook over twee contineten kan lopen over de brug van de Bosphorus.
Ik ga trainen voor een mooie tijd. 6 maanden tijd is mooi genoeg om mijn snelheid op te krikken en ervoor te gaan.
Mijn doel is om 15km onder het uur te kunnen lopen.
Ik ga mijn best doen en hard werken om te knallen in Istanbul.
http://www.istanbulmarathon.org/en

Foto's bij deze blogpost

ImageGen.jpg

Wat zit er in jouw camelbak? Deel 1: Het potje vaseline

Gepost door berry peters op dinsdag 5 mei 2015 22:48

In de serie “Wat zit er in jouw camelbak?” ga ik op zoek naar lekker voedsel, interessante objecten of andere bijzondere dingetjes die langeafstandlopers meenemen in hun camelbak (lees over camelbak’s ook op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2013/09/15/camelbak/). Zoals de boekenkast veel zegt over de lezer, de auto veel zegt over de rijder en de hond veel zegt over het baasje.. Zo kan ik uit ervaring je vertellen dat datgene wat in de camelbak zit veel zegt over de betreffende langeafstandloper of loopster. Verder is het altijd handig te weten wat je loopmaatjes mee dragen, zeker bij een langeafstandloop. Van te voren besef je nooit wat je nodig zult hebben. Ik heb me dan ook voorgenomen om, als ik met een maatje een langeafstand doe, toch eerst naar de inhoud van hun camelbak te vragen.

Een paar weken geleden trof ik een toevallig voorbijkomende camelbak met in dit geval een bijbehorende langeafstandloopster. Bij dames mag je nooit zomaar in hun camelbak kijken. Dat moet je netjes vragen. Na enige aarzeling werd de camelbak dan ook op tafel om gekieperd. Daar lag tussen de standaard jelletjes, snoepjes en powerrepen.. het potje vaseline.

IMG_6218

Die zag ik totaal niet aankomen. Toen ik na een paar minuten minder pijn kreeg in mijn buik en kaakspieren begon ik me echt af te vragen wat je moet met een potje vaseline in je camelbak?. Ze vertelde me dat ze nooit hardlopend haar huis verlaat zonder dat potje. Maar wat moet je dan met een potje vaseline? Google maar eens zei ze terwijl me een knipoog gaf. Ik ben nogal visueel ingesteld en toch had ik geen flauw idee.

Dus toch maar even een google momentje. “vaseline hardlopen”. Goed.. Ga maar even zitten en als je zit.. hou je dan maar vast.

Blijf je maar vast houden en lees verder op: https://bigsmilerunning.wordpress.com/2015/05/05/wat-zit-er-in-jouw-camelbak-deel-1-het-potje-vaseline/

Koninginnedag in Gulpen

Gepost door Els Kooi op dinsdag 5 mei 2015 20:31

Vrijdag 24 april 2015 en nog een week te gaan tot de Koning van Spanjetrail in Gulpen op 3 mei. Ik heb mijn 49e verjaardag gebombardeerd tot Koninginnedag, maar eerst heb ik nog een laatste test gepland, een meetmoment zo je wilt.

De Bergrace by Night in Wageningen; 7,5 km en op het eind een kilometer lang de Grebbeberg omhoog. Ik wil weten of het mij zal lukken deze geheel hardlopend te gaan overbruggen. Het is een wegrace dus niet helemaal vergelijkbaar met wat me in Limburg te wachten staat, maar het mentale element van de grote bult op het eind van je parkoers komt overeen. Ik heb me verkeken op hoe donker het is in Wageningen. Ik had verwacht dat het meer zou lijken op de Zevenheuvelennacht, maar het is gewoon pikdonker op die landweggetjes en hoewel er natuurlijk veel lopers om me heen zijn, brengen die niet heel veel licht mee. Maar ik heb er al snel een flink tempo in en tot ongeveer halverwege het parkoers gaat het goed. Maar dan, vlak nadat verkeersregelaars ons hebben geholpen de grote weg richting Oudehands Dierentuin en de Grebbeberg over te steken, maak ik ineens een flinke smak. Wat het is geweest, ik heb werkelijk geen idee…. Het is donker en mijn enkel voelt niet alsof ik me heb verstapt. Maar mijn knie en schouder voelen flink geschaafd en natuurlijk is er ook de schrik. Maar afgezien daarvan lijkt de schade beperkt dus herpak ik me. Schaafwonden schaar ik niet onder ‘ernstige blessures’, hoe vervelend ze ook zijn. Iets minder hard loop ik door en al snel voel ik het trekkerige gevoel niet meer. Tenslotte kom ik dan ook bij de Grebbeberg en eigenlijk loop ik die redelijk probleemloos omhoog. Misschien helpt het om niet te zien hoe steil een heuvel is (of niet is) als je hem loopt. In feite zie ik helemaal niets, behalve heel veel waxinelichtjes aan weerszijden van het parkoers. En dus ga ik bovenaan de heuvel bijna weer languit, maar ik ben vastberaden, dit gaat me echt niet gebeuren. Maar al met al ben ik bijna blij als ik zonder verdere kleerscheuren de finish over ben. Ik laat mijn knie schoonmaken in de EHBO tent, maar aan mijn schouder lijkt op dat moment niet zoveel te doen. Ik zoek mijn loopmaatjes op en samen gaan we ons omkleden om onze ‘heren loopmaatjes’ die vanavond de 11 km hebben gelopen binnen te juichen. Zodra ik even ben gaan zitten merk ik dat ik snel enorm stijf word, en nu de adrenaline is gaan zakken stijgt het besef dat dit toch wel een vrij pijnlijke smak is geweest. We feesten nog eventjes door zodra iedereen binnen is, maar ik ben toch wel erg blij wanneer ik later die nacht iedereen die in mijn auto zat weer veilig thuis heb gebracht. Het schakelen is op het laatst een vrij pijnlijke zaak en de hele week daarna leef ik op Voltaren spieremulsie en twee paracetemollen voor het slapen gaan.

Woensdag waag ik maar weer eens een loopje, mijn knie is weer rustig en inderdaad alleen geschaafd, maar mijn schouder is echt flink gekneusd. Erop liggen is volstrekt onmogelijk, ik slaap liggend op mijn rug. Met lopen heb ik er echter weinig hinder van en langzaamaan wordt mijn bewegingsruimte weer wat groter. Aan het einde van de week kan ik mijn arm weer alle kanten op bewegen, maar druk op mijn schouder is nog steeds erg pijnlijk. In plaats van naar de sportschool ga ik zwemmen en ook dat maakt het weer wat losser. Vrijdagavond nog een loopje met FRoS en ook hier geen hinder bij het lopen. Ik ben vrolijk bij het vooruitzicht zondag eindelijk mijn langverwachte trail te kunnen gaan lopen, dus ik stuiter alle kanten op.

Zaterdag reizen we af naar Zuid Limburg om alvast het startnummer op te halen en in te checken in het huisje dat ik via AirBnB heb gehuurd, net over de grens in het Belgische Plombieres. In het startdorp bij klimhal Rocca in Gulpen heerst al een gezellige drukte met veel lopers en standhouders die nog druk bezig zijn de boel op te bouwen.
In de verte ligt de Gulperberg in technicolour groen en koolzaadgeel tegen een blauwe hemel met schapewolkjes. Daar gaat het morgen gebeuren. Zou ik een hele snelle Afrikaanse zijn geweest, dan zou mijn trainer hebben gezegd dat ik in Goede Vorm verkeer, ze zullen nooit het woord ‘geweldig’ in de mond nemen. En als je ze vraagt wat hun verwachtingen zijn voor de race dan zullen ze glimlachen en iets antwoorden in de trant van ‘de dag zal het leren’. En zo voel ik me vandaag. Ik heb alles gedaan wat ik zou kunnen doen. Trouw getraind, specifiek getraind op heuvels en verschillende soorten onverhard terrein, goed naar mijn lijf geluisterd en waar nodig geimproviseerd.
Ik vind heuvels nog steeds niet makkelijk en er is een moment geweest dat ik me af heb gevraagd wat me bezielde om deze oversized grasbult op te willen hardlopen i.p.v. ‘zeg es iets geks, gewoon een halve marathon over een strak stuk asfalt zonder bobbels net als al die andere overijverige beginnende hardlopers die ik heb leren kennen op Instagram’ , Tja …….

Een trailclinic in Winterswijk maakt me duidelijk dat ik het echt van mijn raceday tactiek zal moeten hebben.En dat is mijn doel vandaag. Een slimme trail lopen; rustig starten, de echte pittige bulten waar nodig stevig wandelend oplopen, rustig hardlopen op de glooiende stukken en waar ik kan en durf zo hard mogelijk de heuvel afstuiteren. En als ik het dan goed heb gedaan hou ik aan het einde nog energie over om het laatste stuk over het gras naar de finish een sprintje te trekken.
Ik word ingehaald door mensen waarvan ik er in de tweede helft van het parkoers weer een paar achter me laat. Zoals de twee lokale dames die me in het bos inhalen om bij de eerste trappen bijna dood te blijven. Ziektes en naslepende blessures werken hen tegen, maar vandaag blijf ik daar liever niet te lang naar luisteren. Ik steek ze voorbij en zet mijn verstand op nul; ik wil “Omhoog! Omhoog! Omhoog!” Met een bonzend hart raak ik bovenaan de trap. Poeh! Even een paar keer diep ademhalen en draven maar weer. Dan langs een weiland bij de camping, die gasten hebben een geweldig uitje vandaag. Gewoon lekker in het gras gaan liggen kijken naar al die mafkezen die in een slinger de ene na de andere heuvel af marcheren, net een kolonne mieren op voorjaarsoefening.
“ Valt tegen, zeker?!”: zegt de man die languit in het gras ligt, naast een wandelwagen. “Nou, eigenlijk valt het me nog reuze mee!”; antwoord ik. Ik ga mezelf niet moe praten en sta dat anderen ook niet toe.
Het einde van de trail komt nu in zicht, maar als toegift heeft de organisatie dit jaar nog de Gulperberg in het parkoers opgenomen. Als toetje komt er een hele steile klim via een bospaadje omhoog. Voor mij weer een ander stel lopers dat steeds trager de heuvel opwandelt en klimt, en ook zij hebben het hoorbaar zwaar. Maar er is ruimte zat dus ga ik ook hen voorbij en wandel zo stevig mogelijk door en dan sta ik bovenaan. De finish is al inzicht en er is nog een steile afdaling. Deze is echt link en we waren gewaarschuwd, er liggen stenen en ALS je valt kun je je hier echt flink bezeren dus ik loop wel hard maar in uiterste concentratie naar beneden. En dan is er weer het grasveld waar we bij de start ook overheen kwamen, hier kan ik vaart gaan maken. Ik ontwaar mijn dochter die probeert een foto van me te maken. “ Hoi Mam! Je hebt echt een heel rood hoofd!”: zegt ze met haar typische, totaal niet veroordelende opgewektheid. “Dank je schat, tot zo!”

Ik kom binnen en het voelt geweldig. Kom maar door met dat bier! En die vlaai! Ik ben jarig, het feest is begonnen! Ik vergeet zowaar mijn Runkeeper uit te zetten. Als ik hem uitzet staat het op 1:17: en nog wat minuten. Dat betekent dat ik de Koning van Spanje sneller moet hebben gelopen dan de tijd die ik er op basis van mijn laatste onverharde duurloop over dacht te gaan doen. Hoeveel sneller weet ik op dat moment nog niet, maar het kan me ook vrij weinig schelen. Het is gelukt en goed gelukt!

Bijna bij de 500km

Gepost door Yildiz Kurt op maandag 4 mei 2015 13:54

Nog 50 kilometer en dan zit ik op de helft. Wat gaan de kilometers snel tijdens een week vrij.

Net thuis...

Gepost door Sharon Sweijd op maandag 4 mei 2015 11:53

O)p 22 maart stond mijn wereld op zijn kop, Het plan was 20 km hardlopen, maar na 7 km kreeg ik een herseninfarct. Met de ambulance naar het ziekenhuis en na 5 dagen naar een revlidatiecentrum. Al die tijd droomde ik van een rondje hardlopen......en het is me weer gelukt... vandaag 3 keer drie minuten ( de halve marathon is nu ff te ver). Ik ga opbouwen. Mijn eerste doel is de dam by night binnen 50 minuten (8km).

Frisse moed

Gepost door elma van de griend op maandag 4 mei 2015 08:11

Vandaag weer met frisse moed begonnen aan de opbouw. De griep heeft me twee weken in zijn greep gehad maar nu gaat het weer goed.
Gestart met 10 minuten flink inwandelen en daarna interval van 5x een minuten hardlopen afgewisseld met wandelen en tenslotte weer 10 minuten uitwandelen.
Viel niet tegen. Had ook vandaag mijn nieuw aangemeten schoenen aan. Het zijn de New Balance W860GY5 geworden.
Nu nog een keer compressiekousen aan laten meten en dan is mijn outfit kompleet.
Het was vanochtend wel lekker weer, een beetje fris en op de terugweg wind tegen maar ook daar moet ik aan wennen.
Doel is de 10 km estafette business run bij de marathon Rotterdam volgend jaar. Ik ga er voor!

Beginnersfout nr...

Gepost door Harry de Vries op zondag 3 mei 2015 20:27

Na de 10km van de Nieuwe Utrecht Marathon de Zandvoortrun lopen met nieuwe sokken....dommmer dan dom. Met storm en heel veel regen blaren gelopen op beide voeten.....Eigen schuld dikke .... Ondanks het weer en blaren 1:06 ben tevreden. Ja wat doe je de week daarna de halve van de Haar. Een loop rond het kasteel van Haarzuilens (Utrecht) De eerste maal georganiseerd (fantastisch!!) Blaren niet volledig genezen dus loop ik bloedblaren.....eigen schuld Confused smiley

Nu even echt laten genezen.

Bekijk alle blog posts

Looptijden.nl vandaag

Elke dag zijn er duizenden hardlopers op Looptijden.nl actief.

Bekijk activiteiten vandaag

Looptijden.nl komende week

Er worden elke week veel activiteiten en evenementen ingepland op Looptijden.nl.

Bekijk komende week

Loopgroepen

Er zijn honderden loopgroepen actief op Looptijden.nl.

Bekijk de groepen

Challenges

Doe mee met een challenge op Looptijden.nl en daag jezelf uit.

Bekijk de challenges

Zoek een hardloper

Op zoek naar iemand op Looptijden.nl?

Zoek een hardloper